แสงไฟจากเมืองใหญ่ในยามค่ำคืนสาดส่องผ่านกระจกใสบานใหญ่เข้ามาในห้องทำงานบนชั้น 49 ของตึกสูงระฟ้าใจกลางเมืองอย่างเช่นทุก ๆ วัน
ภายในห้องทำงานที่ใหญ่ที่สุดในตึกนี้ถูกตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์สไตล์โมเดิร์นสีขาวและดำ ผนังด้านหนึ่งเต็มไปด้วยชั้นวางหนังสือตำราทางธุรกิจและนิตยสารชั้นนำวางเรียงรายอยู่ อีกด้านหนึ่งของห้องถูกประดับด้วยภาพวาดศิลปะร่วมสมัยมูลค่ามหาศาลที่ไม่ได้มีเพียงแค่เงินก็สามารถหามาได้
บริเวณโต๊ะทำงานขนาดใหญ่ที่ตั้งตระหง่านอยู่กลางห้องนี้นั้น อวี๋เย่อิง หญิงสาวในวัย 30 ปี กำลังนั่งจดจ่ออยู่กับหน้าจอคอมพิวเตอร์อย่างขะมักขเม้นตามปกติ
ร่างบอบบางของหญิงสาวเ้าของห้องทำงานแห่งนี้สวมชุดสูทสีดำที่ตัดเย็บมาอย่างประณีต ผมยาวสลวยสีดำขลับดูสุขภาพดีถูกมัดรวบเป็หางม้าเอาไว้อย่างเรียบร้อย เมื่อรวมเข้ากับใบหน้าเรียวงามที่ถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางมาอย่างพอเหมาะแล้วนั้น ส่งผลให้ภาพลักษณ์ของเธอดูเป็คนมีความเฉลียวฉลาดและมั่นใจในตัวเองอยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว
อวี๋เย่อิงเป็ซีอีโอสาวคนเก่งแห่งบริษัทเทคโนโลยีที่อยู่ในอันดับต้น ๆ ของประเทศ และด้วยความสามารถอันโดดเด่นและวิสัยทัศน์อันกว้างไกลของเธอนั่นเอง ที่ทำให้เธอก้าวขึ้นมายืนอยู่ในตำแหน่งซีอีโอของบริษัทชั้นนำได้ด้วยวัยเพียง 27 ปีเท่านั้น
“คุณอวี๋คะ ฉันกลับบ้านก่อนนะคะ” เสียงอินเตอร์คอมในห้องของเธอดังขึ้น
ดูเหมือนว่าวันนี้เลขาของอวี๋เย่อิงจะทำงานล่วงเวลาดึกกว่าที่เธอคิดเอาไว้ไม่น้อยเลย
ซีอีโอสาวกดปุ่มตอบพลางเอ่ยขึ้น “ค่ะ ถ้ารถประจำทางหมดแล้วเรียกรถกลับได้เลยนะคะ เดี๋ยวฉันจัดการค่าใช้จ่ายให้เอง” เธอเอ่ยอย่างมีน้ำใจ
“ไม่เป็ไรค่ะคุณอวี๋ พอดีวันนี้แฟนฉันมารับน่ะค่ะ คุณก็อย่าทำงานจนดึกนะคะ” เลขาสาวตอบกลับอย่างสนิทสนม
“ค่ะ รีบลงไปเถอะค่ะ เดี๋ยวเขาจะรอนานเอา”
“รับทราบค่ะ”
อวี๋เย่อิงเหลือบมองนาฬิกาบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ ที่ตอนนี้แสดงเวลา 20:12 น.อยู่ก่อนแล้ว พลางถอนหายใจออกมาเบา ๆ
ดูเหมือนว่าวันนี้เธอจะเผลอทำงานจนลืมเวลาอีกวันเสียแล้ว แต่นั่นก็นับเป็เื่ปกติสำหรับผู้บริหารระดับสูงอย่างเธอเช่นกัน
หญิงสาวลุกจากเก้าอี้ ก่อนที่จะยืดเส้นยืดสายเล็กน้อยแล้วเดินไปทรุดตัวนั่งลงบนโซฟาสีครีมที่อยู่ทางด้านมุมห้องเพื่อพักผ่อน
‘ผ่อนคลายหน่อยดีกว่า’ เธอพึมพำกับตัวเองในใจ
มือเรียวบางหยิบหนังสือนิยายเล่มหนึ่งที่วางอยู่บนโต๊ะข้างโซฟาขึ้นมาเปิดไปยังหน้าที่คั่นเอาไว้เพื่ออ่านมันต่อ
นิยายเล่มนี้เป็นิยายรักโรแมนติกที่กำลังได้รับความนิยมอย่างมากในขณะนี้ อวี๋เย่อิงไม่ได้ชื่นชอบนิยายแนวนี้เป็พิเศษ แต่เลขาของเธอแนะนำมาว่านิยายเล่มนี้น่าสนใจ เธอสามารถเอาไว้อ่านเพลินๆ ในยามพักผ่อนได้ อีกทั้งยังบอกอีกว่าชื่อของตัวละครภายในเื่ยังบังเอิญคล้ายกับชื่อของเธออีกด้วย
เมื่อได้ยินดังนั้น ซีอีโอสาวผู้ที่ชื่นชอบเื่สนุกสนานเป็ทุนเดิมอย่างเธอจึงไม่ลังเลที่จะหยิบมันขึ้นมาอ่านในเวลาพักผ่อนไปในทันที
“หลี่เย่อิงยืนนิ่งอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ในห้องนอนหรูหรา พลางมองดูเงาสะท้อนของตัวเองในชุดแต่งงานสีขาวบริสุทธิ์ วันนี้เป็วันแต่งงานของเธอ เป็วันที่เธอควรจะมีความสุขที่สุดในชีวิต แต่เธอไม่รู้เลยว่าชีวิตของเธอหลังจากนี้นั้นจะเกิดเื่ไม่คาดฝันสิ่งใดขึ้นบ้าง...”
อวี๋เย่อิงอ่านนิยายในมือไปเรื่อย ๆ และจมดิ่งไปกับเื่ราวของหลี่เย่อิง หญิงสาวผู้รับบทเป็นางร้ายที่ต้องแต่งงานกับกงเฉิงเซวียนที่เป็พระเอกของเื่เพียงเพราะการตกลงของผู้าุโทั้งสองตระกูล ทั้งที่กงเฉิงเซวียนผู้เป็สามีของเธอมีหญิงสาวที่เป็รักมั่นรักเดียวในใจของเขาอยู่ก่อนแล้ว
“บ้าจริง แค่ปักธงว่าเธอเป็นางร้าย การกระทำของเธอทุกอย่างก็กลายเป็ผิดไปหมดทั้งที่เธอเป็ภรรยาตามกฎหมายของเขาเนี่ยนะ” ซีอีโออวี๋สบถออกมาอย่างอดไม่อยู่
หญิงสาวพยายามอ่านต่อไปเรื่อย ๆ จนถึงตอนที่หลี่เย่อิงพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อให้สามีของตนหันมาสนใจ แต่มันกลับทำให้เขารังเกียจเธอมากขึ้นด้วยความรู้สึกหงุดหงิดแทนตัวละครในเื่ที่ประทุขึ้นมาอย่างไม่อาจห้าม
อวี๋เย่อิงไม่เข้าใจ ว่าถ้าหากเขาจะเฮงซวยกับทุกคนแต่ดีกับนางเอกของเื่แค่คนเดียวแบบนี้ ทำไมเขาไม่ยกเลิกการแต่งงานไปั้แ่แรกให้สิ้นเื่สิ้นราวไปให้มันจบ ๆ ซะ
“หึ ที่แท้ก็เป็แค่คนขี้ขลาดแต่ดันมีอำนาจอยู่ในมือเท่านั้นเอง” ร่างบางเอ่ยออกมาอย่างดูแคลนในตัวละครพระเอก
ในขณะที่เธอกำลังอ่านนิยายเพื่อเฝ้ามองการเดินทางของทุกคนในเื่ไปจนใกล้จะจบเื่อยู่แล้วนั้น จู่ ๆ ความง่วงที่ไม่ควรเกิดขึ้นก็เข้าจู่โจมเธออย่างกะทันหันเสียได้ ซีอีโอสาวพยายามลืมตาให้กว้างเพื่อคลายความง่วงงุนที่กำลังเกิดขึ้น แต่มันกลับครอบงำจนตัวเธอเองไม่สามารถต้านทานได้เลยอย่างน่าประหลาดใจ
‘อะไรกัน...กาแฟที่กินไปเมื่อเย็นเป็กาแฟปลอมหรือไงนะ’ หญิงสาวบ่นในใจก่อนที่จะผล็อยหลับไปในที่สุด
หนังสือนิยายหลุดออกจากมือเรียวบางลงมาบนตักของเย่อิง ก่อนที่แสงของตัวอักษรในหนังสือเล่มนั่นจะเปล่งประกายแสงประหลาดออกมาวูบหนึ่งแล้วหายไปราวกับไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
+๐+๐+๐+๐+๐+๐+
อวี๋เย่อิงลืมตาขึ้นมาในห้องนอนที่หรูหราแปลกตา ความสับสนเริ่มครอบงำจิตใจเธอมากขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อมีความทรงจำของใครบางคนกำลังหลั่งไหลเข้ามาในหัวของเธออย่างต่อเนื่องแบบที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
หญิงสาวพยายามรวบรวมสติและทำความเข้าใจกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างไม่เร่งรีบ
เมื่อจัดระเบียบความทรงจำของร่างนี้เรียบร้อย เธอก็เดินมุ่งหน้าไปยังกระจกบานใหญ่ที่วางอยู่ในห้องแต่งตัวตามความทรงจำใหม่ที่เธอได้รับทันที แล้วก็เป็ไปตามคาด หญิงสาวที่สะท้อนอยู่ในกระจกตรงหน้าเธอตอนนี้นั้นไม่ใช่เธอ... แต่เป็ใบหน้าอันแสนดึงดูดที่ใครได้พบเห็นต้องลืมหายใจราวกับถูกมนต์สะกดต่างหาก
ร่างงามที่มองอวี๋เย่อิงกลับมาในตอนนี้นั้นมีผิวขาวราวกับหยกมันแพะเนื้อดี ดวงตากลมโตสีน้ำตาลอ่อนดูน่าหลงใหลเป็อย่างมาก จมูกโด่งรั้นที่รับกับริมฝีปากอิ่มสีชมพูระเรื่อเองก็ชวนมองไม่แพ้กัน เมื่อรวมเข้ากับผมยาวสลวยที่สยายยาวถึงกลางหลังแล้ว อวี๋เย่อิงก็สามารถรู้ได้อย่างง่ายดาย ว่าหญิงสาวคนนี้ได้รับการเลี้ยงดูมาด้วยความทะนุถนอมจากครอบครัวและดูแลตัวเองมาอย่างพิถีพิถันมากเพียงใด
ร่างบางมองไปยังรูปถ่ายขนาดใหญ่ตรงกลางห้องที่เป็ภาพหญิงสาวที่เหมือนกับร่างนี้อย่างกับแกะในชุดเ้าสาวที่ยืนเคียงข้างชายหนุ่มหน้าตาดีคนหนึ่งแล้วยิ้มเยอะขึ้นมาเบา ๆ อย่างอดไม่อยู่ ใช่จริง ๆ ตอนนี้เธอมาอยู่ในร่างของหลี่เย่อิง นางร้ายในหนังสือนิยายเื่ที่เธอกำลังอ่านอยู่เรียบร้อยแล้ว
‘นี่คือคุณสามีของร่างนี้สินะ... ประเสริฐจริง ๆ ไม่ส่งฉันมาเข้าร่างในตอนที่นางร้ายโดนพระเอกกับนางเอกจัดการไปแล้วเลยล่ะ’ อวี๋เย่อิงสบถในใจด้วยความหงุดหงิด
เอาล่ะ ตอนแรกนางเอกของเราก็เจอวิบากกรรมเลยงับ มาลุ้นไปด้วยกันน้าาาา
o((*^▽^*))o
สวัสดีค่าคุณนักอ่านนนนนนน
คิดถึงไรต์กันไหมคะ ไรต์คิดถึงทุกคนมากเลยฮะ แต่โดนงานคุมกำเนิดจนแทบขยับไม่ได้เลยงับ แง
(｡•́︿•̀｡)
หวังว่าคุณนักอ่านทุกท่านจะผ่อนคลายไปกับนิยายเื่นี้ไม่มากก็น้อยน้า รักๆๆๆๆค่ะ
( ´͈ ᵕ `͈ )◞♡
1K
![[นิยายแปลจีน] ทะลุมิติไปเป็นเพื่อนสมัยเด็กของหวานใจในนิยาย](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1686119563_54554754.webp)
