“เดี๋ยวก่อนโยตะ นายต้องแปรงฟันก่อน”
"ทำไมล่ะ?"
“ฉันใส่กระเทียมลงไปในซุปนะ ปากนายอาจมีกลิ่นก็ได้”
โยตะขมวดคิ้วราวกับจะต่อต้าน แต่ฉันขอไม่ประนีประนอมประเด็นนี้เด็ดขาด
เมื่อเขาเห็นฉันยืนกรานแบบนั้น เขาก็จงใจแสดงความไม่พอใจออกมา เหมือนเขากำลังบ่นฉันว่า อย่าทำให้เสียบรรยากาศจูบแบบนี้สิ
“เมื่อกี้บรรยากาศมันเหมาะกับการจูบไม่ใช่เรอะ?”
“ใช่ ฉันขอโทษ แต่ฉันห่วงเื่กลิ่นปากจริงๆ”
แม้ริมฝีปากของโยตะยังไม่ได้ัักับฉัน แต่ฉันก็รู้สึกได้ว่า มือของเขากำลังเอื้อมมาจับกระโปรงของฉัน เพื่อลูบไล้ต้นขาด้านนอกราวขอประท้วง
ฉันก็รู้สึกว่าบรรยากาศเมื่อครู่นี้กำลังพอเหมาะ จริงๆ แล้วเราควรจะไปไกลมากกว่านี้
แม้ฉันจะรู้สึกเขินอายเล็กน้อยที่บอกเขา แต่ฉันก็รับจูบอันลึกซึ้งที่เต็มไปด้วยรสชาติกระเทียมไม่ไหวจริงๆ
“ฉันเพิ่งกินแอปเปิลไป กลิ่นมันน่าจะถูกหักล้างให้เป็กลางไปแล้วไม่ใช่เหรอ?”
"เอิ่ม... โยตะนายควรไปแปรงฟันนะ… "
"ไม่เข้าใจเลยจริงๆ"
โยตะจ้องตาฉันที่ก็ยังไม่ยอมให้เข้ามาประกบริมฝีปากง่ายๆ
เมื่อเขารู้แล้วว่าคงยากที่จะฝืน เขาจึงยอมอ่อนข้อด้วยการแสดงออกที่ดูเหมือนทำอะไรไม่ถูก
“เฮ้อ... ถ้าฉันไปแปรงฟัน แล้วเธอล่ะ?”
“ฉันไม่มีแปรงสีฟัน จะให้พกมันมาด้วยรึไง?”
“อย่างน้อยก็ไปบ้วนปากเถอะ”
หลังจากโต้เถียงกันพักหนึ่ง สีหน้าของโยตะก็เริ่มกระอักกระอ่วนและเศร้านิดๆ
เขาจับมือฉันลากไปที่ห้องน้ำ หยิบแปรงสีฟันขึ้นมา และโยนน้ำยาบ้วนปากขวดหนึ่งมาให้
เมื่อเห็นว่าเขาไม่ชอบถูกเอาเปรียบ ก็ทำให้ฉันอดไม่ไหวที่จะหัวเราะออกมา
แต่ไม่มีเหตุผลให้ปฏิเสธ ดังนั้นฉันจึงทำความสะอาดปากไปพร้อมกับเขา
สุดท้ายแล้วฉันก็ทำแค่บ้วนปาก จึงเป็ปกติที่ฉันจะเสร็จก่อน
ขณะที่เขาแปรงฟัน ฉันก็แอบยิงฟันขาวไร้ตำหนิของตัวเองผ่านเงาสะท้อนของกระจก
เมื่อโยตะเห็นฉันทำแบบนั้น เขาจึงเร่งความเร็วขึ้นเล็กน้อย เพื่อแปรงฟันให้เสร็จเร็วที่สุด
จนสุดท้ายเขาก็โยนแปรงสีฟันกลับเข้าไปในถ้วยใส่น้ำยาบ้วนปาก
ก่อนออกจากห้องน้ำ เขาก็อุ้มฉันขึ้น แล้วจมูกของเราก็แตะกันเล็กน้อยในระยะที่ใกล้มาก
เขาเปิดปากเล็กน้อยจ่อมาที่จมูกของฉัน แล้วค้างอยู่ท่านั้นโดยไม่หายใจไปพักหนึ่ง ก่อนจะปิดปากลง
“โอเคหรือยัง?”
“โยตะ เ้าเด็กนี้นี่! โอเคแล้วย่ะ”
"ก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่หรอก"
เขาดึงฉันเข้ามาในอ้อมแขน และเริ่มประกบริมฝีปากอันลึกซึ้งชวนให้รู้สึกเร่าร้อนจนฉันเสียวซ่านเล็กน้อย
ปกติแล้วรสจูบของเขาจะมีเอกลักษณ์ที่เป็ของเขา แต่วันนี้เหมือนจะมีกลิ่นยาสีฟันและน้ำยาบ้วนปากคละเคล้าอยู่
เมื่อเทียบกับการจูบทุกครั้งที่ผ่านมา คราวนี้โยตะดูเ้าเล่ห์มากขึ้น เขาบังคับให้ฉันแลกน้ำลาย และแม้ฉันจะเข้าใจว่านี่เป็การกระทำเอาแต่ใจแบบเด็กๆ ของเขา แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าจิตใจฉันก็กำลังละลายเพราะสิ่งนี้เช่นกัน
ขณะที่เขาอุ้มฉันไปที่เตียง ด้วยความตั้งใจว่าจะให้ฉันเป็ของหวานหลังมื้ออาหาร ฉันก็อดใจที่จะรอสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างหลีกหนีนี้ไม่ได้
วันนี้โยตะยังคงให้ความพึงพอใจกับฉันอย่างมาก เขาอ่อนโยนและเอาใจใส่มากกว่าที่ฉันเข้าใจ แถมยังััความรักที่เขาให้กับฉันได้มากขึ้นนิดหน่อย จริงๆ นั่นอาจเป็แค่ความรักเล็กๆ น้อยๆ ที่มากไปกว่าการเป็เพื่อนคู่นอนธรรมดาๆ
ฉันคิดว่านี่คือของขวัญตอบแทนสำหรับมื้อเย็นที่ฉันเตรียมไว้อย่างดีใช่ไหม? บางทีถ้าฉันคิดแบบนี้ โยตะก็น่ารักขึ้นอีกหน่อยในสายตาของฉัน
231K
