“กูจะให้เวลามึงอำลาเมียแล้วกัน”
“ฮึก ยะ อย่านะคะคุณ! อย่าทำอะไรแฟนฉันเลยนะ ฉ..ฉันขอร้อง”
“โธ่.. เมียมึงน่าสงสารจังเลยว่ะไอ้เวย์”
“…..”
“ถ้ากูทำให้เมียมึงน่าสงสารมากกว่านี้ล่ะ.. มึงจะรู้สึกยังไง”
“อย่า”
“ถ้ากูเอาเมียมึง..”
“กูบอกว่าอย่า!!!”
ชายหนุ่มวัยกลางคนในสภาพสะบักสะบะโกนเสียงดังลั่นไปทั่วทั้งห้องใต้ดิน เขาจ้องมองภาพตรงหน้าด้วยความเ็ปอย่างสุดหัวใจ เพราะแฟนสาวของเขานั้นถูกชายร่างกำยำโน้มใบหน้าเข้าไปประชิดตัว ร่างบางถูกมัดไว้กับกรงเหล็กอีกฝั่ง เนื้อตัวขาวผ่องสั่นสะท้านราวกับนกน้อย ใบหน้าสวยสะกดเต็มไปด้วยคราบน้ำตาที่ไหลรินลงมาไม่ยอมหยุด
“ทำไมล่ะ ทำไมกูจะทำไม่ได้”
คนที่กัดฟันตัวเองแน่นเอ่ยถามอย่างอดกลั้น ั์ตาคม สันจมูกโด่งเรียว ริมฝีปากสวยได้รูป ใบหน้าหล่อเข้ม แน่นิ่งไปสักพักก่อนจะหันกลับมามองตัวประกันสาวอีกครั้ง
“ไอ้เหี้ยเอ้ย!!”
“หึ.. มึงว่าไงนะ”
“ปล่อยกู!!!”
“กูถามว่ามึงเรียกกูว่าอะไรนะ?”
กึด..
น้ำเสียงเย็นเยือกถูกถามออกไปโดยคนที่หรี่ตาลงและกัดฟันกรอดจนเกิดเสียง ร่างสูงโปร่งผละออกจากหญิงสาว ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความโมโหจนถึงขีดสุดจ้องมองไปยังร่างจำเลย เวย์ถูกมัดแขนทั้งสองกับกรงเหล็กอีกฝั่งห่างกันไม่ไกล ก่อนที่เ้าของห้องนี้จะค่อยๆ แสยะยิ้มออกมาทีละนิด แววตาคมแน่วแน่ที่แฝงไปด้วยความโรคจิต..
แกร๊ก
ปั้ง!!!
“กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด!! ไม่!! ฮึก.. พี่เวย์!!”
เืสีแดงฉานไหลทะลักออกมาจากรูกลางหน้าผากของชายหนุ่มที่เบิกตาโพลง ก่อนที่ร่างนั้นจะฟุบตัวลงกองกับพื้นท่ามกลางเสียงร้องเรียกของแฟนสาว เธอเห็นคนรักตายไปต่อหน้าต่อตา.. ผู้ชายที่เธออยากจะฝากชีวิตไว้ด้วย ในตอนนี้ลมหายใจอันโรยรินทำให้เธอเ็ปจนแทบบ้า
กึกๆๆๆ!!!
“ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะไอ้เลว!! ฮึก! พี่เวย์!! พี่เวย์ต้องไม่เป็อะไรนะคะ!! ฮือออ พี่เวย์ต้องยังอยู่กับหนู!”
เสียงร้องโหยหวนที่แทบจะขาดใจดังสนั่นไปทั่วทั้งห้องใต้ดิน ข้อมือเรียวบางถูกโซ่ล่ามเอาไว้ทำการดึงรั้งจนเกิดเสียง เธอไม่สนใจความเ็ปเลยแม้แต่นิดเดียว แม้ว่ามันจะกำลังกัดเซาะไปถึงกระดูกก็ตาม
“นายท่านครับ เอ่อ แล้วผู้หญิงคนนี้..”
“เอาขึ้นไปข้างบน”
“แต่นายท่านครับ”
“จับล้างเนื้อล้างตัวแล้วพาไปห้องกู”
9K
