เพราะรักนารัก เขียนโดย สลักกานต์

นิยายรักหวาน.. น่ารัก      เพราะรักน่ารัก     เขียนโดย สลักกานต์

ตอนที่๑๑

ไม่กล้า

.

....... ทุกคนนั่งก้มหน้านิ่ง..

....... “พักการอ่านบทไปอยูนอกห้อง ไปตั้งสติใครพร้อมจะอ่านบท ก็เดินเข้ามาในห้องนี้”  พูดจบครูโชก็ลุกออกจากห้องไป  

....... คนอื่นๆ ก็ทยอยออกจากห้องไปเช่นกัน

.

....... ระหว่างพักการซ้อม 

....... ทยุตเดินไปพบและพูดคุยกับครูโช   “ครูครับ ผมขออนุญาตพูดกับครูตรงๆนะครับ”

....... ครูโชพยักหน้าอนุญาต   “ว่ามา”

....... “มนไม่ควรแสดงกับอั้มครับครู ..ทั้งสองเคยคบกัน .. เพิ่งเลิกกัน .. อั้มยังลืมมนไม่ได้ ..มนเองถึงจะมีแฟนใหม่แล้ว .. แต่ก็ยังมาให้ความหวังอั้ม ..อั้มจึงยิ่งทรมานเพราะยังรักมนอยู่ .. ถ้าครูจะให้มนแสดง .. มนควรเป็๞จูเลียตE ครับครูเพราะจูเลียตE ไม่ต้องพูดคุยกับโรมิโอของอั้ม”  

....... “แค่นี้ใช่มั้ย?”

....... “ครับครู”

....... ครูโชรับรู้ตามที่ทยุตบอกไป   แต่แกนั่งนิ่งจนทยุตไม่รู้ว่าแกคิดอะไรอยู่ข้างใน   และเขาก็ไม่กล้าพอที่จะพูดย้ำอีกครั้ง   จึงได้แต่ขอตัวออกมา

.

....... อั้มนั่งอยู่คนเดียว   เขาเองก็กระสับกระส่ายไม่น้อย   เขาอยากที่จะแสดง   จนเปลี่ยนสาขาที่เรียนมาเพื่อเรียนรู้การแสดง   แต่พอได้แสดง   กลับทำได้ไม่ดีเลย   จึงไม่แปลกที่อั้มจะรู้สึกแย่ .. หงุดหงิดตัวเอง.. จนทำอะไรไม่ถูก

....... อั้มเดินไปมาเพราะไม่รู้จะหาทางออกยังไง  เขาเดินไปโน่น.. เดินมานี่.. จนมาพบหน้าต้นน้ำ  

....... ต้นน้ำยิ้มให้  

....... อั้มมองรอยยิ้มของต้นน้ำ   แล้วยิ่งรู้สึกแย่   เขาจึงหลบหน้าต้นน้ำไปสงบสติอารมณ์  

....... ต้นน้ำมองตามไป   แม้จะรู้สึกแปลกๆ   แต่เขาก็ยังไม่พร้อมที่จะไปไต่ถาม   เพราะเ๱ื่๵๹ของตัวเองก็ยังเต็มหัว ..ยังจัดการอารมณ์ตนเองไม่ลงตัวเลย  ต้นน้ำจึงเดินเลี่ยงอีกทาง  แค่พ้นมุมตึก  ต้นน้ำก็เห็นสตาร์กับโยนั่งเม้ามอยกันอยู่  

....... “หวัดดีค่ะพี่ต้นน้ำ”   โยทักทายทันทีเมื่อมองเห็นต้นน้ำ

....... ต้นน้ำยิ้มรับแล้วเข้าไปนั่งร่วมวงสนทนาด้วย

....... “สตาร์อ่านบทได้ดีนะ  พี่ชอบ”  

....... “ขอบคุณค่ะพี่”   สตาร์ตอบพร้อมยิ้มรับจนตาหยี   “หนูนะ นั่งอ่านบท อ่าน อ่าน อ่านไม่รู้ตั้งกี่รอบ พอมานั่งอ่าน ก็ยังสั่นอยู่ดี”  

....... “มันก็ตื่นเต้นกันทุกคนแหละ”   ต้นน้ำให้กำลังใจน้อง  

....... “พี่ต้นน้ำอ่านบทดีกว่าเพื่อนโยตั้งเยอะโยช้อบ ชอบ”  โยพูดไปยิ้มไปด้วยความปลาบปลื้มต้นน้ำ

....... “แกนี่ เผาเพื่อนอีกแล้ว”   สตาร์หันไปกัดเพื่อนรัก  แล้วก็ยิ้มให้แก่กัน 

....... ทั้งสามนั่งพูดกันอีกครู่นึง  พอสบายใจขึ้นก็เดินกลับเข้าไปในห้องซ้อมการแสดง

.

....... แต่ละคนทยอยเข้ามาในห้องซ้อมทีละคน..สองคน.. จนครบทุกคน  เมื่อทุกคนนั่งประจำที่เพื่อจะอ่านบทละครต่อ 

....... อาจารย์เตโชกลับบอกให้เก็บบท  และสอนเ๹ื่๪๫การเตรียมตัวเพื่อซ้อมและแสดง  พร้อมกับสอนการวอร์มอัพเพื่อให้ร่างกายพร้อมที่จะแสดง   สลับกับการให้ทุกคนยืนขึ้นเพื่อทดลองฝึกการวอร์มอัพทั้งร่างกาย   วอร์มเสียงตามที่เขาสอน 

....... ซึ่งกว่าจะครบถ้วนก็เลยเวลาที่ควรเลิกไปพอสมควร  

....... ก่อนที่จะแยกย้ายกลับบ้าน  อาจารย์เตโชนัดหมายการซ้อมเฉพาะฉากโรมิโอกับจูเลียตA

.

....... คืนนั้น..   อั้มนอนมองท้องฟ้าอยู่ที่ลานวัด ..ลานวัดที่เขาเก็บกวาดเป็๞ประจำ .. อั้มถามตัวเองว่า .. จะเอาอย่างไรดี? ..

....... เขารู้ตัวว่าชอบการแสดง ..ยิ่งได้ชมละครเวทีโรมิโอกับจูเลียตเมื่อปีที่แล้ว .. ยิ่งทำให้อั้มมั่นใจว่า..นั่นแหละ.. คือสิ่งที่เขาชอบ .. สิ่งที่เขาไฝ่ฝัน .. สิ่งที่เขาอยากที่จะเป็๲ 

....... แต่ตอนนี้ ..

....... ฝันกำลังจะเป็๲จริง ..

....... เขากำลังจะได้แสดง ..

....... กลับมีความรู้สึกบางอย่างมาขัดขวาง ..

....... ความรู้สึกที่ไม่ควรจะมีค่าอะไรเลย ..

....... กำลังทำร้ายจิตใจอั้มอยู่ ..

....... ซึ่งอั้มจะต้องข้ามมันไปให้ได้ ..

....... เพื่อที่เขาจะได้ทำตามฝันของเขา

.

....... รุ่งขึ้น ..

....... หลังจากที่ทั้งอั้มและทยุตกินข้าวก้นบาตรเรียบร้อยแล้ว   อั้มยังคงอยู่กับตัวเอง .. เขาคิดเ๹ื่๪๫มน ..เ๹ื่๪๫ต้นน้ำ .. และเ๹ื่๪๫ตนเองไปสารพัด .. เพื่อหาทางออกให้กับทุกอย่าง 

....... ทยุตอาบน้ำแต่งตัวจนเสร็จ  ก็ไล่ให้อั้มไปอาบน้ำแต่งตัว  และบังคับให้อั้มขี่มอเตอร์ไซด์พาเขาไปห้างสรรพสินค้าที่อยู่ไม่ไกลจากตัววัดนัก 

....... “จะไปทำไมวะ”   อั้มบ่นเพื่อน 

....... “แล้วทำไมจะไม่ไปล่ะ”   ทยุตกวนทีนกลับ  

....... แล้วอั้มก็ต้องพาทยุตไปจนได้  

.

....... ที่ห้างสรรพสินค้า   ทยุตพาอั้มไปเดินดูสินค้าที่เขาสนใจ  ซึ่งอั้มก็ตามเพื่อนไปอย่างเสียไม่ได้   แล้วสายตาเขาก็เห็น..ฝุ่นดินเดินดูสินค้าอยู่กับลี  “นี่แผนมึงใช่มั้ย?”  อั้มถามเพื่อนรัก

....... “ไม่ดีเหรอมึง?”   ทยุตถามกลับ  “คุย คุยกันซะให้ชัดเจน .. อะไร อะไร จะได้เดินหน้าต่อไป”  

....... “อะไรของมึงนี่คืออะไร”   อั้มถามกลับ  

....... แต่อีกฝ่ายยังไม่ทันได้ตอบ   ปณาลีก็ยกมือทักทายทยุต   ทยุตจึงรีบเดินไปหาสองสาว   ทิ้งคำถามอั้มไว้อย่างนั้น

.

....... เมื่อทั้งสี่คนพบกัน ก็ทักทายกัน แล้วก็เดินดูของในห้างฯไปด้วยกัน  

....... “ไปเดินคู่ ไปคุยกะฝุ่นสิมึง”   ทยุตกระซิบแกมบังคับ  

....... อั้มมองหน้าเพื่อนรัก ก็ถอนหายใจ 

.......แต่ยังไม่ทันที่อั้มจะปฏิเสธหรือทำอะไร  ปณาลีก็ลากฝุ่นดินเข้ามาประชิดตัวอั้มเสียแล้ว    “นี่ นี่  ฝุ่น เธอแนะนำอั้มแบบที่บอกฉันซิว่า หนังเ๹ื่๪๫นี้ดียังงัย”  พร้อมกับชี้ไปที่ใบปิดภาพบยนตร์ขนาดใหญ่ที่ประดับอยู่ตรงกลางห้างฯ

....... “อ๋อ.. เดอะ เดวิว แวร์พราด้า (The Devil Wears Prada) น่ะเหรอ”   ฝุ่นดินตอบเพื่อนไม่เต็มเสียงเพราะเขินที่จะต้องอยู่ใกล้อั้ม  

....... แต่กลับทำให้อั้มคิดไปว่า.. ฝุ่นดินไม่อยากคุยกับเขา 

....... “เมอรีล สตรีฟ (MerylStreep) แสดงด้วยนะ .. เอ่อ.. อั้มรู้มั้ยว่า.. เมอรีล สตรีฟ เนี่ยะเป็๲นักแสดงหญิงยอดเยี่ยมที่สุดที่โลกเคยมีเลยนะ”   ฝุ่นดินพยายามพูดพยายามอธิบายให้ปกติที่สุด  แต่เพราะเธอพยายามนั่นแหละ มันจึงยิ่งผิดปกติ

....... อั้มยิ้มรับ   “ครับ น่าดูครับ”  เขาไม่มีข้อมูลอะไรแบบที่ฝุ่นดินเล่าอยู่ในหัวเขาเลย   และก็ไม่รู้จะไปหาข้อมูลอย่างนี้ที่ไหน 

....... พออั้มยิ้มให้   ฝุ่นดินก็เขินยิ่งกว่าเดิมเข้าไปอีก   จนปณาลีต้องออกตัวช่วยเพื่อน   “น่าจะอีกเป็๲เดือนแหละกว่าจะเข้าบ้านเรา  พวกเรามาดูด้วยกันนะ”  

....... “ได้ได้”   ทยุตรับปากแทนทุกคน 

....... “เอ่อ..ฝุ่นไปหาข้อมูลนักแสดงอย่างนั้นที่ไหนล่ะ”  อั้มกลั้นใจถามขึ้น  “คือเราอยากรู้ด้วยอะ”   

....... ฝุ่นดินได้แต่ยิ้ม และหลบสายตาอั้ม เพราะในใจเธอหวั่นไหวไปกับอั้มมากมาย   

....... “ก็.. จากหนังสือน่ะสิ”   ลีตอบแทนเพื่อน   “ลีจะช่วยฝุ่นขนมาให้อั้มกับยุตอ่านก็ได้นะ”

....... “ได้เลย จะอ่านให้พรุนเลย”   ทยุตรับปากแทนทุกคนอีกแล้ว      

....... อั้มยิ้มรับเบาๆ   ก็อาการฝุ่นดินที่เขาเห็น .. ทำให้เขารู้สึกว่าฝุ่นดินไม่อยากคุยกับเขา..!!

....... หรือ.. ฝุ่นดินไม่ได้ชอบเขา!!   

.

๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙ จบตอนที่๑๑ ๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙