คิรินบอกเพื่อนๆออกไปโทรศัพท์ก่อนเดี๋ยวเข้ามา คิรินเดินไปขึ้นไปโทรในห้องทำงานชั้นสามของผับเขาไม่ได้โทรหาหญิงสาวเลยั้แ่เธอตัดสายไปเมื่อตอนบ่ายของเมื่อวานนี้แถมวันนี้ทั้งวันทั้งเขาไม่ได้ติดต่อกันเลย แล้วทางแก้วกานต์ก็ไม่ได้ติดต่อมาเช่นกัน“ไม่รู้ว่าไปฝึกงานมาวันแรกจะเป็ยังไง”คิรินพูดออกมาด้วยความเป็ห่วงโดนไม่รู้ตัวเอง พลางกดมือถือหาหญิงสาวด้วย
[ตู๊ด...ตู๊ด...ตู๊ด]
“ยัยตัวแสบไหนเนี่ยไม่รับสาย”แก้วกานต์ไม่รับ ชายหนุ่มลองกดอีกเรื่อย ๆ และทักข้อความไปหา ก็ไม่ตอบ“ไปไหนของเธอนะ ยัยตัวแสบ”
[ตู๊ด...ตู๊ด...]
“พ่อครับแก้วอยู่บ้านหรือเปล่าครับ” คิรินตัดใจไม่โทรหาหญิงสาวแต่หันไปโทรหาพ่อของตัวเองแทนเพราะคิดว่ายังไงพ่อเขาน่าจะรู้ว่าแก้วกานต์นั้นอยู่ไหน
[อยู่ๆจะคุยไหม น้องอยู่ในครัวนะกำลังล้างจานอยู้ น้องน่าจะไม่ได้เอามือถือลงมา]
“อยู่บ้านเราใช่ไหมครับงั้นไม่คุยดีกว่า ผมฝากบอกด้วยว่าผมโทรมาหา”
[โอเคเดี๋ยวพ่อบอกให้ ว่าแต่เป็ไงบ้างละเื่นั้น...]อานนท์เปลี่ยนเื่ถามไถ่ลูกชายถึงเื่งานประมูลวันนี้คิรินกับอานนท์คุยกันไม่นานชายหนุ่มก็ขอวางสายพ่อก่อน และเข้าไปฉลองกับเพื่อนต่อแต่พอกลับเข้าไปในห้องเขาก็เจอเพื่อนๆ เรียกเด็กๆ มานั่งด้วยกันทุกคนแถมเพื่อนยังเรียกมาเพื่อเขาด้วย
“มาพอดีเลยกูเรียกสาวมานั่งด้วยจะได้ลื่นๆ” วีรกรบอกเพื่อนเมื่อเห็นเพื่อนกลับเขามาในห้อง
“ไม่อะกูยกให้” คิรินบอกปฏิเสธอย่างไม่สนใจและไม่ใส่ใจหญิงสาวที่นั่งรอเขาด้วยแล้วเดินเลี่ยงไปนั่งที่อื่นพลางกระดกเหล้าเข้าคอไปด้วยใบหน้านิ่งเฉย
“ไรวะเมียเด็กไม่รู้หรอกน่า” วีรกรแซวเพื่อนเขาได้ข่าวจากโรมว่า่นี้คิรินติดเมียเด็กมากไม่รู้ทำไมทั้งที่ตอนแรกไม่เคยใส่ใจหญิงสาวเลย ปล่อยปะละเลยยอมยกคอนโดให้แก้วกานต์แล้วตัวเองไปนอนที่โรงแรมแทน จะกลับคอนโดก็ต่อเมื่อหญิงสาวปิดเทอมกับไปอยู่ที่บ้านแต่หลังๆ มานี้เพื่อนเขาเปลี่ยนไปมากต่างจากเมื่อก่อนที่เอาแต่เก็บตัวทำตัวนิ่งเฉยไม่สนใจไม่ใส่ใจ เ็ากับทุกเื่แต่มาวันนี้เพื่อนเขาเลือกที่จะโทรหาผู้หญิงที่ได้ชื่อว่าภรรยา
“ไอ้โรม!!!”คิรินรู้ทันทีเลยว่าใครเป็คนบอกเื่ของเขาให้เพื่อนๆฟังจะเป็ใครไม่ได้หรอกนอกจากโรม ่ห้าหกวันมานี้เขาตัวติดกับโรมตลอด ‘ไอ้นี่มันน่านักอย่าให้ถึงตาเขาบ้างนะ’ คิรินได้แต่คิดแก้แค้นเพื่อนในใจ
“ไอ้กรอย่าไปแซวมัน่นี้เมียเด็กกำลังเป็สาวสะพรั่ง หนุ่มๆ เข้ามาจีบเยอะ มันก็เลยหวงของธรรมดา”โรมพูดเสริมเพื่อน
“แดกไปเลยเหล้าอย่าให้กูต้องถ่ายรูปให้เมียพวกมึงดู” คิรินโมโหกลบเกลื่อนความจริงที่เพื่อนพูดก็ใช่แหละที่โรมบอก่นี้แก้วกานต์สวยขึ้นจริง อาจจะด้วยเมื่อก่อนหญิงสาวแต่ 18ปีความสาวความสวยยังออกไม่เต็มที่เขาเลยไม่ใส่ใจเธอเท่าไรแต่หลังจากเขากลับไปคอนโดแล้วเจอกับเธอคืนนั้นตื่นเช้ามาได้เห็นเธอแบบเต็มๆทำให้เขาเกิดหวงเธอขึ้นมาเลย ใครจะมาแย่งต้องข้ามเขาไปให้ได้ก่อนแต่ไม่น่าจะแย่งได้เพราะตอนนี้พยานตัวน้อยๆ อาจจะกำลังมาก็เป็ได้
คิรินดูนาฬิกาที่ข้อมือบอกว่าเป็เวลาห้าทุ่มครึ่งเขาเลยขอตัวกลับก่อนพรุ่งนี้จะออกจากกรุงเทพฯแต่เช้าเขาเลยอยากพักผ่อนมากกว่าจะได้มีแรงสู้รบกับแก้วกานต์ได้ เพื่อนๆพยายามยื้อชายหนุ่มแต่ไม่เป็ผลเขายอมวางเงินเลี้ยงเครื่องดื่มบวกผู้หญิงของคืนนี้แลกกับการให้พวกเพื่อนๆ ปล่อยเขากลับคอนโดไปพักเมื่อถึงคอนโดคิรินก็อาบน้ำนอนทันทีเขาเหนื่อยเตรียมงานมาหลายวันแล้วคืนนี้จะได้พักเต็มๆ สักที
“นายครับได้ข้อมูลมาแล้วครับ” ทางด้านัที่สั่งให้ลูกน้องไปสืบข้อมูลเกี่ยวกับคิรินไม่นานนักข้อมูลทั้งหมดก็มาอยู่ในมือเขาเรียบร้อยแล้ว “หึ”ัแสยะยิ้มออกมาอย่างสะใจ
“แก้วกานต์พฤกษ์ธานนต์ อายุ 22 ปี พฤกษ์ธานนต์?” ัอ่านชื่อนามสกุลของแก้วกานต์ก็ได้แต่สงสัยกับนามสกุลของหญิงสาวที่เขาจำได้คิรินไม่มีพี่น้อง แล้วผู้หญิงคนนี้ “เมียมันหรอ?” เมื่อเปิดไปอีกหน้าก็เจอทะเบียนสมรสฉบับถ่ายเอกสารเขาก็ถึงบางอ้อว่าเธอคนนี้คือใคร
“ไอ้คิรินมันแต่งงานกับผู้หญิงคนนี้ั้แ่เมื่อสี่ปีก่อนแล้วครับเ้านาย”สันติอธิบายให้ั “แต่ไม่ได้อยู่ด้วยกัน มี่หลังมานี้ไอ้คิรินเกิดติดเมีย”
“หึ!!หลงเมียเด็ก” ัพูดออกมาแล้วยิ้มอย่างมีเลศนัย สันติที่เห็นเ้านายยิ้มออกมาก็รู้ทันทีว่าเ้านายเขาคิดอะไรอยู่เลยออกปากเตือนเ้านาย “แต่ผู้หญิงคนนี้ไม่เหมือนคุณวีนัสนะครับนายน่าจะเข้าถึงได้ยาก”
“ก็ดี!!เจอยากๆ บ้างงานนี้จะได้สนุก” ัพูดออกแบบไม่เกรงกลัวสิ่งใด“คนอย่างัอยากได้ต้องได้ แม้จะยากแค่ไหนก็ตาม ขนาดผู้หญิงเริศๆ เชิดๆกูยังเอามาแล้ว กับอีแค่ผู้หญิงใส่ๆ บ้านๆ อย่างนี้ทำไมจะเอามาเป็ของกูไม่ได้”ัพูดถึงวีนัสผู้หญิงที่เขาเคยใช้คำหวานหลอกล่อเธอมาให้ติดกับ
เมื่อนึกถึงเื่วีนัสแล้วทำให้เขานึกถึงอดีตที่เมื่อก่อนเป็เพื่อนรักกับคิรินเขากับคิรินที่เรียนมหาลัยด้วยกันั้แ่อยู่เมืองไทยไม่ว่าจะทำอะไรเขาจะแพ้คิรินหมดแม้กระทั้งเื่ผู้หญิงคิรินก็ได้ไปหมดแต่เขาก็ไม่ได้คิดมากอะไรพอมาถึงเื่สอบชิงทุนไปเรียนเมืองนอกที่เขาตั้งใจว่าจะสอบให้ได้เพราะฐานะทางบ้านเขาปานกลางพ่อแม่ไม่มีเงินพอที่จะส่งเขาไปเรียนถึงเมืองนอกแต่แล้ววันประกาศผลสอบกลับกลายเป็คิรินได้ทุนนี้ไปเขาโกรธมากที่ไม่คิดว่าเพื่อนจะทำอย่างนี้กับเขาได้ เขาบอกคิรินไปหมดว่าเขาอยากได้แต่เพื่อนก็ทำกันได้ลงเขาหันไปเห็นรอยยิ้มของคิรินมันทำให้เขาเจ็บที่ว่าชาตินี้เขาจะไม่มีวันชนะมันเลยหรอแต่มันกลับมาทักเขาด้วยใบหน้าที่ไม่รู้สึกผิดชอบอะไร
“แกไม่ได้หรอไม่เป็ไรนะปีหน้ายังสอบได้ แกต้องทำได้ วันนี้ฉันขอตัวนะจะไปฉลองกับวีนัส”
“มันต้องมีวันของกู”ัพูดตามหลังคิรินไปด้วยอารมณ์ที่เดือดพล่านอยู่ข้างใน หลังจากนั้นไม่นานก็เป็วันของเขาเมื่อพ่อแม่ของเขาได้ถูกลอตเตอรี่รางวัลที่ 1 ทำให้เขามีเงินบินไปเรียนที่เมืองนอก เขาเจาะจงเรียนที่เดียวกับคิรินตั้งใจจะตีสนิทกับแฟนสาว ตั้งใจทำดีทุกอย่างจนคิรินตายใจ ไว้ใจให้เขาดูแลแฟนสาวเขาเป็คนบอกให้คิรินทั้งเรียนและทำงานจนไม่มีเวลาให้แฟนแล้ววันนั้นก็มาถึงวันที่คิรินรู้ความจริงว่าเขากับแฟนมันแอบกินกันเมื่อคิดถึงเหตุการณ์เก่าๆ ัก็ยิ้มออกมาอย่างผู้ชนะแล้วหันไปสั่งให้สันติส่งคนไปตามดูแก้วกานต์
“งานนี้มึงแพ้แน่ไอ้คิรินหึหึ ฮ่าๆ” ัหัวเราะออกมาด้วยความสะใจ
1K
