ไปต่างโลกกับความเกรียนระดับเทพ(มั้ง)

หลังจากสติของผมดับวูบลงไปก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น ทำให้ผมต้องสะดุ้งตื่นขึ้นมา"ตื่นได้แล้ว เจ้าหนู!!"เสียงของชายแก่ที่มีผมสีเงินยาวไปถึงกลางหลังใส่ชุดสีขาวพูดขึ้น

"อืม.."ทำให้ผมต้องตื่นขึ้นมาอย่างงัวเงียแล้วหันซ้ายหันขวาไปมาอย่างมึนงง "ที่นี่ที่ไหนกัน"ผมคิดในใจแล้วหันไปหันมาจนเห็นชายแก่คนหนึ่งยืนอยู่ข้างๆผม

"ที่นี่คือสวรรค์ไงละเจ้าหนู"ชายแก่ที่ยืนอยู่ข้างๆพูดขึ้น แล้วยิ้มให้ผม"อ่อ สวรรค์นี่เอง ห่ะ สวรรค์งั้นเหรออออ"ผมพูดขึ้นพร้อมกับตบมุขตัวเอง

"ใช่แล้วสวรรค์"ชายแก่พูดขึ้น"แล้วคุณเป็นใครเหรอครับ"ผมหันไปทางชายแก่และถามชายแก่คนนั้น

"ข้าคือ สิ่งที่พวกเจ้าเรียกว่าพระเจ้ายังไงละ เจ้าหนู ฮ่าๆๆๆ"พระเจ้าพูดขึ้นและต่อด้วยหัวเราะอย่างภูมิใจ

"อ่อ พระเจ้านี่เองนึกว่าใคร เฮ้ยไม่ใช้แล้ว ท่านคือพระเจ้าอย่างนั้นเหรอ"ผมพูดออกมาพร้อมนํ้าเสียงติดตลกและตบมุขที่ตัวเองเป็นคนปล่อยเองอีกรอบ

"เอาละเจ้าหนูเรามาเข้าเรื่องกันดีกว่า"หลังจากพูดจบพระเจ้าก้มหัวให้ผมทำเอาผมสตั้นไป3วิเลย

"เลิกก้มหัวแบบนั้นเถอะครับ"ผมขอร้องให้พระเจ้าเงยหน้าขึ้น"ไม่ได้หรอกเจ้าหนู"พระเจ้าพูดขึ้นในขณะที่ยังก้มหัวให้ผม

"ทำไมละครับ"พระถามพระเจ้าอย่างสงสัย"เพราะข้าเป็นคนทำกระถางตกใส่เจ้ายังไงละ"พระเจ้าพูดขึ้นทำเอาผมสตั้นไปอีกรอบเลย

"อะไรนะะะะะะะะ"ผมตะโกนขึ้นมาด้วยความตกใจ"ไอกระถางที่หล่นลงมาโดนเราเป็นฝีมือพระเจ้าเองงั้นเหรอ"ผมคิดในใจ

"ใช่แล้วข้าเป็นคนทำเองหล่นลงไปเอง"พระเจ้าพูดขึ้นในขณะที่กำลังก้มหัว ทำให้ผมไม่สบายใจมากๆที่พระเจ้าต้องมาก้มหัวให้คนอย่างผมถึงแม้ว่าพระเจ้าจะเป็นคนทำให้ผมตายก็เถอะ

"เงยหน้าขึ้นเถอะครับ ถ้ายังก้มหัวให้ผมแบบนี้มันทำให้ผมไม่สบายใจนะครับ"ผมพูดบอกให้พระเจ้าเลิกก้อมหัวให้ผม หลังจากที่ผมพยายามบอกให้พระเจ้าเลิกก้มหัวให้ผมในที่สุดก็สำเร็จพระเจ้าเลิกก้มห้วให้ผมซักที

"งั้นเพื่อเป็นการขอโทษ ข้าจะส่งเจ้าไปต่างโลกแล้วกัน"พระเจ้าพูดขึ้นพร้อมกับยิ้มให้ผม"ผมจะได้ไปต่างโลกงั้นเหรอ ผมไม่ได้ฝันไปใช่ไหม"ผมคิดในเพราะสิ่งที่ผมฝันกำลังจะเป็นจริง ผมกำลังจะได้ไปต่างโลกแล้ว

"ใช่แล้วเจ้าไม่ได้ฝันไปหรอก"พระเจ้าพูดขึ้นมาอีกครั้ง"โลกที่เจ้าจะไปมีระบบสเตตัสเหมือนในเกมหรือมังงะที่เจ้าเคยอ่านและมีผู้กล้าที่มาจากต่างโลกหมือนเจ้าและในโลกนั้นยังมีมอนสเตอร์ ระดับของมอนสเตอร์ต่างๆจะแบ่งออกตามสี และข้าให้พรเจ้า3ข้อ"

"มีผู้กล้าด้วยเหรอครับ งั้นผมก็มีโอกาสได้เจอพวกเขาสินะครับ"ผมถามพระเจ้า"ใช่แล้วละ แต่ผู้กล้านั้นถูกอัญเชิญไปที่โลกนั้นพวกผู้กล้าเลยไม่ได้พรจากข้าเหมือนเจ้า และเจ้าก็มีโอกาสได้เจอพวกเขาแต่โลกนั้นใหญ่กว่าโลกก่อนของเจ้ามาก"พระเจ้าตอบ

"เอาหละ เจ้าไม่ใช่คนของโลกนั้นข้าจะให้พรในการอ่าน เขียน และพูดได้ทุกภาษาและสกิลตรวจสอบไปด้วยและจะเปลี่ยนให้เจ้าเป็นเผ่าพันธุ์ที่แข็งแกร่งถ้าเจ้าต้องการ"พระเจ้าพูดขึ้นมาแล้วหันมามองผม

"เรื่องเผ่าพันธุ์ผมขอคิดดูก่อนนะครับ ตอนนี้ผมขอขอพรก่อนนะครับ"ผมตอบพระเจ้าไป"ข้อ1ผมขอให้ผมมีความรู้เกี่ยวกับโลกที่ผมกำลังจะไป โลกเก่าของผมและความรู้ของพระเจ้าที่สามารถเปิดเผยได้ทั้งหมด"ผมหันไปบอกพรขอ1ของผมกับพระเจ้า

"ข้อ2ผมขอให้ผมสามารถสร้างไอเทมและปรับแต่งค่าสถานะของไอเทมทุกอย่างได้ตามใจผม

ข้อ3ขอให้ผมสามารถเอาสกิลของสิ่งที่ผมกำจัดมาเป็นของตัวเองได้และสามารถนำเอาสกิลที่ผมมีไปสร้างเป็นสกิลใหม่หรือหลอมรวมกันได้"ผมบอกพรทุกข้อที่ผมจะขอให้พระเจ้าฟัง

"ได้ข้าจะให้พรตามที่เจ้าต้องการ"พระเจ้าตอบผมมาแล้วยิ้มมาทางผม

...................................................................................................................จบตอน 55555อาจจะหน้าเบื่อไปหน่อยนะคับเพราะบทพูดมันเยอะตอนหน้าจะเกี่ยวกับการเปลี่ยนเผ่าพันธุ์ของพระเอกถ้ามีความคิดเห็นไรก็แนะนำมานะฮับ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

คำขอโทษจากพระเจ้าและพร

นิยายแนะนำ

ไปต่างโลกกับความเกรียนระดับเทพ(มั้ง)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

คำขอโทษจากพระเจ้าและพร

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้