Tenmei do:ตำนานเจ็ดสี [ nanairo ]

 "เอาล่ะ ทำยังกับพวกนี้ดีน่ะ"

 "รุ่นพี่!! หน่อยเเกรุมมันเลย มันเป็๞เเค่เด็ก!!"

  หนึ่งในพวกยากูซ่าพูด

 "เข้ามาสิ ถ้าคิดว่าพวกเเกล้มชั้นได้อ่ะนะ"

 โยฟุพูด

 จากนั้น พวกยากูซ่าก็เข้ามาเรื่อยๆทั้ง12คน

 ถ้าใช้สกิลอาจจะทำให้พวกนี้ตายได้ งั้นใช้คาตานะเอาละกัน

 "วิชาดาบสาย ริวเม ระบำคมดาบ "

โยฟุพูดขึ้น

 หลังจากพูดกระบวนท่าเสร็จ โยฟุก็ใช้ดาบฟันไปฟันมาเเละระบำไปด้วย

 ทันใดที่โยฟุอยุดการใช้กระบวนท่า

พวกยากูซ่าทั้งหมดก็สลบไป

 "นี่เเค่ใช้สันดาบสับหลังคอเองนะ ดีเเค่ไหนที่ชั้นไม่ใช่คมดาบฟันจริงๆ"

  โยฟุพูดกับพวกยากูซ่าที่สลบไปเเล้ว

 "ประธานครับ เ๽้าพวกนี้สลบหมดเเล้วครับ"

   โยฟุพูด

 เป็๞ไปไม่ได้ นั่นมันเเก๊งยากูซ่าที่เคยชนะชั้นได้นะ เเต่ว่าพงกมันรุม ชั้นเลยเอาชนะไม่ได้ 

 ประธานไฮโดเดินลงมาพร้อมกับคิดในใจ

 "ขอบคุณมากนะสึกิชิบะคุง"

ประธานกล่าวขอบคุณ

 "นี่!! โยฟุ!!"

 เรตะเรียกโยฟุ

  "งั้นพวกเราขึ้นไปเจรจากันก่อนละกัน"

 ประธานพูด

 ณ ด้านฟ้าของตึกๆนึงที่สูงมาก

 "หวังว่าเราจะเจอกันอีกนะ เ๯้าชายเเห่งความตาย"

  คนที่พูดนั้นคือเฮาเด้

 ทางด้านคาเอนะที่กลับมาถึงบ้าเพราะความเหนื่อยล้าจากการเเข่งจึงนอนหลับ

 ในความฝัน

 ปรากฏให้เห็นโยฟุที่ยืนอยู่ใต้ต้นซากูระ 

จากนั้นคาเอนะก็เดินไปหาโยฟุเรื่อยๆ เเต่ทว่าจู่ๆกีบางอย่างเกิดขึ้น สิ่งที่เกิดขึ้นคือภาพที่คาเอนะเห็นมันดันไกลจากคาเอนะมากขึ้นเรื่อยๆ 

 "ไม่นะ.. อย่าทิ้งชั้นไว้คนเดียว สึกิชิ--"

 "เฮ้อ!!"

 ไม่ทันที่คาเอนะในฝันจะพูดเสร็จ คาเอนะในร่างจริงก็สดุ้งตื่น

 "ความฝันนี่มันอะไรน่ะ มันก็จริงที่ชั้นกับสึกิชิบะคุงอยู่ห่างไกลกันก็ชั้นนะไม่ใช่มนุษย์นี่นา เเล้วทำไมในฝันเหมือนตอนที่สึกิชิบะคุงเดินจากชั้นไป เหมือนว่าทางเดินนั้นมันมืด ว่างเปล่า เเต่ทำไมทางเดินของชั้นมันส่องเเสงทำให้ชั้นรู้สึกโล่งใจ รู้สึกมีความหวัง ชั้นไม่เข้าใจ.."

   คาเอนะพูด

 "นี่คานะตื่นยังเนี่ยลงมาทานข้าวเย็นได้เเล้ว"

  ซาโยริพูด

 "อ่า เดี่ยวลงไปซาจัง"

    คาเอนะตอบ

 ทางด้านโยฟุ

 "กว่าจะเจรจาเสร็จ ปาไปเเล้ว 18.56 ให้ตายสิ"

   โยฟุพูด

 "เหนื่อยหน่อยนะ โยฟุ"

   เรตะบอกกับเพื่อนสุดรักของตน

 ติ๊ง ติ๊ง

 "เเปปนึงนะเรตะ ขอชั้นอ่านข้อความก่อน"

  โยฟุเปิดมือถือตัวเองขึ้นก่อนจะเช็คข้อความ

 "โอ้ว เรตะวันนี้เราไม่ต้องทำข้าวดินเองเเล้วล่ะ"

   โยฟุบอกกับเรตะ

 "ดูนี่สิ"

 โยฟุยื้นมือถือมาให้เรตะดู

  ข้อความ

ซุยเคียว: นี่สึกิชิบะคุงมาทานเข้าเย็นด้วยกันมั้ย

                   โอเค เดี่ยวไป :สึกิชิบะ

"งั้นก็ไปเลยมั้ยโยฟุ"

 เรตะถาม

 "ถ้าไปละก็น่าจะเสร็จราวๆ สามทุ่มอ่ะ เอาไง ชั้นไม่อยากเดินกลับบ้านในเวลาหนาวๆอย่างงั้นด้วย"

  โยฟุพูด

 "งั้นก็ค้างที่นั้นซะเลยสิ"

เรตะบอก

 "เอางี้เลยหรอ"

 โยฟุพูด

 เมื่อถึงบ้านของคาเอนะ

 "มาเเล้ว"

 โยฟุพูดหลังเปิดประตูเเละเข้ามาภายในบ้าน

 "ขอรบกวนหน่อยนะครับ"

 โยฟุกับเรตะพูดพร้อมกับ

 "นั่นไงมากันเเล้ว"

 ซาโยริบอกกับคาเอนะ

 จากนั้นโยฟุก็เดินเข้ามาในห้องทานข้าวที่ซาโยริกับคาเอนะอยู่

 "เชิญนั่งเลยสึกิชิบะ โออิโตะ"

    ซาโยริบอกทั้งสองคนที่เข้ามาภายในบ้าน

 จากนั้นทั้งสี่คนก็ทานข้าวด้วยกัน เล่นเกมด้วยกัน ร้องเพลงด้วยกันทำทุกอย่างด้วยกันจนมันเลยเวลาไปจนถึง

23.00 

 หลังจากที่โยฟุทำทุกอย่างเสร็จจึงขอคาเอนะกับซาโยริว่าจะค้างคืนที่นี่

 "นี่ทั้งสองคนอาบน้ำเสร็--"

โยฟุเปิดประตูเข้ามาในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า

เเต่ว่าสิ่งที่อยู่ภายหน้าเค้าคือคาเอนะที่กำลังเปลี่ยนเสื้อผ้ากับซาโยริ เเต่ทว่าที่ทำให้โยฟุต้องอยุดพูดก็คือ คาเอนะนั้นกำลังโดนซาโยริไล่จับซักอย่างเเละคาเอนะก็กำลังพุ่งมาทางโยฟุ

 พื้ม!?

 เเน่นอนคาเอนะล้มทับโยฟุ

 "เห้ยๆ ชั้นไม่รู้ด้วยนะ"

 โยฟุที่กำลังถูกคาเอนะที่ไม่ใส่อะไรเลยทับอยู่นั้นก็พูดขึ้นมา

 ส่วนที่มันกำลังโดนหน้าของโยฟุอยู่นั้น

คือหน้าอก

 คาเอนะที่พึ่งรู้ตัวก็เริ่มเเก้มเเดงขึ้นเเละ

  เเปะ!!!!!

โปรดติดตามต่อไป