การเกิดใหม่อีกครั้งของนักอัญเชิญอสูร

ณ พิภพเวย์รา ปีที่285021

       “ผ่านมาหนึ่งหมื่นปีแล้วสินะเวลาช่างผ่านไปไว หนึ่งหมื่นปีมานี้ข้าใช้ความพยายามตั้งมากมายหลายวิธี แต่ไม่ว่าจะด้วยวิธีการใดก็ไม่สามารถทำให้ข้าบรรลุระดับเลเวล100 ในคลาสอาชีพนักอัญเชิญอสูรระดับพระเจ้า อายุขัยของข้ากำลังจะหมดลงแล้วช่างน่าเศร้าใจนักที่ชีวิตของข้าต้องจบลง ทั้งที่ยังไม่บรรลุถึงความตั้งใจเลย”
       หวังเหว่ยออกมาจากถ้ำที่ใช้ฝึกตน เดินเข้าไปหาเหล่าสัตว์อสูรองครักษ์มากมายที่อยู่นอกถ้ำจากนั้นพูดขึ้นว่า
       “พวกเจ้าอยู่กับข้ามานานแสนนานแต่ในที่สุดก็ถึงเวลาแล้วที่ข้าต้องจากพวกเจ้าไป พวกเจ้าเป็นสัตว์อสูรองครักษ์ภายใต้การปกครองของข้า แต่ข้านั้นไม่อาจเป็นนายของพวกเจ้าได้อีกต่อไป พวกเจ้าจงดูแลตนเองกันให้ดี”
       เหล่าสัตว์อสูรองครักษ์ของหวังเหว่ยเมื่อได้ยินดังนั้นก็น้ำตานองหน้า เหล่าสัตว์อสูรองครักษ์ได้พากันหันหน้าขึ้นไปมองบนท้องฟ้าและกล่าวออกมาเสียงดังพร้อมกันว่า
       “สวรรค์ทำไมท่านถึงไม่ให้โอกาสนายของพวกข้าให้ท่านได้รับโอกาสอีกครั้งในการบรรลุระดับเลเวล100 ในคลาสอาชีพนักอัญเชิญอสูรระดับพระเจ้า นายท่านของข้าทำคุณประโยชน์มากมายให้กับผู้คนในหนึ่งหมื่นปีที่ผ่านมา ได้โปรดให้โอกาสนายท่านหวังเหว่ยอีกครั้ง เพื่อให้นายท่านได้มีโอกาสบรรลุระดับเลเวล100 ในคลาสอาชีพนักอัญเชิญอสูรระดับพระเจ้า”
       “ได้โปรดสวรรค์ !”
       ทันทีที่เหล่าสัตว์อสูรองครักษ์ของหวังเหว่ยพูดจบได้มีเสาแสงสีขาวขนาดใหญ่พุ่งลงมาจากฟากฟ้าตรงมายังร่างของหวังเหว่ย ภายในแสงนั้นได้มีเสียงหนึ่งดังออกมาว่า
       “ข้าคือผู้สร้างทุกสรรพสิ่ง คำขอของเจ้านั้นข้าให้ได้ แต่ย่อมต้องมีสิ่งแลกเปลี่ยน หวังเหว่ยข้าจะส่งเจ้าไปเกิดใหม่ ในยุคสมัยที่ศาสตร์การอัญเชิญอสูรและเผ่าพันธุ์มนุษย์ของเจ้ากำลังตกต่ำลง จงใช้ความสามารถที่เจ้ามีช่วยให้ศาสตร์การอัญเชิญอสูร และเผ่าพันธุ์มนุษย์กลับมายิ่งใหญ่อีกครั้งนี่คือหน้าที่ของเจ้า”หลังจากพูดจบแสงสีขาวได้กระจายไปทั่วทั้งทวีปและหายไปพร้อมร่างของหวังเหว่ย

อีกช่วงเวลาหนึ่ง ณ พิภพเวย์รา ปีที่546021

       “ตื่นได้แล้วเด็กน้อยทำไมเจ้าถึงได้มาอยู่กลางป่าเช่นนี้ ที่นี่เต็มไปด้วยสัตว์อสูรมากมายที่อาจจะทำร้ายเจ้าได้”
       “หืม ?”
       หวังเหว่ยเด็กน้อยอายุ14ปี ได้ตื่นขึ้นมาพร้อมกับความมึนงง
       “นี่ข้าอยู่ที่ไหนแล้วท่านเป็นใคร”
       หลี่น่าหญิงสาวอายุ17ปี หน้าตางดงาม ดวงตาคม จมูกโด่ง ริมฝีปากบาง รูปร่างเพียว ผิวพรรณขาวผ่อง เป็นหญิงสาวในฝันของชายหนุ่มมากหน้าหลายตา อีกทั้งยังเป็นอัจฉริยะผู้มีระดับเลเวล23 ซึ่งได้สอบผ่านคลาสอาชีพนักอัญเชิญอสูรฝึกหัดขั้นสูงแล้ว
       หลี่น่ามีชื่อเสียงภายในเมืองอสูรจันทราเป็นอย่างมาก เนื่องจากภายในเมืองจันทราอสูร มีคลาสอาชีพนักอัญเชิญอสูรฝึกหัดขั้นสูงที่มีอายุไม่ถึง20ปี เพียงไม่กี่สิบคนเท่านั้น
       “ข้าชื่อหลี่น่าเป็นนักอัญเชิญอสูร ข้ากำลังมองหาสัตว์อสูรที่เหมาะสมกับข้าเพื่อทำสัญญา แล้วเจ้ามาทำอะไรที่นี่ ข้าเข้ามาในป่าแห่งนี้หลายครั้ง แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ข้าได้พบเห็นเด็กเช่นเจ้าเข้ามาที่นี่”
       หวังเหว่ยเกาหัวแบบงงๆ พอนึกเรื่องราวที่เกิดขึ้นออกก็ทำท่าแข็งค้างไปในทันที หลี่น่าคิดว่าเด็กหนุ่มคนนี้คงตกใจกับเหตุการณ์ที่ได้พบเจอ จึงรออยู่เงียบๆไม่ได้ถามอะไร เวลาผ่านไปครู่หนึ่ง หวังเหว่ยได้ลุกขึ้นเดินสำรวจบริเวณโดยรอบและได้พูดขึ้นว่า
       “หลี่น่าที่นี่คือที่ไหน ปีนี้เป็นปีที่เท่าไหร่”
       หลี่น่าได้ยินดังนั้นจึงเขกหัวของหวังเหว่ยเบาๆ จากนั้นได้เอามือเท้าสะเอวของนาง พร้อมกล่าวขึ้นว่า
       “ปีนี้ข้าอายุ17ปีแล้ว เด็กน้อยเจ้าอายุเท่าไหร่กันถึงได้เรียกชื่อข้าแบบนั้น ปีนี้ ปีที่546021 นี่เจ้าความจำเสื่อมอย่างนั้นหรือถึงจำไม่ได้ สถานที่แห่งนี้คือป่าหลังหมู่บ้านอสูรสีฟ้า”
       หวังเหว่ยได้ยินดังนั้นจึงได้ครุ่นคิดอย่างเงียบงันไปอีกครู่หนึ่ง จากนั้นได้กล่าวว่า
       “พี่สาวหลี่น่า ท่านพอจะเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นในช่วงนี้ ภายในอาณาจักรของเราให้ข้าฟังได้หรือไม่ ?”
       “ทำไมเจ้าถึงเกิดอยากรู้เรื่องราวภายในอาณาจักรของเราขึ้นมาล่ะ”
       “ในตอนนี้ข้าจำได้แต่เพียงว่า ก่อนหน้าที่ท่านจะมาพบข้า ข้าได้หกล้มหัวกระแทกเข้ากับพื้นจนหมดสติไป บางทีหัวของข้าอาจได้รับการกระทบกระเทือน ทำให้ข้าลืมเรื่องราวบางอย่างไป”
       “นี่เจ้าความจำเสื่อม !”
       หลี่น่าที่ได้ยินดังนั้นก็มีท่าทีเป็นห่วง และพูดขึ้นว่า
       “เด็กน้อย นี่เจ้าจำชื่อตัวเองได้หรือไม่ เกิดอะไรขึ้นทำไมเจ้าถึงมาอยู่ที่นี่”
       “พี่สาวหลี่น่าข้าชื่อหวังเหว่ย ข้ามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไรก็ไม่ทราบ ข้ารู้สึกว่าข้าจำเรื่องราวบางอย่างไม่ค่อยได้ ได้โปรดเล่าเรื่องราวต่างๆให้ข้าฟัง เพื่อที่ข้าจะได้ทบทวนความทรงจำของข้าได้”
       “เด็กน้อยหวังเหว่ย ที่นี่คือหมู่บ้านอสูรสีฟ้าเป็นหมู่บ้านเล็กๆรอบนอกที่อยู่ภายในอาณาจักรมนุษย์ อาณาจักรมนุษย์ของเรา ถูกอาณาจักรเทพมังกรและอาณาจักรเทพวิหค แบ่งแยกอาณาจักรมนุษย์ของเรา ออกเป็นสองส่วนเพื่อครอบครองดินแดนของพวกเราเป็นเวลานานหลายหมืนปีแล้ว หมู่บ้านอสูรสีฟ้าที่เราอยู่ในตอนนี้ อยู่ภายใต้การปกครองของอาณาจักรเทพมังกร ทีนี้เจ้าพอจะจำเรื่องราวต่างๆได้บ้างหรือยัง”
       หวังเหว่ยได้ยินดังนั้นก็ตกตะลึงและคิดในใจว่า "นี่อาณาจักรมนุษย์ที่ยิ่งใหญ่ของข้า ถูก2อาณาจักรนั่น ที่ข้าไม่เคยเห็นอยู่ในสายตาแบ่งแยกอาณาจักรมนุษย์ของข้าออกเป็น2ส่วน และนำไปปกครองอย่างนั้นหรือ"
       หวังเหว่ยที่ยิ่งได้รู้เรื่องราวของยุคนี้ที่ตนเองได้โอกาสกลับมาเกิดใหม่อีกครั้ง ก็ยิ่งรู้สึกมึนงง ครั้นลองตรวจสอบระดับเลเวลของตนเองดู ปรากฏว่ามีระดับเลเวล1 และมีคลาสอาชีพเป็นนักอัญเชิญอสูรฝึกหัดขั้นต้นเท่านั้น
       หวังเหว่ยจึงเริ่มคิดในใจอีกครั้ง "นี่มันเลเวลเริ่มต้นและคลาสเริ่มแรกเลยมิใช่รึ แล้วอีกนานแค่ไหนกว่าข้าจะไปถึงระดับเลเวล100 ในคลาสอาชีพนักอัญเชิญอสูรระดับพระเจ้า"
       เมื่อคิดได้ดังนั้นหวังเหว่ยก็รู้สึกท้อใจ แต่พอลองคิดดูอีกที โชคดีแค่ไหนแล้วที่เราได้รับโอกาสอีกครั้ง ครั้งนี้ไม่ว่าจะยังไงก็ต้องก้าวไปให้ถึงระดับเลเวล100 ในคลาสอาชีพนักอัญเชิญอสูรระดับพระเจ้าให้ได้ ด้วยความรู้และประสบการณ์ในอดีตที่ได้สั่งสมมา ไม่ว่าหนทางข้างหน้าจะยากลำบากสักแค่ไหน ก็มีแต่ต้องก้าวต่อไปข้างหน้าเท่านั้น!
       ภายหลังจากการพูดคุยกับหลี่น่า หวังเหว่ยที่เริ่มยอมรับความจริงได้ จึงเริ่มเดินสำรวจบริเวณโดยรอบสถานที่อีกครั้ง และได้ขอให้หลี่น่าช่วยพาตนเองไปส่งยังหมู่บ้านอสูรสีฟ้า
       หลี่น่ารู้สึกเห็นใจ เด็กหนุ่มที่ความจำเสื่อมและหลงทาง จึงได้พาหวังเหว่ยกลับไปส่งยังหมู่บ้านอสูรสีฟ้า พร้อมทั้งบอกเล่าเรื่องราวต่างๆภายในอาณาจักรมนุษย์ให้หวังเหว่ยฟัง เพื่อช่วยหวังเหว่ยทบทวนความทรงจำไปตลอดทาง เวลาผ่านไปครึ่งวัน ทั้งสองก็ได้เดินทางมาถึงยังหมู่บ้านอสูรสีฟ้า
       หวังเหว่ยก้มคำนับขอบคุณหลี่น่า ที่พามาส่งยังหมู่บ้านอสูรสีฟ้าและได้พูดคุยกับหลีน่าถึงเรื่องราวภายในเมืองอสูรจันทราอีกเล็กน้อย จากนั้นหวังเหว่ยได้พูดกับหลี่น่าว่า
       “สักวันเมื่อมีโอกาศข้าจะตอบแทนบุญของพี่สาวอย่างแน่นอน”
       เมื่อได้ยินดังนั้น หลี่น่าก็หัวเราะออกมาเล็กน้อยอย่างน่ารัก พร้อมกับกล่าวออกไปว่า
       “เด็กน้อยดูแลตัวเองให้ดีพี่สาวมีธุระต้องไปทำต่อไว้พบกันใหม่”

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 1 การกำเนิดใหม่

นิยายแนะนำ

การเกิดใหม่อีกครั้งของนักอัญเชิญอสูร

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 1 การกำเนิดใหม่

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้