ตอนที่ 30
ส่วนแบ่ง
พอถึง3 ทุ่ม
บอสก็ต้องบอกลาบลูและพ่อแม่ของเธอเนื่องจากมันดึกมากแล้ว
“บอสพรุ่งนี้นายจะมาที่นี่อีกไหม?”บลูถามพร้อมกับมองบอสด้วยสายตาที่น่าสงสาร
“ทำไมลูกไม่ไปที่บ้านของบอสแทนละ?”แม่ของบลูกล่าวแทรก
“ตะแต่หนูไม่หนูจักที่อยู่ของเขาค่ะแม่”บลูหน้าแดง
“บอสก็บอกที่อยู่ให้กับบลูไปสิลูกจะรออะไรอีกละ?”แม่ของบลูพูดแดกดัน
[ให้ไปเลยค่ะคุณบอส! หากเธอมาบ้านคุณมันจะทำให้สามารถกินตับกันง่ายขึ้น!ฉันสามารถปิดกั้นเสียงภายในห้องของคุณได้ดังนั้นแม่และน้องสาวของคุณจะไม่ได้ยินเสียงครางของว่าที่ภรรยาคุณแน่นอน!!]
เมื่อบอสได้รับคำแนะนำจากหนอนน้อยแล้วเขาก็มอบที่อยู่ให้กับบลูไปจากนั้นกิวเดอร์ก็อาสาขับรถไปส่งเขาที่บ้าน ผ่านไปประมาณ 40 นาทีบอสก็ถึงบ้านเขาเปิดประตูเข้าไปในบ้านแล้วกล่าวเสียงดังเพื่อบอกแม่และน้องสาวของเขาทันทีว่าเขานั้นกลับมาแล้ว
“พี่จ๋ากลับมาแล้วเย้!!”บีนรีบวิ่งเข้ามาะโกอดคอของเขา
“อ้าว!? ถั่วน้อยยังไม่นอนเหรอ?”บอสแปลกใจเล็กน้อยปกติแล้วเธอจะนอนก่อน3 ทุ่มเสมอ
“หนูนอนไม่หลับค่ะเอ๊ะ!? ฟุตฟิต~ ฟุตฟิต~” บีนได้กลิ่นแปลกๆลอยออกมาจากตัวของพี่ชายของเธอ
บอสเห็นเธอไล่ดมั้แ่หน้าถึงลำตัวเขาก็สงสัยเลยกล่าว
“น้องดมพี่ทำไมเหรอ? พี่ไม่ได้กินเหล้ามานะขอบอก!”
“อี้!! เหม็นจัง! หนูได้กลิ่นเหม็นจากตัวของพี่มันเป็กลิ่นเหม็นของผู้หญิง!”บีนเอามือปิดจมูกแล้วกล่าว
“หือ? ฟุตฟิต~มันก็ไม่ได้เหม็นนิออกจะหอมเลยด้วยซ้ำ”บอสมึนงงเขาคิดว่าจมูกของตัวเองไม่ได้ผิดเพี้ยน
“พี่บอสไปหาผู้หญิงมาเหรอคะ?”บีนถาม
“ใช่! เธอเป็เพื่อนสมัยเด็กของพี่น่ะไม่ได้เจอกันตั้งสิบกว่าปีแล้ว ตอนนั้นบีนยังไม่เกิดเลย”บอสยิ้ม
ไม่นานแม่ของเขาก็เดินมาหาบอสและบีนที่กำลังสนทนากันแล้วกล่าว
“เป็ยังไงบ้างลูกหนูบลูสบายดีไหม?”
“สบายดีครับแม่! แถมเธอสวยมากอีกด้วยพรุ่งนี้เธอจะมาเล่นที่บ้านของเรานะครับแม่!”บอสแสดงท่าทางดีใจ
“ดูจากท่าทางของลูกลูกชอบหนูบลูอยู่ใช่ไหม?”แม่ของบอสยิ้มบางๆ
“อะแฮ่ม! รักต่างหากครับแม่ไม่ได้ชอบแต่ผมรัก! อย่าหาว่าผมโม้เลย ผมได้จูบกับเธอแล้วนะ! แถมลุงและป้ายังไม่ว่าผมอีกด้วย!”บอสเอามือััที่หน้าอกแล้วภาคภูมิใจในตนเอง
“ลูกมั่นใจนะว่าเธอจะไม่ใช่ผู้หญิงอย่างว่า?เพราะเวลาเปลี่ยนคนก็เปลี่ยนแม่กลัวว่าลูกจะถูกเธอหลอก”แม่ของบอสมีอาการกังวลเพราะลูกชายของเธอไม่เคยมีแฟนมาก่อนเธอกลัวว่าเขาจะไม่ทันคน
“วางใจได้เลยครับแม่เธอไม่ได้หลอกผมแน่นอน!”บอสยิ้ม
เมื่อบีนได้ยินว่าผู้หญิงของพี่ชายเธอจะมาที่บ้านก็แอบยิ้มชั่วร้ายในใจ
‘หึ! ดูหน่อยสิว่าผู้หญิงคนนั้นคู่ควรกับพี่ชายของเราหรือเปล่า...’
“พี่จ๋า วันนี้หนูขอนอนกับพี่ได้ไหมคะ?”บีนกล่าว
“ก็ได้อยู่หรอก...”บอสกล่าว
เขารู้สึกว่าน้องสาวของเขาไม่เหมือนเดิมแม่ของบอสถามว่าเขาทานอาหารมาหรือยังเขาก็บอกไปว่าทานแล้วแต่อยากทานอีกแม่ของบอสเลยทำอาหารให้กับเขาทานอีกรอบ พอทานเสร็จเขาและแม่ก็แยกย้ายกันไปพักผ่อนบีนมานอนกับบอสตามที่เธอได้กล่าวเอาไว้ซึ่งแม่ของบอสก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราะเด็กทั้ง2 คนนี้นอนด้วยกันมาั้แ่เล็กจนโตแล้ว
ภายในห้องนอนของบอส
บอสทิ้งตัวลงนอนอย่างรวดเร็วเพราะเขาอยากให้ถึงวันพรุ่งนี้เร็วๆอีกไม่กี่วันเขาจะต้องไปงานวัดที่สัญญากับหลวงพี่ปุ๋ยแล้วบอสจะลองชวนเธอไปทำบุญหากเธอว่างมันจะดีไม่น้อยเลยเพราะหลังจากนั้นเขาจะได้ชวนเธอไปเดทต่อ
ระหว่างที่เขากำลังคิดเพลินๆบีนก็ขยับตัวเข้ามาแล้วกอดร่างของบอสด้วยแขนน้อยๆของเธอบอสไม่ได้ว่าอะไรเพราะน้องสาวของเขาชอบนอนกอดเขาแบบนี้อยู่แล้ว
วันต่อมา
บอสลืมตาขึ้นมาก็เห็นภาพน้องสาวกำลังนอนทับร่างของเขาอยู่บอสยิ้มบางแล้วใช้มือลูบหัวของบีนด้วยความเอ็นดู
“ถั่วน้อยตื่นได้แล้ว...”บอสกล่าว
เธอเอาหัวถูไปมาที่หน้าอกของเขาบีนลุกขึ้นแล้วเดินโซเซไปมาราวกับซอมบี้แล้วมุ่งหน้าไปยังห้องนอนของแม่เธอแล้วนอนต่อ...
บอสใช้เวลาไม่นานในการทำกิจวัตรใน่เช้าของเขาแม่ของเขาตื่นเขาเลยได้ทำอาหารเช้าทานด้วยตัวเอง บอสได้ทำส่วนของทั้ง 2เอาไว้แล้วใช้ฝาครอบปิดหลังจากที่เขาทานอาหารเสร็จก็มุ่งหน้าไปที่มหาวิทยาลัยอย่างรวดเร็ว
พอมาถึงห้องเรียนบอสก็พบว่าเขาเป็นักศึกษาคนแรกที่มาถึงแต่ภายในห้องมีอาจารย์พิมพ์กำลังนั่งเขียนอะไรบางอย่างที่โต๊ะของเธอ
“อรุณสวัสดิ์ครับอาจารย์!”บอสกล่าวทักทาย
“บอส!! เธอมาพอดีเลย!!”อาจารย์พิมพ์กล่าวด้วยความตื่นเต้น
ดวงตาของเธอแดงก่ำราวกับคนไม่ได้นอนหลายวัน
“อาจารย์ตาของคุณทำไมถึงแดง? ไม่ได้นอนเหรอครับ”บอสถาม
“ใช่! เมื่อคืนฉันตื่นเต้นจนนอนไม่หลับเธอเป็ตัวนำโชคของอาจารย์จริงๆ ฮ่าๆ”พิมพ์ยิ้มหวานใส่บอส
“ตัวนำโชค?”บอสมึนงง
“เมื่อวานฉันเอาอาวุธที่เธอสร้างไปมอบให้มหาวิทยาลัยนำไปขาย! ผลที่ปรากฏออกมาก็คือรายได้ยอดรายได้ของมหาวิทยาลัยเพิ่มขึ้นมากเพราะอาวุธที่เธอทำขึ้นมานั้นมันดีกว่าช่างทำอาวุธคนอื่นทำเกือบ3 เท่า! ปกติแล้วราคาของอาวุธระดับอัศวิน 3 ดาวจะอยู่ที่100,000 - 150,000 เหรียญต่อ 1 ชิ้น แต่อาวุธของเธอกลับขายได้ 400,000 - 450,000เหรียญต่อชิ้น! แค่กๆ”พิมพ์กล่าวจนลืมกลืนน้ำลายลงคอสักพักเธอก็กล่าวขึ้นมาอีกว่า
“ทางมหาวิทยาลัยได้มอบสิทธิ์เบิกทรัพยากรได้ไม่จำกัดสำหรับฉันและแน่นอนว่ามันเป็เพราะเธอนั่นเองท่านอธิการบดีได้มอบส่วนแบ่งมาให้เธออีกด้วยนะ”พิมพ์ยื่นเช็คเงินสดให้กับบอส
เขารับมันมาก็พบว่าเขาได้ส่วนแบ่งมากถึง3 ล้าน! ถึงแม้ว่ามันจะน้อยจากจำนวนที่ขายได้ทั้งหมดแต่เขาก็ไม่ได้ใช้ทรัพยากรของตัวเองเลยแม้แต่ชิ้นเดียวนี่ก็เท่ากับว่าเขาจะได้ค่าแรงวันละ 3 ล้านเป็อย่างต่ำนั่นเองทุกครั้งที่บอสสร้างอาวุธเขาจะได้รับค่าประสบการณ์สะสมมาด้วยดังนั้นเขามีแต่ได้กับได้เสียแค่เวลาเท่านั้นเอง
“ตอนนี้คะแนนผลงานของฉันเพิ่มขึ้นมาเกือบ100 แต้มนั่นก็เป็เพราะเธออีก!”พิมพ์กล่าวต่อจากนั้นเธอก็ลุกขึ้นยืนแล้วเดินมาหาบอสแล้วกล่าว
“อาจารย์คนนี้ขอมอบรางวัลให้เธอ! จุ๊บ~”
พิมพ์จูบไปที่แก้มของบอสเธอดีใจมากจนไม่รู้ว่าจะเอาความดีใจไปลงที่ไหนดีทุกอย่างดีขึ้นราวกับติดจรวดหากเขาไม่เสนอตัวเป็ศิษย์ของเธอมันคงจะไม่มีวันนี้เกิดขึ้นอย่างแน่นอน
“เอ่อ....ไม่ต้องทำถึงขนาดนี้ก็ได้มั้งครับอาจารย์! หากมีคนมาเห็นมันจะดูไม่ดีนะครับ”บอสประหม่า
ถึงแม้ว่าเธอจะอยากมอบรางวัลให้กับเขาแต่มันก็ควรเป็อย่างอื่นเพราะเขากลัวหากมีคนมาเห็นเข้ามันอาจจะทำให้เธอเสียชื่อเสียงได้พิมพ์ถอนปากออกจากแก้มของบอสแล้วกล่าว
“ฮ่าๆโทษทีพอดีฉันดีใจมากเกินไปหน่อย! จริงสิฉันได้เบิกทรัพยากรสำหรับสร้างอาวุธมาเยอะเลยเธอสามารถสร้างอาวุธได้มากเท่าที่้าเลยนะ!”
บอสพยักหน้าจากนั้นเขาก็รีบเดินเข้าไปภายในห้องทำอาวุธแล้วเริ่มทำอาวุธโดยเร็วหลังจากนั้นเพื่อนร่วมชั้นของเขาก็พากันทยอยมาทีละคนสองคนจนครบพวกเขามองไม่เห็นบอสเลยพากันถามอาจารย์ว่าเขาไปไหนพิมพ์ก็บอกว่าเขากำลังสร้างอาวุธอยู่ภายในห้อง
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วจนในที่สุดก็ถึงเวลาพักเที่ยงบอสเดินออกมาจากห้องทำอาวุธด้วยสภาพที่เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อภายในห้องทำอาวุธนั้นจะไม่สามารถใช้เครื่องปรับอากาศได้เพราะอุณหภูมิเองก็ส่งผลต่อทรัพยากรที่ถูกหลอมบางชิ้นภายในห้องจึงมีเพียงเครื่องดูดอากาศเท่านั้น
เขานำผ้าขนหนูที่เตรียมมาเช็ดเหงื่อของเขา
“รับ!”เสียงผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้นและมีของบางอย่างลอยมาทางเขาบอสใช้มือจับมันเอาไว้ได้ทันเขาพบว่ามันเป็เครื่องดื่มเกลือแร่ ส่วนคนที่โยนมาให้เขาก็คือ แคทเทอรีน
“ขอบใจมาก!”บอสกล่าวจากนั้นเขาก็เปิดขวดแล้วดื่มมันเข้าไปจนหมดในครั้งเดียว
“ไม่เป็ไร....ว่าแต่นายทานอาหารเที่ยงรึยัง?”แคมถาม
“ยังเลยว่ากำลังว่าจะออกไปทานนี่แหละแล้วเธอละทานรึยัง?”บอสสวมเสื้อโค้ชที่นำมาจากบ้าน
“ยัง...”แคทเทอรีนกล่าว
“อย่าลืมกินละ....ฉันไปก่อนนะเจอกันหลังพักเที่ยง!”บอสกล่าวจากนั้นก็เดินจากไป
แคทตะลึงเธอไม่อยากจะเชื่อเลยว่าชายคนนี้จะเดินหนีเธอไปทั้งอย่างนี้นี่เขาไม่รู้จริงๆว่าต้องทำอะไรหากว่าผู้หญิงบอกว่ายังไม่ได้ทานอาหาร?
‘ดูเหมือนว่าเขาจะเป็พวกสมองกลวงในเื่นี้สินะ เฮ้อ~’แคทถอนหายใจ
....
ณสถานที่สักแห่งภายในประเทศไททัน
มีชายวัยกลางคนคนหนึ่งกำลังนั่งอยู่ภายในห้องที่เต็มไปด้วยปติมากรรมรูปร่างแปลกประหลาดมากมายที่หน้าปติมากรรมเ่าั้มีถังทองคำใส่ทรายบนถังมีธูปปักเอาไว้มากมาย
ด้านหลังของชายวัยกลางคนมีชายสวมชุดดำสนิทปรากฏขึ้นมาแล้วกล่าว
“นายท่าน...การลอบสังหารชายหนุ่มคนนั้นล้มเหลวขอรับนักฆ่าทั้ง 2 คนของเราหายไปไร้ร่องรอยในจุดที่บ้านเรือนพังทลายกล้องวงจรปิดทุกตัวถูกทำลายจนหมดไม่มีข้อมูลเหลืออยู่เลยขอรับ”
ปึ๊ดๆเส้นเืของชายวัยกลางคนก่อตัวขึ้นที่หน้าผากของเขาเมื่อได้ยินเช่นนั้น
“แล้วครอบครัวของมันละ?”ชายวัยกลางคนถามด้วยเสียงที่ทุ้มต่ำ
“พวกเราไม่พบตัวครอบครัวของมันเลยขอรับแถมในข้อมูลทะเบียนราษฎรเองก็ถูกปิดเป็ความลับเอาไว้ราวกับว่าตอนนี้กำลังมีใครปกป้องพวกมันอยู่”ชายชุดดำกล่าว
“ฮึ่ม!! พวกเราจะปล่อยมันเอาไว้ไม่ได้! ตามหามันแล้วรีบฆ่ามันให้ได้หากอาวุธที่มีระดับสูงกว่าจักรพรรดิปรากฏขึ้นมามันจะทำให้พวกเราไม่สามารถควบคุมมนุษย์ได้อีกต่อไป!”ชายวัยกลางคนกล่าวเสียงดัง
“ขอรับนายท่านพวกเราจะเร่งมือโดยทันที”
จากนั้นชายชุดดำก็หายตัวไป
........................................................................................................................
771
