เบน น่านฟ้า talk
" หว่าหวา " ผมเรียกคนที่เดินก่อนหน้า ทำเอาเธอสะดุ้งใ แล้วหันหลังกลับมามองช้าๆ คิดว่าเธอน่าจะยกมือไหว้นะ แต่กลับยืนจ้องหน้าผมเขม็ง สายตาอาฆาตเหมือนโกรธผมมาแต่ชาติไหน
(หว่าหวา talk : โอ๊ย นี่มันวันวิปริตอะไรเนี่ย ทำไมต้องมาเจอไอ้บอสหน้าเืที่นี่ด้วย เฮ้อ เห็นหน้าก็ทำให้ฉันหงุดหงิดเลย อย่าคิดว่าฉันจะพูดดีด้วยนะ ไม่มีวัน)
"........." ห๊ะ!!!!! นี่ขนาดผมยืนจ้องหน้าขนาดนี้ยังไม่ทักทายผมซักคำ มารยาทไม่มี ผมเป็ประธานบริษัทที่เธอทำงานนะ น่าจะให้ความเคารพผมบ้างรึเปล่า
" หว่าหวา " ผมเรียกเธออีกครั้ง ส่งสายตาดุดันขึ้น เริ่มไม่พอใจกับกิริยาของเธอที่แข็งทื่อไม่สนใจผม
" มีอะไรคะ " หึ ตอบเหมือนรำคาญ ไม่อยากคุยกับผม ดี งั้นผมจะแกล้งให้เธอรู้บ้างว่าใครเป็ใคร
"มาหาเงินหนึ่งล้านที่นี่เหรอ"ผมแสยะยิ้มมุมปากเย้ยหยัน ส่วนเธอเมื่อได้ยินก็เบิกตามองผมอย่างไม่พอใจ ทำนองว่าอยากจะตบผมกลางห้าง ลองสิ ลองดู ตบมาจูบกลับนะ
" แล้วจะทำไม " เฮ้ย ทำไมพูดจากับเ้านายไม่ดีเลยวะ
"ไม่มีมารยาท" ผมต่อว่า
"ไม่จำเป็ต้องมีนี่ " แต่เธอก็บ่นงุบงิบ อย่างไม่สนใจ นึกว่าผมไม่ได้ยินมั๊ย แต่กูได้ยินครับ
"หว่าหวา อย่าท้าทาย " ผมคำรามขู่ ความไม่สบอารมณ์พุงขึ้นเรื่อยๆ ผู้หญิงอะไรกวนประสาท
" ไม่ได้ท้าทายค่ะแต่ไม่จำเป็ต้องพูดดีกับคนที่หว่าหวาไม่ชอบ " พูดจาแย่กว่าเมื่อกี๊อีก ไม่ชอบงั้นเหรอ คนแบบผมสาวๆ ทัวโลกแทบจะคลานเข้ามาหา แล้วเธอเป็ใครมีสิทธิ์อะไรไม่ชอบผม ดี อย่าหาว่าผมไม่เตือน เตรียมตัวรับบทเรียนไว้หว่าหวา มันจะมาแบบที่เธอไม่ได้ตั้งตัวเลย
"ไม่ชอบงั้นเหรอ ตอนนี้ผมเป็เ้านายของคุณ คุณไม่มีสิทธิ์ไม่ชอบผมจำเอาไว้" ผมคำรามเสียงเข้ม พร้อมเดินเข้าไปประชิดตัวเธอ จำกัดขอบเขตให้เธอไปยืนหลังชนกำแพง และจ้องตาเธอดุดัน
"โอ๊ย!!! " ทีแบบนี้ทำมาเป็ส่งเสียง สายตาเลิ่กลักเหมือนกลัว แล้วเมื่อกี๊ที่พูดทำไมไม่คิดบ้างล่ะ ยิ่งเธอประหม่าผมยิ่งรุกราน เดินหน้าประชิดตัวเธอมากขึ้น ส่วนเธอก็พยายามใช้มือเล็กดันแผลกอกผมออกห่าง ผมตัวใหญ่กว่าเธอตั้งมากจะเอาแรงที่ไหนมาสู้ ยัยนี่ยิ่งใกล้ยิ่งหอม ผิวเนียนชิบหาย ดูปากนั่นดิ อมชมพูอ่ะ อยากลองจูบจังจะหวานเหมือนสีปากมั๊ย
(หว่าหวา talk : จะทำอะไรฉันอีกเล่า ตัวก็สูงแรงก็เยอะ ออกไปนะ ไอ้บอสบ้า)
"ออกไป ออกไปนะ อย่ามายุ่งกับหว่าหวา นี่นอกเวลางาน คุณไม่มีสิทธิ์ บอสแบบคุณหว่าหวาไม่จำเป็ต้องเคารพ " ยังจะเถียงไม่หยุดอีก ดี!!! ดีมาก ผมตรึงมือสองข้างเธอติดผนัง เบียดตัวเข้าไปใกล้เธอแนบชิด โน้มหน้าเข้าหาใบหน้าเนียนห่างเพียงเส้นผม จ้องมองเข้าไปในตากลมโตด้วยความท้าทาย
"อย่าท้าทายผม เพราะถ้าผมโมโห คุณจะไม่มีทางได้มาเถียงผมแบบนี้ " ผมคำรามเสียงต่ำความไม่พอใจพุ่งทะยานสูงกว่าเดิม ที่เธอเอาแต่เถียงคำไม่ตกฟาก
"อื้ม ปล่อยเดี๋ยวนี้ "แรงสู้ผมไม่ได้ ดิ้นไปมาเท่าไหร่ก็ไม่สามารถออกจากพันธนาการที่ผมตรึงไว้ได้ ก็เลยชักสีหน้าเดียจฉันท์ และส่งเสียงต่อว่า ยิ่งเห็นท่าทางแบบนี้ความอดทนของผมก็ขาดลง
"ออก......ออ.... " ผมฉกปากลงไปริมฝีปากอิ่มสีชมพูของเธออย่างอดใจไม่ไหว หงุดหงิดที่เธอแสดงท่าทางรังเกียจผมออกหน้าออกตา ผมบดขยี้ริมฝีปากบางอย่างกระหาย รุกรานอย่างหนักหน่วงเพื่อเป็การลงโทษที่เธอหัวแข็ง ไม่ยอมอ่อนข้อ
ผมใช้มือบีบคางเธอเพื่อจะใช้ลิ้นเข้าไปลิ้มลองโพรงปากอุ่นแต่เธอก็ขัดขืน ไม่ยอมอ้าปาก ส่ายหน้าไปมาไม่ยอมให้ความร่วมมือ ผมก็เลยต้องหันมาเล็มริมฝีปากบางไปรอบๆ เพื่อกะจะลงโทษให้หลาบจำ แต่ทำไมกันยิ่งผมชิดใกล้ ได้คลอเคลีย อารมณ์ผมยิ่งเคลิบเคลิ้ม ชอบััที่กำลังดำเนินไปอย่างไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ปากของหว่าหวาทั้งหวาน หอม และนุ่มนิ่ม เธอเป็คนแรกที่ทำให้ผมหลงไหลในรสจูบมากขนาดนี้ ในยามที่ปากผมดูดดึงริมฝีปากนิ่มของเธอ ร่างกายผมวูบวาบเหมือนมีแรงดึงดูดบางอย่างที่ทำให้ผมอยากใกล้ชิดเธอมากขึ้น มากขึ้น มันคือความวาบหวามที่ทำให้ร่างกายสะท้านไปทั่ว
(หว่าหวา talk : ฉันพยายามขัดขืนการจูบของเขาเท่าไหร่ก็ไม่เป็ผล เขารุกรานบดจูบ ดูดดึงตามริมฝีปากของฉันอย่างไม่เกรงใจ แม้ว่าฉันจะอายุยี่สิบสี่แล้วแต่ก็ยังไม่เคยได้ััจูบที่ดุเดือดขนาดนี้มาก่อน ไอ้คนสารเลว ฉันจะปล่อยให้เขารังแกตามใจชอบแบบนี้ไม่ได้ ฉันไม่ใช่เบี้ยล่างที่เขาจะย่ำยีได้ง่ายๆ นะ)
"โอ๊ย!!! เจ็บชิบ " ผมไม่ทันระวัง ยัยตัวแสบเหยียบเท้าผมสุดแรง แล้วผลักผมออกห่างตัว
" อย่ามายุ่งกับฉันอีก ฉันเกลียดคุณ ไอ้คนเฮงซวย " เธอตวาดดังแล้วรีบวิ่งแจ้นหนีไป คนอะไรวะฤทธิ์เยอะชิบหาย แต่ผมชอบนะท้าทายดี
"แล้วเราจะได้เจอกันหว่าหวา " ผมพึมพำกับตัวเอง พร้อมยิ้มออกมาอย่างบอกไม่ถูก มองร่างบางที่วิ่งหนีไปจนลับตา ชักสนุกกับการได้แกล้งยัยนี่แล้ว คนอะไรขนาดเวลาหงุดหงิดยังน่ารัก คิดถึงเวลาถ้าเธอมาออดอ้อน ออเซาะ บนตัวผมมันจะน่ารักขนาดไหนว่ะ คิดไปยิ้มไป เออผมชักจะอยากค้นหาอะไรในตัวยัยหว่าหวามากขึ้นซะแล้ว
มึงเป็อะไรของมึงวะไอ้เบน งงตัวเอง ปกติผมไม่ค่อยเซ้าซี้ตามตื๊อผู้หญิงนะ ถ้าไม่สนใจผม ผมก็ไม่สนใจเช่นกัน แต่กับหว่าหวาผมต้องเป็ฝ่ายวิ่งเข้าหาเธอทุกที
หว่าหวา talk
"วันบ้าอะไรเนี่ย ทำไมต้องมาเจอคนเฮงซวยด้วย!!!! " ฉันวิ่งหนีออกมา แล้วก็บ่นมาตามทางคนบ้าอะไร เสียมารยาทที่สุด ผู้ชายแบบนี้ อย่าให้ได้เจออีกนะ ฉันหัวเสียมากๆ เลยตอนนี้
คิดว่าจะมาหาข้าวกินอร่อยๆ ไม่กินแล้ว กลับคอนโดดีกว่า
"ไอ้บอสบ้า " อยู่ดีๆ มาใช้กำลังข่มเหงฉัน ยี๊!! กลับไปฉันต้องใช้สบู่ล้างปากสักสิบรอบ แหวะ กลิ่นบุหรี่จากปากเขายังติดที่ปากฉันอยู่เลย
เบน น่านฟ้า talk
หลังจากแกล้งหว่าหวาแล้ว ผมก็เดินมาถึงร้านอาหารที่นัดกับเพื่อนๆ ไว้ กลิ่นหอมละมุนจากลิปกลอสกลับรสหวาน จากปากยัยนั่นยังติดปากผมอยู่เลย ชักจะติดใจแล้วสิ หึ เจออีกแน่ ยัยตัวแสบ
" เฮ้ย ไอ้เบน มึงไปไหนมาวะ พวกกูนึกว่าตายไปล่ะ” พอเห็นหน้าผมไอ้กายก็เอ่ยทักทายอย่างสุภาพทันที สุภาพไม่มี
"เออ เร่งยิกๆ พอพวกกูมายังไม่เห็นหัวมึงเลยสัส " ไอ้พายมึงนี่ประชดประชันเก่งชิบหาย หาเื่
" เลว" ไอ้ซันด่ากูอีก แค่กูมาช้าคือเลวเหรอ แล้วทีกูรอพวกมึงนานสองนานไม่นึกถึงบ้างวะ แต่ผมไม่สนครับ ตอนนี้อารมณ์ดีไม่ถือสาปากพวกมันหรอก
"รีบมานั่งแดกข้าวซะ ยิ้มอะไรของมึง " ไอ้มิวตบเก้าอี้ให้ผมไปนั่งตรงที่ว่าง
"เออ โทษทีกูไปเข้าห้องน้ำมาว่ะ " ผมโกหกยังไม่อยากบอกอะไรพวกมันตอนนี้
"มามา รีบกินเดี๋ยวจะได้ไปผับ วันนี้วันดีเดย์ สาวเพียบ " ตาเป็ประกายเลยนะมึงไอ้ซัน ปกติพวกผมก็จะไปที่ผับเพื่อตรวจงานอยู่แล้ว แต่วันนี้ที่ไอ้ซันตื่นเต้นเป็พิเศษ เพราะจะมีกองทัพสาวๆ จากทั่วสารทิศมารวมกันที่ five dark sky ผับเนื่องจากเป็วันที่ลดครึ่งราคาและมีคอนเสิร์ตจากศิลปินดัง มันคงจะไปเล็งสาวๆ ที่นั่น แต่วันนี้ผมไม่อยากมองสาวคนอื่นเลยครับ
พวกเราทานอาหารกันอย่างอร่อยคุยกันไปเรื่อยเปื่อย ก่อนจะตรงไปที่ผับ แต่ผมกลับรู้สึกชีวิตผมจะไม่ปกติอีกต่อไป เพราะในหัวมีบางคนวนเวียนป้วนเปี้ยนอยู่ตลอดเวลา ไม่เข้าใจว่ามันเกิดอะไรกับผม ผมไม่เคยเสียความเป็ตัวเอง หรือควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้เพราะผู้หญิงมาก่อนเลย นี่เป็ครั้งแรก
ว่าแล้วก็เจอกันที่ผับนะครับทุกคนใครอยากมาสักครั้ง คืนนี้เตรียมตัว มาเจอกันนะ
@ five dark sky pub
“…….” ในขณะที่เพื่อนของผม กวาดสายตากรุ้มกริ่มมองหาสาวๆ ในผับกันอย่างสนุกสนาน ในหัวของผมกับนั่งคิดว่าพรุ่งนี้หว่าหวาจะมาทำงานรึเปล่า แล้วถ้าเธอมีเงินหนึ่งล้านมาให้ล่ะ ผมจะทำยังไงต่อไป ว่าจะไม่คิดมากผมก็อดคิดไม่ได้ อะไรวะ อะไรจะเกิดก็ปล่อยมันผมสลัดความสับสนทิ้งไป และหันมาเฮฮากับเพื่อนๆ แทน
....................
แกล้งเก่ง นัวเนียเก่ง
ไหนบอกมีเหตุผล มีสติไงคะ
นี่เรียกขาด ขาดทุกอย่าง
555
2K
