รับผิดชอบ รออยู่
แว๊บแรกที่อ่านข้อความ ทำไมฉันแอบรู้สึกว่าเขาดูเป็คนดี กล้าทิ้งเบอร์เพื่อแสดงความรับผิดชอบทั้งที่ได้ฉันแล้วจะหนีหายไปเลยก็ได้
“ไม่ๆๆ อย่าคิดบ้าๆ พิมพ์ใจ ผู้ชายดีๆ เขาไม่ทำแบบนี้” ฉันพูดย้ำกับตัวเองก่อนจะขยำกระดาษโน๊ตทิ้งลงถังขยะ
“คิดเสียว่าแค่ฝันนะ แค่ฝัน เดี๋ยวก็ลืม” ฉันพยายามปลอบใจตัวเองต่างๆ นานา เพราะตอนนี้ย้อนกลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว ทำได้เพียงเท่านี้ คิดในแง่ดีแล้วกันว่าอย่างน้อยเขาก็หล่อมาก
พอคิดถึงใบหน้า แววตาของเขา ขนาดตอนนี้ฉันมีสติครบถ้วนยังรู้สึกแอบเคลิ้มตาม ไม่แปลกใจเลยว่าตอนฉันเมาไม่ได้สติทำไมถึงจบลงด้วยสภาพแบบนี้
“โอ๊ยยยย สติๆๆ” ฉันต้องส่ายหัวเพื่อเรียกสติตัวเองกลับมา ก่อนจะคิดอะไรบ้าๆ ไปมากกว่านี้
ฉันพยายามหยุดนิ่ง สูดหายใจลึกยาวหลายๆ รอบ ก่อนจะดันตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แล้วจึงเดินเข้าไปอาบน้ำ
ขณะที่น้ำจากฝักบัวััไปที่ของสงวนนั้น
“อุ๊ย” ฉันอุทานขึ้น เพราะรู้สึกแสบขึ้นมา อย่าบอกนะว่าเป็เพราะฝีมือของคนร่างใหญ่เมื่อคืน ฉันเบิกตากว้าง ที่อยู่ๆ ภาพแก่นกายใหญ่ของเขาที่ผงาดขึ้นเมื่อเช้าก็โผล่เข้ามาในหัว ไม่ใช่แค่รูปร่างที่สูงใหญ่ แต่ของเขามันก็ใหญ่มากจริงๆ
“นี่ฉันคิดอะไรอยู่เนี๊ยะ” หน้าของฉันร้อนผ่าวขึ้น เพราะความคิดของฉันชวนให้นึกถึงผู้ชายคนนั้นอยู่ตลอด
ฉันส่ายหัวไปมาเพื่อสะบัดเื่ราวบ้าๆ ออกไป ก่อนจะค่อยๆ ล้างทำความสะอาดน้องสาวอย่างเบามือ แล้วก็อาบน้ำเช็ดตัวจนเสร็จเรียบร้อย
หลังจากออกมาจากห้องน้ำ ฉันก็เหลือบไปดูนาฬิกา ตอนนี้ก็ 11 โมงกว่าแล้วเดี๋ยวแต่งตัวเสร็จ ขับรถออกไปซื้อยาคุมฉุกเฉินก่อนแล้วค่อยกลับมากินข้าวที่ห้องอาหารโรงแรมแล้วกัน
ทำไมฉันถึงรู้สึกหวั่นใจนิดๆ กลัวว่าจะเจอกับผู้ชายคนเมื่อคืนเข้าอีก เพราะเขาอาจจะพักอยู่ที่โรงแรมนี้ด้วยก็ได้ ถ้าเขาพักอยู่จริง ก็ภาวนาขอให้เขาเช็คเอาท์ออกไปแล้วและอย่าให้ได้เจอกันอีกเลย สา…ธุ!
.
.
“แกร๊ก!” หลังจากกลับมาจากข้างนอก ฉันก็เข้ามาในห้องเพื่อมากินยาและเอากระเป๋ามาเก็บก่อนที่จะลงไปกินข้าว
“จ๊อกๆ” เสียงท้องของฉันดังขึ้น ฉันจึงเหลือบไปมองนาฬิกา นี่บ่ายโมงกว่าแล้วเหรอไม่น่าล่ะหิว เมื่อคืนก็ไม่ค่อยได้กินอะไร กินแต่ไวน์
ฉันจองโรงแรมไว้สองคืน คืนหนึ่งเพื่อมาร่วมงานแต่งเพื่อนและอีกคืนหนึ่งถือโอกาสมาพักผ่อนพักสมอง นี่เป็ครั้งแรกที่ฉันมาเที่ยวทะเลคนเดียวเลยก็ว่าได้ ก่อนหน้านี้จะต้องมีแฟนมาประกบตลอด มันก็จะรู้สึกเหงาๆ นิดหนึ่ง เพราะเพื่อนก็ติดธุระอยู่ต่อด้วยไม่ได้
“เฮ้อ! เหงาจัง” ฉันพึมพำกับตัวเอง ก่อนที่จะลุกเดินออกจากห้องเพื่อไปยังห้องอาหารของโรงแรม
ฉันเลือกที่จะไปนั่งที่ห้องอาหารติดทะเล เพื่อที่จะได้ทานข้าวและชมวิวทะเลไปด้วย
“อุ๊ย!” ระหว่างที่เดิน ฉันหยุดชะงักตรงสระว่ายน้ำที่เมื่อคืนฉันะโลงไป ทำให้ฉันรู้สึกขนลุกซู่ หน้าร้อนผ่าว เพราะความทรงจำเื่เมื่อคืนและใบหน้าของผู้ชายคนนั้นชอบโผล่เข้ามาในหัวสมองฉันตลอด
ฉันส่ายหัวตัวเองไปมาซ้ายขวา พยายามสลัดความคิดเื่เมื่อคืนออกแล้วจึงเดินต่อไปยังห้องอาหาร
@ห้องอาหารติดทะเล
ฉันเลือกสั่งซุปต้มยำร้อนๆ หนึ่งที่เผื่อจะแก้อาการปวดหัวเมาค้างจากเมื่อคืนได้บ้าง แล้วก็สปาเกตตีหนึ่งจานและน้ำแตงโมปั่น ตอนนี้ก็บ่ายสองกว่าแล้วห้องอาหารไม่ค่อยมีคนเท่าไหร่ คงเพราะเลยเวลาทานข้าวเที่ยงมาแล้ว ฉันจึงค่อยๆ นั่งทานข้าวไปพลางมองทะเลด้วยแววตาที่ว่างเปล่า ฉันคิดในใจว่านี่คงเป็ชีวิต่เบญจเพสสินะ ที่ต้องมาเจอเื่ราวพลิกผันแบบนี้ จากที่กำลังวางแผนจะแต่งงานจะได้เป็เ้าสาวอยู่แล้วกลับมาโสดภายในพริบตา
เฮ้อ…ชีวิต ไม่แน่นอนจริงๆ เพราะฉะนั้นต่อไปฉันจึงตั้งใจว่าอยากทำอะไรก็จะทำ จะทำตามใจตามความรู้สึกตัวเองทุกอย่าง ไม่สนใจอะไรอีกแล้ว ขอแค่ตัวเองพอใจและมีความสุขก็พอ
พอทานข้าวเสร็จฉันก็เรียกพนักงานมาเพื่อเช็กบิล
“ขอเลขที่ห้องและลายเซ็นคุณผู้หญิงนะครับ”
เพราะที่นี่เป็โรงแรมหรู บิลทุกอย่างเลยจะถูกลงไว้ตามเลขห้องพักก่อน แล้วจ่ายเงินทีเดียวตอนเช็กเอ้าท์
“โอเคค่ะ” พอจัดการทุกอย่างเสร็จฉันจึงลุกเดินออกไป ฉันตั้งใจว่าจะไปนอนอ่านหนังสือตรงสระว่ายน้ำที่มองเห็นวิวทะเลด้วย ซึ่งห่างจากห้องอาหารนี้เพียงไม่กี่สิบก้าว เมื่อไปถึงฉันจึงนั่งลงตรงเก้าอี้ข้างสระแล้วเอนตัวลงนอน ซึ่งข้างๆ จะมีโต๊ะเล็กๆ สำหรับวางอาหารและมีปุ่มกดเรียกพนักงานเพื่อสั่งอาหารด้วย ฉันจึงกดสั่งเฟรนช์ฟรายส์และน้ำเปล่ามาไว้กินแก้เบื่อ
ฉันอ่านหนังสือได้สักพัก ลมเย็นๆ ที่มากระทบตาทำให้ฉันเริ่มรู้สึกง่วง แล้วอยู่ดีๆ ก็รู้สึกว่าภาพตัดไป
.
.
“อื้อ…” ฉันครางในลำคอเบาๆ พลางบิดี้เีไปด้วย ค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูนาฬิกา
“จะห้าโมงเย็นแล้วเหรอเนี๊ยะ” ฉันพึมพำกับตัวเอง เพราะฉันเผลอหลับไปเกือบสองชั่วโมงเลยทีเดียว
แต่ เอ๊ะ! ฉันก้มลงมองที่ร่างตัวเองอย่างสงสัยว่าทำไมมีผ้าเช็ดตัวมาคลุมอยู่ จำได้ว่าตอนแรกไม่มีนะ แต่ก็ไม่อยากจะใส่ใจอะไรมาก เพราะคิดว่าพนักงานอาจจะเอามาวางไว้ให้ แล้วฉันคงดึงมาห่มเอง
ฉันกวาดสายตามองไปรอบๆ คนมาว่ายน้ำที่สระกันเยอะขึ้น ก็ดีที่มีผ้าเช็ดตัวคลุมปิดผิวไว้ไม่ให้ดูโป๊ตอนนอน เพราะชุดที่ฉันใส่ไม่ได้ปกปิดอะไรมิดชิด ฉันใส่บิกินี่ตัวจิ๋วข้างในเพราะกะว่าตอนเย็นจะลงไปว่ายน้ำ ข้างนอกก็ใส่กางเกงยีนขาสั้นสีขาว ส่วนบนใช้ผ้าคลุมมัดเป็เกาะอกผูกเป็โบข้างหน้าโชว์ทั้งหน้าท้อง ่ไหล่และเรียวขา ซึ่งถ้าเป็ก่อนหน้านี้ ฉันไม่มีทางได้แต่งตัวเผยเนื้อหนังแบบนี้ตอนมาเที่ยวทะเลหรอก แฟนหวง แต่ตอนนี้นะเหรอ โสดสนิทแล้วค่ะ เพราะฉะนั้นจะแต่งยังไงก็ได้ ไม่ต้องกลัวใครว่า
ั้แ่เลิกกับแฟนฉันก็แต่งตัวเผยเนื้อหนังมากขึ้น ไม่ได้จะให้ผู้ชายมาสนใจเพื่อหาแฟนใหม่ได้เร็วๆ หรอกนะ เพราะฉันก็ยังเข็ดกับแฟนเก่าอยู่ แต่ฉันรู้สึกว่าฉันทำประชดแฟนเก่ามากกว่า ถึงแม้จะเลิกกันแต่เขาก็ตามมาง้อฉันอยู่ตลอด พอเขาเห็นฉันแต่งตัวโชว์เนื้อหนังก็จะอารมณ์เสีย เลยทำให้ฉันรู้สึกดีที่ได้เห็นเขารู้สึกแย่บ้าง ถือเป็การแก้แค้นที่เขาทำให้ฉันเสียใจ
“ถ่ายรูปลงไอจีดีกว่า” ฉันเปรยกับตัวเองจากนั้นจึงยิ้มหวานเซลฟี่รูปตัวเองและอัพลงไอจี
Me? or Sea? (ชอบเราหรือทะเล) ฉันพิมพ์แคปชั่นสั้นๆ รอให้แฟนเก่ามาเห็นรูปที่ฉันใส่ชุดแบบนี้ เขาคงหงุดหงิดน่าดู ฉันไม่ได้รู้สึกดีเท่าไหร่หรอก
เพราะไม่ได้คิดที่จะกลับไปคืนดีกับเขาอยู่แล้ว แต่มันก็ช่วยทำให้ฉันไม่ฟุ้งซ่าน ช่วยระบายความเครียดฉันได้บ้าง
จากนั้นก็ไม่ได้ไถดูไอจีต่อ เพราะอยากจะพักผ่อนให้เต็มที่มากกว่าที่จะมานั่งจ้องมองโทรศัพท์
ฉันลุกเดินกลับขึ้นไปบนห้องเพื่อเอาโทรศัพท์ไปเก็บ ก่อนจะลงมาว่ายน้ำเล่นที่สระว่ายน้ำรวมที่มองเห็นวิวทะเล
“เฮ้อ…รู้สึกดีจัง” ฉันเปรยกับตัวเองขณะที่กำลังเกาะขอบสระแล้วมองไปที่ทะเล ฉันยิ้มอ่อนๆ ค่อยๆ หลับตาลง ััถึงลมที่พัดผ่านกระทบใบหน้า เป็การพักผ่อนทั้งร่างกายและจิตใจที่ดีจริงๆ
“อากาศดีนะครับ” เสียงทุ้มของชายคนหนึ่งดังขึ้นข้างๆ ฉันจึงลืมตาขึ้นพลางหันมองตามปลายเสียง
“คะ...คะ…คุณ” ดวงตาของฉันเบิกกว้างด้วยความใ
“ผม…พายุ ครับ” เขาพูดขึ้นพร้อมกับฉีกยิ้มมุมปากให้กับฉัน
น้ำในสระที่ตอนแรกเย็นสบาย แต่ตอนนี้กลับทำให้ฉันรู้สึกหนาวจนขนลุกซู่ ตัวนิ่งแข็ง
ดวงตาของฉันยังคงเบิกกว้างอยู่อย่างนั้น หัวใจเต้นแรงเหมือนจะทะลุออกมาจากทรวงอก
ขะ…เขาคือผู้ชายคนนั้น คนที่ฉัน one night stand ด้วยเมื่อคืน
“เห็นหน้าผม ต้องใอ้าปากค้างขนาดนี้เลยเหรอครับ” ขณะที่ฉันทำอะไรไม่ถูกนั้น เขาก็เอื้อมมือเข้ามาเอานิ้วชี้มากดเบาๆ ตรงกลางริมฝีปากของฉัน ทำให้ตัวของฉันกระตุกด้วยความใ
----------
1K
