ผมมี APP จากดาวโลก

ต้มจืดแตงกวายัดไส้

“เมนูที่ผมจะทำวันนี้ก็คือต้มจืดแตงกวายัดไส้ มาเริ่มกันเลยดีกว่าครับ!” เพเนียสว่าพร้อมสองมือที่จับแตงกวายกขึ้นแกว่งไปมาเหมือนกระบองลมที่เอาไว้ใช้เชียร์คนที่ชอบ

“มาเริ่มจากแตงกวาเลยครับใส่ลงในเครื่องปอกเปลือกก่อนเลยเป็นอันดับแรก” เพเนียสว่า พร้อมยกเครื่องที่ว่าจากชั้นล่างของโต๊ะขึ้นมาแล้วเปิดเครื่องใช้งานทันทีหลังจากใส่แตงกวาเข้าไปแตงกวาเปลือกสีเขียวเข้มกว่า 5 ลูกหลังจากที่ใส่จากด้านบนของเครื่องก่อนที่จะตกลงมาด้านล่างของเครื่องแบบที่เขาต้องการใช้นั่นก็คือไร้เปลือกบางส่วนสีเขียวนั่นแล้ว ผิวสวย เรียบร้อย พร้อมใช้ง่าย

“จากนั้นผมจะเอาไส้หรือว่าส่วนของเมล็ดออกครับถ้าให้ง่ายก็หั่นเป็นชิ้นก่อน แตงกวาของผมลูกไม่ยาวมากเลยจะหั่นเป็นสองท่อนพอแล้วก็ตัดส่วนหัวท้ายออกด้วยนะครับ” เพเนียสเงยหน้าอธิบายก่อนจากนั้นค่อยก้มหน้าลงมือทำต่อ แตงกว่าไร้เปลือกถูกหั่นท่อนจบครบจากนั้นเพเนียสก็ค่อยๆคว้านเอาไส้ออกจนแตงกวาจากที่เป็นท่อนตันๆกลายเป็นว่ามีรูกลวงแทนซึ่งเพเนียสนึกสนุกยกขึ้นวางทายใกล้ตาแล้วส่องมองคล้ายเป็นกล้อง แต่ก็แค่แป๊บเดียวจากนั้นก็โยน(เบาๆ)ลงในชามที่มีน้ำรอไว้แล้วเพราะแตงกวายังไม่ได้ล้างเลยตั้งแต่เก็บมา เขาจึงเลือกล้างในขั้นตอนนี้เลย

“หรือถ้าให้เร็วเราอาจจะมีตัวช่วยก็ได้นะครับ อย่างเช่นนี่”แต่ใช้ช้อนอาจจะช้าไปเพเนียสเลยเปลี่ยนอุปกรณ์หลังจากที่ทำไปได้สองชิ้น ซึ่งตัวช่วยที่ว่าก็คือพิมพ์กดอาหารสแตนเลสนั่นเองเขาค่อยกดลงบนเนื้อแตงกวา แล้วก็ได้ออกมาไม่ต่างจากที่ใช้ช้อนเลยแล้วยังดูสวยกว่าด้วยซ้ำ พอทำส่วนแตงกวาเสร็จแล้วเขาก็ใช้พิมพ์กับแครอทด้วยเลยแครอทถูกหั่นตามขวางไม่หนาหรือบางจนเกินไป จากนั้นก็ใช้พิมพ์รูปกลีบดอกไม้กดลงไปเพื่อเพิ่มความสวยงาม

“เสร็จแล้วก็ล้างให้สะอาดเลยครับแล้วก็เอาขึ้นมาพักให้สะเด็ดน้ำก่อนเลย” หลังจากพักแตงกวาไว้แล้ว เพเนียสก็เลือกจะทำส่วนของน้ำซุปก่อนเขาตั้งหม้อบนเตาแบน เติมน้ำลงไปเกือบต้มหม้อไม่ต้องรอให้เดือดก็ใส่ของที่เตรียมไว้ลงไปเลย ผงปรุงรสหมู พริกไทยเม็ด รากผักชี เพิ่มรสด้วยน้ำตาลเกลือและซอส แล้วก็ใส่เห็ดหอมดอกขนาดกลางลงไป เพราะไม่ได้เคี่ยวน้ำซุปจากกระดูกที่ต้องใช้เวลาจริงๆก็ไม่ต้องใช้เวลาหรอกถ้าหากให้หม้อแรงดัน ซึ่งนั่นจะร่นเวลาได้หลายเท่าเลยทีเดียวจากหนึ่งชั่วโมงก็อาจจะเหลือไม่ถึง 10 นาทีแต่ก็เอาไว้ก่อน วันนี้เขาไม่ได้เตรียมไว้แล้วอีกอย่างส่วนสำคัญก็คือแตงกวาที่ทำง่ายไม่ต้องใช้เครื่องครัวยุ่งยาก

“ส่วนน้ำซุปเราจะต้มไว้แบบนี้ไปก่อนครับไม่ต้องเปิดไฟแรงนะ กลับมาทำส่วนแตงกวายัดไส้ต่อเลยดีกว่า เริ่มจากนี่เลยหมูสับ”หมูสับที่เตรียมไว้ในชามผสมแล้ว ถูกจัดการเติมเครื่องปรุงและเครื่องเทศลงไปทั้งกระเทียม พริกไทย รากผักชีที่ปั่นเข้าด้วยกันจนเนื้อละเอียดดี น้ำตาล เกลือแล้วก็ผงปรุงรสหมูยี่ห้อแฮงกรี้อิงค์กี้เจ้าเก่าเจ้าเดิมที่ครองช่องของเพเนียสไม่มีเปลี่ยน

“จากนั้นก็คลุกเคล้าให้เข้ากันเลยครับจะใช้วิธีการคนก็ได้ แต่วันนี้ผมจะใช้มือครับ”เพเนียสยกมือขึ้นมาอวดว่าใส่ถุงมือไว้พร้อมแล้วจากนั้นก็ลงมือนวดหมูสับและส่วนผสมอื่นให้เข้ากัน

“จากนั้นก็มาเริ่มยัดไส้แตงกวาได้เลยครับ”มือครึ่งจับช้อน อีกมือจับแตงกวาขึ้นมาหนึ่งชิ้นจากนั้นก็ตักหมูที่เตรียมไว้ยัดเข้าไปตรงกลางที่กลวงอยู่ในเต็มแล้วก็แน่นทำแบบนี้ไปเรื่อยๆ ไม่ได้เร็วหรือรีบร้อนจนดูลน แต่ก็ไม่ได้เชื่องช้าแต่สุดท้ายก็เสร็จเรียบร้อยในเวลาไม่นานจนคนดูเบื่อไปเสียก่อน ช่วงเวลาจากที่คลุกหมูไว้กับตอนนี้ที่ยัดไส้เสร็จก็นับได้ว่าเป็นการหมักหมูไปด้วยในตัว

“ตัวหลักของเราก็เสร็จแล้วมาดูน้ำซุปสูตรง่ายๆของเราดีกว่าครับ ชิมรสสักหน่อย”จากนั้นก็หันกลับมาสนใจน้ำซุปที่ต้มไว้ น้ำลดลงไปหน่อย สีเข้มขึ้นนิดๆจากเห็ดหอมแค่เพียงเปิดฝาหม้อขึ้นกลิ่นหอมที่อวลอยู่ในหม้อก็ส่งตรงถึงจมูกทุกคนที่กำลังรออยู่

“รสชาติไม่เลวเลยครับ แค่ให้รสค่อนไปทางอ่อนไว้ก่อนนะครับค่อยปรุงอีกทีเดือดกำลังดีเลย ค่อยๆใส่แตงกวายัดไส้ของเราลงไปเลยครับ ระวังด้วยนะครับ เดี๋ยวน้ำร้อนจะกระเด็นโดนตัวเข้า”หลังจากเตือนออกไปแล้วเพราะความเป็นห่วงที่สัมผัสได้จากน้ำเสียงเพเนียสก็ค่อยๆทยอยใส่แตงกวาลงไปจนหมด แล้วก็แครอทที่เตรียมไว้ด้วย จากนั้นก็ปิดฝารออีกสักครู่จนหมูและผักสุก ช้อนตักฟองที่ลอยตัวขึ้นมาออกไปจนหมด ชิมรสอีกครั้งเมื่อพอใจแล้วก็ปิดเตา

“ของผมเสร็จแล้ว แล้วของพวกคุณล่ะทันกันไหม”เพเนียสทำเสร็จแล้วระหว่างที่หยิบจับชามใส่แกงเตรียมตักก็ได้โอกาสสอบถามคนที่กำลังทำตามอยู่บ้างว่าตอนนี้ถึงไหนกันแล้วแต่ก็คงไม่ห่างจากเขามาก เพราะก็ทำตามๆกันมา

[คิดถึงอาหารอร่อยต้อง ยัม ยัม ยัม:กำลังชิมอยู่ เค็มไปหน่อย ต้องเติมน้ำใช้ไหม]

[ร่างทรงจริงโจ้: เสร็จพร้อมกันเลย ตอนนี้ปิดเตาแล้ว กำลังเลือกชามใบสวยๆอยู่]

[มัมหมีใจบาง: เสร็จแล้วเช่นกันหอมอร่อยมาก]

“มาตักเลยก็แล้วกันครับ”แกงจืดถูกตักใส่ชามใบสีขาวสะอาดจนเกือบเต็ม โรยหน้าด้วยผักชีนิดหน่อยเพิ่มกลิ่นของอาหารก็เป็นอันเสร็จสมบูรณ์ดีต้มจืดแตงกวายัดไส้หมูสับ เพิ่มไปด้วยว่ายัดไส้หมูสับเพราะอาจจะสับเปลี่ยนสิ่งที่จะยัดไส้เป็นอย่างอื่นได้ตามใจชอบ

“มาชิมไปพร้อมๆกันเลยดีกว่าครับผมชักหิวขึ้นมาอีกแล้วเนี่ย” ถ้วยใบเล็กถูกเขาหยิบขึ้นมาอีกใบตักแตงกวายัดไส้มาหนึ่งชิ้นพร้อมส่วนประกอบอื่นๆอีกเล็กน้อยเขาไม่ปล่อยให้แค่วิวเวอร์พากันถล่มชิมผ่านระบบเท่านั้น แต่เขายังตักขึ้นมาเป่าสองสามทีแล้วค่อยๆกัดกินแตงกวาเข้าไปหนึ่งคำเต็มๆเพราะชิ้นใหญ่เขาเลยกินไม่ได้หมดแต่ที่กัดเข้าไปก็เต็มปากเต็มคำให้เขาได้ลิ้มรสชาติอย่างมีความสุขถึงจะร้อนไปหน่อยแต่นั่นก็ไม่อาจขัดขวางการกินของเขาได้ สีหน้าความสุขมันบ่งบอกออกมาให้เห็นกันจะๆจนคนที่ได้แต่ชิม(ปลอมๆ) ล้วนส่งข้อความหมั่นไส้มาให้กันทั่วหน้า นี่สตรีมเมอร์สอนทำอาหารหรือสตรีมเมอร์กินอวดกันแน่

[แสนสุข@VIAVilla: อร่อย ชอบมากๆเลย ไม่ต้องรสเผ็ดหรือรสชาติจัดจ้านอาหารก็อร่อยได้ถึงเพียงนี้]

[ภริยาผู้นำเขต3ดาวยูว่า: รสชาติสบายท้องมากจ้า]

[ฟ้าร้องแข่งกับท้องของฉัน: เห็นน้องกินแล้ว ฉันก็ยิ่งกระหน่ำชิมเพิ่มขึ้นอย่างรัวๆ เอาให้ระบบส่งสารรับรสพังไปเลย]

[ปะป๋าน้องเออร์มิน: ได้ทีก็กินอวดเลยน้า]

[อาหารอร่อยคือนิพพาน: อิจฉาคนที่มีอาหารของจริงกินจัง]

[สุ่มครั้งนี้พี่ต้องได้: นี่สินะ ที่เพเนียสไม่ได้กินอาหารที่ตนเองทำเสร็จแล้วในทุกไลฟ์เพราะไม่งั้นเราก็จะเจอน้องอวดความสุขผ่านการกินแบบนี้เข้าเต็มๆ]

[คนคุยเป็นแสนแต่ไม่เอาสักคน: ฉันเปลี่ยนจากชิม มากัดผ้าเช็ดหน้าอย่างแค้นใจแทน อยากกินของจริงงงง]

[ไม่เลือกงานไม่อยากจน: ใครที่อยากกินต้มจืดแตงกวายัดไส้(ของจริง) เข้าไปตามเพจนี้เลย XXXX มีหลายร้านเลย แต่ละร้านก็มีรีวิวให้อ่านก่อนตัดสินใจด้วย]

“อร่อยจริงๆครับ ฮา ซูดดดด”เพเนียสทนทานอาหารตรงหน้าไม่ไหว ถึงขนาดตักน้ำซุปที่เหลือให้ถ้วยขึ้นซดจนมีเสียงดังออกมาเสียงแห่งความสุขก็คือเสียงการกินอาหารนี่แหละ แต่จะมีความสุขกว่าไหมถ้าเสียงเกิดจากตัวเราเอง

[ชอบกินของอร่อย: โกรธแล้วนะ ดูเหมือนน้องยิ่งกินอวดกว่าเดิมอีกอะ]

[ซาร่าลี: นั่นสิในใจน้องต้องคิดแบบนี้แน่ อย่างกำลังคิดว่า พวกนายไม่มีกินเหมือนฉันน่ะสิ ดูไปสิอิจฉาไปเข้าสิ ไม่ได้กินหรอก ไม่มีใครเคยกินแบบนี้มาก่อนน่ะสิ วะฮะฮ่าๆ]

[Ali_Moore: เหมือนน้องกำลังเป็นตัวร้ายเลยนะขำกลิ้งจนตกโซฟาเลยฉัน]

[ภูมแพ้ดาวเอ: หิวววว]

“อิ่มแล้วครับ”เพเนียสกลับมาสนใจช่องคอมเมนต์ที่ขึ้นภาพฉายโฮโลแกรมอีกครั้งแบบนี้สิ้นเปลืองพลังงานไปนะ แบบเชื่อมต่อกับหน้าจอแบบนั้นจะประหยัดกว่าเหมือนที่เขาทำเป็นประจำไงล่ะ

“ทุกคนอย่าโกรธสิครับมีอีกหลายร้านนะที่เปิดขายอยู่ ถ้าหิวก็ไปอุดหนุนพวกเขาได้ครับแต่ถ้าอยากกินที่ผมทำจริงๆ วันนี้ผมก็มีมาให้ลองครับ” หลังจากที่มีอะไรรองพื้นกระเพาะแล้วเพเนียสก็ว่าออกมาอย่างออดอ้อนก่อนจะเริ่มเข้าสู่ช่วงขายต่ออีกครั้ง วันนี้เป็นสินค้าใหม่ของบ้านเขาเอง ต้องรีบขายของซะหน่อย

[อย่าเอาผมไปทำกระเป๋า: หมายความว่าไงครับน้อง]

“วันนี้ผมก็มีสินค้ายี่ห้อแฮงกรี้อิงค์กี้มาแนะนำน่ะสิครับเป็นสินค้าตัวใหม่ ยังไม่ลงขาย แต่จะวางขายเร็วๆนี้ในรัพเพลโล่แน่นอนครับใครที่กดติดตามหน้าร้านในรัพเพลโล่ไว้แล้ว เมื่อมีสินค้าใหม่ก็ต้องมีแจงเตือนขึ้นเองอยู่แล้วแล้แน่นอนครับว่าพาเข้าสวนแตงกวาทั้งที สินค้าก็ต้องมีเป็นแตงกวาด้วยอย่างแน่นอน”วิวเวร์ที่กำลังชิมอยู่ก็ฟังเพเนียสด้วยอย่างตั้งใจให้สตรีมเมอร์ขายของยังจะดีกว่าให้กินอาหารอวดอ้างต่อหน้าต่อตาพวกเขาเสียอีก แบบนั้นมันหยามใจกันชัดๆ

[ฉันก็รักของฉัน: ตั้งตารอเลย จะเป็นสินค้าแบบไหนกันนะ]

ปึ่กกก

“แท่ะ แด่นนนน นั่นก็คือแตงกวาดองนั่นเองครับ” กระปุกแก้วที่รออยู่ชั้นใต้โต๊ะถูกเพเนียสยกขึ้นมาวางปึกลงบนโต๊ะเสียงดังข้างในเหมือนที่เขาว่าไว้ นั่นก็คือแตงกวาดองนั่นเอง โหลแก้วนี้เป็นสินค้าตัวจริงที่จะวางขายเร็วๆนี้ด้านข้างมีฉลากติดไว้เรียบร้อย เพเนียสขอส่วนแบ่งมาจากบริษัทเมื่อเช้านี้ตามสวัสดิการพนักงานจะได้สินค้าฟรีตามจำนวนที่กำหนดไว้นั่นก็คือทุกชนิด อย่างละ 1ชิ้น ต่อรอบ 10 วัน หรือว่าได้ 3 รอบต่อเดือนนั่นเอง แล้วนี่ก็คือส่วนแบ่งที่เขาจะได้รับนั่นเอง

[เรียกพี่สาวเด็กดาว...เอ: แตงกวาดอง?]

[ว่าที่แม่สามี: อาหารดอง เหมือนจะเคยได้ยินว่าต้องหมักดองไว้หลายวันเป็นเดือนหรือเป็นปีก่อนจะนำมากินไม่รู้ว่ารสชาติจะเป็นยังไง]

[ไม่ว่างดูน้องเออร์มินอยู่: ปกติเราต้องกินอาหารสดใหม่ไม่ใช่เหรอ รอน้องแถลงไข]

[ไข่ทองคำไม่ใช่สำนวน: นั่นสิ พวกเราชอบกินอาหารสดใหม่นะ แต่จะไม่ว่าน้องก็แล้วกันถ้าอร่อยก็คือซื้ออยู่ดี]

“เหมือนที่หลายๆคนเคยได้ยินมาอาหารโบราณมีอาหารที่เรียกว่าหมักดองอยู่ด้วยนั่นเองครับซึ่งการดองคือการแปรรูปอาหารรูปแบบหนึ่งเพื่อให้เก็บรักษาอาหารให้อยู่ได้นานขึ้นนั่นเองครับแต่ปัจจุบันเป็นพันหรือมากกว่าพันปีมานี้ เราสามารถเก็บอาหารในตู้เย็นหรือห้องถนอมอาหารได้แล้วการแปรรูปด้วยวิธีนี้จึงหายไปนั่นเองครับ ดังนั้น วันนี้เรามาชิมแตงกวาดองที่ผมนำมาดีกว่าครับรสชาติจะเป็นยังไงกันแน่นะ” ผู้คนนิยมกินอาหารที่สดใหม่แม้แต่อาหารสังเคราะห์ก็ต้องผลิตมาไม่นานดังนั้นแตงกวาดองวันนี้อาจจะขัดกับความรู้สึกเดิมของพวกเขาอยู่พอสมควรเพเนียสเลยค่อยๆเกริ่นเรื่องราวออกมาเสียก่อน ให้พวกเขาได้คล้อยตามและยอมเปิดรับ

[เมื่อไหร่ผมจะได้บ้าง: ฟังขนาดนี้ก็คืออยากกินแล้ว]

[ชายชั่วทัวร์ทุกดาว: อาหารดอง ต้องเก่าแก่ขนาดไหนเนี่ย อยู่ในยุคที่ไม่มีตู้เย็น โอ้ มาย สตาร์เมื่อไหร่ฉันจะได้เป็นเจ้าของดาวสักดวง]

[ภรรยาเพวิส: เป็นภูมิปัญญาการทำอาหารดั้งเดิมที่เก่าแก่กว่าอาหารปรุงประกอบที่หลงเหลือมาจากดาวฟู้ดด้าสินะ]

[ยานเร็วนะแต่เอวพี่เร็วกว่า: ยุคที่ไม่มีตู้เย็น ยุคนั้นต้องลำบากมากแน่ๆ]

[คุณหนูพาร์ทไทม์: ถ้าฉันเกิดใยยุคนั้นนะ ต้องบ้าตายแน่ๆ เหมือนในละครย้อนยุคไหมที่ไม่มีเครื่องใช้ทุ่นแรงเลยอะ อย่างน้อย 3-4 พันปีได้แล้วไหมตั้งแต่ยุคแรกเริ่มของสหพันธรัฐ]

[มัมหมีน้องเออร์มิน: นี่พวกเธอตกวิชาประวัติศาสตร์ดวงดาวกันหรือไงเนี่ย ก็สมัยเริ่มนับปีที่หนึ่งยุคนั้นก็ยังไม่มีไฟฟ้าใช้เหมือนกัน ดังนั้นตู้เย็นก็อย่าหวัง แต่ๆๆเหมือนว่าจะสร้างห้องเย็นไว้ใต้ดินได้อยู่นะ]

[Austin_nitsuA: แปลกนะทุกเรื่องบันทึกไว้หมด แต่เรื่องทำอาหารกลับไปมีดาวฟู้ดด้าทำอาหารอร่อยอยู่ดาวเดียว]

[Zuleyka: ก็ดาวฟู้ดด้าเป็นหนึ่งในดาวไม่กี่ดาวในช่วงยุคแรกของการนับปีนี่นา]

“มาๆครับ เรามาเปิดชิมกันเลยดีกว่าแตงกวาดองมีสองแบบครับ คือแบบดองธรรมดา แล้วก็ดองเผ็ด”เพเนียสอ่านคอมเมนต์เรื่องประวัติศาสตร์จนตาลายเลยรีบขัดขา(???)เหล่าวิวเวอร์เสียก่อนด้วยการเปิดฝากระปุกออกทันทีใช้กลิ่นอาหารเรียกร้องคนดูได้อย่างอยู่หมัด ไม่ต่างจากต้มจืดเมื่อครู่นี้เลย อาใช่สิ ส่วนหนึ่งที่ไม่ได้ร่วมเลคเชอร์วิชาประวัติศาสตร์ก็กำลังชิมต้มจืดต่อไปเรื่อยๆอยู่นั่นแหละ

        กลิ่นของอาหารดองสำหรับบางคนคือไม่ชอบ ไม่กิน แต่ก็ไม่ใช่ทุกคนเสมอไป อาหารไม่ว่าจะเมนูอะไรถึงจะอร่อยแค่ไหน ก็ขึ้นอยู่กับความชอบของแต่ละตัวบุคคลอยู่ดี อาหารดองหรือของดองก็เช่นกันบางคนก็คือไม่กินเลย แต่กลับกัน บางคนก็คือกินมันเกือบทุกวันเลยก็ว่าได้นั่นคือข้อมูลที่เพเนียสหามาได้จากดาวโลก ต้องเสี่ยงดวงดู(โอ้ เขาพูดถึงเรื่องดวงด้วยหรือเนี่ย)ว่าจะขายได้หรือเปล่า

“อา กลิ่นชวนน้ำลายไหลมากเลยครับทุกคน”เพียงเปิดฝาออก กลิ่นอันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวไม่มีใครเหมือนก็ตีเข้าจมูกเขาทันทีและแน่นอน กลิ่นนี่ต้องไปถึงวิวเวอร์ที่กำลังดูและเปิดรับกลิ่นแล้วเช่นกัน

[อายุน้อยร้อยโล: กลิ่นแบบนี้มัน]

[ชีวิตสั้นเพราะมันไม่มีหัวใจ:ไม่เคยกินอะไรที่มีกลิ่นแบบนี้มาก่อนเลย]

“ลองชิมดูครับว่าถูกใจกันไหมอร่อยหรือเปล่า” เพเนียสจัดแจงตักออกมาใส่จานไว้ให้เรียบร้อย

“แตงกวาดองเป็นอาหารเรียกน้ำย่อยก็ว่าได้ครับทำให้เจริญอาหารด้วยนะ จะกินกับข้าว เป็นเครื่องเคียง เอ่อเครื่องเคียงหมายถึงของกินที่นำมาตั้งเทียบข้างเพื่อกินประกอบกับอาหารบางชนิดครับอย่างเช่นว่า ของทอดเพื่อตัดเลี่ยนเป็นต้น หรือจะเป็นย่างก็ได้นะครับวันนี้ก็มีมาให้ลองเหมือนกัน แครอทเอาของมาเลยยยย”เพเนียสร้องเรียกเสียงดังอย่างร่าเริง อ่านคอมเมนต์แล้วฝั่งคนที่ชอบมากกว่าเล็กน้อยถือว่าเป็นการเริ่มต้นที่ดี เราต้องแนะนำหรือไกด์ไลน์พอเป็นแนวทางนิดๆหน่อยๆ

{หมูสามชั้นย่างร้อนๆได้แล้วกินให้อร่อยนะ} แครอทรับหน้าที่ยกจานหมูสามชั้นย่างมาให้เพเนียสรีบยื่นมือไปรับทันทีทันใด คนที่ย่างหมูสามชั้นไว้ให้ก็คือแครอทนั่นแหละพอถึงเวลาเพเนียสก็ร้องเรียกเอาอีกทีเอามาไว้ใกล้ๆกลัวว่ากลิ่นหมูสามชั้นหอมๆจะลอยเรียกน้ำย่อยคนดูเสียก่อน

“ขอบใจนะแครอท ไปพักเถอะ”

{รับทราบ}

“หมูสามชั้นนั่นเองครับบบบ”หมูมาแย่งความสนใจของทุกคนได้ดีทีเดียว ควันขาวๆที่ลอยออกจากเนื้อสามชั้นที่หั่นชิ้นเป็นตัวบ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าพึ่งเอาลงจากเตาอย่างแน่นอน

“ทุกคนลองชิมดูสิครับว่าหมูสามชั้นย่างปกติ กับแบบกินคู่กับแตงกวาดองอันไหนเด็ดกว่ากัน” ไม่รอช้า เขากินให้ดูเป็นตัวอย่างก่อนทันทีปากน้อยๆที่งับเอาหมูสามชั้นกับแตงกวาดองเข้าไปเคี้ยวจนแก้มป่อง ดวงตาเป็นประกายเจิดจ้าจนไม่มีใครกล้าต้านทานไม่ลงมือกินแบบเขาได้หมูสามชั้นย่างจนด้านนอกกรอบเกรียมนิดๆส่งกลิ่นหอมเฉพาะตัวส่วนด้านในยังมีความนุ่ม ชุ่ม หวาน พอรวมเข้ากับแตงกวาดองรสชาติเปรี้ยวนำความกรุบของแตงกวาที่เคี้ยวเข้าด้วยกัน ไม่มีอะไรมาแทนที่พวกมันได้แล้วนอกจากหมูชิ้นถัดไป

[มัมหมีใจบาง: ฉันกลืนน้ำลายตามน้องตั้งหลายอึกค่อยตั้งสติเองได้แล้วชิมดู ลงตัวมากจ้า ชอบ]

[ชอบแจกอาหารหมา: แตงกวาดองกับหมูสามชั้นคือดี แตงกวาดองมีขายแล้ว แล้วหมูสามชั้นย่างละทำยังไงจะได้กินบ้าง]

[คุณหนูดาวซี(ดาวชื่อซีแต่ระดับเอ): สามชั้นย่างกับแตงกวาดองรสเผ็ดคือที่สุด ชั้นหยุดกินไม่ได้เลย]

[มัมหมีดกทง:ฉันคว้าเอากระปุกแตงกวาดองขึ้นมากอดอย่างหวงแหน แม้แต่จะได้แค่สัมผัสเสมือนก็ตาม]

[คนคูลของน้องเพเนียส: อร่อยจนหยุดตัวเองไม่ได้เลยคร้าบบบบ]

“เห็นทุกคนชอบผมก็ดีใจครับแต่วันนี้สินค้าที่มาโปรโมตไม่ได้มีแค่นี้นะครับ ยังเหลืออยู่อีกอย่างนะ” ขอบคุณภาพจาก

ขอบคุณรูปภาพจาก https://pantip.com/topic/39390001