เด็กเลี้ยงของเฮียแทน

หลายวันผ่านไปอันอันไปทำงานตามปกติหลังเวลาเลิกเรียน เธอไม่พบแทนและไม่ได้รับข้อความใด ๆ จากเขานั้นทำให้เธอรู้สึกโล่งอก

“น้องพลอยคะอยากไปเที่ยวไหมคืนนี้ เดี๋ยวพี่เลี้ยงเอง” นนท์เสนอเพราะดูท่าทางแล้วถ้าหากชวนอันอันไปเธอต้องปฏิเสธเขาแน่ แต่ถ้าหากชวนพลอยแล้วให้พลอยชวนอันอันด้วยน่าจะมีหวังมากกว่า

“ไม่มีเพื่อนไปค่ะพี่นนท์ไปคนเดียวเหรอ” ดวงตาของหญิงสาวเป็นประกาย ถึงแม้เธอไม่ได้สนใจรุ่นพี่หนุ่มหล่อตรงหน้าแต่การได้ออกไปเที่ยวยามค่ำคืนนั้นก็เป็นของหายากเพราะต้องทำงานแล้วก็เรียนไปด้วยกว่าจะเลิกงานก็เหนื่อยจนไม่อยากทำอะไร แล้วด้วยเงินทองที่ต้องเก็บหอมรอมริบไว้ไปเรียนทำให้ต้องประหยัดสุดๆ

“ไม่ค่ะไปกันหลายคน ไอ้เจ ไอ้ธันไปแน่ ๆ แต่ไอ้แทนไม่รู้ค่ะ” นนท์ปรายตามองอันอันที่ยืนล้างแก้วอยู่ด้านหลัง

“พลอยชวนเพื่อนไปด้วยก็ได้นะไปกี่คนก็ได้ค่ะ พี่เลี้ยงไม่อั้น” นนท์ยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์หยิบกาแฟที่ชงเสร็จแล้วเดินออกจากร้านไป

อันอันขอบใจมากนะที่มาเป็นเพื่อนเป็นเพราะทนความรบเร้าของพลอยไม่ไหว เธอจึงยอมมาเป็นเพื่อนหลังเลิกงานสองสาวก็ตรงดิ่งไปยังร้านเหล้าที่นนท์บอกไว้

“อืมไม่เป็นไร แต่ใช่ที่นี้แน่เหรอ” อันอันกวาดสายตามองดูร้านเหล้าที่ดูหรูหรา

“ก็ใช่นะซิที่นี้ค่าเครื่องดื่มแพงมากนะ ถ้าหากเป็นที่อื่นฉันคงไม่อยากมา แต่ที่นี้ดูดีใช่ไหม”

“ใช่แต่เธอมั่นใจใช่ไหม ว่าพี่นนท์นั้นจะจ่ายค่าเครื่องดื่มให้เราอ่ะถ้าหากเราต้องจ่ายเอง มีหวังเงินค่ากินทั้งอาทิตย์ไม่รู้จะพอไหม”เป็นเพราะฐานะทางบ้านที่ลำบากมาก ทำให้อันอันไม่กล้าที่จะใช้จ่ายอย่างสุรุ่ยสุร่าย

“ก็ใช่นะสิเขาเป็นคนบอกเอง”

ยืนรออยู่ด้านหน้าสักพักนนท์ก็เดินออกมารับสองสาวก่อนจะเดินพาไปยังโต๊ะของพวกเขาที่โซนวีไอพี

“ดื่มอะไรกันดีคะ”ธันวาที่นั่งข้าง ๆ อันอันเอ่ยถาม เขาแพ้พนันนนท์ เพราะไม่คิดว่านนท์จะสามารถชวนอันอันมาได้ ใครแพ้คนนั้นเป็นคนจ่ายค่าเหล้า

“อันขอน้ำส้มได้ไหมคะ”หญิงสาวมองดูเครื่องดื่มที่ตั้งเรียงรายอยู่บนโต๊ะ พวกเขาคงเปิดเหล้ากัน

“จะไม่ดื่มหน่อยเหรอคะเหล้านี่ไอ้ธันไปจิ๊กของพ่อมันมาเหล้าอย่างดีค่ะ” นนท์คะยั้งคะยอ

“ไม่เป็นไรค่ะอันไม่ค่อยชอบดื่มเหล้า!”

“น้องเขาไม่ดื่มก็ไม่ดื่มตื้อจริงมึง แล้วน้องพลอยดื่มอะไรคะ” ธันวาหันไปถามพลอยที่นั่งข้างตัวเอง

“พลอยอยากลองดื่มเหล้าค่ะ”

“แต่เหล้านี่แรงอยู่นะพี่จะรินให้นิดหน่อยลองดื่มดูก่อน”ธันวารินเหล้าใส่แก้วก่อนจะเทโค้กลงไปตามด้วยน้ำแข็งส่งให้พลอย

“อันไม่อยากจะลองหน่อยเหรอคะ”นนท์ยังคงถามจนอันอันรู้สึกอึกอัด

“ไม่เป็นไรค่ะ”

“แล้วนี่พี่แทนไม่มาด้วยเหรอคะ” เมื่อพลอยไม่เห็นอีกคน

“ไม่รู้เหมือนกันค่ะทางนั้นเอาแน่เอานอนไม่ได้ เด็กมันเยอะ มันไม่ค่อยมีเวลาหรอก” นนท์ตอบทีเล่นทีจริงส่วนอันอันได้ยินแบบนั้นก็สบายใจ

“แล้วอันอันตอนนี้เรียนเป็นไงบ้างคะยากไหม” เจที่นั่งนิ่งเงียบชวนคุย

“ไม่ยากเท่าไรค่ะ”เธอเหลือบสายตามองดูคนพี่ที่นั่งฝั่งตรงข้าม เขาค่อนข้างจะเงียบขรึมกว่าทุกคนในกลุ่มนี้

เมื่อเหล้าเข้าปากทุกคนก็เริ่มสนุกกันเต็มที่มีแต่อันอันที่ไม่ได้รู้สึกสนุก อยากกลับบ้านไปอาบน้ำแล้วก็นอนเต็มทนแต่ก็ไม่อยากจะทิ้งให้พลอยอยู่กับผู้ชายทั้งกลุ่ม

“เป็นอะไรคะไม่สนุกเหรอ” ตอนนี้ทุกคนออกไปเต้นกันมีเพียงแต่อันอันและเจที่นั่งอยู่ที่โต๊ะ

“ใช่ค่ะเหนื่อย ง่วงนอน”

“นั้นกลับก่อนไหมคะเดี๋ยวพี่ไปส่ง”

“ไม่เป็นไรค่ะรอกลับพร้อมพลอย เดี๋ยวอันขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ” อันอันรู้สึกว่ารุ่นพี่กลุ่มนี้ไม่มีใครน่าไว้ใจสักคนถ้าหากพอคบหาพูดคุยได้ก็คงเป็นธันวาคนเดียว ที่เหมือนจะไม่ค่อยหน้าหม้อเท่าคนอื่นส่วนที่เหลือ…ก็นั่นแหละ ระหว่างเดินไปห้องน้ำอันอันก็เหลือบสายตาไปเห็นนนท์ไปนั่งคุยกับกลุ่มสาวๆ อีกโต๊ะ

‘เฮ้อ อิจฉาชีวิตลูกคนรวยจริง ๆ ชีวิตไม่ต้องทำงาน แถมมีเงินให้ถลุงอีกต่างหาก’

“ทำอย่างนั้นแหละดีมากอย่าหยุดนะ ฉันใกล้จะเสร็จแล้ว” ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเสียงนั้นคือเสียงอะไร

จ๊วบๆ ๆ

“อีกนิด”

อ่า

 ซี๊ดดดส์

“จะแตกแล้ว….”

ในห้องน้ำผู้หญิงที่มีไม่กี่ห้องกลับได้ยินเสียงคนเอากันดังคึกโครม เสียงพูดคุยกันเต็มไปด้วยคำลามกอย่างไม่อายใคร

‘ไอ้พวกโรคจิต เอากันก็ไม่รู้จะไปเอาในที่ลับ ๆ’

อันอันรีบเข้าห้องน้ำแล้วล้างมือเธอไม่อยากให้คนทั้งคู่ออกมาเห็นว่ามีคนอยู่ในห้องน้ำกลัวพวกเขาเหล่านั้นจะอายแต่เหมือนจะคิดผิด เพราะผู้ชายที่เปิดประตูห้องน้ำออกมา เป็นคนที่เธอรู้จักดี

“อ้าว! เธอเองเหรอ นึกว่าใคร” แทนพูดอย่างหน้าตาเฉย

“พี่แทนรู้จักด้วยเหรอคะ”หญิงสาวที่ออกมาพร้อมทำหน้าไม่พอใจ

“มั้ง!”แทนเดินออกจากห้อง

‘ไอ้ลามกเอ๊ย! เอาได้ทุกที่จริง ๆ’