ตอนที่ 9
สวยแต่รูปจูบไม่หอม (จริงเหรอ)
เสียงพระสงฆ์กำลังสวดมนต์ภายในพระอุโบสถ พร้อมกับชายหญิงประมาณหกคนที่ก้มหน้าพนมมือแนบอกอย่างสงบนิ่งและเมื่อเสร็จสิ้นพิธีกรรมพระสงฆ์จึงหยิบหญ้าคาจุ่มน้ำในขันสีทองและพรมน้ำมนต์ให้กลุ่มผู้มาทำบุญ
“ตาพีท” รมิดา มารดาของรัชยุทธ์เรียกลูกชายกำลังเปิดท้ายรถ เพื่อวางตะกร้าหวาย
“ครับ คุณแม่” คนถูกเรียกหันหลังมาตอบและยิ้มให้ผู้หญิงที่เขารักมากที่สุดอย่างอ่อนโยน
“ป้าจีชวนแม่ไปเที่ยวตลาดที่ท่านเพิ่งเปิดใหม่พีทไปเป็เพื่อนแม่หน่อยนะลูก” รมิดาขยิกตากับเพื่อนสนิทที่มากับลูกสาวก่อนปรับสีหน้าให้เป็ปกติและฉีกยิ้มรอคำตอบจากลูกชายอย่างคาดหวัง
‘คิดจะจับคู่ให้ผมอีกแล้วนะแม่’
“ไม่ดีกว่าครับวันนี้ผมต้องไปทำธุระต่อ แต่ผมไปส่งคุณแม่ก่อนได้ครับ” รัชยุทธ์ปฏิเสธด้วยท่าทีสุขุมเช่นทุกครั้งที่มารดาพยายามแนะนำลูกสาวเพื่อนของท่านหรือคนรู้จัก
“งั้นไม่เป็ไรลูก แม่ไปรถป้าจีก็ได้” รมิดาตอบด้วยเสียงเศร้าๆ หญิงวัยกลางคนทำหน้าผิดหวังพลางนึกค่อนขอดลูกชายที่คิดจะครองตัวเป็โสดไปตลอดชีวิตเธอนั้นเพียรหาสาวสวยมากมายมาให้ดูตัว ก็ไม่ยอมปักใจและหาทางหนีตลอดมันจะอะไรกันนักกับการอกหักจากผู้หญิงคนเดียว
‘แม่ไม่ยอมให้พีททำตัวแบบนี้อีกแล้ว ปีนี้แม่ต้องได้เห็นหน้าว่าที่ลูกสะใภ้’
“ถ้าอย่างนั้น พวกเรากลับพร้อมพี่พีทเลยนะครับ”พอเห็นพี่ชายหาทางหนีลอยลำไปแล้วรัฐนนท์และรัชตะจึงรีบขอตัวไปด้วยทันทีสองฝาแฝดรู้สึกอึดอัดกับการที่ต้องอยู่กับสองแม่ลูกคู่นี้พวกหล่อนแสดงออกจนเกินงามว่าอยากเกี่ยวดองกับพวกเขาใจจะขาด
“ไม่ได้ เราสองคนต้องไปกับแม่ พี่เขาจะไปทำธุระเราจะไปเป็ภาระทำไม” รมิดาบอกเสียงดุก่อนส่งตาเขียวปั๊ดให้เหล่าลูกชายที่แสดงว่าเบื่อโลก
“ครับ” สองแฝดตอบรับด้วยเสียงยานคางก่อนหันไปโบกมือให้พี่ชาย ก่อนก้มหน้าเดินคอตกตามมารดาไปที่รถของสองแม่ลูก
รมิดาทอดสายตาไปยังท้องถนน ภายในใจของหญิงวัยกลางคนกลับครุ่นคิดอย่างหนักงานนี้เธอคงต้องพึ่งพาทางนี้แล้วสินะ
‘ตาพีทนะตาพีท หักหน้าแม่อีกแล้ว เล่นตัวเหลือเกินนะลูกชายฉันสิ่งศักดิ์สิทธิ์เ้าคะ ถ้าท่านมีอยู่จริง โปรดส่งเนื้อคู่มาให้ลูกชายดิฉันทีเ้าค่ะขอภายใน 3 วัน 7 วันยิ่งดีถ้าเป็ไปตามที่ขอดิฉันจะทำโรงทานทุกวันจนครบหนึ่งเดือนและบริจาคเงินทุนการศึกษาให้เด็กยากจนด้วยค่ะ สาธุเถอะ เพี้ยง’
“คุณหมอขาพริ้นท์เอาดอกไม้มาให้ค่ะ” เ้าของเสียงหวานเ้าเดิมเรียกคุณหมอสุดหล่อของโรงพยาบาลที่กำลังคุยกับนางพยาบาลหน้าห้องตรวจก่อนที่จะนำพาร่างแน่งน้อยที่เดินถือดอกไม้ช่อโตเข้ามาหาคนที่กำลังตามจีบ
รัชยุทธ์ถอนหายใจอย่างเบื่อหน่ายไม่รู้ไปทำเวรทำกรรมอะไรกับผู้หญิงคนนี้ไว้ ถึงได้จองเวรกันขนาดนี้เธอไม่มีงานการทำบ้างหรือยังไง
“ต้องขอโทษด้วยผมไม่ชอบดอกไม้ โดยเฉพาะดอกไม้ที่สวยแต่รูป จูบไม่หอม” รัชยุทธ์บอกเสียงเรียบพลางทิ้งดอกไม้ลงถึงขยะอย่างไม่ไยดีแพรววนิดมองดอกไม้ที่บัดนี้กลายเป็เพียงเศษขยะอย่างเจ็บใจ หน็อย…คิดว่าหล่อนักถึงไงพ่อเนื้อทองอลิชามองหน้าลูกสาวเ้าของโรงพยาบาลก่อนส่งสายตาล้อเลียนในจังหวะที่แพรววนิดเดินสวนมา
“มั่นอกมั่นใจเหลือเกินนะพริ้นท์ฉันเอาใจช่วยก็แล้วกันนะ” ญาติผู้พี่จีบปากจีบคอบอกซึ่งแพรววนิดทำเพียงยักไหล่แล้วเบ้ปากกลับเท่านั้น ก่อนเชิดหน้าเดินผ่านไปซึ่งอลิชาก็ไม่ได้โต้ตอบอะไรเพราะเธอรู้อยู่แก่ใจว่าอีกไม่นานต้องมีใครสักคนที่เผ่นออกจากห้องเธอส่ายหัวเพื่อสะบัดความคิด ก่อนหันมาสนใจงานตัวเอง
“คุณหมอรู้ได้ยังคะว่าจูบไม่หอมก็ในเมื่อคุณหมอยังไม่เคยลองเลยนี่คะ” แม่สาวแสบเดินตามชายหนุ่มที่เข้ามาในห้องก่อนจะหย่อนสะโพกลงกับหน้าตักที่แข็งแรงมือนุ่มนิ่มยกขึ้นลูบริมฝีปากหยักไปมาด้วยท่าทีที่ยั่วยวนสุดๆก่อนที่ใบหน้าหวานจะค่อยๆโน้มเข้ามาใกล้
“นี่คุณ…ของขาดหรือไงถึงต้องเอาตัวมาประเคนให้ลูกน้องพ่อตัวเอง ไม่ใช่ผู้ชายทุกคนนะที่เจออะไรมาเสนอก็กินหมดบางครั้งก็รู้ว่าอะไรคือของแสลง”
“หูย ทำไมปากร้ายจังเลยคะคุณหมอ เป็ชายแท้แน่ปะเนี่ย”
“ลุกจากตัวผมได้แล้วผมหนัก” รัชยุทธ์ไม่ตอบคำถาม และดันร่างสาวน้อยช่างยั่วให้ลุกขึ้นตามด้วยสายตาที่ตำหนิติเตียนแต่ดูเหมือนเ้าตัวจะไม่รู้สึกกระดากอายกับการกระทำของตัวเองสักเท่าไหร่
“พริ้นท์ทำอะไรผิดเหรอคะ”แพรววนิดเอียงคอทำตาใสซื่อกึ่งเชิญชวน ก่อนโน้มริมฝีปากจรดที่แก้มสากๆของอีกฝ่ายทำเอารัชยุทธ์ถึงกับสติขาดผึง ลุกขึ้นผลักแพรววนิดโดยไม่ทันให้ตั้งตัว สาวแสบจึงร่วงลงไปกับพื้น
“ผู้หญิงไร้ยางอายแบบคุณ ต่อให้แก้ผ้ามาโชว์ให้ดูอยู่ตรงหน้าผมก็ไม่สนใจ” รัชยุทธ์บอกด้วยความเกรี้ยวกราดพลางหยิบทิชชูมาเช็ดรอยลิปสติกของหญิงสาว แพรววนิดมองคุณหมอหนุ่มด้วยความสะใจเพราะเธอสามารถทำให้เขาหัวเสียได้ และไม่ได้รู้สึกเจ็บกับคำพูดของเขาเลยแม้แต่น้อย
“ใครจะไปรู้ ไม่แน่ว่าพรุ่งนี้อาจเป็คุณหมอเองที่มาแก้ผ้าต่อหน้าพริ้นท์ก็ได้นะคะอู๊ยยยย แค่คิดก็แซ่บเว่อร์แล้วคุณหมอขา” แพรววนิดทำปากซู๊ดซี๊ดพลางสำรวจร่างกายของรัชยุทธ์ด้วยสายตากรุ้มกริ่ม ทำเอาคนถูกมองหน้าแดงด้วยความโกรธผู้หญิงอะไร คำว่ายางอายหายไปไหนหมด
“หลีก… ผมจะกลับบ้านแล้ว”ในเมื่อทำอะไรเธอไม่ได้ เขาจึงเลือกที่จะจบบทสนทนากับเธอยิ่งคุยด้วย ยิ่งเปลืองตัว ให้ตายสิคุณปฐวีจะรู้บ้างไหมว่าลูกสาวของตัวเองจะแรดได้ขนาดนี้ แรดไม่ปรึกษาพ่อแม่เลยถ้าเป็น้องนุ่งจะจับตีก้นให้เข็ด
“ใครห้ามคะพื้นที่มีตั้งเยอะแยะ หรือคุณกลัวจะมีคนแย่งพื้นที่หัวใจกันคะลูกชายว่าที่ท่านส.ส. จุ๊บๆ”
แพรววนิดเย้าสถานะของอีกฝ่ายที่สังคมกำลังพูดถึงบิดาของรัชยุทธ์เป็หนึ่งในผู้สมัครสมาชิกผู้แทนราษฎรของพรรคการเมืองแห่งหนึ่งดูจากโพลที่หลายสำนักข่าวสำรวจแล้ว อย่างไรก็ตามหนึ่งในเก้าอี้ของรัฐสภาต้องเป็ของบิดาของคุณหมอปากร้ายแน่นอน เนื่องจากพรรคมีความนิยมจากประชาชนเป็อันดับต้นๆ
แน่นอนว่าเื่โพสต์ที่เธอไปลงในเว็บเกย์นั้นทำให้เื่ไปถึงหูนักข่าว และมีเื่ไปในลงหน้าหนังสือพิมพ์หรือโลกออนไลน์ถึงแม้จะลงอักษรย่อ แต่ผู้คนก็รู้อยู่ดีว่าเป็เขา
งานนี้แพรววนิดจึงอยากชดเชยความผิดด้วยซื้อดอกไม้มาแทนคำขอโทษกับการกระทำสิ้นคิดของตัวเองที่ทำอะไรโง่ๆลงไปโดยลืมไปว่าครอบครัวของรัชยุทธ์มีหน้ามีตาในสังคมแต่เธอจะไม่ยอมรับหรอกว่าเป็คนทำ ขอตบหัวแล้วลูบหลังเงียบๆดีกว่า
“คุณนี่มัน…” รัชยุทธ์ทำเสียงเข่นเขี้ยวอย่างเจ็บใจ ไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาตอกกลับลูกสาวเ้านายศัลยแพทย์หน้าหวานจึงทำได้เพียงเดินหนีเท่านั้นเขาพยายามระงับอารมณ์โกรธอย่างเต็มที่ แม้จะยังโมโหที่เธอทำให้เขาและครอบครัวเสียชื่อเสียงและโดนบิดาโทรมาต่อว่าอีกด้วย แต่เขาก็ไม่ได้บอกว่าใครเป็คนทำ เฉไฉไปว่าอาจเป็ฝ่ายตรงข้ามพยายามดิสเครดิตพรรคของบิดา
แพรววนิดยิ้มอย่างสะใจเมื่อสามารถแกล้งคนปากร้ายให้ปั่นป่วนได้ ‘เ็าไปเถอะพ่อคุณอย่ามาตกหลุมความน่ารักของฉันก็แล้วกัน’
“ยายพริ้นท์แกล้งอะไรคุณหมอพีทอีกล่ะยะ ดูสิ เดินหนีไปโน่นแล้ว” ภาพตะวันทักเพื่อนสนิทที่กำลังกระหยิ่มยิ้มย่องอยู่คนเดียว
“ไม่ได้แกล้งนะแค่มานำเสนอความรัก จีบครั้งแรกปฏิเสธไม่เป็ไรแต่ถ้าครั้งต่อไปจะปล้นหัวใจแล้วนะคะ” แพรววนิดทำท่าทางยิงปืนด้วยมือทั้งสองข้างสลับกันไปมา
“เื่แรดๆนี่ไม่มีใครเทียบ” ภาพตะวันส่ายหน้าอย่างระอา
“คุณภาพตะวันผมสั่งให้คุณไปเอาผลเอกซเรย์ของคุณภาคินัย มายืนทำอะไรตรงนี้หรือคุณจะให้ผมไปรับเอง” เสียงทุ้มดังมาจากด้านหลังสองสาวหันไปมอง ก่อนจะเห็นชัชพลยืนกอดอกตีหน้าขรึมด้วยความไม่พอใจ
“ทราบแล้วค่ะคุณหมอต้องขอโทษด้วยนะคะ” ภาพตะวันถอนหายใจ นี่เป็คนหรือเป็ผีตามติดกันจริงๆ นางพยาบาลสาวโบกมือลาเพื่อนสนิท “แล้วเจอกันนะ”ชัชพลมองตามหลังเ้าหล่อนอย่างเหนื่อยใจ จะมีสักครั้งไหมที่จะกระตือรือร้นทำงาน
“โหดจริงๆเลยนะคะเฮียโซลเชื่อที่ยายอ้อนบอกแล้วล่ะ ว่าเฮียดุและชอบตีหน้าั์ใส่” แพรววนิดเย้าพี่ชายของศรัณย์รัตน์เพื่อนสนิทของเธอ
“เรารู้จักกันด้วยเหรอครับ”ชัชพลเลิกคิ้วถาม ศัลยแพทย์หนุ่มพิจารณาเ้าของใบหน้าสวยรูปร่างบอบบาง ต้องยอมรับว่าั้แ่เกิดมาเขายังไม่เคยเจอผู้หญิงคนสวยปานภาพวาดเทพธิดาในนิทานกรีกโบราณแบบคนตรงหน้าเลย
“นี่จำน้องสาวคนนี้ไม่ได้เหรอคะ”แพรววนิดถามย้ำหญิงสาวส่งสายตาซุกซนเหมือนเมื่อครั้งยังเป็เด็กมัธยม ชัชพลส่ายหน้าเพราะจำไม่ได้จริงๆ ยอมรับว่าคุ้นๆใบหน้าของเ้าหล่อนแต่นึกไม่ออกว่าเคยเจอกันที่ไหน ดวงตากลมๆซุกซนคู่นี้คล้ายใครกันนะ
“นะ…น้องพริ้นท์” ชัชพลพูดเสียงสั่นเมื่อจำได้แล้วว่าคนตรงหน้าเป็ใคร
“ทำไมต้องทำเสียงใขนาดนั้นด้วยคะ”แม่สาวแสบทำหน้างอคอเง้าน้อยใจ นึกว่าเขาจะรังเกียจกันอีกคน
“โอ๋ๆ เฮียไม่ได้ว่าอะไรก็แค่แปลกใจ ไม่ได้เจอกันนาน เราดูเปลี่ยนไปเยอะเลยนะ สบายดีใช่ไหม” ใครจะไปจำได้ เล่นแต่งหน้าเข้มแบบนี้ แล้วเขายังไม่เคยได้เจอแพรววนิดตอนมาโรงพยาบาลสักที
“สบายดีค่ะ อ้อพริ้นท์ซื้อของมาฝากเฮียโซล ป๊าม๊า และก็ยายซายน์ด้วยเดี๋ยวพรุ่งนี้พริ้นท์ฝากพี่พลัสเอามาให้นะคะ”
“ขอบคุณมากครับ จริงๆไม่ต้องซื้อฝากก็ได้นะ เกรงใจจัง”
“ไม่ต้องเกรงใจหรอกค่ะแล้ว…เฮียซันสบายดีไหมคะ” แพรววนิดอดที่จะถามถึงกฤตภาสอดีตคนรักที่สร้างาแให้เธออย่างเ็ปที่สุดด้วยการนอกใจไปมีสัมพันธ์กับอลิชา
“สบายดีครับถ้าเย็นนี้ว่าง แวะไปกินข้าวที่บ้านเฮียไหม ป๊าถามหาเราอยู่เฮียบอกแล้วว่าเรากลับมาแล้ว”
“ไม่ดีกว่าค่ะ เย็นนี้ พริ้นท์นัดเพื่อนไว้แล้ว โอกาสหน้านะคะ”
“นัดเพื่อน หรือนัดไอ้พีทเพื่อนเฮีย” ชัชพลถามและส่งสายตาล้อเลียนงานนี้จะไม่แซวก็ไม่ได้ เดี๋ยวตกเทรน ยิ่งติณณ์ที่เคยลั่นว่าไม่อยากเชียร์ตอนนี้ก็เปลี่ยนใจมาร่วมลุ้นด้วยแล้ว เพราะยอมใจกับสารพัดวิธีตามจีบรัชยุทธ์บอกเลยว่าเขาก็เป็หนึ่งในขบวนลุ้นความรักของเพื่อนสนิทและเพื่อนน้องสาวตัวร้ายคนนี้
“เพื่อนค่ะ ถ้าจะมีมากกว่าเพื่อนก็คงมีอยู่คนเดียวฝากบอกให้เพื่อนเฮียใจอ่อนเร็วๆ และบอกด้วยว่าถ้าอยากเดตกับพริ้นท์เมื่อไหร่ก็ทักไลน์มานะคะ ว่างเสมอถ้าเธอ้า ฮิ้วววว” แพรววนิดบอกอย่างอารมณ์ดี
“พริ้นท์ลานะคะ” แม่สาวแสบไหว้คนตรงหน้าอย่างสวยงามและนอบน้อม
“จ้า ขับรถดีๆนะ” ศัลยแพทย์หนุ่มยิ้มให้อย่างอ่อนโยน และเมื่อแพรววนิดเดินเข้าไปในลิฟต์ชัชพลก็ไม่สามารถกลั้นเสียงหัวเราะได้อีก ทั้งขำเ้าตัวแสบ และสงสารเพื่อนสนิทงานนี้เพื่อนเขาเจอของแข็งเข้าแล้วจริงๆ
‘หนีไม่พ้นแล้วไอ้พีทเอ๊ยอย่าคิดขัดขืนเลย ยังไงก็ไม่รอด น้องเขาน่ารักและรุกขนาดนี้งานนี้ฉันขออยู่ข้างน้องแล้วกัน
371
