Love Status : รัก..แบบไหน?

“มึงว่าไงนะ..?!?” พี่อาร์ต คนที่ตัวเล็กกว่าผมร้องถามออกมาอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง

“ผมชอบพี่” แม้หัวใจของผมจะเต้นโครมครามสักเพียงใด แต่ทำไมกลับรู้สึกหนักแน่น และมั่นคงกว่าครั้งไหนๆที่ผ่านมา....“มึงเป็นบ้าอะไรเนี่ยะะะ..?”“ผมไม่ได้บ้า.. ก็ผมชอบพี่!”“ชอบ..?”“จีบนะ..”“เชี่ยยย..!!”“ไม่ปฎิเสธ ถือว่าตกลงนะ”“หะะะ..?”“ขอบคุณนะ ที่พี่ยอมให้ผมจีบ”“เฮ้ยยยยย.. ดะ.. เดี๋ยวสิวะ.. ไอ้~ก..#&*%!!&*GA%#*”.....ค้าง..แบบนี้มันค้างงงงง..แล้วกูก็อ้าปากค้างไปเลยง้ายยยยย~ *0*//โอ้ยยย.. ดีแค่ไหนที่น้ำลายกูไม่ไหลออกมาด้วยเลยเนี่ยะห๊าาา..!!ป้าดดดดด.. ผมพึ่งได้ยินว่าไอ้ก็อตมันไปบอกชอบพี่อาร์ตมางั้นเร้อออ..? นี่มันไปสารภาพรักกับพี่อาร์ตมาเนี่ยะนะ.. พะ พะ..พี่อาร์ตเลยนะเว้ยยย..!! ไอ้ก็อตตต..มึงจะเป็นคนจริงปีปัจจุบันเกินไปแล้ววว + + +#ยังคงอาการอ้าปากค้างต่อไปอย่างนั้น *0*//..“มะ.. มึง.. ไปบอกชอบพี่เค้า?” ผมถามออกไปเหมือนคนหูฝาด พยายามขยับปากทั้งที่รู้สึกลำบากซะเหลือเกิน = =““อืม..” ไอ้ก็อตตอบพร้อมท้าวคางกับโต๊ะตัวว่างข้างๆผมไปด้วย ทำราวกับว่าสิ่งที่มันพึ่งเล่ามาเป็นเรื่องธรรมดาเสียอย่างงั้นแหละ..แต่มันธรรมดาที่ไหนกันล่ะห๊าาา..!!..“แล้ว.. มึงก็ยังขอไปจีบพี่เค้าอีกเนี่ยะนะ..!!” ผมถามย้ำเข้าไปอีกครั้ง“เออออ..”“เชี่ยยย..!! แล้วพี่เค้าว่าไงวะนั่น..?”“จะว่าไงล่ะ.. กูก็มาหลบตีนพี่เค้าอยู่กับมึงนี่ไง..” แล้วมันสมควรมั้ยล๊าาา.. T^T//โอยยย.. ลมแทบจับ อยู่ๆก็รู้สึกหน้ามืดขึ้นมาทั้งที่แสงไฟในอาคารก็แยงตาสว่างโล่ซะขนาดนี้.. มีหลอดไฟตั้งกี่ดวงวะเนี่ยะ.. แต่มันใช่เวลาที่จะมานับมั้ยวะ..ให้ตายเถอะ..!!ไอ้ก็อต มึงนะมึง ~T^T//..นี่แหละครับ..เหตุผลที่ว่าทำไมตอนนี้ ไอ้ก็อต มันถึงไม่กลับไปนั่งประจำแผนกแอนิเมชั่นของมันตามเดิม แต่ดันมาปักหลักตั้งป้อมอยู่ที่แผนกโปรดักชั่นของผมแทนซะได้ เฮ้อออ~ แม่งก็น่าอยู่หร๊อกกก.. เล่นออกตัวล้อฟรีไปจีบพี่เค้าซะขนาดนั้น รอดจากพี่อาร์ตแกกระทืบมาได้กูก็นับว่าเป็นบุญของมึงแล้ววว.. = =“แต่ก็เอาเถอะ..อย่างน้อยช่วงเวลาบ่ายของวันแบบนี้ก็ยังพอมีโชคดีอยู่บ้างล่ะนะ .. เนื่องจากงานเปิดตัวเกมใหม่ของบริษัทฯที่ใกล้เข้ามาทุกขณะ เอาจริงๆคือมันจะมีขึ้นในวันพรุ่งนี้แล้วนั่นแหละ..!! เลยทำให้ตอนนี้พี่ๆทุกแผนกต่างต้องเข้าไประชุมกันหมดแน่นอนว่ารวมถึงพี่อาร์ตด้วยเหมือนกันครับ..ดังน้านนน.. ช่วงเวลานี้จึงถือว่าเป็นเวลาพักยกให้ไอ้ก็อตมันได้หายใจหายคอสะดวกขึ้นบ้างล่ะนะ.. หรือพี่อาร์ตกันแน่วะ..? ที่จะเป็นฝ่ายพักไปตั้งหลักกับการกระทำของมึงเนี่ยะ..! ผมล่ะนึกไม่ออกเลยจริงๆว่าต่อจากนี้ไอ้ก็อตกับพี่อาร์ตจะเป็นยังไง..กูตึ๊บบบ.. มึงทำกูตึ๊บไปหมดแล้ววว.. = =“ จริงๆผมก็พอจะรู้อยู่หรอกว่าไอ้เพื่อนผมคนนี้มันเป็นคนโผงผาง ชอบทำอะไรชัดเจน สายปะทะ สายเคลียร์ว่างั้นเถอะ แต่ที่ผ่านมาเวลามันจะทำอะไรมันก็มักคิดก่อนตัดสินใจทำเสมอ จนมาแมตช์นี้แหละที่ผมเริ่มไม่แน่ใจละว่าตกลงมันเป็นคนคิดก่อนทำจริงรึเปล่าวะ..?หรือนี่มันจะคิดแล้ว..? อืมมม..มันคงคิดแล้วแหละ.. คิดแล้วว่าควรไปมัดมือชกจีบพี่อาร์ตเนี่ยะนะะะ..!! *0*//..“มึงไปชอบพี่เค้าตั้งแต่ตอนไหนวะ ทำไมกูไม่รู้เรื่อง?”“กูก็ไม่รู้ว่ะ.. พูดจริงๆนะเว้ย.. กูไม่รู้ว่าชอบพี่เค้าตั้งแต่ตอนไหน แต่..ตั้งแต่วันที่กูไปซ่อมมือถือที่ห้างฯแล้วเห็นมึงกับพี่เค้าไปดูหนังด้วยกัน กูก็รู้สึกว่า..กูหึงพี่เค้าไปแล้วว่ะ!” ไอ้ก็อตตอบก่อนจะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ แต่ผมนี่สิ..ตาโตเป็นไข่ห่านไปเลยครับท่านนน~ *0*//“วันที่..กูกับพี่เค้าไปดูหนัง..?” ก็เมื่อไม่นานมานี้เองนี่..?“อืม..”“แล้วมึงก็หึงพี่เค้า..กับกูเนี่ยะนะ..?”“เออ..”“ไม่รู้ว่าชอบพี่เค้าตอนไหน.. แต่มึงก็ข้ามขั้นไปหึงเลยเนี่ยะน้าาา..?” เอาให้สุดไปเลยเพื่อนกู~*0*//“เอออออ.. ก็มันอดไม่ได้นี่หว่า กูรู้ว่ามึงก็เพื่อนกู แต่อยู่ๆสายตากูก็มองแต่พี่เค้า ในหัวกูทุกวันก็มีแต่พี่เค้า พอกูรู้ตัวอีกที..กูก็รู้สึกไม่เหมือนเดิมกับพี่เค้าไปแล้วว่ะ มึงก็รู้ว่ากูก็ไม่ได้ชอบผู้ชาย”“ก็เออดิ..เด็กในสต๊อกมึงเคยมีประวัติผู้ชายมาก่อนซะที่ไหนวะ..”“เฮ้อออออ.. พี่อาร์ตแม่งเป็นคนแรกของกูเลยนะเว้ย.. มึงว่ากูจะเอายังไงดีวะ?” ไอ้ก็อตพูดก่อนจะถอนหายใจออกมาเป็นครั้งที่สอง“จะเอาไงล่ะ..เล่นรุกหนักกับพี่เค้าไปซะขนาดนั้นแล้วอ่ะ..!” อยากจับหัวมันโขกกับโต๊ะให้รู้แล้วรู้รอดไปเลยจริงๆ แต่ก็ทำได้แค่จิตนาการไปเท่านั้นแหละครับ.. พอเห็นหน้ามันคิดหนักแบบนี้ผมก็อดกังวลไปกับมันด้วยไม่ได้เหมือนกัน....ถึงไอ้ก็อตกับผมจะเป็นเพื่อนที่สนิทกันมากคุยกันทุกเรื่องก็เถอะ แต่ก็ยอมรับว่าหลังๆมานี้ผมไม่ได้คุยถึงเรื่องความรักของมันสักเท่าไหร่ จะเรียกว่ายังไงดีล่ะ.. อย่างที่รู้กันนั่นแหละว่าก่อนที่ไอ้ก็อตมันจะโสดแบบตอนนี้ มันเล่นเปลี่ยนแฟนโคตรรร..ของโคตรจะบ่อย บ่อยขนาดที่ว่าพอผมเริ่มจำชื่อแฟนมันได้ มันก็ดันเปลี่ยนแฟนเป็นคนใหม่ซะแล้ว พอเริ่มจะคุ้นเคยกับแฟนคนใหม่ของมัน แม่งงง..ก็เปลี่ยนแฟนเป็นคนใหม่ของใหม่อีกทีซะงั้น.. ผมถึงเลิกคุยเรื่องความรักของมันไปโดยปริยายก็เพราะแบบนี้แหละ~แต่ถึงอย่างนั้น แม้มันจะเคยมีแฟนมาแล้วมากมาย ผ่านประสบการณ์ความรักมาอย่างโชกโชน แต่ในบรรดาผู้หญิงทุกคนที่มันจีบหรือจีบติด.. ผมก็ยังไม่เคยเห็น หรือรู้สึกว่ามันจะกังวลใจกับใครได้มากขนาดนี้มาก่อนเลยครับเหมือนกับว่าครั้งนี้..ไอ้ก็อตมันจะจริงจังมากกว่าครั้งไหนๆยังไงอย่างงั้น~..“ว่าแต่มึงเหอะ.. ไม่ได้คิดอะไรกับพี่เค้าแน่นะ?” อยู่ๆไอ้ก็อตถามออกมาหลังจากนิ่งเงียบไปสักพัก แต่คำถามของมันนี่แม่ง.. ถามอะไรเกรงใจน้ำแดงที่กูพ่นสู้ฟ้าไปเมื่อเช้าด้วย.. ไอ้นี่~ = =““มึงจะบ้าเหรอ.. กูไม่เคยคิดอะไรกับพี่เค้า ให้กูสาบานเลยมะ?”“ไม่ต้องอ่ะ.. ถึงมึงจะคิด กูก็ไม่ถอยให้มึงอยู่ดี กูชอบพี่เค้าจริงๆว่ะ กูขอเหอะ!”“แล้วมึงจะมาขออะไรกับกูละ โน้น.. ไปขอกับที่บ้านพี่เค้าโน่น.. กูยังไม่ได้อะไรกับพี่เค้าเลย”“เอ้า..? ก็เมื่อเที่ยง..มึงไม่ได้ไปแดกข้าวกับพี่เค้ามาเหรอวะ?”“ตอนเที่ยง เมื่อกี้เนี่ยะนะ..?”“ก็เออดิ”“กูไปกับ.. เอ่อ.. ไอ้พี่ควอตซ์มันว่ะ” เอาล่ะ..พอพูดถึงไอ้พี่ควอตซ์มันขึ้นมา ภาพเมื่อเที่ยงแม่งก็พากันเดินขบวนเข้าหัวผมแทบจะในทันที เกือบลืมไปแล้วนะเนี่ยะ.. = =““หาาา..? ไง๋งั้นวะ?” ไอ้ก็อตทำหน้างงใส่ผม อย่าว่าแต่มึงที่งงเล้ย..ตอนนั้นกูก็งง..!!“ก็.. พี่พีร์แหละ บอกให้กูเอาของจากพี่ปุ๊กไปส่งที่ไปรษณีย์ให้คนที่ได้รางวัลในเพจเกม แล้วไอ้พี่ควอตซ์มันเดินมาพอดี บอกว่าจะออกไปทำธุระข้างนอก พี่พีร์ก็เลยให้กู..ไปกับมันอ่ะ”..พูดตามตรงว่าตอนนั้นผมก็ไม่รู้จะเอายังไงดีเหมือนกันแหละครับ.. T^T//“เอ้า..ที่นั่นก็มีไปรษณีย์นี่.. งั้นมึงก็พาน้องมันไปส่งของด้วยเลยละกันจะได้ไม่เสียเที่ยว” พี่พีร์พูดจัดแจงเสร็จสรรพพลางตบไหล่ผมปุๆอืมมมมม.. เยี่ยมไปเลย.. ใครมันจะไปคิดล่ะครับว่าอยู่ๆวันนี้ผมจะต้องมานั่งติดกับเบาะคนขับ โดยมีไอ้พี่ควอตซ์ที่กำลังจับพวงมาลัยรถอยู่อย่างนี้..!เชี่ยเอ้ยยย..! เล่นเอาผมนั่งตัวเกร็งไปหมดเลยให้ตายเฮอะ.. >//<...มันก็ใช่แหละะะ.. = =“ถ้าจะบอกว่าผมเคยนั่งรถไอ้พี่ควอตซ์มาก่อนแล้วตั้งแต่สมัยผมอยู่ปี 1 โน้นนนนน..ตอนที่ยังสนิทกันอยู่ แต่มาถึงตอนนี้มันไม่เหมือนกันแล้วนี่นา มันไม่เหมือนเดิมแล้วนะเว้ย.. ถึงผมจะไม่อึดอัดเท่าไหร่แล้ว แต่ก็ไม่รู้ว่ามันจะอะไรกับผมอยู่รึเปล่า..?สารภาพเลยครับว่าผมโคตรจะเดาอารมณ์ไอ้พี่ควอตซ์มันไม่ถูกเลยจริงๆ ถึงแม้หลังๆมานี้มันจะดีกับผมขึ้นมาบ้างก็ตาม แต่ผมก็ไม่รู้ว่าลึกๆแล้วมันคิดแบบไหนกันแน่..? บางคำพูดมันก็พูดดีกับผมนะ.. แต่อีกหลายคำพูดนั้น เอ่อ.. เรียกว่ากะกวนตีนผมล้วนๆเลยน่ะเซ่~!!แล้วแบบนี้จะไม่ให้ผมระแวงยังไงไหว = =“ เอ๊ะ..หรือจริงๆแล้วมันยังหงุดหงิดผมอยู่นั่นแหละ..? นั่นสินะ..หะ..? แล้วถ้าเกิดมันนิมิตอยากแกล้งผมขึ้นมาอีกล่ะ..? แบบว่าเบรกรถให้ผมหน้าทิ่มกระจกเพื่อชดใช้ที่ทำให้มันแขนเจ็บอะไรงี้..!!??เชี่ยยย.. รัด รัดเข็มขัดเลยกู.. ดึงสายเข็มขัดนิรภัยออกม๊าาาาา~ *0*//ตึก ตึกกก..!! เข็มขัดติด เจริญล่ะ.. = =““เอาออกช้าๆดิวะ มานี่..” ไอ้พี่ควอตซ์บอกก่อนจะโน้มตัวเข้ามาคลายเข็มขัดนิรภัยให้ แต่เดี๋ยวก่อน..มึงหยุดอยู่ตรงนั้นเลย!“ไม่ต้อง.. ผมทำเองได้” ผมตอบก่อนจะร้อนรนรัดเข็มขัดนิรภัยให้ตัวเองจนสำเร็จ มือดันหน้าอกไอ้คนตัวใหญ่ออกไปด้วย“เป็นอะไรของมึง.. กลัวกูแกล้งเบรกรถให้หัวมึงโขกกระจกรึไง..?” นั่นง้ายยย..ไม่มีผิด มึงต้องรอจังหวะทำจริงแน่เลยอ่ะ.. *0*// “ทำหน้าอะไรของมึง โคตรตลก..”..แม้บรรยากาศในรถจะมีเสียงเพลงเบาๆคลอไปตลอดทาง การขับรถในตัวเมืองก็ใช่ว่าจะมีโอกาสใช้ความเร็วมากมายนัก แต่ผมก็ยังคงนั่งเกร็งตัวจับห่วงข้างหัวที่ติดอยู่เหนือประตูรถ พร้อมจ้องเขม็งไปบนท้องถนนตลอดทางที่รถเคลื่อนตัวไปอยู่ดี ระแวดระวังภัยขั้นสุด! นี่ถ้าผมมุดไปช่วยมันเหยียบเบรกในช่วงที่มันเพิ่มความเร็วได้นี่ผมทำไปแล้วนะพูดเลย..!!ไม่รู้ล่ะ..ยังไงผมก็ต้องรอด..!!ถึงจะได้ยินเสียงหัวเราะหึๆในลำคอของไอ้พี่ควอตซ์มันไปตลอดทางก็เถอะ.. = =“..หลังจากผมหอบของไปส่งที่ไปรษณีย์จนแล้วเสร็จ ผมก็มานั่งรอไอ้พี่ควอตซ์ที่แยกไปทำธุระอีกชั้น หันมองซ้ายมองขวาแถวนี้จะเรียกว่าห้างสรรพสินค้าก็ไม่เชิงนัก เรียกเป็นศูนย์การค้าโอเพ่นแอร์น่าจะถูกกว่า เหลือบมองนาฬิกามันก็เลยเวลาเที่ยงมามากแล้วเหมือนกัน แต่ด้วยความที่ไอ้พี่ควอตซ์มันต้องรีบกลับมาประชุมต่อในช่วงบ่าย ครั้นจะไปหาร้านกินข้าวเป็นที่เป็นทาง กว่าจะสั่งเอย.. กว่าแม่ครัวจะทำเอย.. กว่าจะกินเสร็จเอย.. คงไม่น่าจะทันกาล..ดังนั้น..!!!ไอ้พี่ควอตซ์มันเลยตัดสินใจเดินนำผมขึ้นรถ ขับวนเข้าไดร์ฟทรูเพื่อสั่งฟาสต์ฟู้ดมากินแทนนี่แหละครับ..อืมมมม.. มื้ออาหารบนยานยนต์“อ่ะ..!!” ไอ้พี่ควอตซ์ยื่นถุงอาหารที่ได้รับมาให้กับผมก่อนจะเหยียบคันเร่งเพื่อออกเดินทางต่อ เบอร์เกอร์ เฟรนฟราย น้ำ อืมมม..ทั้งหมดอย่างละ 2 ชุด“แล้ว.. พี่.. จะกินเลยมั้ย?” ผมถามไอ้พี่ควอตซ์ออกไปขณะมองดูของกินที่ได้รับมาไปด้วย“อืม..กูหิว” คนตัวสูงที่ตอนนี้รับบทเป็นผู้ขับรถตอบกลับ“เอ่อออ.. แล้ววว.. พี่สั่งอันไหนอ่ะ มันมีเบอร์เกอร์อยู่สองอัน?”“อันไหนก็เอามาเหอะ เหมือนกันทั้งคู่แหละ”“งั้นนน.. อ่ะ..!” ผมตัดสินใจยื่นชิ้นนึงกลับไปให้ไอ้พี่ควอตซ์ แต่..“มึงก็ป้อนกูดิ!”“หะ..?” นี่หูฝาดใช่มั้ยวะ..เมื่อกี้..ผมได้ยินอะไรนะ..?..“งงอะไรของมึง.. มึงไม่เห็นเหรอว่ามือกูจับพวงมาลัยอยู่.. แขนอีกข้างกูก็พึ่งหายเจ็บ แล้วกูจะขับมือเดียวได้ไงวะ.. มึงก็ป้อนกูดิ!” เชี่ยยย..เอาไงดีวะเนี่ยะะะะะ~ *0*//“อะ เอ่อ.. ป้อน ?” แม่งเอ้ยยย..ตั้งแต่เกิดมาก็เคยแต่ป้อนข้าวหมากับแมว แม่งก็เหมือนกันแหละวะ = =““เอออออ.. ป้อนดิป้อน เร็ว..!!” ไอ้พี่ควอตซ์ร้องบอกอีกครั้ง“เออๆๆๆ..”..สุดท้ายยย..ผมก็ต้องป้อนไอ้พี่ควอตซ์มันมาตลอดทางขากลับออฟฟิตนี่แหละครับ~ T^T//ก็หวังว่ามันคงไม่ต้องไปล้างหน้าใหม่อีกรอบหรอกนะ เพราะมือผมมันนิ่งมากจริงๆ = =“และถ้าตอนนั้นผมจะมองมันจริงๆจังๆกว่านี้บ้าง ผมคงเห็นมันแอบยิ้มหน้าบานไปนานแล้วล่ะครับ..“เช็ดปากให้กูด้วย”...“ไอ้ดรีม.. ไอ้ดรี๊มมม..!!”“หะ.. อะไร..??”“เหม่ออะไรของมึง.. หูแดงซะ?” ไอ้ก็อตถาม“หะ..? อ๋อ.. เออ.. แอร์มันลงหู..” เชี่ยยย..!! เหตุผลแม่งเข้าท่ามาก T^T//“แอร์ลงหูเนี่ยะนะ?”“เออออ.. มึงหนิ~” หงุดหงิดกลบเกลื่อนตอนนี้จะทันมั้ยวะ~ >//<“เหอะ.. กูว่ามึงต้องอัพเดทกูบ้างแล้วนะ..” ไอ้ก็อตพูดขึ้นมาด้วยใบหน้ายิ้มกรุ้มกริ่มเหมือนจะจับผิด ก่อนจะเปลี่ยนเป็นคิดอะไรในหัวอีกครั้ง....“มึงว่า.. พี่อาร์ตจะเปลี่ยนใจจากมึง แล้วมาชอบกูได้มั้ยวะ?”......หลังจากการประชุมอันยาวนานเสร็จสิ้น.. โถงทางเดินที่เคยจอแจไปด้วยเพื่อนร่วมงานในบริษัทฯตอนนี้กลับเงียบสงัดว่างเปล่าไร้ผู้คนไปเสียแล้วครับ.. พวกผมเดินไปคุยไปอยู่ตามทางที่ทอดยาวสู่ห้องทำงานของไอ้ควอตซ์มัน โดยมีพาร์ติชั่นสูงเท่าคางประกบกั้นทั้งสองข้างตลอดแนว..จริงอยู่ที่การประชุมครั้งสุดท้ายเกี่ยวกับงานเปิดตัวเกมใหม่ของบริษัทฯ จะมีทั้งการพูดคุย การแจกแจงหน้าที่ ลงดีเทลต่างๆ แถมกินเวลายาวนานหลายชั่วโมงจนล่วงเลยมาถึงหัวค่ำของวัน แต่ก็ดูเหมือนมันจะไม่ได้สร้างความเคร่งเครียดให้กับผู้ร่วมประชุมรวมถึงพวกผมเลยแม้แต่น้อย ถึงจะมีการถกเถียงเรื่องคิวบนเวทีที่มีการสลับสับเปลี่ยนอยู่บ้าง หรือแผนสำรองเกี่ยวกับงานภาพ และเสียงที่จะต้องใช้ก็เถอะ แต่ในส่วนเนื้องานหลักๆ หลายฝ่าย หลายแผนก ต่างก็ช่วยกันตระเตรียมกันไว้ล่วงหน้าเพื่อพร้อมสำหรับการล้อนช์ตัวเกมใหม่ที่จะมีขึ้นในวันพรุ่งนี้อย่างสุดความสามารถแล้วนั่นเอง..“ดีนะที่จัดงานในห้างฯ ไม่งั้นชั้นจะเครียดมากถ้าฝนตกแล้วหยุดฝนไม่ได้เนี่ยะ..!!” ป้าโอบที่อยู่ทีมอีเว้นท์พูดขึ้นก่อนที่คนในห้องประชุมจะหัวเราะลั่นออกมา ใช่ครับ..นอกจากเธอจะทำงานเก่งแล้ว เธอยังครองตำแหน่งเจ้าแม่ทำพิธีหยุดฝนของทีมอีกด้วย ^^//..แต่นี่..ก็ไม่ใช่เหตุผลที่จะทำให้เพื่อนทั้งสองของผมแม่งงง..จะบันเทิงใจได้ขนาดนี้.. = =“โว้ยยยยยยยยยยยยยยย.. T^T//..“มึงฟังกูดีๆ กูไม่ได้ชอบน้องมัน!!” ผมพูดย้ำออกไปอีกครั้งในขณะที่ไอ้พีร์และไอ้ควอตซ์แม่งเอาแต่หัวเราะร่า = =““ก็ไหนมึงบอกว่าน้องมันหล่อไงวะ ฮ่าๆๆๆ..” ไอ้ควอตซ์สวนขึ้นมาขณะที่เดินนำหน้าพวกผม“นั่นดิ กูเห็นมึงเชียร์น้องมันตั้งแต่ประกวดเดือนแล้วนี่ ฮ่าๆๆๆ..” ไอ้พีร์พูดเสริมพร้อมกับหัวเราะอยู่อย่างงั้น = =““กูไม่ตลกนะเว้ย.. กูชอบผู้หญิง มึงเข้าใจกูมั้ยเนี่ยะ..?”“เออๆ..มึงชอบผู้หญิง หัวร้อนจังวะ? แค่น้องมันมาบอกชอบมึงแค่นั้นเอง..”“แค่นั้นที่ไหนวะ..แม่งบอกจะจีบกูด้วยเนี่ยะ..!”“เฮ้ยยยยย.. จริงเหรอวะ.. เชดดดดด..!!” ไอ้พีร์ดูจะประทับใจไอ้ก็อตเอาเรื่อง แต่มันใช่เวลามั้ยห๊า..?“กูว่าละ.. เมื่อเที่ยงกูเห็นแม่งขึ้นไปหง๋อยแดกบนด่านฟ้า ใครจะไปคิดวะ..ว่าไอ้คนต้นเรื่องที่ทำให้มันเป็นงั้นจะกลายมาเป็นเพื่อนกูซะได้..! ฮ่าๆๆๆ..”“ไม่รู้ล่ะ ยังไงพวกมึงสองคนต้องช่วยกู”“กูกับไอ้ควอตซ์เนี่ยะนะ..? จะช่วยไงวะ..?”“ช่วยกันไอ้เด็กนั่นให้ห่างจากกู..ก่อนที่กูจะกระทืบมัน!!”“เดี๋ยวก่อนไอ้อาร์ต.. อย่างมึงเนี่ยะนะจะไปทำอะไรน้องมันได้?” ไอ้พีร์พูด ทำหน้าเหมือนไม่เชื่อหูตัวเอง นี่มึงหาว่ากูสู้ไอ้ก็อตไม่ได้รึไงห๊า..!!“อันนี้กูเห็นด้วย” อ้าววว.. ไอ้ควอตซ์ ขอบใจมึงมาก = =““น้องมันก็ฝึกงานอยู่แผนกมึงนี่ เอาดิ..กระทืบมันเลย กูอยากเห็น” ไอ้พีร์พูดต่อก่อนจะพยักพเยิดหน้าไปทางไอ้ควอตซ์“อืม..กูก็อยากเห็น” ไอ้ควอตซ์พูดเสริม“โว้ยยย..มึงเข้าใจมั้ยเนี่ยะ..ว่ากูไม่อยากอยู่ใกล้มันตอนนี้” แค่นึกว่าต้องเจอกับแม่งผมก็ไม่รู้จะทำหน้ายังไงแล้ววว.. = =““เอ้าาา..สรุปคือมึงกลัวห้ามใจไม่ไหว แล้วไปกระทืบไลค์ให้น้องมันแทนว่างั้น..? ฮ่าๆๆๆ”“สัส.. พอ.. ไม่รู้ล่ะ กูจะให้มันย้าย..!!”“ย้ายไปไหนวะ..?” ไอ้พีร์ถาม“ย้ายกลับไปอยู่กับมึงเหมือนเดิมนั่นแหละ..!!” ผมตอบในทันที“มึงจะบ้าเหรอ ฝ่ายบุคคลได้เฉ่งกูหูชาแน่” ไอ้พีร์รีบออกตัวโบกมือปฏิเสธไปมาเป็นระวิง“อืม.. กูก็ไม่อยากให้มันอยู่ใกล้ดรีมมาก” ไอ้ควอตซ์พูดเสริมทัพ“เชี่ยยย..แล้วกูล่ะ? ที่มันเป็นงี้ก็เพราะมึงมั้ยไอ้ควอตซ์” ตอนนี้ผมขอเปลี่ยนเป็นกระทืบไอ้พระเอกนี่แทนได้มั้ยห๊าา!!“มึงเป็นเพื่อนที่ดีของกู กูซึ้งวะ~” ขอบคุณที่ซึ้งกูนะ..แต่มึงควรช่วยกูด้วยเซ่~ = =“..แม่งเอ้ยยยยย.. ใครมันจะไปนึกละครับว่าการช่วยเพื่อน..แม่งจะทำให้เรื่องมันเป๋ไปได้ขนาดนี้~ T^T//..“ไอ้ก็อตมันก็ดีนะเว้ย..มันน่าจะดูแลมึงได้ มึงก็ให้โอกาสน้องมันสานรักมึงหน่อยดิว้าาา..”“สัส..มึงมานี่เลยไอ้พีร์ มึงมาแดกตีนกูก่อนคนแรกเล้ยยย..!!”“เฮ้ยยย..นี่เพื่อนนะเว้ย..จะกระทืบเพื่อนเลยเหรอคร้าบ..ฮ่าๆๆๆๆๆ”“เออ.. มึงนั่นแหละ..!! อย่าหนีสิวะ..!!”“กลัวแล้วคร้าบบบ..คุณชายยย..ฮ่าๆๆๆ”..“หัวเราะอะไรกันคะ..? น่าสนุกจัง”

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง