กับดักมาเฟีย No.1

“ริด้าไม่ชอบเล่นสนามเด็กเล่นสักหน่อย!”ทำเสียงกระเง้ากระงอดเพราะเธอไม่ชอบเครื่องเล่นต่างๆ มันดูอันตรายกว่าการเล่นตุ๊กตาพี่หมีเสียอีก

“ซื่อบื้อแบบนี้นี่เองพ่อถึงหลอกมาขายได้!”

“ทำไมต้องว่าริด้าด้วยล่ะคะ!?”

“เธอมีสิทธิ์ขึ้นเสียงกับฉันตอนไหนกัน!...”เสียงทรงพลังของเ๽้าพ่อมาเฟียใหญ่ดังขึ้นบ่งบอกถึงอารมณ์ฉุนเฉียวและเกรี้ยวกราด จนบอดี้การ์ดต่างพากันก้มหน้าเสียวสันหลังวาบ

“แล้วคุณราฟมีสิทธิ์ว่าริด้าขนาดนี้เลยเหรอคะ...ถ้าริด้าซื่อบื้อและโง่ขนาดนั้นฆ่าทิ้งซะเลยสิคะ”กล้าท้าทายเขาถึงเพียงนี้เชียวหรือ เ๽้าหล่อนเป็๲ใครกันถึงไม่เกรงกลัวรังสีความอำมหิตในตัวของราฟาเอลเอาเสียเลย

“ปากเก่ง! หึ...อย่าร้องขอชีวิตจากฉันก็แล้วกัน!!”เข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันพูดก่อนจะอุ้มร่างเล็กแบกขึ้นบ่าแกร่ง เขาก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าเธอยังจะต่อปากต่อคำยอกย้อนเขาเช่นนี้ไหม หากมอบบทลงโทษกับแม่กวางน้อยคนนี้คือการนอนดีดดิ้นใต้เรือนร่างของเขาเท่านั้น

“คุณราฟปล่อยหนูลงเดี๋ยวนี้เลยนะ งื้อๆ ริด้าไม่ไปกับคุณแล้วคุณเป็๲คนใจร้าย”หากโชคชะตาส่งให้เธอขึ้นเรือสำราญลำนี้ถือว่าเป็๲การตกนรกทั้งเป็๲ การที่ได้ราฟาเอลยื่นมือเข้ามาช่วยและอยู่ใต้อาณัติของเขาก็ไม่ต่างจากหนีเสือปะจระเข้เท่าไรนัก

“ปากเก่งเอาไว้แม่สาวน้อย...อย่าเพิ่งใจปลาซิวไปสิ”เสียงหัวเราะในลำคอแกร่งทำให้เอริดาตัวสั่นเทาเพิ่มเป็๲อีกเท่าตัว 

“อื้อ!! คุณราฟ”ได้ยินเพียงสะอึกสะอื้นและคำเรียกขานชื่อเขาอย่างสนิทสนมเท่านั้น ราฟาเอลเปิดประตูห้องนอนอันโอ้อ้าก่อนจะวางเธอลงบนเตียงหนานุ่มอย่างแรงจนร่างเล็กดีดเด้งตามแรงกระทำ

“ไหนมาดูกันสิถ้าปากสวยๆ นั่นแตกจะเป็๲ยังไง”นิ้วแกร่งช้อนปลายคางมนขึ้นก่อนจะกดริมฝีปากหยักลงบดขยี้กลีบบางระเรื่อสลับกับขบเม้มด้วยความมั่นเขี้ยว ใช้ฟันขบกัดเบาๆ ฝ่ามือหนาด้านที่ว่างค้ำยันพยุงร่างหนักของตัวเองเอาไว้ไม่ให้ล้มทับคนตัวเล็กกว่า

“อื้อ~...”ด้วยความ๻๠ใ๽เอริดาจึงเผลออ้าปากค้านนั่นถือเป็๲การโอกาสให้ชายหนุ่มได้สอดแทรกปลายลิ้นสากเข้ามากวาดเชยชิมความนุ่มละมุนภายในอุ้งปากบาง มือน้อยที่พยายามระดมทุบแผงอกหนั่นแน่นก็กลับกลายเป็๲ไร้เรี่ยวแรง 

“อืม...”จากที่ว่าจะจูบสั่งสอนกลายเป็๲ว่าราฟาเอลไม่สามารถยับยั้งใจตัวเองได้อีกต่อไป หวานล้ำเหลือเกิน~ มือหนาลูบไล้แผ่นหลังบอบบางแ๶่๥เบา ก่อนจะจับร่างของเธอโอนเอนลงนอนราบกับที่นอน

เอริดากำลังจะขาดอากาศหายใจตายในอีกไม่ช้า เธอไม่สามารถรับออกซิเจนเข้าปอดได้เลย เพราะถูกชายหนุ่มแย่งชิงไปเสียหมด พลันหัวใจดวงน้อยก็ทำงานขึ้นเมื่ออกอวบของตนถูกบดบี้แนบชิดกับอกกว้างของเขา

“อื้อ! แค่กๆ”ราฟาเอลผละออกจุมพิตอันดูดดื่มอย่างแสนเสียดาย ลอบมองคนปากดีที่กำลังนอนไอจนหน้าดำหน้าแดง เขารับรู้ได้ถึงความไม่ประสาของเธอได้อย่างดี เพียงแค่จูบเ๽้าหล่อนก็ตอบสนองเขาอย่างเงอะๆ งะๆ แต่ทว่ากลับปลุกความปรารถนาในตัวราชสีห์ให้อยากจะขย้ำเนื้อกว้างน้อยใต้เรือนร่างไม่ให้เหลือเศษซาก

“คราวนี้ยังจะดื้ออีกไหม?”เสียงเข้มระคนแหบพร่าเล็กน้อยเอ่ยถามสาวน้อยที่นอนหอบหายใจระรัว สายตาคมกวาดมองสังเกตเรือนร่างอรชรอย่างพินิจพิจารณา แต่จุดโฟกัสที่ชายหนุ่มจ้องมองคือหน้าอกอวบใหญ่ที่กำลังไหวกระเพื่อมขึ้นลงอย่างยั่วน้ำลายจนสอ

“ขยับออกไปหน่อยได้ไหมคะ ระ...ริด้าอึดอัด~”

“อยากอึดอัดมากกว่านี้ไหมล่ะ?”คำพูดกำกวมของเขาทำให้เอริดาอยากจะแทรกมหาสมุทรหนีไปจากตรงนี้นัก หญิงสาวคว้าข้อมือแข็งแรงที่ลูบไล้หน้าท้องแบนราบจนเธอหายใจติดขัดด้วยความวาบหวามที่ซึมซับเข้ามาในอณูความรู้สึก

“คุณราฟอย่าทำแบบนี้สิคะ...”

“ทำไมอยากเหรอ?”คิ้วสวยขมวดเข้าหากันเป็๲ปมด้วยความงุนงงว่าถ้อยคำดังกล่าวหมายความว่าอะไร อยาก? 

“อยากค่ะหิวมากเลย...”

-------------------------------------