"ทัส ทัสส!ทัสสส!"ทัสตอนนี้รู้สึกเหมือนได้ยินเสียงใครบางคนเรียกเขาแถมยังเจ็บหน้าแปลกๆด้วยเมื่อเขาลืมตาก็เห็นราอูกำลังตบหน้าเขาอย่างเอาเป็เอาตาย"โอ้ย!อาจารย์จะตบหน้าผมทำไมเนี่ยมันเจ็บนะ"ทัสลุกขึ้นพร้อมกับมือลูบแก้มไปพลาง
ราอูจึงกล่าวออกไปว่า"ตื่นได้ซะทีไอ้ศิษย์โง่!"ทัสที่กำลังโดนราอูต่อว่าก็งงทำไมถึงตื่นขึ้นมาแล้วโดนว่าล่ะเขาไปทำอะไรผิดมารึไง?"อาจารย์จะมาว่าผมทำไมเนี่ยผมพึ่งจะตื่นเองนะ"ทัสพูดพร้อมกับชักสีหน้าราอูที่เห็นหน้าทัสก็เลยหมั่นไส้ตบทัสไปอีกหนึ่งฉอด
"ก็เพราะเ้ามันโง่!เ้าน่ะประมาทเกินไปแถมยังเหลิงในพลังตัวเองอีกตอนที่เ้าวิ่งเข้าไปหาฝูงม้าเพลิงน่ะเ้าคิดวางแผนก่อนมั้ย! ในการต่อสู้เ้าน่ะใช้แต่กำลังไม่หัดใช้สมองเล๊ยย!ทหารมืดไม่เรียกออกมาั้แ่ทีแรกแล้วเห็นมั้ยตอนหลังพอจะเรียกออกมาก็เรียกได้แค่ตัวเดียว!อีกอย่างพวกม้าเพลิงน่ะมันมีกี่ตัวรู้มั้ย? 33ตัว!นี่ยังดีนะที่เ้ารอดมาได้ทั้งๆที่เ้าน่าจะตายไปนานแล้ว!"รา-อูชี้หน้าทัสพร้อมกับบ่นใส่ทัสไม่หยุดอีกทั้งสีหน้าของเขาตอนนี้แดงจนเหมือนกับลูกแอปเปิลแล้ว
ทัสที่นั่งฟังราอูพูด เขาก็คิดตามเพราะสิ่งที่ราอูพูดมันจริงทุกอย่างเขาในตอนนั้นทั้งประมาทและคิดว่าตัวเองเก่งที่สุดแต่นั่นทำให้เขาเกือบตายอย่างฉิวเฉียดหลายครั้งในการต่อสู้เองเขาก็ไม่ได้เรียกใช้อาเมอร์ ท๊อกซินั้แ่แรก หรือแม้แต่แขนข้างหลังของเขาก็ลืมเรียกออกมาใช้ด้วยเช่นกัน
ถึงทัสตอนนี้รู้สึกผิดเป็อย่างมากแต่ก็ยังมีคำถามที่อยู่ในหัวของเขาเกี่ยวกับม้าเพลิงที่ไฟรอบตัวของมันเปลี่ยนสีและความแข็งแกร่งของมันก็ยังเพิ่มตามไปด้วยเช่นกันเขานั่งฟังจนราอูสั่งสอนเสร็จ เขาก็ถามราอูไปและราอูก็ตอบเขาว่า"สิ่งนั้นคือการก้าวข้ามขีดจำกัด"ทัสที่ได้ฟังก็ได้แต่เอียงคอ
"เฮ้ออ~ ี้เีอธิบายวุ้ยยย!แต่ช่างเถอะข้าจะอธิบายให้ฟังคร่าวๆละกันที่บอกว่าก้าวข้ามขีดจำกัดคือการเพิ่มระดับความสามารถให้ตนเองแบบฉับพลันแต่การทำแบบนั้นมันมีโอกาสแค่0.000001หรือ1ในล้านเท่านั้นเพราะมันต้องอาศัยหลายปัจจัยน่ะนะ"ราอูอธิบายขณะที่นั่งบนหินร้อน(หินชนิดเดียวกับที่ทัสเอามาย่างเนื้อควาย)
ทัสนั่งตาแป๋วและถามราอูต่อไปว่า"ปัจจัยที่ว่าคืออะไรง่ะอาจารย์"ราอูก็ตอบ ทัสว่า"ทัสถ้าเ้าถูกกดดันสุดขีดจากศัตรูที่กำลังง้างดาบเพื่อฆ่าเ้าแต่เ้าไม่อาจทำอะไรมันได้เลยมีสองทางเลือกที่ทำได้คือหนึ่งยอมรับความตายกับสองใช้พลังทั้งหมดต่อสู้ไปเลยเ้าจะเลือกทางไหน?"ทัสก็ตอบราอูทันทีแบบไม่คิดว่า"สองสิอาจารย์ วัดดวงไปเลย!"
ราอูจึงพูดต่อว่า"ใช่เ้าม้าเพลิงตัวนั่นก็คิดแบบเดียวกับเ้า มันใช้พลังทั้งหมดกระตุ้นร่างกาย จิตใจความคิด การกระทำทุกอย่างที่ทำให้ร่างกายของมันแข็งแกร่งขึ้นจนเกินขีดจำกัดของตนเองและมันก็ทำสำเร็จเ้าเองก็เห็นใช่มั้ยความแข็งแกร่งที่มากขึ้นอย่างเห็นได้ชัดโดยเฉพาะเปลวไฟที่เปลี่ยนสีไปนั่นแสดงให้เห็นถึงความแข็งแกร่งที่เปลี่ยนไป"
ทัสที่ฟังก็ยังคำถามที่ไม่เข้าใจอยู่ดีเพราะตอนที่มันก้าวข้ามขีดจำกัดไปแล้วพลังของมันก็แกร่งพอๆกับเต่าั์ที่เป็อสูรศักดิ์สิทธิ์ทำไมมันถึงไม่ฆ่าเขา"หึ!เ้ากำลังคิดอยู่ล่ะสิว่าทำไมมันถึงไม่ฆ่าเ้าซะ"ทัสทำหน้าเหวอทันทีที่ราอูพูดซะเหมือนกับอ่านความคิดเขาได้งั้นหละ
"รู้ได้ไงเนี่ยหรืออาจารย์อ่านความคิดผมได้แม้แต่ตอนอยู่นอกตัวของ ผม!*" ทัสพูดพร้อมกับก้าวถอยหลัง"ดูหน้าก็รู้แล้วว่าคิดอะไรอยู่ข้าจะบอกเ้าให้ฟังแล้วกันที่มันยังไม่ฆ่าเ้าเพราะมันในตอนนั้นไม่มีแรงพอจะสู้กับเ้าแล้วประกอบกับที่เ้าอึดเกินมนุษย์ทำให้มันยังไม่คิดจะฆ่าเ้าแต่มันก็ปักธงไว้แล้วไม่ใช่เรอะว่าจะฆ่าแน่นอนโดยการคำรามใส่เ้าเอาไว้"
"แล้วมันไม่คิดบ้างหรอว่าถ้าผมพักจนพลังกลับมาแล้วมันจะสู้ไหว"ทัสถามราอูต่อ"มันคงคิดว่าต่อให้เ้าพักฟื้นจนพร้อมแค่ไหนก็คงชนะมันไม่ได้หรอกเพราะตอนที่เ้าไปสู้กับพวกมันเ้าไม่ได้ใช้พลังทั้งหมดของเ้าแถมเ้ายังประมาทมันเกินไปอีกตะหากเพราะฉะนั้นมันจึงคิดว่าเ้ามันไร้ความสามารถ!-อ่อนหัด!บ้า! ปัญญาอ่อน! ไม่มีสมอง!"ราอูะโออกมาในตอนที่ว่าทัส
ทัสที่ฟังราอูพูดก็ทำหน้าเหมือนจะเข้าใจแต่พอราอูเริ่มว่าเขาเขาก็ทำหน้าแบบ-.-และเขาก็พูดออกไปว่า"เอ่ออาจารย์ผมว่า่หลังๆนี่อาจารย์เป็คนว่าผมเองใช่มะเพราะม้าเพลิงนั่นคงไม่คิดแบบนั้นหรอก"ราอูตอนนี้นั่งอยู่บนหินก็ลุกพรวดขึ้นมาและชี้หน้าทัส"ลงโทษที่เ้าประมาท แบกหินก้อนนี้ตลอดการเดินทางไปล่าสัตว์ในชั้นนี้ยกเว้นตอนสู้กับสัตว์ให้วางได้"
ทัสขานตอบราอูและเดินไปที่หินก้อนที่ราอูพึ่งนั่งไปเขาคิดว่ามันคงไม่ร้อนอะไรมากเพราะเขาเองก็มีหนังที่กันความร้อนอยู่แถมเขาเองก็ไม่คิดว่าหินนี่น่าจะไม่หนักเท่าไหร่ขนาดของหินก็เท่ากับครึ่งตัวของทัส พอทัสจับด้านใต้ของหินด้วยมือทั้งสองข้างเขาก็ถึงกับร้อง
เจี๊ยกก~
ความร้อนของหินมันทำให้ทัสถึงกับรู้สึกเหมือนมือของเขาจะพองอีกทั้งความหนักของมันก็เกินขนาดของมันไปแล้วทัสจึงหน้ามาสบตากับราอูด้วยสายตาแอ๊บแบ๊ว ปิ๊งๆ~ ราอูที่เห็นก็ยิ้มให้ทัสและพูดว่า"อีกก้อนมั้ย?"ทัสที่ฟังจบก็เรียกแขนหลังทั้งสี่ออกมายกก้อนหินขึ้นอย่างรวดเร็วและเดินตามล่าสัตว์ทันที
หลายวันผ่านไป~
ทัสก็ตามล่าสัตว์ต่อไปเขาฆ่าพวกสัตว์ไปเยอะพอสมควรระหว่างนั้นเขาก็ได้ฆ่ารองหัวหน้าของชั้นนี้ไปรองหัวหน้าชั้นนี้เป็เสือชีต้าเท้าไฟ(หมายถึงเท้าของมันเป็ไฟไม่ใช่เท้าไฟแบบเต้นเก่งอะไรแบบนี้นะ)มันรวดเร็วกว่าทัสหลายเท่าเผลอๆอาจจะมากกว่าม้าเพลิงม่วงตัวนั้นด้วยซ้ำไปแต่ถึงมันจะเร็วมันก็มีพลังป้องกันที่อ่อนสุดๆทำให้ทัสสามารถใช้หอกทมิฬที่มีขนาดเท่าเข็มนับพันออกมาโจมตีใส่เสือชีต้าเท้าไฟทำให้ชนะไปแบบง่ายๆ
แต่่2-3วันมานี้เขาไม่เจอสัตว์ร้ายตัวใดเลยทำให้ต้องทนกับการเดินหาที่ต้องแบกหินเอาไว้ทั้งวันแถมราอูยังเตือนเขาอีกว่าตอนนี้อสูรศักดิ์สิทธิ์ถูกจัดการลงโดยสัตว์ร้าย ไม่ต้องนึกเลยว่าสัตว์ร้ายตัวไหนที่ทำ ทัสนี่ช่างโชคดีจริ๊งๆ~ แต่โชคร้ายก็มีเมื่อราอูบอกทัสถึงเื่การเอาชนะอสูรศักดิ์สิทธิ
เมื่ออสูรศักดิ์สิทธิ์ถูกจัดการโดยสัตว์ร้ายจะทำให้สัตว์ร้ายได้รับพลังของอสูรศักดิ์สิทธิ์ไปส่วนนึงทำให้มันแข็งแกร่งขึ้นและยังมาแทนตำแหน่งหัวหน้าชั้นของอสูรศักดิ์สิทธิ์อีก แน่นอนว่าผนึกของชั้นและถ้ำก็ด้วยทัสที่รู้ก็ทำให้เขารู้สึกหดหู่สุดๆ
และตอนนี้ทัสก็เดินๆมาเจอกับทางเข้าอะไรสักอย่างเขารู้สึกถึงจิตสังหารของอะไรบางอย่างที่รุนแรงมากและราอูก็พูดขึ้นมาว่า"ทัสเตรียมตัวให้ดีล่ะเพราะดูเหมือนเ้าไม่ต้องเสียเวลาฆ่าสัตว์ในชั้น2ทั้งหมดเพื่อล่ออสูรศักดิ์สิทธิ์ออกมาแล้วล่ะเพราะข้างหน้าเ้าคือรังของมันไงล่ะ เตรียมตัวไว้ให้ดีล่ะทัส!"
ทัสก็เริ่มเตรียมแผนการจนเสร็จเรียบร้อย แล้วเขาก็เรียกเกราะทมิฬและอา-เมอร์ ท๊อกซินออกมาเตรียมไว้มือซ้ายและขวาถือดาบที่เหมือนกับคาตานะเอาไว้ข้างละเล่มและแขนหลังทั้งสี่ของเขาก็ถือหอกทมิฬแบบพิเศษเอาไว้ทั้งสี่ข้างยังไม่พอเขาเรียกทหารมืดออกมา7คนด้วยกันและตอนนี้เขาก็พร้อมเต็มที่แล้ว
ทัสวิ่งเข้าไปในทางเข้ารังของอสูรศักดิ์สิทธิ์ทันทีแสงจากปลายทางเริ่มสว่างขึ้นเรื่อยๆเขาวิ่งต่อไปจนถึงแสงแต่เขาก็ต้องอุทานอย่างใว่า
ชิบ*ายยยย!~
ภาพของสัตว์หลากหลายชนิดกว่า50ตัวกำลังตั้งแถวเป็ระเบียบเรียงระดับความสูงจากแถวหน้าสุดไปหลังสุด ยังกับเตรียมมารอใครบางคนเอาไว้เลย ใครกันน้า~ อ้อตัวเขานี่เอง! พอถามว่าทำไมถึงรู้ได้ล่ะนั่นก็เพราะด้านหลังสุดมีม้าเพลิงสีม่วงดำ คอยจ้องเขาด้วยสายตาอาฆาตอยู่ไงล่ะ!
ทัสตอนนี้ยืนเหมือนกับคนไร้ิญญาไม่สิแต่เดี๋ยวก็คงจะไร้ิญญาจริงๆแล้วล่ะนะ เขาเอาแต่พึมพัมอะไรอยู่ก็ไม่รู้"ต่ายแน่ตู ต่ายแน่ๆ ต่ายเลี้ยววว~"
โคร่กกก!~
และแล้วเสียงคำรามประกาศการโจมตีก็เริ่มขึ้นสัตว์ทั้ง50กว่าตัวร่วมใจกันวิ่งมาหาด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ!
To Be Continued
(โปรดติดตามตอนต่อไป)
*หมายเหตุเมื่อราอูเข้าไปเข้าไปสิงหรือเข้าไปอยู่ในตัวทัสจะทำให้เชื่อมต่อความคิดของทัสกับตัวเขาทำให้ราอูรู้สิ่งที่ทัสคิดตอนที่อยู่ในตัวหรือสิงน่ะแหละแต่ทัสจะไม่รู้สิ่งราอูคิดทำได้แค่พูดกับราอูผ่านความคิดเท่านั้น
**หมายเหตุเมื่อสัตว์ร้ายโค่นอสูรศักดิ์สิทธิ์ได้มันจะได้รับพลังของอสูรศักดิ์สิทธิ์มาประมาณนึงและยังได้รับผนึกของอสูรศักดิ์สิทธิ์ไปอีกด้วยแต่ไม่ใช่กับมนุษย์เพราะเมืุ่์ฆ่าอสูรศักดิ์สิทธิ์จะทำได้ปลดผนึกเท่านั้นไม่ได้รับพลังของอสูรศักดิ์สิทธิ์มาแต่โอกาศที่จะเกิดเหตุการณ์ที่อสูรศักดิ์สิทธิ์ถูกจัดการมันน้อยมากเพราะทั้งสัตว์ร้ายและอสูรศักดิ์สิทธิ์มีความต่างของพลังเป็อย่างมากนั่นเอง
***หมายเหตุหากนึกภาพการก้าวข้ามขีดจำกัดไม่ออกให้นึกถึงคนที่อยู่ในห้องสี่เหลี่ยมขนาดเล็กๆแต่ว่าวันหนึ่งห้องสี่เหลี่ยมเล็กนี้กำลังจะพังลงไปคุณก็ต้องใช้พลังทั้งหมดเพื่อทำลายห้องนี้และหนีออกไปในห้องสี่เหลี่ยมที่ใหญ่กว่าและแข็งแรงพอที่จะป้องกันทำให้ห้องสี่เหลี่ยมเล็กไม่ถูกทำลายไป