คิว ชายผู้เป็ที่รักเพียงหนึ่งเดียวของฉัน ฉันสามารถทำทุกอย่างได้เพื่อเขา แต่เขากลับไม่เคยเห็นความดีของฉันเลย ซ้ำเขายังทำร้ายจิตใจและเ็ากับฉันยิ่งนัก
‘’คุณจะออกไปข้างนอกอีกแล้วเหรอ? ‘’
‘’ไม่ใช่เื่ของเธอ’’
‘’แต่ฉันเป็ภรรยาของคุณนะ ฉันจะรู้บ้างไม่ได้เหรอ’’
‘’เธอก็แค่ภรรยาในนามเท่านั้นแหละ อ้อ พรุ่งนี้ก็จะครบหกเดือนล่ะ ช่วยเซ็นใบหย่าให้ด้วย’’
คิว พูดจบก็เดินออกโดยไม่ฟังฉันพูดเลยสักประโยคิ ที่ผ่านมาเขาก็คุยถึงเื่หย่าเกือบจะทุกวันอยู่แล้ว แต่แค่ฉันไม่ยอมรับแค่นั้นอีก
‘’คุณหนูค่ะ ลงไปทานข้าวได้แล้วค่ะ’’ ป้าพรมาเรียกฉันที่หน้าห้อง
‘’ค่ะ เดี่ยวหนูลงไปค่ะ’’ ฉันอาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็ลงไปข้างล่างทันที
‘’นั่งตรงนี้ก่อนนะค่ะ เดี๋ยวป้าตักข้าวให้’’
‘’คิว ไม่มาทานด้วยกันเหรอค่ะ รถก็จอดอยู่นี่ค่ะ? ‘’
‘’เอ่อ.. คือ’’
‘’มีอะไรเหรอเปล่าค่ะป้า’’
‘’ไม่มีอะไรหรอกค่ะ ทานข้าวเถอะนะค่ะ’’ แต่ฉันว่ามันต้องมีแน่ แล้วมันก็เป็จริงอยู่ๆก็มีผู้หญิงเดินลงมาจากห้องของคิว
‘’จะลงไปไหนครับ บี’’ คิวเดินตามลงมา
‘’บี หิวน้ำนะค่ะเลยลงมาหาน้ำดื่ม’’
‘’ไปครับเดะผมไปเป็เพื่อน’’
‘’ค่ะ’’ ทั้งสองคนเดินจู๋จี๋กันมาจลนถึงโต๊ะที่ฉันนั่งทานข้าวอยู่
‘’คิวค่ะ ผู้หญิงคนนี้เป็ใครเหรอค่ะ’’
‘’คนอาศัยนะครับแต่อีกไม่นานเขาก็ไปแล้ว’’
‘’ออ งั้นเหรอค่ะ’’ เธอเดินชนไหล่ฉันเข้าไปห้องครัว
‘’คุณหนูเป็อะไรรึเปล่าค่ะ’’
‘’เปล่าค่ะ ขิมไม่เป็ไร’’