บทที่ 25 การตัดสินใจที่ถูกต้องที่สุด
ตามเนื้อหาของภารกิจที่ได้รับการแนะนำ ในรังของปีศาจหุ่นเชิดโลหิตมีจำนวนประมาณแปดพันถึงหนึ่งหมื่นตัว การที่จะใช้กองทัพโครงกระดูกเพียงพันกว่าตัวของฮั่นหวู่เข้าต่อสู้โดยตรงนั้นเป็ไปไม่ได้อย่างแน่นอน
แต่ฮั่นหวู่มีสมอง เมื่อรู้ว่าไม่สามารถเอาชนะได้ด้วยการปะทะโดยตรง เขาจึงเลือกที่จะใช้วิธีการรบแบบกองโจร ค่อย ๆ กัดกินทีละน้อย
ปีศาจหุ่นเชิดโลหิตที่มีสมองเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ คงไม่สามารถคาดเดาแผนการอันตื้นเขินเช่นนี้ได้
ทันใดนั้น ฮั่นหวู่สั่งให้โครงกระดูกเหล็กตัวหนึ่งไปเดินเล่นหน้ารังของปีศาจหุ่นเชิดโลหิต
ปีศาจหุ่นเชิดโลหิตก็ทนไม่ได้ เมื่อเห็นเผ่าพันธุ์อื่นมาเดินเพ่นพ่านในอาณาเขตของตน
ปีศาจหุ่นเชิดโลหิตกว่าร้อยตัวไล่ตามออกมา มุ่งหมายจะบดขยี้โครงกระดูกเหล็กที่กล้าหาญตัวนี้ให้แหลกละเอียด
โครงกระดูกเหล็กปฏิบัติตามคำสั่งของฮั่นหวู่ วิ่งเหยาะ ๆ นำปีศาจหุ่นเชิดโลหิตไปยังตำแหน่งกับดัก
จากนั้นทหารโครงกระดูกนับพันะโออกมา รุมทำร้ายปีศาจหุ่นเชิดโลหิตกว่าร้อยตัว
สิบต่อหนึ่ง อีกทั้งยังถืออาวุธด้วย
ในไม่ช้า เหล่าปีศาจหุ่นเชิดโลหิตก็ถูกกองทัพโครงกระดูกกำจัดจนหมดสิ้น
ในตอนนั้น อัศวินโครงกระดูกก็ก้าวออกมา แล้วใช้ความสามารถในการเรียกโครงกระดูกกับศพของปีศาจหุ่นเชิดโลหิตทีละตัว
จากนั้นก็เห็นโครงกระดูกน้อย ๆ ตัวใหม่แยกตัวออกมาจากศพของปีศาจหุ่นเชิดโลหิตทีละตัว กลายเป็สมาชิกใหม่ของกองทัพโครงกระดูก
ฮั่นหวู่อดที่จะรู้สึกทึ่งไม่ได้ วิธีการเพิ่มสมาชิกใหม่ของเผ่ากระดูกนั้นช่างมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวจริง ๆ
หลังจากดำเนินการเช่นนี้หลายสิบครั้ง จำนวนของกองทัพโครงกระดูกก็เพิ่มขึ้นถึงเจ็ดพันนาย
ส่วนปีศาจหุ่นเชิดโลหิตในรังเหลือเพียงประมาณสามพันตัวเท่านั้น
ฮั่นหวู่รู้สึกว่าถึงเวลาที่จะเริ่มการโจมตีครั้งใหญ่แล้ว
อย่างไรก็ตาม ก่อนที่จะเริ่มการโจมตีครั้งใหญ่ ฮั่นหวู่ได้ปล่อยผลึกกระดูกออกมาอีกครั้ง เพื่อเพิ่มจำนวนกองทัพโครงกระดูกขึ้นอีกแปดร้อยนาย เป็โครงกระดูกเหล็ก สิ่งมีชีวิตชั้นยอด
กองทัพโครงกระดูกที่ได้รับการเสริมพลังบุกเข้าไปในรังของปีศาจหุ่นเชิดโลหิต พวกมันทำการทุบทำลายและปล้นสะดมอย่างเป็ระบบ
ใช้เวลาไม่ถึงสามชั่วโมง พวกมันก็กำจัดปีศาจหุ่นเชิดโลหิตทั้งหมดได้สำเร็จ
อัศวินโครงกระดูกค้นหาในรังของปีศาจหุ่นเชิดโลหิต และพบหัวใจเนื้อเืหนึ่งดวง จึงนำมามอบให้กับฮั่นหวู่
ฮั่นหวู่มองดูหัวใจที่เต็มไปด้วยเื ซึ่งยังคงเต้นตุบ ๆ อยู่ด้วยความรู้สึกรังเกียจเล็กน้อย
แต่ไม่ว่าจะพูดอย่างไร มันก็เป็วัตถุศักดิ์สิทธิ์ระดับ 1 อยู่ดี มีผลในการเพิ่มพลังร่างกายให้กับบริวารหลัก
แม้ว่าจะไม่มีประโยชน์สำหรับตั๊กแตน แต่เขาก็ยังกัดฟันรับมันไว้
ส่งภารกิจเสร็จสิ้น ได้รับคะแนนภารกิจ 60 คะแนน
อันดับของฮั่นหวู่เลื่อนขึ้นมาอยู่ที่ 108 แต่เขาก็ไม่รีบร้อน
เมื่ออัศวินโครงกระดูกเปลี่ยนร่างซากศพของปีศาจหุ่นเชิดโลหิตทั้งหมดให้กลายเป็โครงกระดูก กองกำลังทั้งหมดภายใต้การบังคับบัญชาของเขาจะมีมากกว่าหนึ่งหมื่นคน
เมื่อมีบริวารอย่างเพียงพอแล้ว จะกังวลว่าทำภารกิจไม่สำเร็จอีกหรือ?
…
จางเสี่ยวหลงที่แปลงร่างเป็ัปีศาจรีบมาถึงป่าที่เก็บเกี่ยวผลไม้ปีศาจกระดูก เขาสั่งให้สุนัขนรกสองร้อยตัวที่อยู่ใต้บังคับบัญชาค้นหารอบหนึ่ง แต่กลับพบเพียงไข่ตั๊กแตนไม่กี่ฟอง
"บ้าชะมัด ฮั่นหวู่ ไอ้หมอนั่นหนีไปไหนกันแน่?" จางเสี่ยวหลงสบถ
ทันใดนั้นเขาก็พบว่าอันดับของฮั่นหวู่เกิดการเปลี่ยนแปลง คะแนนภารกิจเพิ่มขึ้นทันที 60 คะแนน
จากการรวบรวมข้อมูลในรายการภารกิจ จางเสี่ยวหลงก็ทำการคาดเดาตำแหน่งที่อยู่ของฮั่นหวู่
"ใช้ตั๊กแตนกำจัดปีศาจหุ่นเชิดโลหิตจนทำภารกิจสำเร็จ ฮั่นหวู่ นายทำได้เกินความคาดหมายของฉันจริง ๆ แต่โชคดีของนายหมดลงแล้ว!"
จางเสี่ยวหลงพึมพำ แล้วหันกลับไปตามทิศทางที่แผนที่ชี้นำ มุ่งหน้าไปยังรังของปีศาจหุ่นเชิดโลหิต
ไม่นานนัก เขาก็มาถึงรังของปีศาจหุ่นเชิดโลหิต และพบว่าที่นี่มีทหารโครงกระดูกประจำการอยู่เป็จำนวนมาก
จางเสี่ยวหลงรู้สึกสงสัย ไม่ใช่ตั๊กแตนของฮั่นหวู่ที่ทำลายล้างปีศาจหุ่นเชิดโลหิตเหรอ? ทำไมถึงมีกองทัพโครงกระดูกตั้งค่ายอยู่ในรังของปีศาจหุ่นเชิดโลหิตปีศาจล่ะ?
เมื่อเขาเห็นฮั่นหวู่แปลงร่างเป็ผู้ปกครองโครงกระดูก ทุกอย่างก็กระจ่างแจ้งแล้ว
"ไอ้บ้าฮั่นหวู่ แกแอบเลี้ยงบริวารเผ่าโครงกระดูกไว้ลับ ๆ ด้วยนี่หว่า คิดจะใช้มันเพื่อทำคะแนนในการทดสอบครั้งนี้สินะ ฝันไปเถอะ!"
จางเสี่ยวหลงบ่นอุบอิบ แล้วรีบออกคำสั่งศักดิ์สิทธิ์ ให้สุนัขนรกออกโจมตีทันที
สุนัขนรกนั้นมีพลังที่แข็งแกร่งอยู่แล้ว ภายใต้สภาพแวดล้อมของหุบเหวปีศาจ พลังของมันยิ่งเพิ่มขึ้นไปอีก เหนือกว่าสิ่งมีชีวิตชั้นยอดธรรมดามาก
ทหารโครงกระดูกธรรมดานับร้อยที่อยู่นอกรังของปีศาจหุ่นเชิดโลหิต ไม่ทันได้ต่อต้านก็ถูกสุนัขนรกที่พุ่งเข้ามาฉีกร่างเป็ชิ้น ๆ
สุนัขนรกฉวยโอกาสนี้กระโจนเข้าใส่ฮั่นหวู่
โครงกระดูกรอบ ๆ ไม่ยอมให้ผู้นำถูกโจมตี พวกมันต่างพากันเข้ามาขัดขวาง
ทหารโครงกระดูกธรรมดารวมตัวกันเป็กำแพงกระดูก เพื่อป้องกันฮั่นหวู่จากการโจมตีของสุนัขนรก
โครงกระดูกเหล็กและอัศวินโครงกระดูกในรังได้ยินเสียงวุ่นวายจากด้านนอก จึงพากันกรูออกมาเป็ฝูง
โครงกระดูกเหล็กชั้นยอดนับพัน บวกกับอัศวินโครงกระดูกระดับเหนือธรรมชาติอีกหนึ่ง ภาพนี้ทำให้จางเสี่ยวหลงใ
เพียงแค่วันที่สองหลังจากมาถึงมิติหุบเหวปีศาจ ฮั่นหวู่ก็รวบรวมกำลังทหารได้มากมายขนาดนี้
หากช้าไปอีกไม่กี่วัน ใครจะสามารถต้านทานฮั่นหวู่ได้?
จางเสี่ยวหลงตระหนักถึงปัญหานี้ จึงตัดสินใจว่าวันนี้จะต้องสังหารฮั่นหวู่ให้ได้ ไม่ให้โอกาสอีกฝ่ายเติบโตต่อไปอีก
ทันใดนั้น จางเสี่ยวหลงในร่างัปีศาจก็พุ่งทะยานออกไป
ร่างกายที่ปกคลุมด้วยเกล็ดหนาทะลวงเข้าชน โครงกระดูกเหล็กถูกบดขยี้อย่างง่ายดาย
มีเพียงอัศวินโครงกระดูกซึ่งเป็สิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติเท่านั้นที่สามารถต้านทานการโจมตีครั้งนี้ได้
แต่ความสามารถของอัศวินโครงกระดูกมีจำกัด หลังจากถูกชนติดต่อกันหลายครั้ง กระดูกบนร่างกายของมันก็แตกหักอย่างรุนแรง
จางเสี่ยวหลงได้รับความเสียหายเล็กน้อยจากการโจมตีสะท้อนกลับ แต่เขายังคงรักษาพลังการต่อสู้ส่วนใหญ่ไว้ได้
เขาฉวยโอกาสนี้ผลักดันอัศวินโครงกระดูกถอยไป แล้วเผชิญหน้ากับฮั่นหวู่โดยตรง
ฮั่นหวู่จำได้แล้วว่าคนที่มาคือเพื่อนร่วมห้องจางเสี่ยวหลง
"เพื่อนจางเสี่ยวหลง พวกเราไม่มีเื่บาดหมางอะไรกัน ทำไมนายถึงโจมตีบริวารของฉัน?" ฮั่นหวู่ถามอย่างเอาเื่
จางเสี่ยวหลงตอบกลับด้วยน้ำเสียงเ็า "ก็แค่เห็นหน้านายแล้วไม่ชอบ ตายซะ"
ร่างปีศาจักวัดแกว่งหางัอันแข็งแกร่ง กวาดไปมาด้วยพลังมหาศาล หินก้อนใหญ่ตามทางถูกบดเป็ผงละเอียด
ฮั่นหวู่พยายามต่อต้านด้วยกรงเล็บกระดูก แต่ไม่สามารถทนรับพลังมหาศาลนี้ได้ โครงกระดูกที่งดงามราวกับหยกแตกกระจายเกลื่อนพื้น
เมื่อเห็นสภาพเช่นนี้ จางเสี่ยวหลงคิดว่าร่างโครงกระดูกของฮั่นหวู่ตายแล้ว
แต่เมื่อไม่เห็นฮั่นหวู่ร่างจริงปรากฏตัว จางเสี่ยวหลงจึงคิดว่าฮั่นหวู่กลัวร่างจริงจะตาย จึงเลือกที่จะถอนตัวจากการสอบ
เขาอดไม่ได้ที่จะส่งเสียงคำรามออกมา เพื่อแสดงความตื่นเต้นของตัวเอง
กองทัพโครงกระดูกที่ไร้ผู้นำ มีเปลวไฟิญญาลุกโชนอย่างรุนแรง
พวกมันทั้งหมดราวกับคลั่งไป บุกเข้าโจมตีร่างัปีศาจอย่างบ้าคลั่งโดยไม่กลัวความตาย
แม้พวกมันจะเป็โครงกระดูก แต่ก็มีจิติญญาแห่งความจงรักภักดีและความชอบธรรม
เมื่อผู้นำเสียชีวิต สิ่งเดียวที่จะสามารถบูชาิญญาของผู้นำได้คือการสังหารศัตรูทั้งหมดให้สิ้น
จางเสี่ยวหลงไม่กลัวกองทัพโครงกระดูก แต่การต่อสู้กับพวกมันก็ไม่มีความหมาย
พวกทหารโครงกระดูกเหล่านี้ไม่ใช่สิ่งที่ภารกิจ้า และไม่มีคุณค่ามากนัก การฆ่าพวกมันก็ไร้ประโยชน์
จางเสี่ยวหลงพุ่งเข้าโจมตีอีกครั้ง ทะลวงผ่านกองทัพโครงกระดูกที่ขวางทางเป็ชั้น ๆ มุ่งหน้าถอยร่นไปยังที่ไกลออกไป
สุนัขนรกที่เป็บริวารหลักของเขา ต่างก็สลัดหลุดจากการล้อมของทหารโครงกระดูก ตามรอยเทพเ้าออกไป
ทหารโครงกระดูกที่ไล่ตามไม่ทันจำต้องกลับไปยังรังของพวกมัน อัศวินโครงกระดูกที่นำหน้ามีเปลวไฟิญญาลุกไหม้เงียบ ๆ อยู่ในเบ้าตา ราวกับกำลังไว้อาลัยให้กับฮั่นหวู่
แม้ว่าเวลาที่ยอมสวามิภักดิ์จะไม่นานนัก แต่อัศวินโครงกระดูกก็มีความศรัทธาต่อฮั่นหวู่อย่างแน่วแน่
ท้ายที่สุดแล้ว ในหุบเหวปีศาจนี้ ไม่มีผู้ปกครองโครงกระดูกคนที่สองที่จะแจกจ่ายหินผลึกกระดูกบริสุทธิ์เพื่อช่วยให้ผู้ใต้บังคับบัญชาได้พัฒนาตัวเอง
แต่ในขณะนี้เอง กระดูกที่เป็ของฮั่นหวู่ก็เริ่มสั่นะเืขึ้นมาอย่างกะทันหันพวกมันดูเหมือนจะมีแรงดึงดูดบางอย่างระหว่างกัน และรวมตัวกันอีกครั้ง
นี่คือหนึ่งในความสามารถของผู้ปกครองโครงกระดูก : การฟื้นคืนชีพ
ฮั่นหวู่ที่ฟื้นคืนชีพแล้วรู้สึกซาบซึ้งอีกครั้งว่าการตัดสินใจเลือกผู้ปกครองโครงกระดูกเป็ร่างอวตารเพื่อลงมายังมิติหุบเหวปีศาจนั้นถูกต้องอย่างยิ่ง
อัศวินโครงกระดูกที่กำลังไว้อาลัยยืนนิ่งอยู่กับที่ ถ้ามันมีใบหน้า สีหน้าของมันคงจะเป็ความไม่อยากเชื่อแน่นอน
"อย่ายืนเหม่ออยู่เฉย ๆ พาทหารทั้งหมดหนีออกจากที่นี่โดยเร็ว" ฮั่นหวู่รู้ดีว่าตอนนี้ตัวเองไม่สามารถเอาชนะร่างัปีศาจอันทรงพลังของจางเสี่ยวหลงได้
หาก้าสอบต่อไป ทางเดียวคือต้องหลบ
หลบไปยังที่ที่จางเสี่ยวหลงหาไม่เจอ ตัดการติดต่อทั้งหมด และสะสมพลังเมื่อมีกำลังทหารเพียงพอแล้ว ค่อยหาโอกาสแก้แค้น
"จางเสี่ยวหลง ครั้งหน้าที่เราพบกัน จะเป็วันตายของนายแน่นอน!" ฮั่นหวู่พูดเสียงเ็า
อีกด้านหนึ่ง จางเสี่ยวหลงสลัดหนีการไล่ล่าของทหารโครงกระดูกได้อย่างสมบูรณ์แล้ว จึงเรียกดูตารางจัดอันดับการทดสอบ
นักเรียนที่ถอนตัวจากการสอบหรือเสียชีวิตจะตกไปอยู่ด้านล่างสุดของตารางคะแนน และแสดงเป็สีเทา
เพียงแค่วันที่สองของการลงมา นักเรียนทั้งชั้นปีที่ถอนตัวจากการสอบและเสียชีวิตก็มีจำนวนถึงสิบคนแล้ว
อาจจะเป็เพราะบริวารของพวกเขาอ่อนแอเกินไป ไม่สามารถอยู่รอดในหุบเหวปีศาจได้ หรืออาจจะเป็เพราะถูกสิ่งมีชีวิตท้องถิ่นโจมตี และเสียชีวิตโดยไม่คาดคิด
แต่จางเสี่ยวหลงกลับไม่พบชื่อของฮั่นหวู่อยู่ในนั้น
เขาไม่ยอมแพ้และกลับไปตรวจสอบรายชื่อหลักอีกครั้ง พบว่าชื่อของฮั่นหวู่ตอนนี้อยู่ในอันดับที่ 163
นั่นหมายความว่า เขาไม่ได้ถอนตัวจากการสอบ!
ในทันใดนั้น จางเสี่ยวหลงก็ตระหนักได้
เหตุผลที่ร่างจริงของฮั่นหวู่ไม่ได้ปรากฎขึ้น อาจเป็เพราะว่าร่างโครงกระดูกที่ ฮั่นหวู่แปลงร่างเป็นั้นไม่ได้ตายจริง ๆ
"น่าโมโห ฮั่นหวู่แกล้งตายนี่" จางเสี่ยวหลงรีบเปลี่ยนทิศทางกลับไปยังรังของปีศาจหุ่นเชิดโลหิตอีกครั้ง
คราวนี้ ถึงแม้เขาจะต้องเสียเวลา ฆ่าทหารโครงกระดูกทั้งหมด ก็จะไม่ยอมให้ฮั่นหวู่หนีรอดไปได้อีกเด็ดขาด
เมื่อจางเสี่ยวหลงนำสุนัขนรกกลับมายังรังของปีศาจหุ่นเชิดโลหิต เขาพบว่ารังนั้นว่างเปล่า
บนพื้นไม่เหลือแม้แต่กระดูกชิ้นเดียว
ไม่ต้องคิดมาก แน่นอนว่าฮั่นหวู่คงคาดการณ์ได้ว่าเขาจะกลับมา จึงหนีไปก่อนล่วงหน้าแล้ว
"ค้นหาให้ฉัน ห้ามปล่อยให้โครงกระดูกแม้แต่ชิ้นเดียวหลุดรอดไปในรัศมีร้อยลี้!" จางเสี่ยวหลงออกคำสั่งศักดิ์สิทธิ์ด้วยความโกรธแค้น ฝูงสุนัขนรกปฏิบัติหน้าที่อย่างซื่อสัตย์ กระจายตัวออกไปรอบ ๆ เพื่อค้นหาร่องรอยของกองทัพโครงกระดูก
แต่ฮั่นหวู่เป็ใครกัน เขาเคยถูกโจมตีมาแล้วครั้งหนึ่ง จะยอมให้จางเสี่ยวหลงมีโอกาสโจมตีตัวเองเป็ครั้งที่สองได้อย่างไร
ในขณะนี้ ฮั่นหวู่กำลังนำกองทัพโครงกระดูกหลบหนีไปในทิศทางตรงกันข้ามกับทางที่จางเสี่ยวหลงจากไปตอนนี้
วิ่งออกมาได้ 50 กิโลเมตรแล้ว
หลังจากการต่อสู้กับจางเสี่ยวหลง กองทัพโครงกระดูกได้รับความเสียหายอย่างหนัก จำนวนลดลงจากหมื่นกว่าเหลือเพียงห้าพัน
ฮั่นหวู่จำเป็ต้องนำผลึกกระดูกออกมาเพิ่มเติม เพื่อช่วยให้ทหารโครงกระดูกฟื้นตัว
การดูดซับพลังงานกระดูกบริสุทธิ์ทำให้ทหารโครงกระดูกไม่เพียงแต่ฟื้นฟูอาการาเ็ แต่ยังพัฒนาเป็โครงกระดูกเหล็กอีกด้วย
มีโครงกระดูกเหล็กตนหนึ่งถึงกับวิวัฒนาการเป็อัศวินโครงกระดูก ราวกับถูกรางวัลใหญ่
อัศวินโครงกระดูกสองนายที่เป็สิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติคอยคุ้มกัน ทำให้ฮั่นหวู่รู้สึกอุ่นใจขึ้นมาทันที
แต่ทรัพย์สินเพียงเท่านี้ก็ยังไม่สามารถตอบสนองความคาดหวังของฮั่นหวู่ที่้าได้ผลงานที่ดี และดึงดูดความสนใจจากสถาบันเมืองหลวงได้
"ฉันต้องคิดหาวิธีพัฒนากองทัพโครงกระดูกให้ได้"