1
ฟื้นจากความตาย
หญิงสาวตื่นจากความฝันร้ายเื่ที่เกิดขึ้นมันน่ากลัวราวกับเธอถูกดูดกลืนตกสู่ขุมนรก
จริงอยู่เธอเป็ผู้หญิงโมโหร้าย ทำงานด้วยอารมณ์เสมอ นั่นเป็เพราะทั้งหมดคือศิลปะเธอใช้หัวใจทำงาน ซึ่งเรียนรู้สิ่งเหล่านี้จากบิดา และเขาสนับสนุนเธอเรื่อยมาดังนั้นอาหารเธอต้องดีเยี่ยม รสชาติเหมือนฟ้าประทาน ใครได้กินต้องชอบนอกจากนั้นเธอนิยมคำชมเท่านั้น ส่วนเื่ติติงพักไว้ก่อน อย่าได้พูดเข้าหู
แต่หลังจากงานเลี้ยงฉลองยอดขายทะลุร้อยล้านเหรียญกับ
แบรนด์อาหารชุดใหม่ที่ใช้เวลาขายไม่ถึงหนึ่งวันซึ่งทำให้เธอเป็ที่อิจฉาของคนทั่วไป และเธอรู้สึกภูมิใจกับความสำเร็จอันยอดเยี่ยมนี้อาหารของเธอจะอยู่กับทุกครัวเรือน ทั้งซอสใช้สำหรับผัด และน้ำมันพริกในการปรุงกับซุปแสนอร่อยรวมถึงสารพัดเครื่องครัวที่เธอสร้างสรรค์ขึ้นภายในแบรนด์การค้าที่มั่นคงซึ่งเป็ธุรกิจในเครือสกุลจาง
และการขายของโดยการไลฟ์โชว์สร้างเม็ดเงินอย่างรวดเร็วเช่นนี้ คงมีแต่ ลิซ่า จาง เท่านั้นที่ทำได้ เธอคือเบอร์หนึ่งของเ้าแม่ขายของกินทุกอย่าง รวมถึงสารพัดเครื่องมือใช้สอยในครัว เป็ผู้หญิงแกร่งยุคใหม่
ทว่าหลังจากที่แฟนหนุ่มขับรถพาเธอตั้งใจกลับคฤหาสน์หลังงามก็มีเื่ไม่คาดฝันเกิดขึ้น!
เมื่อถนนสายหลักที่ใช้กลับบ้านจู่ๆมีการปิดการจราจร เขาจึงพาเธอเลี่ยงไปใช้อีกทาง โดยต้องผ่านอุโมงค์ลึกทว่าสิ่งน่ากลัวจับใจก็เกิดขึ้น เมื่อขับไปได้ครึ่งทาง รถเก๋งคันใหญ่เกิดเสียหลักแล้วหมุนขว้างไปชนกับบางสิ่ง ก่อนเคลื่อนตัวจมดิ่งสู่แม่น้ำลึก!
ลิซ่าไม่เข้าใจสถานการณ์ที่เกิดขึ้นเธอเคลิ้มหลับเนื่องจากดื่มไปไม่น้อย และเพลียมาทั้งวัน รู้สึกตัวอีกที ร่างนั้นได้รับการกระแทกอย่างรุนแรงจุกบริเวณหน้าอก และขาข้างซ้ายกับติดอยู่กับที่นั่งเมื่อออกแรงขยับก็ปวดแปลบจนน้ำตาไหล
“ที่รัก...ยื่นมือมา!”เสียงแฟนหนุ่มลูกครึ่งเรียกเธอ แต่ลิซ่าที่ดื่มหนัก จึงรู้สึกวิงเวียนศีรษะ และการเคลื่อนไหวร่างกายเชื่องช้าเหลือเกินในขณะเดียวกันน้ำได้ไหลท่วมห้องโดยสาร ทำให้การหายใจเธอติดขัด
“ฉันหายใจไม่ออก” ลิซ่าบอกเขาและพยายามขยับตัวเพื่อช่วยเหลือตนเอง หากกลับเหมือนคนจะสิ้นแรงเสียอย่างนั้น
กระทั่งร่างของแฟนหนุ่มหายไปหลังจากนั้นหูก็อื้อไปหมด และรถเก๋งคันใหญ่มีสภาพไม่ต่างโรงศพเหล็กที่พาร่างเธอจมสู่เบื้องล่างของแม่น้ำ
ลิซ่ากระเสือกกระสนพาตัวเองออกจากรถเก๋งอย่างสุดชีวิตแต่น่าเสียดาย แอลกอฮอล์ในร่างกายมีมากเกินไป อีกทั้งแรงดันน้ำทำให้เธอหมดสติ
เธอกำลังจะตาย ตายไปพร้อมความสำเร็จในอาชีพและการงานโดยคนที่จะได้รับผลประโยชน์นับพันล้านเหรียญคือแฟนหนุ่มที่เพิ่งแต่งงานกันเมื่อต้นปี เขาได้รับการสนับสนุนจากบิดาเธอและคนในครอบครัว แต่ลิซ่าไม่เคยเฉลียวใจมาก่อนว่าอีธานมีผู้หญิงอีกคนที่เขาซ่อนเอาไว้จากลิซ่า ผู้หญิงคนนั้นคือมิเชลน้องสาวต่างมารดาเธอ และทั้งหมดนี้ ทุกคนได้ร่วมมือกัน วางแผนเพื่อหักหลัง ลิซ่า จาง
“มะ มัมมี้!” เสียงเล็กๆ ที่แสนสดใสดังขึ้นตามด้วยอีกเสียงที่ฟังเหมือนกับว่าเพิ่งผ่านพ้นการร้องไห้อย่างหนักมา
“น้อง หิว...หิว!”
หญิงสาวลืมตาช้าๆ การหายใจของเธอยังไม่เป็ปกติและรู้สึกว่าตัวชื้นเหนียวเหนอะไปด้วยเหงื่อ หากเป็ตอนนั้นที่มือเล็กๆที่อุ่นอยู่สักหน่อยลูบแก้มเธอเบาๆ พร้อมรอยยิ้มที่ทำให้หัวใจหญิงสาวอ่อนยวบ
“มะ มามี้ มะ ไม่ ตะ ตาย!”
เธอฉงนทั้งพยายามตั้งสติการที่อยู่ในรถคันนั้นและไม่มีอากาศหายใจทำให้เธอกลัวจัดและเธอเชื่อว่าตนเองตายไปแล้ว ทว่าระหว่างที่อยู่ใน่ความเป็ความตายเธอได้ยินเสียงพูดคุย เสียงหัวเราะของเด็กๆ จวบจนลืมตาได้อีกครั้งจึงเห็นพวกเขาทั้งสองคน
“หนู...” เสียงเธอแหบจัด และอ่อนแรง
“มามี้...น้องไม่ร้อง แต่เฮียผิง งอแงจะกินขนมตลอด”
คนที่เอ่ยกับเธอเป็เด็กชายคุยเก่งอายุคงราวๆ สี่ถึงห้าขวบ
ส่วนอีกคนกว่าจ้ำม่ำ แก้มย้อยน่ารัก กำลังทำหน้าบึ้งและเขาสื่อสารติดๆ ขัดๆ อยู่สักหน่อย พยายามพูด แต่อ้าปากแล้วหุบอยู่สองสามครั้งก่อนมีเสียงดังให้ได้ยิน
“ผะ ผิงเกอ”
ผิงเกอเรียกชื่อตัวเองก่อนทุบที่อกของเขาเสียงดังปั้กๆดวงตาคู่นั้นยังแดงระเรื่อ ดูแล้วน่าสงสารยิ่งนัก
คนที่ฟื้นจากความตายเลยรีบเข้ากอดและปลอบขวัญ
“ผิงเกอ หนูหิวใช่ไหม”
“ผิง หะ หิว และ กะ กลัวมัม มะ มี้ ทะทิ้งผิง...ไป!” เขาบอกและกอดหญิงสาวไว้แน่น ราวกับกลัวว่าเธอจะจากเขาไปไหน
“มามี้ไม่ตาย” ผิงกั่วเอ่ยได้เท่านั้นแล้วจึงร้องไห้โฮพลอยให้คนที่นั่งอยู่ข้างๆ กันที่ตอนแรกยังยิ้มแย้มอยู่ สะอื้นไปด้วย
“มัมมี้ เจียงเกอ ก็หิว!”คราวนี้ฝาแฝดคนน้องร้องเอาอย่างผิงกั่ว
คนที่เพิ่งฟื้นจากความตายต้องรีบปรับตัวโดยด่วนสิ่งที่เธอรู้ตอนนี้คือ ตัวเองกลายเป็คุณแม่ลูกฝาแฝด พอเด็กๆ มีความอยากอาหาร เธอพลอยแสบท้องไปด้วยก่อนที่มันจะดังโครกครากน่าขายหน้า ผิงกั่วที่กอดเธออยู่จึงทำหน้าประหลาดใจ เธอเลยต้องหาเื่กลบเกลื่อน
“คนนี้ผิงเกอ...”เธอลูบศีรษะเด็กชายซึ่งกอดเธอแน่นมาก และยังสะอื้นไม่หยุด
“ส่วนคนนี้เจียงเกอ” ฝาแฝดคนน้องตอบเธอและยิ้มกว้าง รอยยิ้มช่างสดใส หญิงสาวเลยน้ำตาคลอหน่วยอย่างไม่รู้ตัว
ความซื่อ และบริสุทธิ์ปลอบโยนหัวใจิญญาที่มาสิงร่างผู้อื่น
“มัมมี้ ร้องไห้”เซียงเจียวไม่อยากเห็นภาพแบบนี้ เขายื่นมือเล็กป้อมพยายามเช็ดน้ำตาให้คนเป็แม่
“ฮึ้บๆ ๆ ไม่ร้อง มัมมี้ น้องจะดูแลมัมมี้และเฮียผิงเจียวเกอ
คนเก่ง”เซียงเจียวเอ่ยแล้วก็ลุกขึ้น เป็ยามนั้นที่หญิงสาวเห็นว่า เขาไม่ได้สวมเสื้อหากห่อตัวเองด้วยผ้ากันเปื้อนของผู้ใหญ่ มืออีกข้างถือตะหลิวไม้เอาไว้ท่าทางเช่นนี้ดูแล้วพลอยให้เธอปลื้มใจ เห็นว่าเขาเป็เด็กดี ทั้งแจ่มใสเขาเป็ลูกชายของเ้าของร่างที่เธอมาอาศัย ่เวลานี้คงอยู่ในอดีต เนื่องจากเมื่อกวาดตาดูรอบห้องนอนสภาพแจ้งให้รู้ว่า คงแตกต่างจากปัจจุบันหลายสิบปีนอกจากนั้นบ้านหลังนี้คงไม่ใช่คนร่ำรวยสักเท่าไหร่
“เจียงเกอ จะทำข้าวผัดไข่ให้ทุกคนกิน!”เด็กน้อยเสนอและกำลังจะเดินไปยังห้องครัว แต่จู่ๆ กลับหยุดเสียอย่างนั้นก่อนหันมาบอกแม่ว่า
“แฮะๆ น้องลืม เราไม่มีข้าวสวย!”
ได้ยินอย่างนั้นเธอก็อยากหัวเราะทั้งชีวิตหญิงสาว ไม่เคยขาดแคลนสิ่งใด เธอหาเงินร้อยล้านเหรียญได้ในระยะเวลาไม่ถึงหนึ่งวันด้วยซ้ำนับประสาอะไรกับการที่จะไม่มีข้าวสารกรอกหม้อ!
หญิงสาวตัดสินใจลุกจากฟูกเธอตั้งสติอยู่เพียงเล็กน้อย ก็เตรียมเดินเข้าครัว โดยมีร่างเล็กๆแสนน่ารักของเซียงเจียวนำทาง เป็ตอนนั้นที่ประตูด้านหลังบ้านมีเสียงกุกกักก่อนที่ร่างของเด็กสาวจะก้าวเข้ามา
“คุณผู้หญิง...” เยว่จือร้องหา ก่อนที่จะทำถุงยาและถุงมันฝรั่งในมือหล่นลงไปอยู่บนพื้น เด็กสาวนึกว่าตนเห็นผีกลางวันแสกๆคุณผู้หญิงของเธอสลบไปก่อนหน้านี้ นอนตัวสั่น ร้องครางด้วยพิษไข้เธอจึงตัดสินใจออกไปขอร้องเถ้าแก่โจว อยากให้เขาตามรถพยาบาลหากสุดท้ายอีกฝ่ายทำได้แค่มอบยามาจำนวนหนึ่งทว่าเยว่จือต้องเสียเวลากลางทางเนื่องจากถูกแก๊งัซิ่งขวางทางไว้และข่มขู่
“คุณผู้หญิงหรือ...”หญิงสาวทวนคำอีกฝ่าย เธอไม่ชอบคำนี้ ปกติคนอื่นเรียกเธอ ‘ตั่วเจ้’ หรือ ‘มาดาม’ ไม่ก็เชฟเ้าหญิงผู้กอบกู้วงการอาหารริมทางเท้า การเป็คุณผู้หญิง ช่างห่างไกลจากตัวตนเธอเหลือเกิน
“ใช่แล้ว เอ หรือว่าพิษไข้ทำให้คุณผู้หญิงสติเลอะเลือน”
เยว่จือเอ่ยเช่นนั้นเพราะสองสามคืนที่ผ่านมา คุณผู้หญิงของเธอฝันร้ายและมีบางคืนกรีดร้องว่าเธอกำลังจะจมน้ำตาย!