"นี่ฉันทะลุมิติมาอยู่ในโลกนิยาย?"
ในห้องทำงานที่หรูหราหมาเห่า ชายหนุ่มที่หล่อวัวหายควายล้มได้ถอนหายใจออกมา ทว่าเพียงแค่การทอดถอนหายใจของเขาก็ยังดูหล่อจนใจเจ็บ
ชายหนุ่มคนนี้มีชื่อว่า 'มิคกี้' อายุ 20 ขวบ น้องมิคกี้ได้หลุดเข้ามาในโลกนิยายออนไลน์ที่เขาเคยได้อ่านบนเว็บ และจับพลัดจับผลูกลายมาเป็ตัวร้ายที่อยู่ในนิยาย มีชะตากรรมเป็กระสอบทรายให้พระเอกกระทืบเล่น
ในเนื้อเื่เดิม มิคกี้เป็ลูกคุณหนูบ้านรวยที่ต่อให้ตายเกิดใหม่สิบชาติก็ใช้ไม่หมด มิคกี้เป็เด็กเสเพล ชอบใช้เงินสุรุ่ยสุร่าย วันๆ เขาชอบเที่ยวผับเที่ยวเลาจ์ เปย์สาวทีหนึ่งเป็แสนๆ และยังชอบสร้างเื่สร้างปัญหาไม่หยุดไม่หย่อน
มิคกี้ที่อยู่ในเนื้อเื่เดิมตกหลุมรักนางเอกที่มีชื่อว่า 'ใบเฟิร์น' มิคกี้ก็เลยมีปัญหากับพระเอกและถูกตบเกรียนไปตามสเต็ปตัวโกง
ใน่แรกๆ มิคกี้ยังเป็ตัวร้ายที่หล่อ ฉลาดและค่อนข้างมีเหตุผล แต่เมื่อถูกพระเอกตกเกรียนไม่หยุด มิคกี้ก็เริ่มทำตัวปัญญาอ่อนขึ้นเรื่อยๆ อาจจะเพราะถูกพระเอกตบเกรียนจนสมองกระทบกระเทือนก็เป็ได้
จวบจนถึงวาระสุดท้ายของชีวิต มิคกี้ก็กลายเป็บ้าและถูกส่งตัวเข้าโรงพยาบาลจิตเวช ตามนั้นคือจันทบุรี!
นิยายเื่นี้เป็พล็อตเื่ที่สุดแสนจะคลาสสิค!
แต่มิคกี้คนใหม่ที่ทะลุมิติมาและได้รู้ทิศทางของเนื้อเื่แล้ว เขาจะยังโง่และทำตามอยู่อีกเบ๋อ?
โน้โนโน เขาจะไม่ทำตามเนื้อเื่ที่ปัญญาอ่อนแบบนี้แน่นอน!
โชคดีที่เขาทะลุมิติมาพร้อมกับระบบโกงที่มีชื่อว่า 'ระบบลูกรักนักเขียน'
ระบบลูกรักนักเขียนเป็ระบบที่สามารถช่วยให้ผู้ใช้สามารถขอพรอะไรกับคุณนักเขียนก็ได้ และสิ่งนั้นก็จะกลายเป็จริง!
ระบบโคตรโกงเลยใช่ไหมล้าาา แต่ แต่ แต่ว่าระบบสุดโกงนี้มีข้อจำกัดอยู่สามอย่างนะเอ้อออ!
ข้อหนึ่ง ผู้ใช้สามารถขอพรได้วันละครั้งเท่านั้น! มุแง้~
ข้อสอง ผู้ใช้สามารถขอพรให้กับตัวเองได้เท่านั้น ไม่สามารถใช้กับผู้อื่นได้!
ยกตัวอย่างง่ายๆ ถ้าคุณนักอ่านอยากจะขอพรให้ปะป๊ามะม๊ามีสุขภาพแข็งแรง
โน้โนโน คุณนักอ่านไม่สามารถขอสิ่งนี้ได้ นอกเสียจากคุณนักอ่านจะขอให้ตัวเองมีสุขภาพแข็งแรง!
ข้อที่สาม พรที่ขอจะต้องสมเหตุสมผล ไม่เวอร์เกินหมวดหมู่ของนิยาย และพรที่ขอจะมีผลแค่ 24 ชั่วโมงเท่านั้น!
ถ้าเกิดคุณนักอ่าน้าของพรให้มีพลังะเิดวงดาว ย้อนเวลา หรือเป็ะ มีชีวิตอยู่ชั่วนิจนิรันดร์
ขอร้องละนักอ่านน้องรัก ถึงหมวดหมู่นิยายเื่นี้จะเป็แนวแฟนตาซี แต่ก็ไม่ใช่แนวเทพเซียนแบบเื่ 'หนิงหลง คุณชายเ้าสำราญอันดับหนึ่งของแผ่นดิน' พรที่ขอให้มีพลังเวอร์แบบน้องหนิงไม่สามารถทำได้นะจ๊ะ! อิ_อิ
(ป.ล.อย่าลืมไปอ่านน้องหนิงกันด้วยน้าาาาา)
ถึงจะมีข้อจำกัดมากมาย แต่ใช่ว่าระบบจะไม่โกงน้าาา สามารถขอพรอะไรกับคุณนักเขียนก็ได้เลยนะเนี่ย!
ด้วยความสามารถสุดแสนจะขี้โกงของระบบและความระยำโดยกำเนิดของน้องมิคกี้ เขาจะทำให้นิยายเื่นี้ฉิบหาย กลายเป็ตัวร้ายที่คุณนักอ่านอยากจะด่าว่าไอ้เด็กเxี้ย! ไอ้เด็กนรกส่งมาเกิด!
และความโกงของระบบยังไม่หยุดแค่นี้ พรอะไรก็ตามที่น้องมิคกี้ได้ขอไว้ พระเอกที่เขาได้เลือกไว้ จะได้รับมันแบบเบิ้มๆ จัดไปสองเท่าเลย
เป็พรที่ส่งผลดีสำหรับผู้ใช้ และส่งผลดีแบบดับเบิ้ลให้กับศัตรู!
ยิ่งผู้ใช้ได้รับมามากเท่าไร ศัตรูก็ยิ่งได้รับมากขึ้นเท่านั้น!
มิคกี้ถึงกับหัวเราะลั่นห้อง "ถวายพระพรคุณลาเต้เย็น ทรงพระเจริญหมื่นปี หมื่นปี หมื่นหมื่นปี!"
ในขณะนั้น ประตูห้องถูกเปิดออก ปรากฏร่างหญิงสาวที่มีรูปร่างสัดส่วนโค้งมนเป็ตัว S บนใบหน้าสวมแว่นตาได้เดินเข้ามา
"คุณชายมิคกี้ คุณใบเฟิร์นจากบริษัทจีโนมิกส์กรุ๊ป ได้ส่งคำเชิญมาให้คุณชายไปรับประทานดินเนอร์ที่ภัตตาคารฟิลิปป์ตอนสองทุ่มค่ะ"
บริษัท จีโนมิกส์กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) ซึ่งเป็ของนางเอกคนแรก 'ใบเฟิร์น' เธอเป็ซีอีโอสาวที่ทั้งสวยและมากความสามารถ เป็ที่หมายปองของบรรดาหนุ่มๆ
ครอบครัวของใบเฟิร์นยังได้เปิดโรงพยาบาลที่อยู่ภายในเครือจีโนมิกส์กรุ๊ป ทว่าภายในโรงพยาบาลมีอุปกรณ์ทางการแพทย์จำนวนหนึ่งที่ล้าสมัยตกรุ่น พวกเขาจึง้าซื้ออุปกรณ์ทางการแพทย์ชุดใหม่ที่มีคุณภาพ แต่เงินทุนที่หมุนเวียนภายในมีจำนวนจำกัดมาก
ครอบครัวของมิคกี้ที่บังเอิญมีธุรกิจนำเข้าและส่งออกอุปกรณ์ทางการแพทย์อยู่ในเครือ
ใบเฟิร์นจึงได้ส่งคำเชิญดินเนอร์ไปให้มิคกี้ เพื่อที่จะพูดคุยเกี่ยวกับการซื้ออุปกรณ์ทางการแพทย์และ้าต่อรองราคาผ่านทางมิคกี้
ดินเนอร์ในครั้งนี้ มิคกี้ที่อยู่ในเนื้อเื่เดิมจะได้พบกับใบเฟิร์นเป็ครั้งแรก และหลังจากนั้นพระเอกคนแรกของเื่ก็จะออกมาตบเกรียนและฉีกหน้าเขา
มิคกี้พยักหน้าอย่างตื่นเต้น โอกาสที่เขาจะได้แก้มือมาถึงแล้ว "บอกเธอว่าฉันจะไปตามนัด!"
"รับทราบค่ะคุณชาย!"
และแล้วเวลาสองทุ่มก็มาถึง มิคกี้ได้มาที่ภัตตาคารฟิลิปป์ตรงเวลาตามนัด เขาได้พบกับนางเอกคนแรกในนิยายเื่นี้
ด้วยความสูง 1.72 เมตร เอวเพรียวบาง ผิวขาวนวลผุดผ่อง ใบหน้าที่ดูละเมียดละไม และผมยาวสีดำปกคลุมไหล่ วันนี้ใบเฟิร์นได้สวมชุดสูทสีขาวของผู้หญิง ดูสง่างามและเรียบหรู
ในเวลานี้ ใบเฟิร์นก็รู้สึกประหลาดใจเช่นกัน ชายหนุ่มตรงหน้าเธอ เขามีใบหน้าที่แม้แต่ผู้หญิงยังอิจฉา สายตาทั้งสองคู่นั้นที่มองมาดูอ่อนโยน ทุกท่วงท่าอากัปกิริยาล้วนไร้ที่ติเตียน
มิคกี้ที่เธอได้เห็นดูไม่สอดคล้องกับภาพลักษณ์คุณชายเสเพลที่เคยได้ยินมาเลย สิ่งที่เธอได้ยินมามันผิดหรืออีกฝ่ายแสร้งทำ?
ใบเฟิร์นส่ายหัวเบาๆ เพื่อสลัดความคิดต่างๆ ทิ้งไป หลังจากนั้นทั้งสองจึงได้เริ่มทักทายกัน
มิคกี้ยิ้มจางๆ และได้แสดงความเป็สุภาพบุรุษออกมา "ขอโทษที่ให้รอนานครับคุณใบเฟิร์น"
ใบเฟิร์นยิ้มเล็กน้อย และพูดขึ้นมาว่า "ฉันเองก็พึ่งมาถึงเหมือนกันค่ะ ถ้าอย่างนั้นเริ่มสั่งอาหารเลยไหมคะ? ไม่ทราบว่าคุณมิคกี้จะทานอะไรดีคะ?"
"เอาตามที่คุณใบเฟิร์น้าเลยครับ"
"คุณสุภาพเกินไป มื้อนี้ฉันเป็เ้ามือ คุณมิคกี้สามารถเลือกได้ตามสบายเลยค่ะ"
การตอบปฏิเสธโยนไปมามันจะไม่ได้ข้อสรุปสักที มิคกี้จึงหยิบเมนูขึ้นมาและพูดกับพนักงานเสิร์ฟเป็ภาษาฝรั่งเศสว่า "ผมขอเป็สเต๊กเนื้อสันในแบบมีเดียมแรร์ และฟัวกราส์อย่างละสองที่ เครื่องดื่มเป็ชาดำอุ่นสองแก้ว แมร์ซี!"
ใบเฟิร์นที่ได้ยินมิคกี้สั่งอาหารรู้สึกประหลาดใจมาก "คุณมิคกี้ อาหารที่คุณสั่งเป็อาหารจานโปรดของฉันทั้งหมดในร้านนี้! คุณรู้ได้ยังไง?"
มิคกี้แอบหัวเราะคิกๆ ในใจ คนที่ทะลุมิติมาแบบเขา เป็เื่ธรรมดาที่เขาต้องรู้อยู่แล้วว่านางเอกชอบอะไร
มิคกี้ยิ้มเล็กน้อย และตอบออกไปว่า "ผมก็สั่งไปตามที่ผมอยากกินนั่นแหละครับ ไม่นึกเลยว่าคุณจะชอบเหมือนกัน"
ใบเฟิร์นอมยิ้มเล็กน้อย และพูดว่า "พวกเราใจตรงกันเหมือนกันนะคะเนี่ย แต่เสียใจด้วยนะคะ ฉันชอบดื่มชาดำเย็นมากกว่า!"
มิคกี้ยังคงยิ้มสบายๆ พร้อมพูดว่า "่นี้เหมือนคุณลำไส้จะไม่ค่อยดี ผมคิดว่าคุณควรเลี่ยงเครื่องดื่มเย็นๆ นะครับ"
ใบเฟิร์นที่ได้ฟัง ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความประหลาดใจ "คุณรู้ได้อย่างไรว่า่นี้ลำไส้ฉันไม่ค่อยดี?"
"ผมได้สังเกตจากใบหน้าของคุณ" มิคกี้พูดอย่างสบายๆ แต่เต็มไปด้วยความมั่นใจว่า "คุณมีรอยคล้ำอยู่ที่ใต้ตาและริมฝีปากก็ดูแห้ง ในภัตตาคารแห่งนี้อุณหภูมิประมาณ 25 °C แต่คุณกับมีอากาศหนาวสั่นผิดปกติ อีกทั้งยังัั่ท้องน้อยบ่อยหลายครั้ง เห็นได้ชัดว่าคุณกำลังรู้สึกอึดอัดในท้อง"
มิคกี้ที่โม้ยาวไปหลายบรรทัดจึงสรุปออกมาได้ในที่สุดว่า "สรุปแล้ว นี่คืออาการที่เกิดจากการรับประทานอาหารไม่ตรงเวลา และนอนพักผ่อนไม่เพียงพอครับ!"
ใบเฟิร์นที่ฟังคำวินิจฉัยถึงกับรู้สึกประหลาดใจ "นี่คุณเรียนจบหมอมาใช่ไหม?"
"ผมไม่ได้เรียนจบหมอ ่ว่างๆ จากงาน ผมก็นั่งอ่านหนังสือหาความรู้เสริมบ้างเป็บางเวลาครับ" มิคกี้กล่าวอย่างถ่อมตัว
ทั้งสองต่างพูดคุยแลกเปลี่ยนกันในขณะรับประทานอาหาร ยิ่งพวกเขาพูดคุยกันมากเท่าไร ใบเฟิร์นก็ยิ่งรู้สึกประหลาดใจมากขึ้นเท่านั้น
ไม่ใช่ว่าผู้คนต่างพูดกันเป็เสียงเดียวว่าชายหนุ่มตรงหน้าเป็คนโง่ ไม่เอาไหนหรอกหรือ?
ทำไมสิ่งที่เธอได้พบเห็นมันดูแตกต่างไปจากเื่เล่าที่ฟังมากันละเนี่ย?
ไม่ว่าเธอจะถามคำถามอะไรไป ชายหนุ่มตรงหน้าก็สามารถตอบคำถามเธอได้หมดทุกข้อ
สิ่งที่ใบเฟิร์นได้ถามมิคกี้ไปนั้น ไม่เพียงแต่ในด้านการแพทย์ วิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ เศรษฐศาสตร์ สังคมศาสตร์ ประวัติศาสตร์ อุตุนิยมวิทยา การบันเทิง เทคโนโลยี และแม้แต่ด้านหลักปรัชญาที่ดูจะหลุดไปไกลคนละโยด
เวลานี้ เธอดูเหมือนไม่ใช่คนที่เรียนจบปริญญาโทสองใบมาจากมหาลัยฮาเวิร์ดและสแตนฟอร์ดเลย แต่ดูเหมือนกับเด็กน้อยที่พึ่งเรียนจบอนุบาลสามมากกว่า
มิคกี้ยิ้มเล็กน้อยกับท่าทางสับสนของใบเฟิร์น อย่าได้แปลกใจไป ในชาติที่แล้ว แม้ว่ามิคกี้จะเป็เด็กหนุ่มเทสดี 'สวัสดีงับๆ งื้อๆ อุนเตอขา' แต่ว่าเขาก็เป็เด็กอัจฉริยะเหมือนกัน
มิคกี้เรียนจบปริญญาเอกทุกแขนงศาสตร์จากมหาลัยชั้นนำของโลกตอนอายุสิบขวบ และรับตำแหน่งศาสตราจารย์กิตติมศักดิ์ของมหาลัยจำนวนนับไม่ถ้วน ไม่ใช่เื่เกินจริงที่จะบอกว่ามิคกี้เป็ซุปเปอร์คอมพิวเตอร์แบบเคลื่อนที่
เพียงแต่ว่าการเรียนหนักมากเกินไปก็ทำให้คนเป็บ้าได้ และยังถูกสังคมวัยรุ่นฮ้าฟฟู่วววกลืนกินสมองเข้าไปอีก บางเวลาอาการหลอนหอศิลป์ก็ชอบกำเริบ
ทำให้อัจฉริยะตัวน้อยในวันนั้น ทุกวันนี้ต้องใจแตก ความรู้ที่สั่งสมมาในปัจจุบันจึงเหลือเพียงแค่ 1-10% เท่านั้นเอง