ณ ตึกขนาดใหญ่สีขาวที่ภายนอกดูเหมือนเป็บริษัทอะไรสักอย่าง มันตั้งอยู่ในพื้นที่ส่วนบุคคลที่โล่งกว้างบนเนินที่ปกคลุมไปด้วยทุ่งหญ้าสีเขียวอ่อน สถานที่แห่งห่างไกลผู้คน และมีรั่วรอบขอบชิดที่ทำจากลวดขนาดใหญ่ซึ่งมีกระแสไฟฟ้าอ่อน ไหลเวียนอยู่ แถมมีป้ายสีเหลืองติดอยู่โดยรอบระบุไว้ชัดเจนว่าห้ามคนภายนอกเข้าไปโดยไม่ได้รับอนุญาต หากฝ่าฝืนจะถูกดำเนินตามกฎหมายอย่างร้ายแรง แถมที่มุมทั้งสี่ยังมีป้อมของหน่วยรักษาความปลอดภัยคอยเฝ้าดูความเรียบร้อยตลอดเวลา ราวกับเ้าของตึกแห่งนี้ไม่อยากคนภายนอกเฉียดเข้าใกล้ และไม่อยากให้อะไรบางอย่างที่เก็บอยู่ภายในเล็ดลอดออกมา..
ใช่แล้วที่แห่งนี้คือ องค์กร XCP สาขาประเทศไทยนั้นเอง..องค์กรซึ่งคอยเก็บร่วมรวมวัตถุต้องคำเสียว ไม่ให้สร้างความวุ่นวาย และเื่เลวร้ายกับคนในประเทศ
ในห้องทำงานขนาดใหญ่ภายในองค์กร หญิงสาวผมยาวสวมแว่นตาคนหนึ่งที่ สวมชุดกาวน์สีขาว คลุมทับเสื้อยืดสีน้ำเงินเข้มอีกที กำลังนั่งอ่านรายงานฉบับล่าสุด ที่ได้รับมาจากคนในองค์กร ซึ่งพวกเขาพึ่งจะกลับมาจากไปทำภารกิจ เธออ่านมันอย่างพินิจพิจารณาก่อนจะเงยหน้าขึ้นแล้วกล่าวกับวัยรุ่นหนุ่มสาวสามคนในเครื่องแบบคล้ายหน่วยทหารที่กำลังยืนอยู่ตรงหน้า "ทุกอย่างเรียบร้อย พวกเธอปฏิบัติหน้าที่ได้ดีมากหวังว่า ภารกิจหน้าก็จะราบรื่นเช่นนี้นะ เอาล่ะไปพักกันได้แล้ว"
"ครับดอกเตอร์..!!"
"ค่ะดอกเตอร์..!!"
ทั้งสามขานรับอย่างแข็งขันก่อนจะหันหลังและเดินกลับออกมาจากห้องของหญิงสาวผู้นั้น
"ว้าว ๆ พึ่งจะเคยได้เห็นดอกเตอร์สายชลแบบจัง ๆ ก็ครั้งนี้แหละสวยเป็บ้าเลย.." เด็กหนุ่มหน้าทะเล้นคนหนึ่งกล่าวขึ้นพร้อมแววตาเป็ประกาย
"พอเลยต้นกล้า นายเลิกคิดอะไรทะลึ่งตึงตังกับดอกเตอร์สายชล เห็นสวย ๆ แบบนั้นนะสามสิบกว่าแล้วนะ แถม มีลูกแล้วด้วย.."
"ฮะ!! จริงดิ อย่ามาล้อเล่นน่า อลิส หน้าดอกเตอร์ยังดูเป็สาวอยู่เลย มีลูกแล้วจริงเหรอ.."
"มีแล้วย่ะ เป็ลูกชายอายุน่าจะอ่อนกว่านายนิดหน่อย เขาก็อยู่ในองค์กรนี้เหมือนพวกเรานี่แหละ"
หญิงสาวที่ชื่ออลิสกล่าวขึ้น เด็กหนุ่มที่ชื่อต้นกล้าถึงกับคอตกทันทีด้วยความผิดหวัง
"ไม่ต้องทำหน้าเศร้าขนาดนั้นก็ได้ แต่จะว่าไปเหมือนเธอจะเป็แม่หม้ายละนะเท่าที่รู้มา รู้สึกจะหย่ากับสามีเก่าไปเมื่อหลายปีก่อน สาเหตุก็เพราะต้องมาทำงานประจำที่องค์กรนี่แหละ"
"เอ๋!! จริงเหรองั้นแบบนี้ฉันก็…."
"ก็ไม่มีหวังอยู่ดีนั่นแหละ เพราะฉันเองก็ได้ข่าวมาว่าดอกเตอร์สายชล เหมือนจะกุ๊กกิ๊กอยู่กับ หัวหน้าภูวดล ของหน่วยเรา เพราะงั้นนายเลิกหวังไปได้เลย เอาเวลาไปฝึกฝนร่างกาย กับตั้งใจทำภารกิจเถอะ.."
เสียงของผู้ชายรูปร่างสูงโปร่งหน้าตาหล่อเหลายังกับพระเอกเกาหลีอีกคนที่เข้าไปในห้องด้วยกล่าวเสริมขึ้น
"จริงอย่างที่หยวนบอกนั่นแหละต้นกล้า เอาเวลาไปตั้งใจทำงานเถอะ เลิกหวังอะไรลม ๆ แล้ง ๆ ได้แล้ว"
เด็กหนุ่มที่ชื่อต้นกล้าได้แต่พยักหน้าเดินตัวงอ ๆ ด้วยท่าทางผิดหวัง จากนั้นทั้งสามก็เดินเลี้ยวหายไปตรงหัวมุมของโถงทางเดิน..
ณ มุมอับมุมหนึ่งภายในองค์กรตรงส่วนที่ไม่มีกล้องวงจรปิดจับภาพอยู่ ปรากฏร่างของวัยรุ่นชายอายุประมาณ สิบหกสิบเจ็ดคนหนึ่งกำลังใช้ใบหน้าซุกไซ้ซอกคอของวัยรุ่นหญิงหน้าตาน่ารักอีกคน ส่วนมือของมันก็เลื้อยเป็ปลาหมึกทั้งจับหน้าอก ทั้งสอดล้วงเขาไปใต้กระโปรงอย่างต่อเนื่อง
"พอแล้วน่าโจ ไหนบอกจะพาแก้มเข้ามาดูของแปลก ๆ ในนี้ไง แล้วไหงถึงมาทำแบบนี้ แก้มเสียวนะอ้าซซซซ…" เสียงของวัยรุ่นสาวกล่าวขึ้นด้วยท่าทางเขินอาย แต่วัยรุ่นหนุ่มที่ชื่อโจก็ยังคงรุกล้ำของสงวนของเธอต่ออย่างหื่นกระหาย "ก็นี่ไงแก้ม ของแปลก มันอยู่ในกางเกงของโจนี่ไง งูตาเดียวขยายขนาดได้ ผงกหัวได้ด้วยนะ ลองจับดูไหมมาเลย…" "บ้า ทะลึ่ง โจพูดอะไรก็ไม่รู้ อิอิ" วัยรุ่นสาวที่ชื่อแก้มหัวร่อคิกคัก แต่ก็ไม่ได้ขัดขืนสิ่งที่ โจกำลังทำ แต่ทว่า…ในตอนนั้นทั่วทั้งองค์กรก็ได้เกิดเสียงบางอย่างขึ้น
หวอ…!! หวอ..!!!
เสียงสัญญาณเตือนภัยดังขึ้นพร้อมไฟไซเรนสีแดงส่องสว่าง นี้คือสัญญาณที่แจ้งเตือนทุกคนในองค์กรว่า ขณะนี้เกิดเหตุฉุกเฉิน เนื่องจาก มีXCPบางตัวหลุดออกมาจากที่คุมขัง ให้คนในองค์กรรีบหาปลอดภัยเพื่อหลบซ่อนตัว จนกว่าหน่วยรักษาความปลอดภัยจะควบคุมสถานการณ์ได้
"เกิดอะไรขึ้น..!!รายงานสถานการณ์มาเดี๋ยวนี้"
เสียงของดอกเตอร์สายชลคนสวยซึ่งมีหน้าที่ควบคุมองค์กรXCPสาขานี้สอบถามทุกคนผ่านไมโครโฟนจากภายในห้องทำงานทันที
"รายงานดอกเตอร์ดูเหมือนตอนนี้ เ้าMAD-27 จะหลุดออกมาจากห้องกักกันค่ะ ขณะนี้ดิฉันและลูกทีม
กำลังไล่ตาม และวางกำลังสกัดมันอยู่"
เสียงแหบห้าวของหญิงสาวคนหนึ่งตอบกลับเธอมาทันที
"ดีมากเมย่า ตามจับมันกลับเข้าห้องกักกันให้ได้ ก่อนที่มันจะทำร้ายใครในองค์กร หรือหลุดออกไปภายนอก"
"รับทราบค่ะ!!"
เสียงของหญิงสาวที่ตอบสายชล มีชื่อว่า เมย่า เธอเป็รองหัวหน้าหน่วยดูแลความสงบเรียบร้อยในองค์กร หรือก็คือหัวหน้าโดยตรงของพวกต้นกล้า อลิส และหยวนอีกทีนั้นเอง ส่วนเ้าXCPที่หลุดออกมา มันมีรหัส MAD-27 หรือมีชื่อไทยว่า มนุษย์หมาป่าเ_ี่ยนว้อยยยยยย อดีตฆาตกรโรคจิต ฆ่าข่มขืนที่ถูกอะไรบางอย่างกัดจนกลายร่าง แล้วออกอาละวาดไล่ทำร้ายหญิงสาว ในร่างมนุษย์หมาป่า ก่อนจะถูกองค์ xcp จับได้ในที่สุด ทุกคนต้องตามหาตัวมันก่อนจะเกิดเหตุร้ายแรงขึ้น
"แฮ่….แฮ่…เงี่ยนว้อยยยย เงี่ยนจริง ๆ ฟุดฟิด ๆ กลิ่นของเด็กสาว อ้าาาา หอมจริง ๆ โบ๋ววว ทางนั้นสินะ.."
เสียงของเ้าmad-27กล่าวขึ้นในเงามืด และเหมือนมันจะได้กลิ่นสาบสาวแรกรุ่นลอยมาแต่ไกล มันจะมุ่งหน้าไปยังทิศทางนั้นทันที และเพียงชั่วพริบตา ร่างใหญ่สีดำทะมึนน่าเกรงขามพร้อมขนยุ่บยั่บของมันก็ได้มาปรากฏต่อหน้าของ โจ และแก้มสองวัยรุ่นหนุ่มสาวที่แอบเข้าพลอดรักกันเ้าmad-27 มองจ้อง แก้ม ด้วยแววตาหื่นกระหายพร้อมแลบลิ้นเลียปากแผล็บ ๆ ท่อนเอ็นตรงหว่างขาของมันพองโด่แข็งตัว ตั้งเป็ล่ำอย่างสยดสยอง โจได้แต่มองมันด้วยใบหน้าซีดเผือด ตัวแข็งทื่อ เหงื่อแตกทั่วร่าง ไม่กล้าแม้แต่จะขยับหนี จากนั้นโจก็รู้สึกเหมือนมีเงาดำขนาดใหญ่เคลื่นเข้ามาที่ใบหน้าด้านขวาของมันอย่างรวดเร็ว โจโดนหลังมือของเ้า mad-27ตบกระเด็นลอยไปกระแทกกับกำแพง นอนแน่นิ่ง แก้ม ได้แต่เบิกตากว้างใบหน้าหวาดกลัวสุดชีวิต แคว่ก..!!
เสื้อของแก้มถูกกรงเล็บของเ้าหมาป่าฉีกจนกระจุย แม้แต่ยกทรงก็ขาดตามไปด้วย แก้มหวีดร้องสุดเสียง ท่อนบนเธอเปลือยเปล่าล่อนจ้อน เผยให้เห็นถึงหน้าอกสองเต้าขาวอวบ ด้วยสัญชาตญาณเธอจึงรีบเอาแขนขึ้นมาปิด แต่ก็ช้าไป
เ้า mad-27ใช้มือของมันจับแขนเธอไว้อย่างรวดเร็ว จากนั้นมันก็ลากลิ้นเลียไปทั่วตัวของวัยรุ่นสาว แก้มขนลุกไปทั้งตัว จากนั้นมันก็ใช้กรงเล็บอีกข้างดึงกางเกงของเหยื่อสาวลงจนเผยให้เห็นถึงร่องเสียว และกลีบสาวที่ยังปิดสนิท มันจ้องมาตาลุกวาว ก่อนที่จะขยับเอวเข้ามาใกล้ และคิดที่จะเสียบท่อนเนื้อของมันเข้าไปในร่องรูของเธอ แต่ทว่า…ในตอนนั้นเสียงของคนบางคนก็ดังขึ้น
"หยุดนะไอ้หมาป่าบ้ากามปล่อยเด็กสาวคนนั้นซะ..!!"
พอเ้าmad-27มองไปตามเสียงมันก็ได้พบกับชายคนหนึ่งรูปร่างผอมสูง สวมผ้าคลุมสีดำห่มร่าง ที่เอวมีดาบยาวห้อยอยู่ หากแต่ส่วนหัวสวมกางเกงในผู้หญิงสีชมพูอยู่ ชื่อของคนผู้นี้คือ ไอ้หน้ากาก กางเกงใน หรือ XCP รหัส CSCT-006 เข้ามาขัดขวาง มันคือชายโอตาคุ โรคจิตที่ สวมกางเกงในต้องคำสาป xcp VENU-953 แล้วถอดออกไม่ได้ ปรกติคนที่สวมจะต้องถูกมันควบคุมและไล่ปล้ำผู้หญิง แต่ไม่รู้ทำไมชายคนนี้ถึงยังมีสติสัมปชัญญะ แถมยังมีความสามารถสุดแข็งแกร่งราวกับตัวเอกในอนิเมะ องค์กรเห็นว่าหมอนี่มีประโยชน์จึงปล่อยเดินไปเดินมาในสถาบันได้โดยไม่ต้องถูกควบคุม และนาน ๆ ที 006 ก็จะช่วยคนในองค์กรรับมือกับพวกxcpที่หลุดออกมาก่อความวุ่นวาย เช่นในกรณีนี้เป็ต้น
"เพลงดาบ ปราณราคะ กระบวนท่าที่ 1 ฟัน ฟัน ฟัน ให้มันคะรวย ย้ากกกก…!!"
006 พุ่งเข้ามาหาเ้าmad-27อย่างรวดเร็วพร้อมดาบยาวในมือ แต่เ้ามนุษย์หมาป่าหื่นก็ถอยหลบได้ทันท่วงที ก่อนที่ทั้งคู่จะ เกิดการปะทะอย่างดุเดือด และในที่สุดกำลังหนุนก็มาช่วยจนสุดท้าย mad-27 าเ็ แต่มันก็หนีไปได้ ด้วยฝีมือของXCPลึกลับที่โผล่ออกมาจากกำแพง และดึงเ้าหมาป่าหื่นหายวับเข้าไป
"สถานการณ์เป็ยังไงบ้างเมย่า.."
"สถานการณ์สงบแล้วค่ะ ดอกเตอร์ พอดีได้ 006 เข้ามาช่วยพอดี แต่ที่แย่คือเ้าmad-27 ถูกxcp ปริศนาที่โผล่ออกมาจากกำแพงพาตัวหลบหนีไป ต้องขอประทานโทษด้วยค่ะ"
"อืม ไม่เป็ไรหรอกเมย่า เดี๋ยวฉันจะลองตรวจสอบเ้าxcpตัวนั้นเอง ว่าแต่..ไม่มีใครเป็อะไรใช่ไหม..? "
ดอกเตอร์สายชลกล่าวถามขึ้น คำถามนั้นทำเอาหญิงสาวที่ชื่อเมย่า นิ่งเงียบไปเล็กน้อย
"เป็อะไรเมย่า? มีใครได้รับาเ็งั้นเหรอ…!!"
ดอกเตอร์สายชลมีน้ำเสียงใมาก่อนจะรีบถามกลับ
"...เอ่อคือ มี มีคนหนึ่งค่ะดอกเตอร์ โดนเ้าmad-27ทำร้าย าเ็ที่ใบหน้า แต่ไม่ได้สาหัสมากตอนนี้อาการปลอดภัยแล้ว"
"ใครเหรอ? ฝ่ายไหน? หน่วยไหน? "
"...โจค่ะ โจ ลูกชายของดอกเตอร์นั่นแหละค่ะ"
พอได้ยินแบบนั้นสายชลก็ใมากก่อนจะรีบถามต่อว่า เป็ไปได้ยังไง ทำไมลูกชายของเธอถึงไปอยู่ตรงนั้น เมย่าจึงได้เล่าวีรกรรมของโจให้สายชลฟังทุกอย่าง ผลก็คือ คดีพลิก โจโดนสายชลบ่นหูชา แถมโดนกักบริเวณให้อยู่แต่ในห้องเป็เวลา หนึ่งเดือน โทษฐานพาคนนอกเข้ามาโดยไม่ได้รับอนุญาต หากเขาไม่ใช่ลูกชายของสายชล ปานนี้คงโดนไล่ออกจากองค์กรไปนานแล้ว..
จบตอน
โปรดติดตามตอนต่อไป
ภารกิจต่อไป ตามล่าแท่งหรรษาราคะแห่งความวุ่นวาย..
2K
