ตอนที่ 28 – “ตัวเลือกสุดท้าย ใต้แสงตะเกียงกลางป่า”
เช้าวันที่สามในหมู่บ้านชายแดน—อากาศเย็นชื้นจากสายฝนที่ยังไม่หยุด
อวี้หลานกำลังให้ยาเด็กหญิงป่วยรายสุดท้าย—เมื่อเสียงกรีดร้องดังขึ้นจากป่าด้านหลัง
“ท่านฮั่วหลงถูกจับ!
พวกพ่อค้าใช้เขาเป็ตัวประกัน—ขู่ว่าถ้าท่านยังรักษาคนต่อ—เขาจะตาย!”
ลู่หยางวิ่งมาด้วยหน้าซีด—หยวนซีตามหลังมาใกล้ๆ ใบหน้าเคร่งเครียด
อวี้หลานส่งถ้วยยางให้แม่ของเด็ก—แล้วลุกขึ้นทันที
“พวกเขาอยู่ที่ไหน?”
ในถ้ำลึก—ฮั่วหลงถูกมัดไว้กับเสาไม้—มือเท้ามีรอยเื
หัวหน้ากลุ่มพ่อค้า—ชายร่างใหญ่ชื่อ “เหลียงป้า”—ยืนยิ้มเยาะ
“หมอหญิงตัวเล็ก… ข้าให้ท่านเลือก:
หยุดรักษา—หรือดูเขาตาย”
อวี้หลานยืนอยู่ที่ปากถ้ำ—ไม่กลัว—แต่หัวใจสั่น
เธอเคยรักษาทุกคน—แต่ครั้งนี้…
คนที่เธอรักที่สุด—กำลังจะตายเพราะเธอ
หยวนซีกระซิบ “ข้ามีคนของข้าแฝงอยู่ในกลุ่มของเขา… รอสัญญาณ”
ลู่หยางส่งมีดพกเล็กๆ ให้เธอ “ถ้าต้องเลือก—เลือกชีวิตฮั่วหลงก่อน”
แต่อวี้หลานสั่นหน้า—แล้วก้าวเข้าไปในถ้ำเพียงลำพัง
“ข้าไม่เลือก…
เพราะข้าจะรักษา ทั้งสองอย่าง—ทั้งชีวิตเขา… และความจริง”
เหลียงป้าหัวเราะ “ท่านคิดว่าข้าเล่นมุกหรือ?
ข้าให้เวลาท่าน 1 ชั่วโมง—ถ้าท่านไม่เผาคลินิกกลางป่า—ข้าจะตัดมือเขา!”
อวี้หลานมองฮั่วหลง—เขาส่ายหน้า—ปากขยับเบาๆ:
“อย่าฟังเขา… รักษาต่อไป”
แต่น้ำตาเธอไหล—ไม่ใช่จากความกลัว…
แต่เพราะ รู้ว่า—ถ้าเธอเผาคลินิก—ทุกความหวังของแม่จะพังทลาย
ในใจ—เธอเปิดบันทึกของแม่โดยไม่ต้องอ่าน:
“ลูก… อย่าให้ความรักทำให้เ้าลืมความถูกต้อง…
แต่ก็อย่าให้ความถูกต้อง—ทำให้เ้าสูญเสียหัวใจ”
เธอหายใจลึก—แล้วพูดเสียงหนักแน่น
“ข้าจะไม่เผาคลินิก…
แต่ข้าจะให้ท่าน—เหลียงป้า—เลือกเอง”
เธอหยิบถ้วยน้ำยาสีใสขึ้นมา
“นี่คือยาถอนพิษ—ที่ข้าผสมจากสมุนไพร 3 ชนิด…
ท่านพ่อค้าหลายคนในกลุ่มท่าน—ป่วยด้วย ‘ไข้ดำ’ แล้ว
ถ้าท่านฆ่าฮั่วหลง—ท่านจะไม่มียา…
แต่ถ้าท่านปล่อยเขา—ข้าจะให้ยาทุกคน…
รวมถึงท่าน”
เหลียงป้าชะงัก—มองลูกน้องที่ไอเป็เือยู่ด้านหลัง
ฮั่วหลงะโ “อย่าฟังเธอ! นั่นอาจเป็กลอ—”
แต่อวี้หลานพูดต่อ—เสียงนิ่งแต่คม
“ข้าไม่หลอก… เพราะข้าคือ หมอหญิงหลวง—
ไม่ใช่แค่ชื่อ… แต่คือคำสัญญา
และคำสัญญาของข้า—คือรักษาทุกชีวิต… แม้แต่ชีวิตของศัตรู”
ความเงียบปกคลุมถ้ำ
แล้ว—เหลียงป้าค่อยๆ คลายเชือก
“…ให้ยาข้าก่อน… แล้วข้าจะคิด”
อวี้หลานไม่ลังเล—เดินเข้าไป—ให้ยาเขาด้วยมือเปล่า
“ข้าเชื่อท่าน—เพราะข้ารู้ว่า…
ทุกคนยังมี ‘ส่วนดี’ อยู่—ถึงแม้จะซ่อนลึกแค่ไหน”
เย็นวันนั้น—ฮั่วหลงถูกปล่อยตัว
เขาไม่พูดอะไร—แต่กอดอวี้หลานไว้แน่น—จนเธอแทบหายใจไม่ออก
“ท่านหญิง… อย่าทำแบบนี้อีก…
ข้าทนไม่ได้ถ้าเห็นท่านเสี่ยงชีวิต”
อวี้หลานยิ้ม—แม้หน้าเปียกน้ำตา
“ท่านก็เหมือนกัน… อย่าสั่งให้ข้ายอมแพ้อีก
เพราะ… นั่นคือสิ่งที่แม่ข้าไม่เคยทำ”
คืนนั้น—ใต้แสงตะเกียง—อวี้หลานเขียนบันทึก
“วันนี้… ข้าเรียนรู้ว่า
ความกล้าไม่ใช่การไม่กลัว…
แต่คือการเลือก—ท่ามกลางความกลัว
และข้าเลือก…
ที่จะเป็ทั้ง ‘หมอ’…
และ ‘คนที่รัก’”
หยวนซีเดินมา—วางสมุนไพรป่าไว้ให้
“ท่านหญิง… ท่านคือคนแรกที่ข้าเจอ—
ที่กล้าพูดว่า ‘ข้าจะรักษาแม้แต่ศัตรู’…
แม้ตอนนั้น—ข้าเองก็ยังเป็ศัตรูท่าน”
อวี้หลานมองเขา—แล้วยิ้ม
“บางที… ทุกศัตรู—ก็แค่รอให้ใครสักคนเชื่อในส่วนดีของเขา”
— ตอนที่ 28 จบ —
(ต่อไป: หยวนซีจะเปิด “โรงเรียนแพทย์ร่วม” กับอวี้หลานในหนานเยว่! แต่เมื่อจักรพรรดิส่งสารว่า “ท่านหญิงซวีหนีคุกกลับมา”—แผนล้างแค้นครั้งสุดท้ายก็เริ่มต้น!)