ตอนที่ 11 องค์ชายเขาดันไม่เล่นตามบท (25)
อี้เหยียนเจ๋อครุ่นคิดนานครึ่งเค่อจึงหันเหสายตาไปทางการค้าทางทะเล
ทว่าครู่เดียวเขาก็ล้มเลิกความคิด การค้าทางทะเลได้กำไรมหาศาลก็จริง หากว่าพ่อค้าออกทะเลได้สำเร็จกลับมาเที่ยวหนึ่งก็สามารถเก็บสมบัติตระกูลไว้ใช้ได้อีกหลายรุ่น
แต่ยามนี้ราชวงศ์ยังไม่มีแผนที่ทางทะเล ออกทะเลแล้วต้องไปอย่างไรไปทางไหนล้วนเป็ปัญหา มหาสมุทรกว้างใหญ่ไพศาลกระทั่งทิศทางก็หาไม่เจอ และต่อให้หาเจอจะกลับมาอย่างไรก็ยังคงเป็ปัญหา
สภาพอากาศในท้องทะเลผันผวนยากคาดเดา หากไม่ระวังเรือล่มคนวาย เพิ่งออกทะเลแล้วถูกคลื่นลมซัดถล่มลอยกลับมาไม่ถึงสองศพก็มีเช่นกัน
นอกจากกลุ่มพ่อค้าที่ออกทะเลสำเร็จแล้วกลับมาได้เมื่อราชวงศ์ก่อน ก็ไม่ได้ยินว่ามีผู้ใดทำสำเร็จอีก
อี้เหยียนเจ๋อนวดหว่างคิ้ว เดินเส้นทางการค้าทางทะเลไม่ได้ เขาก็คงทำได้เพียงยึดทรัพย์ผู้อื่นแล้ว ตอนนี้เขาได้รับมอบหมายงานราชการทหารที่เมืองเจียงโจว ออกไปยึดทรัพย์โจรสลัดกับโจรูเาฝึกฝนฝีมือก็เป็วิธีที่ได้เงินไววิธีหนึ่ง
เพียงแต่โจรสลัดกับโจรูเาร่ำรวยที่ยังมีชีวิตอยู่ดีล้วนมีเส้นสายแน่นแฟ้นกับราชสำนัก เกรงว่าเขาออกศึกอยู่ข้างหน้าจะมีคนคอยแทงอยู่ข้างหลัง
แววตาของอี้เหยียนเจ๋อเข้มขึ้น อันตรายนี้เขาต้องเสี่ยง ใครกล้าเข้ามาก่อกวนเขาสะสมสินสอด อย่าหาว่าเขาไม่ยั้งมือไว้ไมตรี
“ที่จริงผมมีวิธีนะ!” อยู่ๆ 1007 ก็โพล่งขึ้นมาอย่างได้ใจ
เดิมทีหมดเวลาปิดเสียงนานแล้ว เพียงแต่ 1007 กลัวถูกจับขังอยู่ในห้องดำอีกจึงไม่ได้พูดเท่านั้นเอง ยามนี้เห็นอี้เหยียนเจ๋อตกอยู่ในสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออก จึงอดโผล่ออกมาไม่ได้
อี้เหยียนเจ๋อเตรียมจะปิดเขาอีกครั้ง 1007 รีบบอก “ผมเอาแผนที่ทางทะเลมาให้ท่านได้! และรับรองว่าเป็แผนที่ที่ทำเงินได้มากที่สุด ผมยังสามารถจัดหาอุปกรณ์ชนิดหนึ่งให้ท่านได้ด้วย เรียกว่าเข็มทิศ รับรองว่าไม่มีหลงทางกลางทะเลอย่างแน่นอน!”
อี้เหยียนเจ๋อเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง เ้าิญญาเร่ร่อนนี่สามารถเอาของดีเช่นนี้ออกมาได้จริงหรือ
1007 ย่อมไม่มีแผนที่ทางทะเลของโลกใบนี้ แต่เขามีคะแนนของอี้เหยียนเจ๋อนี่นา ไปซื้อที่ร้านค้าระบบก็ได้แล้ว เข็มทิศยิ่งไม่ต้องพูดถึง ซื้อแผนที่ทางทะเล แล้วตัวเองอยากทำเท่าไรก็ทำเท่านั้น
1007 แลกเปลี่ยนของออกมาให้อี้เหยียนเจ๋อดู อี้เหยียนเจ๋อหรี่ตา มือกำเก้าอี้แน่นโดยพลัน ของพวกนี้ปรากฏออกมาต่อหน้าเขากลางอากาศได้!
ดูท่า ก่อนหน้านี้เขาคงดูถูกความสามารถของสัมภเวสีตนนี้ไปแล้ว
1007 โมโหจนแทบเต้น ยังว่าเขาเป็สัมภเวสีอีก!
อี้เหยียนเจ๋อศึกษาสองสิ่งนี้โดยละเอียด แผนที่ทางทะเลนี้อย่างน้อยชายฝั่งทะเลก็ตรงกับแผนที่อาณาเขตในมือของเขา และเมื่อเขาลองใช้เข็มทิศดู ไม่ว่าเขาจะขยับอย่างไรเข็มนั่นก็ล้วนชี้ไปทางทิศใต้
อาศัยความอัศจรรย์ของเข็มทิศนี้ อี้เหยียนเจ๋อก็เชื่อ 1007 ไปแล้วห้าส่วน 1007 หยิบเอาแผนภาพวิธีทำเข็มทิศออกมา “ขอเพียงมีภาพวาดใบนี้ ท่าน้าเข็มทิศกี่อันก็ย่อมได้”
เพื่อป้องกันเหตุไม่คาดฝัน อี้เหยียนเจ๋อขอภาพเรือใหญ่สำหรับเดินทะเลหนึ่งใบ รวมถึงหนังสือการเดินเรือจำนวนหนึ่ง จากนั้นใช้เวลาหลายวันในการคัดลอกภาพและหนังสือทั้งหมดหนึ่งรอบ จุดที่ไม่เข้าใจก็ถกถามกับ 1007 จนกระจ่าง ทำหมายเหตุอย่างดี