ลี่อ๋องหรือลี่เทียนเชน อายุ 33 ปี ผู้เป็ถึงพี่ชายของฮ่องเต้ลี่เทียนหลง อายุ 32 แต่ต่างพระมารดา
ลี่อ๋องนั้นเป็พระโอรสของฮองเฮาและฮ่องเต้องค์ก่อน ส่วนฮ่องเต้องค์ปัจจุบันนั้นเป็พระโอรสของกุ้ยเฟยและฮ่องเต้องค์ก่อน
แต่ทำไมลี่อ๋องถึงไม่ได้ครองบัลลังก์ นั่นเป็เพราะว่าเขาเก่งเกินไป เมื่อก่อนลี่อ๋องดำรงตำแหน่งแม่ทัพใหญ่แห่งต้าลี่ และได้สมญานามว่าเทพแห่งาเพราะไม่เคยแพ้แก่ศัตรู รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง ตัดหัวศัตรูมาถวายผู้เป็พระบิดาอยู่บ่อยครั้ง จนฮ่องเต้องค์ก่อนไม่รู้ว่าจะเอากะโหลกของคนพวกนี้ไปไว้ที่ไหน ครั้งล่าสุดสามารถยึดครองดินแดนของแคว้นใกล้เคียงได้ถึงสองแคว้น แต่น่าเสียดายที่หลังจากนั้นก็กลายเป็คนบ้าาไป สามวันดี สี่วันคลั่ง ลุกขึ้นมาจับดาบฆ่าคน ทั้งๆ ที่อยู่ในจวนของตัวเอง ทำให้ผู้คนหวาดกลัว แม้ว่าลี่อ๋องจะพยายามข่มความบ้านั้นแล้วก็ตาม
เสนาอำมาตย์ที่สนับสนุนน้องชายจึงกราบทูลฮ่องเต้องค์ก่อนให้ถอดถอนพระโอรสองค์นี้ออกจากการเป็รัชทายาท และสั่งให้กักบริเวณไม่ให้ไปไหนมาไหน จึงทำให้ลี่เทียนหลงซึ่งเป็น้องชายได้ขึ้นเป็รัชทายาทแทน หลังจากน้องชายได้เป็ฮ่องเต้ พระมารดาของลี่อ๋องหรือฮองเฮาในตอนนั้นก็มีสุขภาพอ่อนแอลงเรื่อยๆ จนในที่สุดก็สิ้นพระชนม์โดยหาสาเหตุไม่ได้ ส่วนฮ่องเต้องค์ก่อนก็เริ่มหลงๆ ลืมๆ และสิ้นพระชนม์ตามกันไปในเวลาไม่นาน ทำให้คนคิดว่าฮ่องเต้คงรักฮองเฮามากจึงตรอมใจตายตามไป
แต่ฮ่องเต้ลี่เทียนหลงยังไม่วางใจจึงมีรับสั่งให้ปะาลี่อ๋องผู้เป็น้องชายอีกด้วย แต่ว่าอำมาตย์หลายคนคัดค้าน เนื่องจากจะทำให้คนที่จงรักภักดีต่อบ้านเมืองโดยเฉพาะเหล่าทหารที่รบเคียงบ่าเคียงไหล่กับลี่อ๋องมาหลายปีนั้นไม่พอใจ เพราะในสายตาของพวกเขา ฮ่องเต้องค์ปัจจุบันนี้ชุบมือเปิบขึ้นครองบัลลังก์ ซึ่งก็จริงเพราะลี่เทียนหลงคนนี้ อยู่แต่ในวัง ไม่เคยจับดาบออกรบเลย
อีกอย่างทหารส่วนใหญ่รู้ว่าลี่อ๋องนั้นมีนิสัยอย่างไร ไม่เคยฆ่าใครโดยไร้เหตุผล เื่รบราฆ่าฟันหรือทำากับต่างแคว้นนั้นก็เป็เพราะคำสั่งของฮ่องเต้องค์ก่อน ที่ไม่ยอมทำตามคำแนะนำของลี่อ๋องที่อยากให้มีการเจรจามากกว่าสู้รบ แต่ฮ่องเต้องค์ก่อนไม่้าเพราะคิดว่ายังไงก็เป็ฝ่ายชนะแน่นอน เนื่องจากมีพระโอรสที่เก่งกล้าสามารถอย่างลี่อ๋อง
หากเป็เช่นนั้นก็ต้องทำให้บ้า ฮ่องเต้เทียนหลงกำมือแน่น
ยิ่งไม่มีใครรู้ว่าภายในจวนลี่อ๋องนั้นมีกลไกอะไรหรือห้องลับมากน้อยแค่ไหน ฮ่องเต้และองค์ชายใหญ่ยิ่งกังวลได้พยายามส่งคนเข้าไปหลายครั้งแล้วแต่ก็โดนฆ่าตายทุกที
องค์ชายใหญ่จึงออกความคิดว่า “ทำไมเราไม่มอบสมรสพระราชทานระหว่างหลานจูเจียนและพี่ชายของเสด็จพ่อล่ะพ่ะย่ะค่ะ เป็การหยามท่านลุงเชนด้วย”
ที่องค์ชายใหญ่พูดเช่นนี้ก็เพราะขณะนั้นครอบครัวของหลานจูเจียนที่เป็คู่หมั้นของตน หมดอำนาจในการควบคุมกำลังพล และองค์ชายใหญ่เองก็หมดรักนางแล้ว ฮ่องเต้ลี่เทียนหลงพยักหน้าเห็นด้วยกับโอรสองค์โต
“เ้าช่างหลักแหลมจริงๆ”
ลี่เคอเว่ยก้มหัวน้อมรับคำชม เขาพยายามทำทุกอย่างให้เสด็จพ่อของตนพอใจและไว้วางใจ ถึงแม้ว่าตัวเองจะเป็โอรสองค์แรก แต่มารดาของตนนั้นเป็แค่เฟยชั้นธรรมดาเท่านั้น
ฮ่องเต้เทียนหลงก็ดูออกว่าลูกชายของตนกำลังทำอะไร เพราะคล้ายกับตนก่อนขึ้นครองราชย์ ทว่ามารดาของตนนั้นเป็ถึงกุ้ยเฟยและมีครอบครัวที่เข้มแข็งคอยสนับสนุนมากกว่าโอรสองค์นี้นัก แต่หากจะบอกลูกชายตามตรงเลยก็ไม่ได้ เพราะโอรสองค์นี้เก่งกว่าพี่น้องทั้งหลายบวกกับความทะเยอทะยานยิ่งทำให้เขาโดดเด่นกว่าใคร
วันที่องค์ชายใหญ่ถอนหมั้นหลานจูเจียน นางก็โศกเศร้าเสียใจเป็อย่างมากกินไม่ได้นอนไม่หลับ เกือบจะฆ่าตัวตาย แต่องค์ชายใหญ่ปลอบนางว่า ที่ทำอย่างนี้ก็เพื่ออนาคตของสองเรา ตนเป็แค่โอรสของพระชายาตำแหน่งเฟยหางแถวเท่านั้น ไม่มีใครคอยหนุนหลัง นอกจากเ้า คนที่ข้าหนุนตักแล้วหลับสนิท รู้สึกปลอดภัยและมากกว่าสิ่งใด
ทั้งฝ่ายข้าและฝ่ายเ้าต่างไม่แข็งพอที่จะสู้กับองค์ชายองค์อื่นๆ ในการแย่งชิงตำแหน่งรัชทายาท ดังนั้นข้าถึงต้องทำเช่นนี้ ไม่ใช่ว่าข้าไม่เสียใจ ข้าเสียใจมากกว่าเ้าเพราะข้ารักเ้ามาก แต่ถ้าหากว่าเราสอง
คนร่วมมือกันอนาคตของพวกเราต้องสดใสแน่นอน
“ท่านหมายความว่าอย่างไรร่วมมือกัน”
องค์ชายใหญ่จึงบอกนางถึงแผนการที่วางไว้ เ้าเข้าไปเป็ไส้ศึกในจวนของท่านลุง มีอะไรก็รายงานให้ข้ารู้ ถ้างานสำเร็จและข้าได้ขึ้นเป็ฮ่องเต้ เ้าก็เป็ฮองเฮา หลานจูเจียนคนเก่าผู้โง่เขลาก็เชื่อคนรักอย่างสนิทใจ
จากนั้นไม่นานองค์ชายใหญ่ก็หมั้นหมายและแต่งงานกับบุตรสาวของเสนาบดีกลาโหมคนใหม่ ถังเหยียนเหยียนแทน
วันที่ฮ่องเต้มีพระราชโองการไปที่จวนของพี่ชาย ก็เป็วันที่ลี่อ๋องอาละวาดพอดี กงกงที่เดินทางไปมอบพระราชโองการเกือบจะเอาชีวิตไม่รอดกลับมา ถึงขั้นขอฮ่องเต้ว่า
"หากจะส่งกระหม่อมไปที่จวนของลี่อ๋องอีก กระหม่อมขอองครักษ์ไม่น้อยกว่ายี่สิบนายได้ไหม พ่ะย่ะค่ะ เพราะลี่อ๋องนั้นน่ากลัวเหลือเกิน"
ลี่อ๋องคิดว่าตนคงถูกพิษร้ายขณะพักรักษาตัวอยู่ในวัง หลังจากกลับจากสนามรบครั้งสุดท้ายและตนาเ็สาหัสจึงไม่สามารถป้องกันตัวเองได้
516
