เกิดใหม่เป็นออร์คแล้วไง ขอผจญภัยให้สนุกสุดเหวี่ยงไปเลย

หลังจากที่เขานั่งแล้วนั้นเขาก็มานั่งคิดคำพูดของพระเ๯้าที่จะใช้เปิดของขวัญ เขานั่งคิดอยู่สักพักก็นึกเอาเขาก็เอ๋ยว่า

"ระบบ " เขาพูดเบาๆทันให้นั้นก็มีเสียงพร้อม ภาพบางอย่างแสดงขึ้น

[ ระบบกำลังติดตั้ง ]

[10%...25%...50%...75%...100% ]

[ ระบบยืนยันเสร็จสิ้น ]

"อย่างกับในเกมส์เลยนะเนี่ย " เขาได้พูดกับตัวเองอย่างตื่นเต้น กับสิ่งที่เห็นตรงหน้า พอโปรแกรมแสดงการอัพโหลดเสร็จก็มีหน้าต่างขึ้นมาให้เลือก

[ โฮส๻้๪๫๷า๹เปิดระบบต้อนนี้เลยหรือไม่ ]

[ ใช่ ] [ ไม่ใช่ ]

พอมีหน้าจอตัวเลือกเขา กดเลือก ใช่ อย่างตื่นเต้นว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป หลังจากกดใช่ ก็ได้มีหน้าต่างแสดงขึ้น เป็๲หน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้าเขา

[ ข้อมูลตัวละคร ]

[ ชื่อ : Trust Falsewolf(ทัส ฟอสวูฟ) ]

[ อายุ : 20 ปี ] [ เพศ :ชาย ]

[ เลเวล : 1 ]

[ เผ่า : ออร์คสีชาติ ]

[ อาชีพ : ไม่มี ]

[ ทักษะ(สกิล) : ไม่มี ]

[ ท่านได้รับกล่องของขวัญ 1 กล่อง ]

(จากนี้ไปเราจะเรียกตัวละครเอกว่า ทัส นะครับ เพื่อไม่ให้สับสนกัน)

"ทัส ฟอสวูฟ หรอ นี่ชื่อข้าสินะ "เขาได้เอ๋ยชื่อตัวเองช้าๆซ้ำไปซ้ำมา แล้วเขาก็ได้สังเกตุเห็นตรงข้อความว่าท่านได้รับกล่องของขวัญ กระพริบๆอยู่ เขาจึงลองใช้มือจิ้มดูก็ปรากฎข้อความเด้งขึ้นมา

[ ท่าน๻้๪๫๷า๹เปิดกล่องของขวัญ ใช่หรือไม่ ]

[ ใช่ ] [ ไม่ใช่ ]

ทัสพอเห็นข้อความ จึงรีบเลือก ใช่ อย่างรวดเร็วแล้วรอลุ้นว่าตัวเองจะได้อะไร แต่แล้วกับปรากฎขอความตัวเลือกขึ้นมา

[ โฮสได้รับสกิลใหม่ 3 สกิล ] 

สกิลที่ 1 : ชำนาญการต่อสู้ด้วยอาวุธทุกชนิด (เบื้องต้น)

สกิลที่ 2 : ชำนาญการต่อสู้ด้วยมือเปล่า (เบื้องต้น)

สกิลที่ 3 : คำราม

พอทัสเห็นข้อความว่าได้รับสกิลใหม่ทำให้ทัสดีจะเป็๞อย่างมากที่ได้รับสกิลมา เพราะหลังจากที่เค้ามองดูสกิลนั้นไม่ว่าจะเป็๞สกิลที่ 1หรือที่ 2 นั้นร่วนเป็๞สกิลที่จำเป็๞อย่างมากแต่ทัสก็ต้องมาสะดุดกับสกิลที่ชื่อว่า คำรามทำให้ทัสสงสัยว่าสกิลนี้สามารถทำอะไรได้บ้าง เค้าจึงลองจิ้มที่สกิล คำรามดูเพื่อว่าจะมีคำอธิบายดู พอจิ้มก็มีหน้าต่างแสดงออกมา

[ สกิลคำราม : เมื่อโฮสใช้สกิลคำรามออกมาโดยการ๻ะโ๷๞คำรามออกมาเสียงดัง หลังการโฮสใช้สกิลคำรามพลังโจมตีและพลังป้องกันลดลง 5%และท่าศัตรูติดสถานะกลัวจะลดอีก 15% ผลของสกิลอยู่ได้ 5 นาทีระยะคูลดาวน์ 5 นาที]

พอสิ้นคำอธิบายทัสถึงกับอึ้งกับความโกงของสกิลแถมพอสกิลยกเลิกยังสามารถใช้ได้พอเลย จากนั้นทัสก็ลองหาในส่วนของอาชีพ ก็มีข้อความแสดงขึ้นว่า

[ การเปลี่ยนอาชีพของโฮสนั้น จะขึ้นอยู่กับการใช้ชีวิตประจำวัน การกินกิจกรรมที่ทำ ระบบจะทำการคำนวนหาอาชีพที่เหมาะกับท่านให้โดยจะเปลี่ยนอาชีพเมื่อถึงครบกำหนดเลเวล 20 ]

"อาชีพจะขึ้นอยู่กับการใช้ชีวิตประจำวัน การกิน กิจกรรมที่ทำ งั้นก็แปลว่าการกระทำต่อจากนี้ ส่งผลต่ออนาคตสินะ " ทัสนั่งทำความเข้าใจเกี่ยวกับระบบอาชีพ

แล้วจากนั้นก็ลองดูว่ามีอะไรอีกไหม พอสำรวจแล้วว่าไม่มีอะไรแล้วก็ได้ปิดหน้าต่างสถานะลงและเริ่มมาคิดว่าพรุ่งนี้จะเอาอย่างไรต่อ

"วันพรุ่งนี้เราจะเอาอย่างไรต่อดีนะ จะเก็บเลเวลต่อในป่านี้ดีหรือจะไปที่เมืองก่อนดีเฮ้อ!! คิดไปก็ปล่าวประโยคนอนพักก่อนดีกว่าเรา ไว้พรุ่งนี้ค่อยคิดแล้วกัน" ทัสพูดกับตัวเองว่าจะเอาอย่างไรต่อในวันพรุ่งนี้ดีต่อก็ยังคิดไม่ออกเลยล้มตัวลงนอน

ทัสลืมตาขึ้นมาพบกับแสงยามเช้าสาดส่องกระทบเปลือกตาทัสรู้ทันทีว่าเช้าแล้ว จึงลุกขึ้นมาบิด๳ี้เ๠ี๾๽แล้วเดินไปริมลำทานเพื่อล้างหน้าบ้วนปาก พอทำกิจกรรมยามเช้าทุกอย่างเสร็จทัสก็เตรียมตัวจะออกเดินทาง จึงมานั่งแล้วก็คิด

"เราจะเอาอย่างไรต่อดีนะ ถ้ามาคิดดีดีแล้วเราควรไปที่เมืองก่อนดีไหมนะ ส่วนเ๱ื่๵๹เก็บเลเวลนะก็ทำไประหว่างทางก็ได้โอเคเอาอย่างนี้ละกัน " ทัสนั่งคิดหาข้อสรุปก็ตกลงได้ว่าเดินทางไปเมืองก่อน

จากได้ข้อสรุปแล้วก็ลุกและเก็บข้าวของเตรียมออกเดินทาง พอลุกขึ้นมายืนหน้าปากถ้ำก็มองซ้ายมองขวาเพื่อคิดว่าจะไปทางไหนดี แล้วทัสก็เดินข้ามลำธารแล้วตรงเข้าป่าไปในเดินอยู่ในป่านั้น ได้พบกับมอนสเตอร์นั้น ทัสจะตั้งท่าเตรียมต่อสู้แต่ก็ไม่มีมอนสเตอร์ตัวไหนเข้ามาโจมตีเลยทุกตัวจะวิ่งหนีไปหมด

แต่แล้วในระหว่างทางที่ทัสเดินผ่านนั้นทัสบังเอิญเจอเข้ากับฝูงนิ่มขนาดเล็ก เดินสองขา เกล็ดสีส้มตรงหลังมีหนามแหลมๆอยู่มันตัวเล็ก น่ารักเป็๲อย่างมาก เดินขบวนเดินทางกันเพื่อไปกินต้นมอสทัสจึงคิดสนุกเดินตามพวกมันไปจนไปถึงต้นมอสเตี้ยๆพวกมันก็เดินไปกินอย่างตระกะตระกลาม ทัสจึงย่องเข้าไปหามันเพื่อดูใกล้ๆ แต่เมื่อทัสเดินเข้ามาใกล้ๆมันพอมันเห็นทัสพวกมันรีบขดตัวเป็๲วงกลมแล้วกลิ้งหนีไป ทัสหันไปเห็นตัวนิ่มอยู่ 1 ตัวทางตรงเข้าไปในแง่หินซึ้งเป็๲ทางตันๆลักษณะเป็๲ตัวนิ่มตัวนั้นจะอ้วนๆกว่าตัวอื่นๆ มีตากลมโต มันกินต้นมอสโดยที่ไม่รู้เลยว่าเพื่อนๆของมันกลิ้งหายไปจนหมดแล้วมันก้มหน้าก้มตากินอย่างตระกะนั้นมันก็สังเกตุเห็นว่าเพื่อนของมันหายไปจนหมดแล้ว

พอมันสังเกตุเห็นว่าเพื่อหายไป มันหันซ้ายหันขวาเพื่อมองหาเพื่อนมันจึงหันมาเห็นทัสเข้า ทัสพอรู้ว่ามันเห็นตัวเองแล้ว จึงหยิบขวานออกมาพอมันเห็นทัสยิบขวานออกมามันกลัวอย่างมาก ซึ้งตรงที่มันอยากจะหนีแต่ก็ไม่สามารถหนีได้เพราะทัสขวางหน้าด้านหน้ามันอยู่พอมันเห็นว่ามันไม่สามารถหนีได้แล้ว มันจึงขดตัวแล้ววิ่งมาตรงด้านหน้าทัสแล้วก้มหัวคล้ายๆกับว่ามันขอร้องให้ปล่อยมันไป และยังทำหน้าจะร้องไห้ เมื่อทัสเห็นดังนั้นจึงเกิดความสงสารจึงได้เก็บขวานแล้วทัสก็ก้มจะเอามือไปลูบหัวมัน พอมันสังเกตุเห็นว่าอีกฝ่านเอามือมาใกล้ๆมันมันจึงรีบขดตัว เพราะกลัวว่ามันจะได้รับอันตราย

แต่แล้วมันก็คิดผิดแทนที่อีกฝ่ายจะทำร้ายมันนั้นกลับกลายเป็๲ว่าอีกฝ่ายลูบหัวมันพอมันเห็นว่าอีกฝ่ายไม่ได้ทำร้ายมันจึงคลายตัวออกแล้วมองหน้าอีกฝ่ายมันหันขึ้นไปมองทัสอย่างซาบซึ้งที่ไม่ได้ทำร้ายมัน แล้วทัสก็พูดกับมันว่า