แอบเสียวป้าข้างบ้าน

ตอนที่ 41: เสียวใต้ผ้ากันเปื้อนโนบรา

เช้าตรู่วันอาทิตย์ที่อากาศสดใส... แสงแดดสีทองอบอุ่นสาดส่องลอดผ่านพุ่มไม้ร่มรื่นและกิ่งก้านของต้นลีลาวดีริมรั้วบ้าน กลิ่นดินชื้นและไอแดดยามเช้าผสมผสานกับสายลมเอื่อยๆ ที่พัดผ่านเรือนกระจกหลังบ้านของป้าลดา สถานที่ซึ่งเคยเป็นโรงเรือนเพาะชำต้นไม้เก่าแก่ บัดนี้ได้รับการเก็บกวาดจนโล่งเตียน สะอาดสะอ้าน และพร้อมที่จะได้รับการปรับปรุงโฉมใหม่ให้กลายเป็น "สตูดิโอเบเกอรี่และถ่ายทอดสดทำขนมออนไลน์" อันเป็นความฝันก้าวสำคัญของแม่บ้านสาวใหญ่ข้างบ้าน ทว่าเบื้องหลังกระจกใสและม่านบางที่ปิดกั้นไว้ สถานที่แห่งนี้กำลังจะกลายเป็นวิมานสวาทแห่งใหม่ของกลุ่มชู้รักต่างวัยอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง

“ฮึบ... วางตรงนี้แหละพวกมึง ช่วยกันประคองหน่อย โต๊ะหินอ่อนตัวนี้ทั้งหนาทั้งหนักชิบหาย!” เสียงทุ้มเข้มของเต้ย หนุ่มนักกีฬาร่างยักษ์ขาลุยประจำกลุ่มคณะวิศวะดังขึ้น แผ่นหลังกว้างเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อและหยาดเหงื่อที่ไหลซึมผ่านเสื้อยืดคอกลมสีเทาจนเปียกแนบเนื้อ

ข้างๆ กันนั้นคือบาส หนุ่มหล่อคมเข้มร่างสูงใหญ่ และกิต หนุ่มจอมกะล่อนเพื่อนสนิทของเจต ทั้งสองคนช่วยกันออกแรงยกเคาน์เตอร์หินอ่อนสีขาวนวลลายเมฆขนาดใหญ่เข้ามาตั้งไว้กึ่งกลางห้องสตูดิโอตามแบบแปลนที่วางไว้ ขณะที่เจตนิพัทธ์—พระเอกหนุ่มวิศวะร่างกำยำสูง 182 เซนติเมตร—กำลังยืนตรวจเช็กแนวท่อสายไฟและเบรกเกอร์ไฟฟ้าหลักที่ผนัง เจตสวมเสื้อยืดแขนกุดสีดำพอดีตัว อวดลอนกล้ามเนื้อแขนเป็นมัดแน่น แผงอกหนั่นแน่น และเส้นเลือดปูดนูนที่ท่อนแขนแข็งแรง รูปร่างกำยำและท่าทางสุขุมมาดมั่นของเขาสะกดสายตาของใครบางคนที่กำลังก้าวเข้ามาในห้องได้อย่างชะงัด

“เหนื่อยกันแย่เลยใช่ไหมจ๊ะเด็กๆ... ป้ากับพิมพ์เอาน้ำเก๊กฮวยเย็นๆ ชื่นใจกับผ้าเย็นมาให้จ้ะ มาพักดื่มน้ำกันก่อนเร็วเข้า”

เสียงหวานละมุนอันคุ้นเคยดังขึ้นที่หน้าประตูบานเลื่อนกระจก เจตหันขวับไปมอง และภาพที่ปรากฏเบื้องหน้าก็ทำให้ลมหายใจของหนุ่มๆ ทั้งสี่คนถึงกับสะดุดกึก แกนกายของพวกเขากระตุกวูบขึ้นมาพร้อมกันโดยสัญชาตญาณ

ป้าลดาในวัย 38 ปี ผู้ครอบครองทรวดทรงสะบึมระดับแม่พันธุ์สะพรั่ง เดินเคียงข้างมากับน้าพิมพ์รา แม่หม้ายสาวสวยวัย 36 ปี ทั้งสองสาวสวมใส่ชุดเดรสผ้าฝ้ายเนื้อบางเบาสีขาวครีมสั้นเหนือเข่า ซึ่งความบางของเนื้อผ้านั้นแนบชิดไปตามสัดส่วนโค้งเว้าอันอวบอัด แต่สิ่งที่ทำให้สายตาทุกคู่แทบจะลุกเป็นไฟ คือ "ผ้ากันเปื้อนตัวสั้นลายสก็อตสีแดงอ่อน" ที่ทั้งคู่สวมทับไว้ด้านหน้า... สายคล้องคอเส้นบางรั้งผ้ากันเปื้อนให้แนบสนิทกับหน้าอกตูมคัพอี และสิ่งที่เห็นทะลุผ่านความบางของเนื้อผ้าได้อย่างชัดเจนก็คือ... ทั้งคู่ "โนบรา"!

ยอดอกกลมโตสีชมพูเข้มของป้าลดาดุนดันเนื้อผ้าฝ้ายจนเห็นเป็นปุ่มไตแข็งชูชันอย่างโจ่งแจ้ง ยามที่เธอขยับก้าวเดิน สองเต้าอวบอิ่มมหึมาจะกระเพื่อมไหวเป็นจังหวะเชิญชวนให้หนุ่มๆ อยากพุ่งเข้าไปขย้ำ น้าพิมพ์ราเองก็ไม่น้อยหน้า ทรวดทรงเอวคอดสะโพกผายสะบึม อกอวบตึงแน่นไร้บราดันยอดอกทักทายสายตาหนุ่มๆ อย่างไม่อายฟ้าดิน มีเพียงผ้ากันเปื้อนตัวจิ๋วที่ปิดบังความวาบหวามไว้เพียงครึ่งๆ กลางๆ เท่านั้น

ด้านหลังของสองสาวใหญ่ยังมีน้องเกล รุ่นน้องสาวปี 2 ขาลุย ร่างเล็กกะทัดรัด ผิวขาวผ่องอมชมพู เกลสวมกางเกงยีนส์ขาสั้นกุดเอวต่ำอวดเรียวขายาวเนียนสวย และเสื้อกล้ามเอวลอยสีขาวบางเฉียบที่มองทะลุเห็นบราลูกไม้สีชมพูอ่อนด้านใน เกลถือถาดใส่แก้วน้ำเดินตามหลังมาด้วยรอยยิ้มสดใส แต่สายตากลับจ้องมองกล้ามเนื้อแผ่นหลังและท่อนแขนเปียกเหงื่อของเจตตาเป็นมันส์

“ขอบคุณครับป้าลดา... น้าพิมพ์... ชุดทำขนมสตูดิโอใหม่นี่มันชวนให้คนช่วยทำงานมีแรงฮึดขึ้นมาเป็นสิบเท่าเลยนะครับ” กิตเป็นคนแรกที่เอ่ยปากแซวอย่างทะเล้น แววตากะล่อนจ้องมองยอดอกของป้าลดาและน้าพิมพ์ราที่ชูชันผ่านผ้ากันเปื้อนจนแทบจะกลืนน้ำลายเอื๊อกใหญ่

“เด็กบ้า... ปากหวานจริงนะเรา ป้าเห็นว่าอากาศในเรือนกระจกมันอบอ้าว ก็เลยใส่ชุดสบายๆ ทำงานน่ะจ้ะ อย่ามองป้าแบบนั้นสิ ป้าเขินจนหน้าจะไหม้หมดแล้วนะจ๊ะ” ป้าลดายกมือขึ้นทาบแก้มที่แดงระเรื่อ ทว่ารอยยิ้มและสายตาหวานเชื่อมกลับทอดมองตรงมายังเจตอย่างมีความหมายลึกซึ้ง

“นั่นสิคะ... หนุ่มๆ วิศวะนี่แรงเยอะกันจริงๆ ช่วยยกโต๊ะหินอ่อนหนักๆ ได้สบายเลย ถ้าน้าต้องยกเองคงหลังหักแน่ๆ จ้ะ” พิมพ์ราเอ่ยพลางยื่นแก้วน้ำเย็นให้บาสและเต้ย สองหนุ่มร่างยักษ์รับแก้วน้ำไปดื่มรวดเดียวหมด แววตาร้อนแรงจับจ้องที่ร่องอกลึกและสะโพกผายของน้าพิมพ์ราที่ส่ายไปมาขณะขยับกาย

เจตรับแก้วน้ำจากมือป้าลดา ปลายนิ้วหนาแกล้งลูบไล้ผ่านฝ่ามือนุ่มของเธออย่างจงใจ ความเย็นของน้ำตัดกับความร้อนผ่าวของปลายนิ้ว เจตจ้องลึกเข้าไปในดวงตาหวานฉ่ำของหญิงสาวต่างวัยแล้วกระซิบด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำทรงเสน่ห์ “สายไฟในห้องเก็บของด้านในยังต่อไม่เสร็จครับป้าลดา... ป้าช่วยผมเข้าไปหาเทปพันสายไฟกับคีมตัดสายไฟในตู้เก็บของหน่อยสิครับ”

ป้าลดาใจเต้นแรงตึกตักเมื่อได้ยินคำชวนที่แฝงความนัย สายตาคมกริบของเจตที่จ้องมองทะลุผ้ากันเปื้อนทำให้หัวใจของเธอวูบวาบจนหว่างขาเริ่มชื้นแฉะ “ดะ... ได้สิจ๊ะ เดี๋ยวป้าพาไปหาจ้ะ เครื่องมือช่างคงอยู่ในลังไม้มุมห้องนั่นแหละ”

ป้าลดาหมุนตัวเดินนำเจตเข้าไปยังซอกห้องเก็บของด้านในสุดของเรือนกระจก ซึ่งเป็นมุมอับสายตาที่มีตู้ไม้บิวต์อินและชั้นวางอุปกรณ์เบเกอรี่ตั้งขนาบทั้งสองข้าง มีม่านปรับแสงสีทึบกั้นแยกจากโซนเคาน์เตอร์ใหญ่

ทันทีที่ก้าวพ้นขอบประตู เจตก็ใช้มือข้างหนึ่งปิดประตูกระจกบานเลื่อนลงอย่างแผ่วเบา ร่างสูงใหญ่กำยำสาวเท้าเพียงสองก้าวก็ประชิดแผ่นหลังของป้าลดา แขนแกร่งเอื้อมโอบรอบเอวคอดของเธอไว้แน่น ดึงแผ่นหลังเนียนนุ่มให้ถอยหลังเข้ามาแนบชิดกับอกแกร่งของเขาในทันที

“ว้าย!... เจต... เด็กบ้า เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า...” ป้าลดาอุทานเสียงเบาหวิวด้วยความตกใจปนตื่นเต้น แผ่นหลังของเธอสัมผัสได้ถึงกล้ามอกหนาแน่นและไอร้อนระอุที่แผ่ออกมาจากร่างหนุ่มแน่น

“ไม่มีใครเห็นหรอกครับ... ข้างนอกเพื่อนๆ กำลังคุยกับน้าพิมพ์กับเกลอยู่” เจตก้มลงกระซิบชิดใบหูขาวสะอาด ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดต้นคอระหงจนขนอ่อนลุกซู่ “แล้วทำไมป้าลดาต้องแต่งตัวยั่วยวนขนาดนี้ด้วยครับ... รู้ไหมว่าใส่ผ้ากันเปื้อนตัวบางๆ แล้วไม่ยอมใส่เสื้อในแบบนี้ มันทำให้ผมไม่มีสมาธิทำงานเลยนะ”

“ปะ... ป้าไม่ได้ยั่วสักหน่อยนะจ๊ะเจต... อากาศมันร้อนจริงๆ นี่นา อ๊ะ...” ป้าลดาพยายามจะแก้ตัว แต่เสียงของเธอกลับขาดห้วงไป เมื่อมือหนาร้อนผ่าวของเจตสอดล้วงเข้าไปใต้ผ้ากันเปื้อนตัวสั้นจากทางด้านข้าง

ฝ่ามือหยาบกร้านตามประสาหนุ่มช่างสัมผัสเข้ากับสีข้างเนียนละเอียด เลื่อนขึ้นมากอบกุมเต้าเนื้ออวบใหญ่คัพอีของป้าลดาเอาไว้เต็มสองอุ้งมือ ความนุ่มหยุ่นและร้อนผ่าวของเนื้อสาวใหญ่วัยสะพรั่งทำให้เจตถึงกับต้องสูดปากครางต่ำในลำคอ “ซี้ด... นุ่มมือเหลือเกินครับป้าลดา... ใหญ่ขึ้นหรือเปล่าครับเนี่ย”

“อื้อ... เจตขา... อย่าบีบแรงสิจ๊ะ... อ๊ะ... อ๊า...” ป้าลดาแหงนหน้าพิงไหล่หนาของเจต ดวงตาคู่หวานหรี่ปรือลงด้วยความเสียวซ่านที่แล่นพล่านไปทั่วร่าง เมื่อนิ้วหัวแม่มือและนิ้วชี้ของเจตเริ่มบดขยี้คลึงเคล้นยอดอกชมพูเข้มที่แข็งเป็นไตชูชัน ยอดปทุมถันเสียดสีกับฝ่ามือร้อนผ่าวผ่านความบางของเนื้อผ้าฝ้าย สลับกับการที่เจตใช้ปลายนิ้วสะกิดดีดยอดอกของเธอเบาๆ

“อูย... ยอดอกแข็งโป๊กขนาดนี้ ยังจะบอกว่าไม่ได้ยั่วอีกเหรอครับป้าลดา... หืม?” เจตกระซิบหยอกล้อพลางขยับสะโพกสอบเบียดดันความแข็งขึงของลำเอ็นยักษ์ที่ดุนดันอยู่ใต้กางเกงกีฬาขาสั้น เข้ากับร่องก้นอวบสะบึมของป้าลดาเต็มแรง

“อื้อ... เด็กทะลึ่ง... ท่อนเอ็นของเจตแข็งปั๋งขนาดนี้แล้วยังจะมาโทษป้าอีก... อ๊า... เจต... ป้าเสียวจังเลยจ้ะ... นิ้วของเจตมันร้ายกาจเหลือเกิน...” ลดาบิดส่ายสะโพกไปมาด้วยความทรมานปนสุขสม ความอัดอั้นในทรวงอกทำให้เธอไม่อาจขัดขืนสัมผัสของเด็กหนุ่มข้างบ้านได้เลยแม้แต่น้อย

เจตไม่หยุดเพียงแค่นั้น ชายหนุ่มเลื่อนมืออีกข้างหนึ่งลงต่ำ รวบชายกระโปรงผ้าฝ้ายสีครีมของป้าลดาขึ้นมาเหน็บไว้ที่เอว เผยให้เห็นแก้มก้นขาวผ่องกลมกลึงและเรียวขาอวบเนียนที่โผล่พ้นกางเกงในผ้าลูกไม้สีดำตัวจิ๋ว เจตลูบไล้ฝ่ามือผ่านต้นขาด้านใน ก่อนจะสอดปลายนิ้วเลื่อนเข้าไปใต้ขอบกางเกงในลูกไม้ แตะต้องเข้ากับกลีบเนื้ออูมหนาที่ปิดซ่อนร่องรักของหญิงสาวต่างวัย

“อ๊าส์!... เจต... ตรงนั้นมัน...” ป้าลดาสะดุ้งเฮือก ร่างกายสั่นสะท้านเมื่อปลายนิ้วของเจตสัมผัสเข้ากับความเปียกชื้นที่เยิ้มเหนียว

“แฉะหมดแล้วนี่ครับป้าลดา... น้ำรักไหลเยิ้มจนกางเกงในเปียกชุ่มไปหมดแล้ว แค่ผมจับหน้าอกนิดเดียว ป้าก็เงี่ยนจนทนไม่ไหวแล้วเหรอครับ?” เจตใช้ น้ำเสียงทุ้มต่ำหยอกเย้า พลางใช้นิ้วกลางเขี่ยบดขยี้เม็ดละมุดสีสดที่ซ่อนอยู่ใต้กลีบเนื้ออย่างเชี่ยวชาญ

“อื้อ... ก็เจตนั่นแหละ... ชอบแกล้งป้า... ป้าเสียวจนขาจะพับอยู่แล้วนะจ๊ะ... อ๊า... ซี้ด... ขยี้ตรงนั้นแรงๆ อีกนิดสิจ๊ะคนดี... อูย... เสียวเหลือเกิน...” ป้าลดาไม่อาจเก็บงำความต้องการได้อีกต่อไป เธอแอ่นสะโพกเบียดสู้กับนิ้วมือของเจต ร่องเนื้อดูดรัดนิ้วแกร่งที่เริ่มขยับสอดแทรกเข้าไปในรูรักอุ่นชื้นทีละนิด *แจ๊ะ... แจ๊ะ...* เสียงน้ำหล่อลื่นเฉอะแฉะดังขึ้นเบาๆ ในซอกห้องเก็บของที่เงียบสงัด

ในจังหวะนั้นเอง... เสียงประตูกระจกบานเลื่อนด้านนอกก็ถูกผลักเปิดออกเบาๆ!

“ลดา... เจต... เจอเครื่องมือหรือยังจ๊ะ พอดีกิตกับเต้ยเขาจะ...”

น้าพิมพ์ราที่เดินก้าวเข้ามาในห้องเก็บของเพื่อตามหาทั้งสองคนถึงกับชะงักค้างไป ดวงตาเฉี่ยวคมเบิกกว้างเมื่อเห็นภาพของเพื่อนรักกำลังถูกเด็กหนุ่มข้างบ้านยืนซ้อนหลัง ยกกระโปรงขึ้นสูง มือข้างหนึ่งขยำเต้าอวบใต้ผ้ากันเปื้อน ส่วนอีกมือหนึ่งกำลังล้วงลึกเข้าไปในกางเกงในลูกไม้ บดขยี้ร่องรักจนเพื่อนของเธอแอ่นกายครางกระเส่า

แต่ก่อนที่พิมพ์ราจะได้เอ่ยคำใด ร่างสูงใหญ่ของกิตและเต้ยที่เดินตามหลังมาติดๆ ก็ก้าวเข้ามาประกบข้างหลังน้าพิมพ์ราทันที กิตยื่นมือไปเลื่อนประตูปิดสนิทและล็อกกลอนอย่างรวดเร็ว

“อ๊ะ!... กิต... เต้ย... พวกเธอจะทำอะไร...” พิมพ์ราอุทานเบาๆ ใบหน้าสวยเฉี่ยวแดงซ่านขึ้นมาทันที เมื่อสัมผัสได้ถึงร่างหนาของสองหนุ่มที่เข้ามาประชิดตัวเธอจากทั้งซ้ายและขวา

“เห็นป้าลดากำลังโดนไอ้เจตติวเข้มแบบนี้... น้าพิมพ์ไม่อิจฉาเหรอครับ?” กิตกระซิบยิ้มกวนๆ พลางเอื้อมมือไปคว้าหมับเข้าที่สะโพกผายของพิมพ์รา บีบเค้นเนื้อนุ่มแน่นเต็มแรง

ส่วนเต้ย หนุ่มนักกีฬาร่างยักษ์ ก็ไม่รอช้า สอดแขนล่ำสันเข้าไปใต้ผ้ากันเปื้อนสีชมพูของน้าพิมพ์ราจากทางด้านหน้า ฝ่ามือใหญ่กอบกุมเต้าตึงแน่นของแม่หม้ายสาวสะพรั่งไว้เต็มมือ บดขยี้ยอดอกที่ชูชันทะลุเนื้อผ้าฝ้ายอย่างดุดัน “น้าพิมพ์ใส่โนบรามาแบบนี้... พวกผมก็อดใจไม่ไหวเหมือนกันนะครับ รู้ไหมว่านมของน้าพิมพ์มันน่าดูดน่าขย้ำขนาดไหน”

“อ๊า!... เต้ย... กิต... อย่านะจ๊ะ... อื้อ... อ๊าส์...” น้าพิมพ์ราพยายามจะขัดขืนตามมารยาท แต่เมื่อโดนสองหนุ่มแน่นรุมบดขยี้ทั้งหน้าอกและสะโพก พร้อมกับความแข็งขึงของท่อนเอ็นยักษ์ที่ดันเบียดก้นของเธอ ความกระสันที่ซ่อนเร้นอยู่ก็ระเบิดออก ร่างกายของแม่หม้ายสาวใหญ่อ่อนระทวย ยอมพิงแผ่นหลังเข้ากับอกแกร่งของกิต ปล่อยให้เต้ยขยำเต้าใหญ่ของเธอจนล้นทะลักง่ามนิ้ว

ที่ช่องกระจกใสของประตูด้านนอก... เกลยืนถือถาดแก้วน้ำมองผ่านรอยแยกของมู่ลี่เข้ามา ดวงตากลมโตสั่นระริกด้วยความตื่นเต้นและเสียวซ่าน ภาพของสองสาวใหญ่รุ่นแม่กำลังโดนบรรดาเด็กหนุ่มวิศวะรุมเล้าโลมใต้ผ้ากันเปื้อนอย่างหื่นกระหาย ทำให้เกลรู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งตัว ขาเรียวทั้งสองข้างเบียดชิดกันแน่น มือเล็กๆ เผลอลูบไล้ผ่านกางเกงยีนส์ขาสั้นของตัวเองเพื่อระบายความเสียวที่เริ่มแล่นริกๆ ขึ้นมาที่หว่างขา

ภายในห้องเก็บของ... บรรยากาศร้อนระอุราวกับเตาอบ เจตเร่งจังหวะนิ้วมือสอดแทรกเข้ารูรักของป้าลดาอย่างลึกซึ้ง *แจ๊ะ... แจ๊ะ... พรวด...!* ป้าลดาสะท้านเฮือก เกร็งสะโพกแน่น กัดริมฝีปากจนห้อเลือดเมื่อความเสียวซ่านพุ่งขึ้นสู่จุดสูงสุด ร่างกายกระตุกเกร็ง รูรักบีบรัดนิ้วของเจตถี่รัว ปลดปล่อยน้ำหวานสีใสไหลทะลักออกมาอาบนิ้วมือของชายหนุ่มจนเปียกโชก

“อ๊า... เจต... ป้าเสร็จแล้วจ้ะ... อื้อ... รูรักของป้าตอดนิ้วเจตจนปวดไปหมดแล้ว... ซี้ด... สบายตัวเหลือเกินจ้ะคนดี...” ป้าลดาหอบหายใจรวยริน ซบหน้าลงกับอกของเจตอย่างหมดแรง

ขณะเดียวกัน น้าพิมพ์ราก็โดนกิตและเต้ยลูบไล้บดขยี้จนส่งเสียงครางระงม ยอดอกทั้งสองข้างชูชันเป่งตึง น้ำสวาทเปียกชุ่มกางเกงในไม่ต่างกัน สองสาวใหญ่นอนระทวยอยู่ใต้การโอบกอดของหนุ่มๆ วิศวะ ท่ามกลางกลิ่นอายความกำหนัดที่ฟุ้งตลบอบอวลไปทั่วห้องเก็บของ

เจตถอนนิ้วมือที่เปียกชุ่มน้ำรักออกมา นำมาชิมที่ริมฝีปากของตัวเองอย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนจะส่งยิ้มพรายให้ป้าลดาและพิมพ์รา “แค่อุ่นเครื่องใต้ผ้ากันเปื้อนยังหวานขนาดนี้... ถ้าสตูดิโอทำขนมเสร็จเมื่อไหร่ พวกผมคงต้องขอชิมขนมหวานบนตัวป้าลดา น้าพิมพ์ แล้วก็น้องเกลแบบจัดเต็มทุกวันแล้วล่ะครับ”

ป้าลดากับน้าพิมพ์ราสบตากันด้วยความเขินอายปนยินดี ทั้งสองรู้ดีว่าสตูดิโอเบเกอรี่แห่งนี้ จะไม่ได้เป็นเพียงแค่ที่อบขนมธรรมดาๆ อีกต่อไป... แต่มันคือกรงทองแห่งตัณหาที่จะหลอมรวมรสรักอันเร่าร้อนของพวกเขาทั้งเจ็ดคนให้แนบแน่นและเสียวซ่านยิ่งกว่าที่เคยผ่านมา!