บทที่ 22 าาวัวครึ่งปลาโกรธเกรี้ยว!
หลังทานข้าวเสร็จฮันน่ากับโลเวลก็ออกเดินทางต่อ กว่าจะทานเสร็จม้าก็พักผ่อนจนหายเหนื่อยแล้ว ม้าของทั้งคู่มุ่งสู่บริเวณูเาซึ่งมีหินท้องทะเลจำนวนมากมายมหาศาล
ทว่าถึงบริเวณูเาจะมีหินท้องทะเลจำนวนมากแต่ก็ใช่ว่าจะได้มาโดยง่าย บริเวณูเามีสัตว์และสิ่งมีชีวิตมากมายที่มีระดับพลังเท่ากับนักรบแห่งท้องทะเล มีแม้กระทั่งสิ่งมีชีวิตระดับสูงกว่านั้น ยิ่งเข้าใกลู้เามากเท่าใดยิ่งอันตรายเท่านั้น
ฮันน่าเคยได้ยินตำนานเื่เล่าความอันตรายของูเามาบ้าง ไม่ว่าจะเป็ูเาลูกไหนล้วนมีสิ่งมีชีวิตระดับสูงปกครองอยู่ ดังนั้นฮันน่าจึงไม่ไปูเา ถ้าเธอไปูเารับรองได้เลยว่าไม่เกินสามวันเธอจะต้องกลายเป็โครงกระดูกแน่นอน
ในูเาสิ่งมีชีวิตที่อ่อนแอ่ที่สุดมีระดับพลังสูงกว่านักรบแห่งท้องทะเลเสียอีก บริเวณูเาก็ใช่ว่าจะไม่อันตราย บริเวณูเาเป็ที่อยู่อาศัยของสัตว์และสิ่งมีชีวิตจำนวนมากซึ่งแต่ละตัวล้วนมีระดับพลังไม่ตํ่ากว่าครึ่งก้าวสู่นักรบแห่งท้องทะเลทั้งนั้น แม้จะเป็นักรบแห่งท้องทะเลมาเองยังต้องระมัดระวัง
หลายชั่วโมงต่อมา ท้ายที่สุดพวกเขาก็มาถึงบริเวณูเา ฮันน่าลงจากม้า เธอมองไปทั่วทุกทิศสังเกตรอบข้าง เธอพบว่าบริเวณนี้มีสัตว์สิ่งมีชีวิตอยู่หลายตัว มีพลังเท่าครึ่งก้าว(ใช้ครึ่งก้าวแทนครึ่งก้าวสู่นักรบแห่งท้องทะเลนะครับ มันแยวเกินไปเลยย่อ)เกือบร้อยตัวและพลังเท่านักรบแห่งท้องทะเลเป็สิบ หนึ่งในนั้นเป็วัวครึ่งปลา แน่นอนปกติแล้ววัวครึ่งปลาไม่ได้มีพลังอะไรแข็งแกร่งมากนัก เดิมมันมีพลังอยู่ระดับตํ่ากว่าครึ่งก้าวสู่นักรบแห่งท้องทะเล
แต่ตัวด้านหน้าที่เธอเห็นมันมีพลังระดับเดียวกับนักรบแห่งท้องทะเล บนหัววัวครึ่งปลาตัวนี้มีมงกุฎอยู่ มงกุฎสีทองโปร่งใส มันใสมากๆจนเกือบสามารถเรียกว่าล่องหนได้เลยทีเดียว
เวลานั้นวัวครึ่งปลาพลันััได้ว่ามีคนจ้องมองมันอยู่ มันจึงหันไปมองยังทิศทางหนึ่ง ทิศทางนั้นคือทิศที่ฮันน่ากับโลเวลยืนอยู่ ในดวงตาของมันเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังที่รุนแรงแฝงความเกลียดชัง
วัวครึ่งปลาตัวนี้พิเศษมาก เพราะมันคือาาวัวครึ่งปลานั่นเอง มันมีทักษะที่ติดตัวมาั้แ่เกิดทักษะหนึ่ง ทักษะนี้สามารถทำให้าาวัวครึ่งปลาสามารถรู้ได้ว่าใครเคยฆ่าเผ่าพันธุ์เดียวกับมันบ้างด้วยการมองเท่านั้น
ใช้แล้ว! สาเหตุที่าาวัวครึ่งปลามองด้วยสายตาโกรธแค้นเป็เพราะว่าฮันน่าเพิ่งฆ่าญาติพี่น้องเผ่าพันธุ์เดียวกับมันมา ตอนนี้มันได้ตัดสินใจแล้ว มันจะสังหารมนุษย์ผู้หญิงระดับครึ่งก้าวคนนี้ทิ้งซะเพื่อเป็การแก้แค้นให้กับวัวครึ่งปลาที่ตายไป
มออออ! มออ!
าาวัวครึ่งปลาร้องเสียงดัง เสียงของมันดังลั่นไปทั่วบริเวณ เสียงนี้ทั้งดุดันและทรงพลัง เหล่าสิ่งมีชีวิตพลังเท่าครึ่งก้าวทั้งหลายต่างหลบหนีอย่างรวดเร็วด้วยความหวาดกลัว
สิ่งมีชีวิตที่มีพลังเท่านักรบแห่งท้องทะเลหลายสิบตัวพากันมองมาทางาาวัวครึ่งปลาก่อนหันสายตาไปยังพวกฮันน่า วินาทีถัดมาพวกมันก็หันหน้ากลับและค่อยๆเดินจากไป ปล่อยให้าาวัวครึ่งปลาจัดการมนุษย์ที่น่ารังเกลียดทั้งสองทิ้งซะ
เดิมสิ่งมีชีวิตเหล่านี้ก็ไม่ได้ชอบมนุษย์อยู่แล้ว กลับกันเลยพวกมันเกลียดมนุษย์สุดๆ พวกมนุษย์ทั้งเ้าเล่ห์และโลภมาก ้าสังหารพวกมันเพื่อนำไปทำอุปกรณ์ต่างๆและยาโพชั่น
แม้พวกมันเหล่าสิ่งมีชีวิตจะไม่ได้สนิทกันมากนักเพราะไม่ใช่เผ่าพันธุ์เดียวกัน ทว่าหากเป็เื่เกี่ยวกับมนุษย์พวกมันจะสนิทกันทันทีโดยไม่สนความแค้นในอดีต มนุษย์เป็สิ่งที่น่ารังเกลียด!
ถ้าไม่ติดว่ามนุษย์ผู้หญิงและมนุษย์ผู้ชายอ่อนแอเกินไปล่ะก็พวกมันคงเข้าไปรุมสังหารแล้ว เป็เพราะมนุษย์ทั้งสองอ่อนแอเกินไปเหล่าสิ่งมีชีวิตจึงให้าาวัวจัดการ เพียงแค่มนุษย์ระดับครึ่งก้าวสองคนาาวัวครึ่งปลาคงจัดการได้ง่ายๆอยู่แล้ว
“แย่แล้วนั่นมันเป็าาวัวครึ่งปลา!” โลเวลร้องะโออกมาอย่างใเมื่อเห็นาาวัวครึ่งปลาหันมองมาทางตนก่อนร้องเสียงดัง ขณะเดียวกันเขาก็จับข้อมือฮันน่าพาเธอวิ่งหนีทันที
โลเวลเคยอ่านตำราข้อมูลสิ่งมีชีวิตมาก่อน เหตุผลที่เขาอ่านเป็เพราะเขา้ารู้จุดอ่อนของสิ่งมีชีวิตแต่ละตัว เขาบังเอิญเห็นาาวัวครึ่งปลาถูกบันทึกในตำรา ในตำรากล่าวถึงความสามารถของมันรวมถึงรูปร่างลักษณะด้วย
“อะไรนะาาวัวครึ่งปลา?! เ้านั่นมันมีพลังเท่ากับนักรบแห่งท้องทะเลเหรอ? ทำไมมันถึงเจอเราได้ล่ะทั้งๆที่พวกเราอยู่ไกลขนาดนี้?” ฮันน่าส่งเสียงประหลาดใจออกมา เธอไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยว่าวัวครึ่งปลาจะมีาาด้วย
“ใช่แล้วเดี๋ยวฉันจะอธิบายทีหลัง ตอนนี้เราต้องหนีเ้านี่ให้รอดก่อน มันมีพลังเท่านักรบแห่งท้องทะเล พวกเราไม่สามารถสู้มันได้อย่างแน่นอน” โลเวลพูดขณะวิ่งเร็วขึ้น
“อือ” ฮันน่ารับคำและเพิ่มความเร็วตามโลเวล เธอเองก็สามารถรู้พลังของาาวัวครึ่งปลาได้ มันแข็งแกร่งกว่าโลเวลและเธอมาก ต่อให้ทั้งสองร่วมมือกันก็ยังไม่สามารถเอาชนะมันได้ ความแตกต่างเื่พลังมันมากเกินไป! ตอนนี้มีแต่หนี หนี และก็หนีเท่านั้น ถ้าหยุดวิ่งแม้แต่วินาทีเดียวจะต้องตายแน่ๆ
พวกเขาใช้พลังของครึ่งก้าวเสริมความเร็วทำให้รวดเร็วขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า แต่ถึงอย่างงั้นความเร็วของาาวัวครึ่งปลาก็ยังเร็วกว่าทั้งคู่ มันวิ่งตามหลังมาติดๆ
มอออออ! มอออ!
ยิ่งเวลาผ่านไปเรื่อยๆาาวัวครึ่งปลายิ่งเข้ามาใกล้ โลเวลและฮันน่าเริ่มร้อนรน ฮันน่ากลัวมาก เธอไม่เคยมีประสบการณ์ต่อสู้เฉียดตายมาก่อน มาเจอกับสิ่งมีชีวิตที่มีพลังมากกว่าและเธอไม่สามารถตอบโต้ได้ฮันน่าแทบไปไม่เป็
ส่วนโลเวลนั้นดีกว่าฮันน่าหน่อย แม้เขาจะไม่เคยเจอประสบการณ์ต่อสู้เฉียดตายแต่เขาพอมีประสบการณ์เอาตัวรอดอยู่บ้าง เขาพยายามทำใจให้สงบ ตั้งสติ คิดวางแผนเอาชีวิตรอด ถ้าเป็แบบนี้ต่อไปพวกเขาไม่รอดแน่
“อ่ะ จริงสิ!” ฉับพลันโลเวลคิดบางอย่างขึ้นได้ เขานำยาโพชั่นออกมาจากกระเป๋าหนังสัตว์ เป็โพชั่นที่พ่อของเขาให้ติดตัวมา โลเวลไม่รู้ว่ามันคือโพชั้นอะไรและพ่อก็ไม่ได้บอกเขาด้วย
โลเวลเคยถามพ่อเกี่ยวกับโพชั่นขวดนี้ไปหลายรอบแล้วแต่ทุกครั้งพ่อก็จะบอกอยู่ปนะโยคเดียว “มันคือโพชั่นที่จะทำให้ลูกรอดจากอันตรายได้” เพียงเท่านี้จริงๆ
เมื่อครู่จู่ๆภาพโพชั่นขวดนี้ก็โผล่ขึ้นมาในหัว พ่อได้เตือนเขาเอาใว้ว่าต้องอยู่ในสถานการณ์วิกฤตจริงๆถึงเอามาใช้ได้ ถ้าไม่ได้ตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิตห้ามใช้เด็ดขาด เวลานี้เขามีอันตรายถึงชีวิตเลยตัดสินใจใช้มัน
‘ตอนนี้มีแต่พึ่งมันเท่านั้น โอกาสรอดของฉันกับฮันน่าอยู่กับเ้าสิ่งนี้แล้ว’ โลเวลคิดขึ้นในใจ เขาเปิดจุกออกจากนั้นก็ดื่มของเหลวข้างในโดยไม่ลังเล เขารู้สึกว่าโพชั่นที่พ่อให้เขามามันต้องไม่ธรรมดาแน่นอน ต่อให้มันจะเป็โพชั่นเสริมพลังธรรมดาโลเวลก็ไม่ตำหนิพ่อเขาหรอก พ่อเขาก็เป็แค่นักรบธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้น ไม่ได้มีทรัพย์สินเงินทองมากมายอะไร แค่พ่อเป็ห่วงเขาถึงขนาดนี้เขาก็ดีใจมากแล้ว
เมื่อของเหลวลงคอโลเวล เขาพลันััได้ถึงพลังงานที่ปะทุขึ้นอย่างรุนแรงภายในร่างกาย พลังงานนั้นรุนแรงและทรงพลังมาก มันมากจนเกินไป! เวลานี้โลเวลอยากจะกรีดร้องด้วยความเ็ปออกมาดังๆ เขารู้สึกทรมานมากจนอยากตาย ถ้าตอนนี้เขาถืออาวุธอยู่เขาจะใช้อาวุธฆ่าตัวตายซะ
‘ฉันไม่อยากตาย!’ โลเวลคำรามในใจ เขากัดฟันทนความเ็ป กำหมัดแน่นเล็บจิกฝามือจนเืออก มีหลายเหตุผลที่เขาต้องรอด ประการแรกถ้าเขาตายตอนนี้ฮันน่าจะต้องตาย ประการที่สองเขายังตามหาตัวพ่อของเขาซึ่งหายตัวไปเมื่อสองปีก่อนไม่พบเลย ประการที่สามหากเขาตายคนที่รู้จักเขาคงเสียใจมาก โลเวลไม่อยากให้คนอื่นเศร้าใจ
“เกิดอะไรขึ้น?!” ฮันน่าเห็นโลเวลหยุดวิ่ง สีหน้าของเขาตอนนี้ดูเ็ปและทรมานอย่างมาก เธอถามโลเวลด้วยนํ้าเสียงกังวลแฝงความเป็ห่วงและหยุดวิ่ง
---
จบบทที่ 22 าาวัวครึ่งปลาโกรธเกรี้ยว!
570
