รักนี้จบที่ใคร(Love Is Who?)

    แผนการขอนอนที่ห้องเล็กผ่านไปได้ด้วยดี พิมพ์เข้าไปอาบน้ำอีกครั้งเพื่อจะเปลี่ยนเสื้อผ้าเตรียมนอน ส่วนเล็กก็อาบน้ำหลังจากที่พิมพ์อาบเสร็จ จังหวะนั้นเขาสองคนอยู่ในห้องเดียวกัน เล็กรู้สึกกังวลถึงสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น เธอไม่กล้ารีบอาบน้ำแล้วออกไปเพราะเธอไม่เคยคิดเลยว่าจะต้องมานอนห้องเดียวกับคนอื่นแบบนี้ ในใจก็นึกหวาดหวั่นกลัวไปทุกอย่าง อีกทั้งยังตื่นเต้นจนหัวใจแทบจะหลุดออกมาเมื่อเธอรู้ว่าคืนนี้เธอต้องนอนห้องเดียวกับพิมพ์ ทางด้านพิมพ์เองก็รู้สึกว่าเล็กหายเข้าไปในห้องน้ำนานมากแล้วเขาจึงเป็นห่วงกลัวว่าเธอจะเป็นอันตรายอะไร ก่อกๆๆๆ ก่อกๆๆ

      "ตัวเองเป็นอะไรหรือเปล่าครับ เข้าไปนานแล้วนะ มีอะไรให้ช่วยหรือเปล่า?" เล็กใจเต้นรัวกว่าเดิมเมื่อจู่ๆพิมพ์ลุกขึ้นมาเคาะประตูห้องน้ำ ทำเอาคนที่อยู่ในห้องน้ำนั้นถึงกับสะดุ้งโหยงด้วยความตกใจ

      "อ๋อ..ป้ะ ป่าวค่ะ เล็กเข้าห้องน้ำอยู่ พี่พิมพ์มีอะไรหรือเปล่าคะ?"

      "ไม่มีอะไรครับ แต่เขาเห็นตัวเองเข้าไปนานแล้วก็เลยเป็นห่วงเฉยๆน่ะครับ รีบอาบน้ำจะได้รีบออกมานอนนะครับ"

      "ค่ะๆ.." ทุกอย่างมืดแปดด้าน ตอนนี้เล็กรู้สถานะตัวเองแล้วว่า เธอไม่สามารถหนีออกไปจากห้องนี้ได้ เพราะเธอไม่รู้จะไปที่ไหน เมื่อตัดสินใจได้แบบนั้นเล็กก็รีบอาบน้ำแล้วก็ออกมาตามปกติ เเต่เมื่อเธอออกมาจากห้องน้ำ เธอถึงกับตกใจและอยากปิดประตูห้องน้ำล็อคตัวเองไว้ในนั้น ภาพเบื้องหน้าของเธอคือพิมพ์ที่นอนใช้ข้อศอกค้ำเตียงไว้ ส่วนมืออีกข้างก็ลูบผ้าปูที่นอนบนเตียงไปมา เขานอนเหยียดยาวและหันมามองหน้าเธอด้วยสายตาอันหวานเยิ้มบวกกับขี้อ้อนนิดหน่อย

       "อาบน้ำเสร็จแล้วหรอครับ มาสิ..จะได้รีบนอน"

       "ไหนบอกว่าจะนอนข้างล่างไง นี่มันเตียงเดี่ยวนะ ถ้าพี่พิมพ์ขึ้นมานอนข้างบนแล้วเล็กจะนอนยังไงล่ะ"

       "ก็นอนด้วยกันไงเบียดๆกันไว้จะได้อบอุ่น"

       "..........?" เล็กมองพิมพ์ด้วยสายตาที่ไม่เห็นด้วย เพราะก่อนหน้านี้พวกเขาตกลงกันแล้วว่า พิมพ์จะนอนที่พื้นแล้วให้เล็กนอนบนเตียง ซึ่งแล้วก็แสดงออกชัดเจนว่าข้อตกลงยังไม่ได้เป็นอันโมฆะ พิมพ์ที่มองเห็นสายตาของเล็กแล้ว เขาก็เข้าใจทันทีว่า เล็กไม่ได้จะยอมเค้าง่ายๆเลย เพราะฉะนั้นเขาต้องลงไปนอนบนพื้นตามสัญญาที่เคยให้ไว้นั่นเอง

       "OK งั้นเดี๋ยวเค้าลงนอนที่พื้นก็ได้ ตัวเองจะได้สบายใจด้วย"

       "ค่ะ..มันก็ต้องเป็นแบบนั้นล่ะค่ะ" พิมพ์ขนเอาผ้าห่มกับหมอน 1 ใบเเล้วลุกขึ้นไปปูที่นอนบนพื้น ทางด้านเล็กเองก็ขึ้นไปนอนบนเตียงตามปกติ ทุกอย่างเหมือนจะผ่านไปได้ด้วยดีแต่ทว่า พิมพ์ก็ทำเหมือนว่าเขานอนไม่ได้และพลิกไปพลิกมาตลอดทั้งคืน

       "โอ้ย!!ปวดหลังจังเลย พื้นนี่แข็งชะมัดเลยอ่ะ โอ้ย!!ถ้าเป็นแบบนี้ตื่นเช้ามาคงขับรถไม่ไหวแน่ๆ จะนอนท่าไหนดีล่ะเนี่ย อื้ม!! โอ้ย..สงสัยคงต้องนั่งรอให้ถึงเช้าแล้วมั้งเนี่ย"

       "เอาผ้าห่มเพิ่มไหมคะ จะได้เอาไปปูพื้นให้มันนุ่มขึ้น?" พิมพ์ทำหน้างงเมื่อเห็นเล็กเอาผ้าห่มมาเพิ่มให้ แทนที่จะให้เขาขึ้นไปนอนบนเตียงด้วย แน่นอนว่าถ้าเขามาได้ถึงขนาดนี้แล้ว ความพยายามของเขาก็มีไม่จำกัดเหมือนกัน พิมพ์ใช้ทุกวิธี ทำทุกอย่างเพื่อจะได้ขึ้นไปนอนบนเตียงกับเล็ก ทุกอย่างเงียบไปสักพักเพราะพิมพ์กำลังเริ่มคิดแผนใหม่ และจังหวะนั้นเองเขาก็ปิ๊งไอเดียขึ้นมาอีกครั้ง

      "โอ้ย!!ผ้าห่มเอาไปปูพื้นหมดแล้ว ชักเริ่มหนาวแล้วสิ ทำไงได้ละเนาะ เรามาอาศัยห้องเขานี่นาจะบ่นก็ไม่ได้ ทำใจแล้วล่ะ คงได้แค่นี้สินะพิมพ์ คืนนี้ก็ทนหนาวไปก่อนแล้วกันเดี๋ยวอีกหน่อยก็เช้าแล้ว เฮ้อ!!" พิมพ์พยายามบ่นให้เล็กได้ยิน แน่นอนว่าพูดเสียงดังขนาดนั้นเล็กต้องได้ยินอยู่แล้ว เล็กลุกขึ้นไปเปิดไฟ เพื่อจะดูว่าที่นอนของพิมพ์นั้นยังโอเคหรือเปล่า พิมพ์เอาผ้าห่ม 2 ผืนที่เล็กให้ไปปูพื้นจนหมด ทำให้ตอนนี้ตัวเขาไม่มีผ้าสำหรับห่มเลย

      "วันนี้อากาศหนาวจังเลยเนาะตัวเองว่าไหม?"

      "พี่พิมพ์ขึ้นไปนอนบนเตียงไหม เดี๋ยวเล็กมานอนพื้นเอง"

      "ไม่เป็นไรครับเขาทนได้มันก็แค่หนาวนิดหน่อยเอง อีกอย่างเขามาอาศัยห้องตัวเองอยู่ จะให้เจ้าของห้องลงมานอนพื้นได้ยังไงล่ะ"

      "ถ้างั้นพี่พิมพ์เอาผ้าห่มของเล็กไปก็ได้ พี่พิมจะได้ไม่หนาวในตอนกลางคืนไงคะ"

      ".........."พิมพ์เงียบไปทั้งๆที่ยังจ้องหน้าเล็กอยู่ เขากำลังคิดในใจว่าเล็กจะรู้บ้างไหมว่า ที่เขาทำทั้งหมดนี้เพื่อเรียกร้องความสนใจและให้เล็กยอมให้เขาขึ้นไปนอนบนเตียงด้วย เล็กนำผ้าที่เธอใช้ห่มมาเพิ่มให้กับพิมพ์อีก 1 ผืน ส่วนตัวเธอก็ขึ้นไปนอนบนเตียงโดยไม่ได้ห่มผ้าสักผืนเลยด้วยซ้ำ แผนการของพิมพ์ล้มเหลวไม่เป็นท่า นอกจากเขาจะไม่ได้ขึ้นไปนอนบนเตียงกับเล็กแล้ว ตอนนี้เขากำลังทำให้เล็กลำบากไปด้วย เพราะตัวเล็กเองก็ไม่มีผ้าห่มที่จะห่มด้วยเหมือนกัน พิมพ์จะใช้วิธีใดเพื่อให้ได้ขึ้นไปนอนกับเล็กบนเตียงแล้วเล็กจะยอมให้เขานอนด้วยหรือไม่นั้น ติดตามต่อได้ในปีหน้านะคะ