มีทวีปแห่งหนึ่งอยู่ลอยอยู่กลางมหาสมุทรที่ใจกลางทวีปมีทะเลในอยู่ดินแดนทั้งเจ็ดซึ่งมีสีแตกต่างกันตั้งล้อมรอบทะเลแห่งนั้น
แต่ละทวีปเขียนกำกับไว้ว่า[อัตตา (ไพรด์)] [โทสะ (วราท)] [ละโมบ (กรีด)] [ราคะ (ลัสต์)] [ตะกละ(กลัตตันนี)] [เกียจคร้าน (สลอต)] [ริษยา (เอนวี)]และมีแสงกะพริบ ให้เลือกจากในนี้สินะ
‘แอเรียเริ่มต้น’ที่เรนเซียเขียนในจดหมายคือพวกนี้เหรอดูเหมือนเมืองกับศัตรูที่เจอจะแตกต่างกันไปตามแอเรียเริ่มต้นคงจะมีแอเรียที่เล่นง่ายอยู่ด้วยเหมือนกัน
ผมไม่มีปัญหาอะไรจึงเลือก [เกียจคร้าน]โดยไม่ลังเล ทันใดนั้นตราสัญลักษณ์ที่รูปทรงดูคล้ายหมีก็ลอยมาและประทับลงบนข้อมูลประวัติตัวละครของผมเหมือนเป็การตีตรา
หลังจากนั้นก็มีข้อความว่า‘กำหนดแอเรียเริ่มต้นเป็ [เกียจคร้าน] สร้างตัวละครเสร็จสมบูรณ์’
เท่านี้ก็สร้างตัวละครเสร็จแล้วสินะ
ต่อมาผมก็ดูติวเตอเรียลสั้นๆเรียนรู้การตั้งค่าต่างๆ วิธีการต่อสู้ และวิธีใช้สกิลจากนั้นติวเตอเรียลนั้นก็จบลง ในที่สุดก็จะได้ไป ‘เดมอนส์ เวิลด์’ แล้ว
‘ก่อนที่จะเดินทางไป‘เดมอนส์ เวิลด์’ มีเื่ขอร้องอย่างนึงค่ะ ‘เดมอนส์ เวิลด์’ไม่ได้มีแค่ผู้เล่นเท่านั้น แต่มี NPC ต่างๆ อาศัยอยู่ด้วยค่ะ’
“เอ่อเอ็นพีซีคืออะไรเหรอ”
‘น็อนเพลเยอร์ คาแรกเตอร์ หมายถึงตัวละครที่ไม่มีผู้เล่นควบคุมค่ะ อยากให้จดจำไว้ว่า‘เดมอนส์ เวิลด์’ มี NPCเหล่านี้อาศัยอยู่ด้วย พวกเขาเองก็หัวเราะในยามสนุกและร้องไห้ในยามเศร้าเช่นกันช่วยปฏิบัติกับพวกเขาเหมือนเป็เพื่อนในโลกอีกใบด้วยนะคะ’
“อืมยังไม่ค่อยเข้าใจเท่าไร แต่จะทำตามนะ”
สรุปคือให้ปฏิบัติกับพวกเขาแบบปกติสินะถ้างั้นก็ไม่ยาก
‘ถ้าเช่นนั้นเชิญเดินทางเข้าสู่ ‘เดมอนส์ เวิลด์’ ได้เลยค่ะหากมีปัญหาอะไรก็เรียกใช้ได้เสมอนะคะ’
“ขอบใจนะงั้นไปก่อนละ”
แสงสว่างเจิดจ้าปกคลุมรอบบริเวณทัศนวิสัยกลายเป็สีขาวโพลนยิ่งกว่าเดิมผมรู้สึกเหมือนตอนล็อกอินและหมดสติไปอีกครั้ง
◇ ◇ ◇
ผมรู้สึกตัวอีกทีที่หน้าลานกว้างที่มีน้ำพุ
บ้านเมืองแบบยุคกลางตั้งเรียงรายเมฆลอยอยู่บนท้องฟ้า นกพิราบป้วนเปี้ยนอยู่ทั่วลาน เบื้องหน้ามีเผ่าพันธุ์ต่างๆเดินไปเดินมา รถม้าวิ่งไปบนถนนหินได้ยินเสียงจอแจจากร้านแผงลอยที่เรียงรายอยู่ในลาน
ที่นี่คือโลกปีศาจ‘เดมอนส์เวิลด์’ เหรอ
“เป็โลกที่ธรรมดากว่าที่คิดแฮะ...”
เห็นเรียกว่า‘โลกปีศาจ’เลยกังวลนิดหน่อยว่าจะเป็โลกขุมนรกอันโหดร้ายที่มีท้องฟ้าสีแดงฉานและบ้านทำจากโครงกระดูกน่าขนลุกโชคดีจริงๆ ที่ไม่เป็แบบนั้น
ก็นะเื่แค่นั้นผมรู้มาจากทีวีแล้วแหละ อย่างแรกเลย ถ้าเป็โลกแบบนั้นจริงถึงเรนเซียชวนผมก็คงไม่เล่นเกมนี้ แม้แต่ตัวเรนเซียเองจะเล่นรึเปล่าเถอะ มันคงเป็เกมสุดโหดที่ไม่เหมาะกับเด็กผู้หญิงอย่างแรง
“แต่ว่านะเหมือนของจริงเลยจริงๆ...”
ผมเข้าไปใกล้น้ำพุและยื่นมือไปััน้ำที่พุ่งขึ้นมา น้ำเย็น แถมยังรู้สึกว่าเปียกจริงๆ ด้วยสุดยอดไปเลย
สมเป็โลกที่ใช้เทคโนโลยีVR ใหม่ล่าสุดจริงๆ
เอาละไหนๆ ผมก็มาที่โลกดังกล่าวแล้ว ก่อนอื่นก็ต้องตรวจสอบข้อมูลของตัวเอง
“เอ่อ‘สเตตัส’ ”
หน้าต่างแสดงสเตตัสกึ่งโปร่งแสงปรากฏขึ้นตรงหน้าหน้าต่างนี้ โดยปกติแล้วคนอื่นจะมองเห็นแค่กรอบจึงไม่ต้องกังวลว่าจะโดนขุดคุ้ยสกิลหรือไอเทมที่มีแน่นอนว่าเราสามารถอนุญาตให้คนอื่นดูได้ด้วยเหมือนกัน
หน้าต่างที่เรียกออกมาแสดงมาตรวัดพลังเครื่องสวมใส่ และสกิลกับไอเทมที่ผมได้รับ แบบนี้นี่เอง ต้องเรียกดูอย่างนี้สินะ
■STR [สเตรงท์] (พละกำลัง)
ส่งผลต่อพลังโจมตีกายภาพ
■VIT [ไวทัลลิตี] (ความทนทาน)
P31
ส่งผลต่อพลังป้องกันทางกายภาพ
■INT [อินเทเลเจนซ์] (ความฉลาด)
ส่งผลต่อพลังโจมตีเวทมนตร์
■MND [มายนด์](พลังใจ)
ส่งผลต่อพลังป้องกันเวทมนตร์และพลังของเวทมนตร์ฟื้นฟู
■AGI [อจิลิตี] (ความว่องไว)
ส่งผลต่อความเร็วและอัตราการหลบหลีก
■DEX [เด็กซ์เทอริตี] (ความชำนาญ)
ส่งผลต่ออัตราความแม่นยำและอัตราการผลิตไอเทมสำเร็จ
■LUK [ลัค](โชค)
ส่งผลต่ออัตราความสำเร็จทุกอย่างโดยเฉพาะการติดคริติคัล และอัตราการดรอปไอเทม
ค่าพลังของผมเรียงกันอย่างสวยงามก็นะ เป็ลักษณะเฉพาะของ [เดมอนส์] นั่นแหละ
เอ๊ะ?[ปีกแห่งซีเร] ที่อยู่ในช่องสกิลสำรองคืออะไรน่ะตอนสร้างตัวละครตรงช่องนี้ขึ้นว่า ‘ไม่มี’ นี่นา...
ติ่งติงติ๊ง
เสียงอิเล็กทรอนิกส์ดังขึ้นอย่างกะทันหันผมลองหันมองรอบตัว แต่ไม่มีใครที่ตอบสนองต่อเสียงเลย เอ๊ะ?
ติ่งติงติ๊ง
อีกแล้วเมื่อดูดีๆ ก็พบว่า กรอบที่เขียนว่า ‘เมล’ ซึ่งอยู่ริมขอบหน้าต่างระบบกะพริบและมีเลข ② ขึ้นมา
1K
