21....
แม้นัฏนรีจะเสียใจกับพฤติกรรมของชวินที่หลอกลวงเธอเอาไว้แต่ความรักความผูกพันที่เธอมีต่อชวินนั้นหาได้ลดลงแต่อย่างใดไม่
ในเมื่อคำบอกเล่าจากยายกันยามาศถูกต้องเป็จริงเช่นนี้ เธอก็เริ่มเชื่อถึงเื่ที่ยายกันยามาศบอกว่าชวินอาจจะเกิดมาเป็ลูกของเด็กสาวคนนี้ด้วย นัฏนรีนึกถึงคำพูดของยายกันยามาศขึ้นมา ทุกอย่างเป็เื่ของกรรมทั้งสิ้นเธอจึงให้อภัยชวินได้
“ต่ายดูแลลูกในท้องของพี่วินให้ดีๆ ก็แล้วกัน”
นัฏนรีบอกแก่เด็กสาวในที่สุดทำให้นางบุญมากับชโรชารู้สึกโล่งอก
“ต่ายตั้งใจที่จะทำแท้งค่ะ”กระต่ายบอกให้ทุกคนรับรู้
“ไม่ได้นะหนูต่าย เราคุยกันเื่นี้ไปแล้วนะว่าหนูต่ายจะไม่คิดทำแท้งแล้ว”
นางบุญมาร้องห้ามสีหน้าใ
“แต่อนาคตของต่ายล่ะคะใครจะรับผิดชอบในเมื่อพี่วินก็ตายไปแล้ว”
“เราจะช่วยพี่ต่ายเลี้ยงดูลูกพี่วินเองค่ะ” ชโรชาบอก
“ใช่จ๊ะ..หนูต่ายคลอดลูกเสร็จก็กลับไปเรียนต่อได้เหมือนเดิมแม่จะเป็คนดูแลหลานของแม่เอง”
นางบุญมาบอกให้กระต่ายสบายใจ
“แต่..ต่ายไม่อยากจะอุ้มท้องนี่คะ”
“หนูต่าย..แม่บอกแล้วไงว่าลูกที่อยู่ในท้องของหนูน่ะเป็ตาวินกับพ่อของเขามาเกิดแม่กับยัยแหวนจะดูแลหนูใน่ที่ท้องอย่างดีพอคลอดแล้วก็จะเลี้ยงดูเองไม่ให้หนูต้องมาลำบากเลี้ยงด้วยหรอก” บุญมาบอกย้ำตามที่ฝันอีกครั้ง
“เพราะอะไรคุณแม่ถึงมั่นใจว่าเป็วินกับคุณพ่อคะ”
นัฏนรีรีบถามนางบุญมาด้วยความสนใจสิปปกรก็อยากรู้ด้วยเช่นกัน
“ตาวินกับพ่อของเขามาหาแม่ สองคนนั่นขอร้องให้แม่ห้ามหนูต่ายทำแท้ง แม่จึงมั่นใจว่าพวกเขาจะมาเกิด”
นัฏนรีขนลุก เธอเชื่อคำพูดของนางบุญมาอย่างไม่ลังเลเพราะมันช่างสอดคล้องกับเื่ราวที่ยายกันยามาศบอกทุกอย่างแม้กระทั่งเื่ที่เด็กสาวชื่อกระต่ายที่ท้องกับชวินจนทำให้เธอมาพิสูจน์ความจริงในวันนี้
ิญญาชวินกับทองก้อนมาหาเทวดาจัตุรัสที่วัด ปรากฏว่าภายในบริเวณวัดนั้นได้มีห้องโถงใหญ่ขึ้นมาทันตาราวกับเนรมิตคล้ายสำนักงานศาลยุติธรรมในโลกมนุษย์มีบุรุษร่างสูงใหญ่น่าเกรงขามนั่งสง่าอยู่บนบัลลังก์รายล้อมด้วยบุรุษร่างกำยำอีกสิบกว่ารายนั่งลดหลั่นลงมา
“ท่านจัตุรัสเกิดอะไรขึ้นครับ”
ชวินถามเทวดาจัตุรัสที่ยืนอยู่ด้านหน้าประตูทางเข้าด้วยความแปลกใจ
“วันนี้จะเป็วันพิพากษาของท่านทั้งสองน่ะสิ”
“อะไรนะครับท่าน วันนี้หรือครับ”
ทองก้อนมีน้ำเสียงตื่นเต้น
“ใช่แล้ว..เตรียมตัวเข้าไปได้แล้ว ตอนนี้รายงานผลกรรมของท่านอยู่ในมือท่านพญายมแล้ว” สองพ่อลูกไม่ทันจะได้ก้าวเดินเข้าไปก็มีเสียงดังขึ้นมาทันที
“มาก็ดีแล้วจะได้ไม่ต้องเสียพลังงานไปดึงดูดตัวมา”
เสียงของบุรุษร่างใหญ่ที่นั่งเป็ประธานในห้องดังก้องกังวานอย่างน่าเกรงขาม มีป้ายอักษรสีทองตรงหน้าว่า “พญายมราช” ทำให้สองพ่อลูกมองหน้ากันด้วยสีหน้าหวาดหวั่น
“พร้อมที่จะฟังผลการพิจารณารึยัง”
เสียงของบุรุษร่างกำยำที่นั่งถัดลงมาจากพญายมถามสองพ่อลูกขึ้น
“ถ้าบอกว่าไม่พร้อมล่ะครับ”
ชวินลองถามดูก่อนเผื่อจะสามารถเลื่อนฟังคำพิพากษาไปได้เหมือนที่เคยเห็นในกระบวนการของศาลโลกมนุษย์
“พร้อมหรือไม่พร้อมเ้าก็ต้องฟัง”บุรุษคนเดิมพูดขึ้น
“แล้วจะถามทำไมล่ะเนี่ย”
ทองก้อนแอบกระซิบกระซาบกับลูกชาย
“เฮ้ย!..นายทองก้อนอยู่ต่อหน้าศาลห้ามซุบซิบทำกิริยาไม่เหมาะสม ได้ยินนะว่าพูดอะไร”
ท่านพญายมราชส่งเสียงน่ากลัวทองก้อนรีบนั่งคุกเข่าลงทันทีโดยมีลูกชายนั่งตามลงไปด้วย
“กระผมผิดไปแล้วขอรับ..กระผมสมควรตาย”
ทองก้อนรีบก้มศีรษะยอมรับผิดเหมือนที่ดูในละครจีนทางทีวีทำให้ชวินรีบก้มศีรษะทำตามบิดาทันที
“ก็เ้าตายไปแล้ว จะมาตายอะไรอีกล่ะ มีแต่จะส่งไปเกิดใหม่นี่แหละเอ๊า! เชิญหัวหน้าท่านเทพ อ่านรายงานกรรมดีกรรมชั่วของนายทองก้อนได้”
ท่านยมราชผู้เป็ประธานสั่งการเสียงกึกก้องทำให้หัวหน้าท่านเทพยืดตัวขึ้นเล็กน้อยก่อนจะกดไปที่แป้นคีย์บอดร์ดแล้วก็เกิดตัวอักษรขึ้นบนจอที่เหมือนจอคอมพิวเตอร์ในโลกมนุษย์ ทว่าเครื่องใหญ่กว่าท่านเทพเริ่มอ่านข้อความตามที่ปรากฏบนจอทันที
“อันนายทองก้อนนั้นไซร้ั้แ่เกิดจนตาย มีพฤติกรรมที่ทำซ้ำ ๆ จนเป็กรรมชั่วเด่น ๆ คือ การละเมิดศีลข้อหนึ่งฆ่าสัตว์ตัดชีวิตและศีลข้อห้าดื่มสุราของมึนเมาเป็ประจำทุกค่ำคืน ปล.กลางวันก็มีบ้างปละปลาย”
“ผมขอค้านครับท่านที่พ่อผมดื่มเหล้าประจำผมไม่เถียง แต่ที่บอกว่าฆ่าสัตว์ตัดชีวิตเป็ประจำนี่ไม่น่าจะใช่นะครับ”
ชวินยกมือค้านหวังช่วยเหลือบิดา
“เ้าไม่ได้อยู่กับพ่อเ้าตลอดเวลาจะไปรู้ได้ไงเอ๊า..นายทองก้อนบอกลูกชายเ้าสิว่า เคยฆ่าใครหรือเปล่า” พญายมถาม
“เปล่านะขอรับ กระผมไม่เคยฆ่าใครเลย”
ทองก้อนรีบปฏิเสธเสียงแข็ง
“แน่ใจรึ...สมัยหนุ่ม ๆก่อนที่เ้าจะมาแต่งงานกับนางบุญมา เ้าทำอาชีพอะไรมาก่อนล่ะ” พญายมราชถามต่อ
“เอ้อ..กระผมทำไร่ทำนาอยู่ต่างจังหวัดขอรับ..แล้วก็เข้ามาขับแท็กซี่ที่กรุงเทพฯได้พบนางบุญมาและอยู่กินกัน ไม่ได้ก่อกรรมฆ่าแกงใครเลยขอรับ” ทองก้อนยืนยัน
“แล้วงานที่เ้ารับทำควบคู่กับการทำไร่ทำนานั่นล่ะมันคืออะไร”
ท่านพญายมราชพยายามที่จะรื้อฟื้นความจำให้แต่ทองก้อนก็ยังทำหน้างง ๆ
“เออ..คิดไม่ออกข้าก็จะบอกให้ก็แล้วกันเ้ารับจ้างฆ่าวัวฆ่าควายไงล่ะ ทำอยู่เกือบสิบปีทำเป็จำไม่ได้”
“โอ๊ะ..กระผมลืมไปแล้ว ทำไมท่านจำได้ล่ะครับ”
ทองก้อนถามด้วยความทึ่ง
“จิตของเ้าน่ะแหละที่บันทึกไว้ถึงสมองของเ้าจะไม่จำแต่มันก็จะมาปรากฏเป็กรรมหลังจากตายแล้วใครก็ตามที่ฆ่าคนหรือสัตว์เป็ประจำจะส่งผลให้อายุสั้นและที่เ้าอายุสั้นแล้วตายด้วยอุบัติเหตุก็เพราะเหตุนี้ไงล่ะ”
ท่านพญายมบอกทองก้อน
“แต่ในส่วนของกระผมไม่ได้ฆ่าสัตว์หรือทำร้ายสัตว์เลยทำไมถึงอายุสั้นด้วยล่ะครับ”
ชวินรีบท้วงเผื่อเกิดการผิดพลาด
“ชาติที่ผ่านมาไม่ได้ทำแต่ชาติก่อนหน้านั้นเ้าก็ไม่เบาเหมือนกันนี่ ชอบยิงนกตกปลาล่าสัตว์เป็ประจำ นี่หากเ้ายังไม่ตาย ผลจากการที่เ้าได้เบียดเบียนทำร้ายสัตว์เอาไว้ก็จะทำให้เ้าเจ็บป่วยเรื้อรังรักษาไม่หาย”
ท่านยมบาลบอกข้อสงสัยชวินได้แต่ก้มหน้ารับฟังด้วยความหดหู่ใจไม่คิดว่าผลกรรมจากชาติปางก่อนจะย้อนมาส่งผลในชาติปัจจุบันได้
“ไม่เพียงแค่การฆ่าคนหรือฆ่าสัตว์เท่านั้นหรอกนะการเบียดเบียนทำร้ายร่างกายจิตใจของคน หรือสัตว์ต่าง ๆ ให้ได้รับความทุกข์เดือดร้อนก็ถือเป็การละเมิดศีลข้อหนึ่งทั้งสิ้น ฉะนั้น การที่นายทองก้อนเตะต่อยทำร้ายร่างกายนางบุญมาเป็ประจำนั้น จึงเข้าข่ายละเมิดศีลข้อหนึ่งด้วย
เข้าใจ๋” ท่านพญายมบอกกับสองพ่อลูก
“เข้าใจครับ แต่กระผมก็แค่เตะต่อยนางบุญมานิดหน่อยเองไม่น่าจะบาปมากนะครับ”
ทองก้อนครวญเสียงละห้อย
“เ้ายังกล้าบอกว่านิดหน่อยเหรอนายทองก้อนจนเมียของเ้าสะบักสะบอมต้องนอนหยอดน้ำข้าวต้มหลายวันแบบนั้นลองให้ข้ากระทืบซ้อมเ้าแบบที่เ้าทำกับเมียเ้าดูไหม เ้าจะได้รู้ว่ามันนิดหน่อยหรือเปล่า”
ท่านพญายมถามเสียงดัง
“โอ๊ะ..ไม่เอาขอรับ”
ทองก้อนรีบโบกไม้โบกมือส่ายหน้า ปากคอสั่น
“ถ้าอย่างนั้นเพื่อเป็การให้เ้าได้เห็นการกระทำของตัวเองข้าจะให้เ้าดูภาพนั้น ท่านหัวหน้าเทพเชิญเปิดภาพได้”
สิ้นคำบัญชาทันใดนั้นภาพของทองก้อนก็ปรากฏขึ้นมาตรงหน้าราวกับมีจอภาพยนตร์มาฉายให้ดู เป็ภาพที่ทองก้อนกำลังะโเรียกบุญมาผู้เป็ภรรยาให้ออกมาหาตนที่กำลังนั่งดื่มเหล้ากับกลุ่มเพื่อนอีกสี่ห้าคนอยู่หน้าบ้านเช่าพอบุญมาออกมา ทองก้อนก็ขอเงินไปซื้อเหล้ามาเพิ่มบุญมาบอกว่าไม่มีทองก้อนก็ลุกขึ้นทันที เขาบอกกับเพื่อนในวงเหล้าว่าจะเตะเมียโชว์เพื่อนเพื่อแสดงศักภาพของตัวเองว่าเหนือภรรยาเพียงใด
“มึงจะให้หรือไม่ให้นังบุญมา”ทองก้อนตวาดเสียงดัง
“กูไม่ให้..มึงจะกินเหล้าอะไรนักหนาพอได้แล้วนั่งก๊งั้แ่บ่ายจนดึกแล้วรู้จักคิดเสียมั่ง” เสียงนางบุญมาโต้ตอบ
“มึงกล้าว่ากูต่อหน้าเพื่อนงั้นรึนังบุญมา”
“เออ...เพื่อนมึงมีแต่ขี้เหล้าทั้งนั้นวันๆ ไม่ทำมาหากิน กูจะว่ามีอะไรไหม ไอ้ผัวเฮงซวย ดีแต่ไถเงินเมีย”
ไม่ทันที่บุญมาจะได้พูดต่อไปอีกทองก้อนก็ะโเตะที่ขาพับของบุญมาล้มลงกองกับพื้นทันทียังไม่หนำใจเขาตามไปเตะกระทืบที่ร่างของบุญมาอย่างไม่ปรานี จนบุญมาแน่นิ่งไป แล้วเขาจึงเดินไปนั่งดื่มเหล้าต่อปล่อยให้ภรรยากระเสือกกระสนคลานเข้าไปในบ้านเองและภาพนั้นก็หายวับไปอย่างน่าอัศจรรย์
4K
