ข้าจะเป็นตัวร้าย ที่จะไม่ตายตอนจบครับ(ไอ้ระบบเฮ็งซวย!!!)

'ทำไมผมถึงต้องทนอยู่ที่นี่'นั่นเป็๲คำถามที่วนเวียนอยู่ในหัวผมมาโดยตลอด๻ั้๹แ๻่ผมอายุสิบขวบ

พวกเขาที่นี่เรียกผมว่า'วัตถุดิบในการทดลอง's0027 นั่นคือชื่อของผม ทุกๆ วันผมต้องถูกฉีดสารเคมีเข้าร่างกายวันละหลายๆ ครั้ง หรือไม่ผมก็ถูกจับไปทดลองต่างๆ นานา ตามความพอใจของสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า'นักวิจัย'

สิ่งที่พวกเขากำลังวิจัยคือพลังที่เหนือจินตนาการ คล้ายๆ กับยอดมนุษย์หรืออะไรประมาณนั้น แต่ที่แน่ๆ พวกเขาไม่ได้สร้างฮีโร่เพื่อกอบกู้โลกอย่างแน่นอน

พวกเขาสร้างวัคซีนมากมายเพื่อใช้ในการทดลอง จนสุดท้ายแล้วพวกเขาก็ทำมันได้เกือบสมบูรณ์พวกเขาเรียกวัคซีนนี้ว่า'Angel of Death'และเหลือผมเพียงคนเดียวเท่านั้นที่เหลือรอดหลังจากฉีดวัคซีนตัวนี้

หลังจากนั้นผมก็ถูกพวกเขาจับไปทดลองต่อสู้จริงไม่ว่าจะเป็๲กับสัตว์ป่าที่ดุร้าย คนที่มีทักษะการต่อสู้ที่ยอดเยี่ยม หรือแม้กระทั่งทำซิมมูเลชั่นต่อสู้กับระบบ AI ผมล้วนผ่านมันมาหมดแล้วทั้งสิ้น

ไม่ว่าจะเป็๞เมื่อก่อนหรือตอนนี้คำถามเดียวที่ยังวนเวียนอยู่ในหัวผมก็ยังเหมือนเดิม'ทำไมผมถึงต้องทนอยู่ที่นี่'

นั่นสิ ทำไมกันนะ แล้วถ้าหากผมไม่อยากอยู่ที่นี่คนอย่างผมจะสามารถอยู่ที่ไหนได้บ้าง ผมที่แปลกแยกจากคนอื่นๆ จะเป็๲คนก็ไม่ใช่ จะเป็๲ผีร้ายก็ไม่เชิง นอกจากที่นี่แล้ว ยังมีที่ไหนที่ผมสามารถอยู่ได้อีกหรือไม่

แต่ไม่ว่ามันจะเป็๞ยังไงก็ตาม ผมไม่อยากอยู่ที่นี่อีกแล้ว..

ผมเลือกที่จะฆ่านักวิจัยแปดคนที่ทำงานอยู่ที่นี่ รวมถึงทำลายงานวิจัยและข้อมูลต่างๆ ที่พวกเขาทำทั้งหมด และจัดการเผาทุกสิ่งทุกอย่างให้มอดไหม้ไปกับเปลวเพลิง

นับ๻ั้๫แ๻่นี้เป็๞ต้นไป s0027 ได้ตายไปแล้ว และตอนนี้ชื่อของผมคือน้ำเหนือ และผมจะเป็๞คนธรรมดาที่ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขในทุกๆ วัน…

ผมต้องใช้ความพยายามอย่างมากเพื่อที่จะใช้ชีวิตเหมือนคนธรรมดา ตลอดหลายปีที่ผมใช้ชีวิตอยู่ในศูนย์วิจัยนั้น มันได้๰่๥๹ชิงหลายสิ่งหลายอย่างไปจากชีวิตของผม แต่มันก็ทำให้ผมได้รับหลายสิ่งหลายอย่างมาไม่น้อย

ผมมีสัญชาตญาณในการเอาตัวรอดที่ยอดเยี่ยม ผมมีข้อมูลมากมายและมีสติปัญญาที่มากกว่าคนอื่น มันเป็๞ผลพลอยได้จากการทดลองหลายๆ อย่างที่ผ่านมา

ครึ่งปีผ่านไป

ผมใช้ชีวิตอย่างสงบสุข ภายใต้ชื่อของ น้ำเหนือ ธารา เกรียงไกรกูล ผมปลอมแปลงหลักฐานด้วยการแฮ็กข้อมูลของทะเบียนราษฎร์ เ๹ื่๪๫พวกนี้ไม่ใช่เ๹ื่๪๫ยากสำหรับผม

ผมมีความสุขดีกับชีวิตธรรมดาแบบนี้ ตื่นตอนเช้าไปทำงาน ตอนเย็นก็กลับบ้าน วันหยุดหรือเวลาว่างก็ได้อ่านนิยายหรือหนังสือเ๱ื่๵๹ที่ชอบ ไปเที่ยวบ้างในบางครั้ง ตระเวนชิมอาหารอร่อยบ้างในบางหน แค่นี้ชีวิตผมก็มีความสุขแล้ว

และตอนนี้ผมก็มีงานอดิเรกเพิ่มขึ้นมาอีกอย่าง นั่นคือการเขียนนิยายลงเว็บ ถึงแม้นิยายที่ผมเขียนจะไม่ค่อยได้รับความนิยมสักเท่าไหร่ แต่ผมก็มีความสุขที่ผมได้เขียนมันขึ้นมานะ

ถึงแม้จะมีคนคอมเม้นแสนน้อยนิด หรือด่าสาดเสียเทเสียว่านิยายที่ผมแต่งมันห่วยแตกจนสุดจะบรรยาย รวมถึงมีนักอ่านบางคนแต่งแฟนฟิคโดยใช้ตัวละครในเ๱ื่๵๹ของผม เขียนแล้วเอามาลงในช่อง comment เพื่อเยาะเย้ยผมอีกต่างหาก แต่ผมก็ปฏิเสธไม่ได้เพราะเขาแต่งดีจริงๆ นั่นแหละ

หลังจากที่ผมลงตอนใหม่ เขามักจะเข้ามาแต่งแฟนฟิคตามตอนนั้นๆ อยู่เสมอ จนมันกลายเป็๞เ๹ื่๪๫ปกติในนิยายของผมไปซะแล้ว

'香蕉 (เซียงเจียว) กล้วยหอม'คือชื่อ account ที่เขาล็อกอินเข้ามา ถึงเขาจะติว่านิยายของผมห่วยแตกมาตลอด แต่เขาก็ยังเข้ามาอ่านอยู่ดี จนตอนนี้นิยายแฟนฟิคที่เขาเขียนใต้คอมเม้นในแต่ละตอน มีคนถูกใจและมี comment มากกว่านิยายทั้งเ๱ื่๵๹ของผมซะอีก

แต่ผมก็ไม่ได้โกรธหรือไม่พอใจอะไรหรอกนะ เพราะผมก็เป็๞คนหนึ่งที่รอแฟนฟิคของเขาเหมือนกัน ผมก็เคยคอมเม้นถามเขาเหมือนกันนะ ว่าเขาได้แต่งนิยายเ๹ื่๪๫อื่นอีกหรือเปล่าผมจะได้ตามไปอ่านด้วย แต่เขากลับบอกว่าเขาแต่งแฟนฟิคของผมแค่เ๹ื่๪๫เดียว...ผมควรจะดีใจไหมนะ

และวันนี้ก็เป็๲อีกวันหนึ่งที่ผมใช้ชีวิตอย่างสงบสุข วันนี้เป็๲วันทำงานวันสุดท้ายในสัปดาห์นี้

ผมกลับมายังห้องเช่าเล็กๆ ที่ผมแอบเรียกในใจว่า'บ้าน'เปิดโน๊ตบุ๊คเครื่องเดิมที่ผมใช้มันในการทำงานสารพัดอย่าง

ผมนั่งพิมพ์นิยายตอนจบอย่างรวดเร็ว เมื่อพิมพ์เสร็จผมก็ลงตอนใหม่ทันที และผลตอบรับก็เป็๲อย่างเช่นที่ผ่านๆ มา..

…1:นี่จบแล้วเหรอ! นี่มันนิยายห่วยแตกอะไรกันเนี่ย!

…2:อะไรวะ! ผูกปมเ๱ื่๵๹ไว้ตั้งมากมายแต่มาตัดจบดื้อๆ แบบนี้เนี่ยนะ! กลับมากลบหลุมที่แกขุดไว้ก่อนไอ้นักเขียน

...3:ไอ้นักเขียน! ก่อนที่ตัวร้ายจะเกลียดโลกทั้งใบจนอยากทำลายทิ้งแกช่วยโฟกัสอดีตก่อนได้ไหม! ตูอ่านไม่รู้เ๹ื่๪๫! พูดง่ายๆ คือตูไม่อินเฟ้ย!!

ก็...ประมาณนี้แหละ แต่ช่างเถอะผมอ่านแฟนฟิคที่คุณกล้วยหอมแต่งดีกว่า วันนี้เขาจะแต่งตอนจบให้ออกมาเป็๲แบบไหนกันนะ ผมแอบหวังไว้เยอะเลยนะเนี่ย….

…มันทำให้ผมแอบช็อกกับแฟนฟิคนี้อยู่เหมือนกันนะครับ เอาจริงเหรอคุณกล้วยหอม..แบบนี้ก็ได้เหรอครับคุณ ตรรกะวิบัตินี่มันอะไรกันเนี่ย มันพลิกล็อกมาก...แต่ผมก็ปฏิเสธไม่ได้ว่ามันลงตัว

เฮ้อ!..ช่างเถอะผมขอนอนทำใจสักพักก็แล้วกัน...

ความรู้สึกของผมต้องได้รับการเยียวยาผมเชื่อแบบนั้น..

แต่...

ขอบคุณสำหรับการติดตามผลงานของนามิ

รักรีดเดอร์ทุกคนค่ะ

จากใจ

นามิแค่อยากอ่านนิยาย

จุ๊บๆ