แหวนปริศนา กำเนิดนิกายสรวงสวรรค์

“ไม่ได้ ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาวิตก ในเมื่อตอนนี้แหวนยังอยู่กับเรา เราก็ต้องรีบกอบโกยให้มากที่สุดเพราะไม่รู้ว่าเจ้าของแหวะจะหาเราและแหวนเจอเมื่อไหร่ และที่สำคัญที่สุด!ห้ามตายเด็ดขาด”เขาพ่นควันออกมาก่อนที่จะสูดควันเข้าไปอีกครั้งก่อนที่จะขยี้บรุหรี่“ในเมื่อเอาของในเกมออกมาได้ มันก็น่าจะเอาของเขาไปในโลกของเกมได้เหมือนกัน แต่เราไม่มีทักษะอะไรเลย ใช่แล้วเราต้องหาอาวุธ!!ในเกมเราไม่มีอาวุธอะไรไว้ใช้ซักอย่างเพราะเป็นNPC สิ่งเดียวที่เราได้มาคือไอเท็มที่เป็นรางวัลให้กับผู้เล่น”เขาพ่นควันออกมาก่อนที่จะจับไปที่แหวน แล้วก็มีช่องเก็บของโผล่ขึ้นมา เขากดไปที่เม็ดยาในช่องเก็บของ[เม็ดยาชำระล้างคุณสมบัติ เพิ่มอัตราการฟื้นฟูในตัวละคร 4%เงื่อนไข สามารถใช้ได้แค่เม็ดเดียวหากใช้ซ้ำอีกจะไม่มีผล]ทันทีที่เขาหยิบมันออกมา เม็ดยาก็เรืองแสงสีทองอร่ามเปล่งประกายระยิบระยับอยู่ในขวดแก้ว เขาลองกดลงไปที่ขวดแก้วดูว่าข้อมูลจะขึ้นมาหรือไม่[เม็ดยาชำระล้าง ระดับเซียนโอสถคุณสมบัติ ชำระล้างร่างกายจนทำให้ร่างกายบริสุทธิ์100%เงื่อนไข สามารถใช้ได้แค่เม็ดเดียวหากกินเข้าไปอีกเม็ดจะไม่มีผล]“****!!!!”ไป๋เซี่ยกรีดร้องออกมาเสียงดังลั่นด้วยความตกใจ อะไร?ทำไมข้อมูลของเม็ดยาภายในเกมและเม็ดยาในโลกจริงมันถึงเปลี่ยไปวะ!!หรือว่าข้อมูลของไอเท็มต่างๆที่นำออกมาจะมีการเปลี่ยนแปลงไป!!“คุณสมบัติแบบนี้!!”เขารีบเปิดหาข้อมูลสำหรับติดต่อเพื่อขายเม็ดยาทันที เขาใช้เวลาสามชั่วโมงในการหาข้อมูลจนเจอที่ที่ขามั่นใจว่าปลอดภัยจริงๆ หลังจากได้ขอมูลที่เขาต้องการแล้วเขาก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วกดโทรออกไปทันที“ฮัลโหล สวัสดีครับหัวหน้าหยงใช่ไหมครับ”ไป๋เซี่ยตัดสินใจหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วโทรหาหัวหน้าที่ทำงานของตน[โอ้ เสียงแบบนี้ไป๋เซี่ยเองเหรอว่าไงๆ] หัวหน้าหยงรับโทรศัพท์ของไป๋เซี่ยด้วยความแปลกใจที่เห็นว่าไป๋เซี่ยโทรมา“คือผมจะขอลาออกนะครับ”ไป๋เซี่ยตัดสิ้นใจพูดมันออกไปโดยไม่ลังเล[ห๊ะ!! ทำไม อะไรกันทำไมมันกะทันหันแบบนี้ละ แกเป็นอะไรรึเปล่าหรือมีปัญหาอะไรในที่ทำงานบอกฉันได้นะ] ชายที่เป็นหัวหน้าตกใจจนร้องตะโกนออกมาแล้วถามด้วยความแปลกใจ“เปล่าครับหัวหน้า คือผมต้องว่าจะย้ายไปที่เมืองชิงตุ่ยครับ ส่วนเรื่องเงินของเดือนนี้ถ้าเป็นไปได้ช่วยโอนมาที่บัญชีผมได้ไหมครับ”ไป๋เซี่ยพูดโกหกออกไปและถามเรื่องเงินของเขาไปด้วย[ทำไมมันกะทันหันแบบนี้ แกจะไปทำอะไรชิงตุยนะ งานใหม่เหรอ] หัวหน้าเขาถามออกมาด้วยความสับสนและแปลกใจ“ใช้แล้วครับ เอ่อผมขอเก็บของก่อนนะครับหัวหน้า สวัสดีครับ”ไป๋เซี่ยหาข้ออ้างเพื่อขอวางสาย[โอเคๆ เรื่องเงินไม่ต้องห่วงเดี๋ยวฉันจัดการให้ ไปอยู่ที่นั่นก็ดูแลตัวเองดีๆด้วยนะ เอาละแค่นี้ละ] หัวหน้าของเขาก็บอกลาแล้วรับปากว่าจะจัดการเรื่องเงินให้“หัวหน้าก็เหมือนกันนะครับ”หลังจากที่พูดจบไป๋เซี่ยก็กดวางสายไป เขาถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งใจก่อนที่จะทิ้งตัวลงนอนและผล็อยหลับไปในเช้าวันต่อมา เขาตื่นขึ้นมาด้วยความตกใจเพราะว่ามันเลยเวลางานของเขาแล้ว แต่เขาก็ฉุดคิดขึ้นได้ว่าเมื่อคืนเขาได้โทรไปลาออกแล้ว เขาทิ้งตัวลงนอนอีกครั้งก่อนที่จะค่อยๆผล็อยหลับไปอย่างสบายใจเขาตื่นขึ้นมาอีกครั้งในเวลาใกล้เที่ยง เขาลุกขึ้นไปหยิบอาหารแช่แข็งในตู้เย็นมาอุ่นก่อนที่จะนั่งกินอย่างสบายใจ หลังจากที่กินจนอิ่มเขาก็นั่งเล่นโทรศัพท์สักพักเพื่อให้อาหารย่อยแล้วลุกขึ้นไปอาบน้ำและแต่งตัวหลังจากที่จัดการทุกอย่างเสร็จเขาก็ลงมากและนั่งรถประจำทางไปยังหอเซียนจักรกลหรืออีกชื่อคือหอจักรกลยุติธรรมหอเซียนจักรกลซึ่งมีฉายาว่าหอจักรกลยุติธรรม ที่หอแห่งนี้รับทำเรื่องธุรกรรมต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น ค้าขายสิ้นค้า ที่ดิน ฝากประมูล และเรื่องต่างๆอีกมากมาย หลังจากที่เดินทางมาถึงทางเข้า ไป๋เซี่ยก็เจอกับหุ่นยนต์ในชุดยามสีดำสองตัวอยู่เฝ้าซ้ายขวา มันทำให้เขาค่อยๆจมลงไปในความคิดของตัวเอง นี่คือเหตุผลที่ทำให้ขอแห่งนี้ได้ชื่อว่าหอเซียนจักรกลทุกๆอย่างจะถูกดูแลจัดการด้วยหุ่นยนต์ ใครที่พยายามติดสินบนโดยฝากข้อความผ่านทางหุ่นยนต์ไปยังผู้ที่คอยดูแลควบคุมหุ่นยนต์หรือจับหุ่นยนต์ไปเพื่อดึงข้อมูลธุระกรรมการซื้อขายต่างๆจากหุ่นยนต์จะถือว่ามีความผิดและถูกจับกุมทันที แต่นี่ไม่ใช่สาเหตุที่ชื่อทำให้หอเซียนจักรกลแห่งนี้โด่งดัง เหตุการณ์ที่หอเซียนจักรกลได้ฉายาว่าหอจักรกลยุติธรรมมันเริ่มจากตรงนี้เมื่อหลายปีก่อนเคยมีตระกูลผู้ฝึกตนที่ผู้นำตระกูลอยู่ระดับเอกภพเซียนขั้นสูง!! ชื่อว่าตระกูลเค่อ นายน้อยของตระกูลเค่อได้ทำการเข้าร่วมการประมูลเม็ดยาเม็ดยาระดับปราชญ์โอสถ(S)ชื่อว่าเม็ดยาจิตวิญญาณพฤกษา ผู้ที่กินเม็ดยานี้เข้าไปจะมีความสามารถและความชำนาญในการควบคุมธาตุไม้มากขึ้น ด้วยความไม่รู้จักพอ หลังจากที่ได้ลองใช้ยาเม็ดนี้ทำให้ระดับความเข้าใจในธาตุไม้ของเขาสูงขึ้นมาก และนั่นก็ทำให้เขาทำทุกอย่างเพื่อพยายามสืบหาข้อมูลของผู้เอาเม็ดยามาประมูลทุกทางแต่ก็ไม่มีวี่แววว่าเขาจะรู้ข้อมูลของเจ้าของเม็ดยาคนนั้นขึ้นมาเลยและเขาก็ได้ทำสิ่งที่ผิดพลาดที่สุดในชีวิตของเขาลงไป เขาได้ส่งคนมาจับหุ่นยนต์ตัวหนึ่งของหอจักรกลแห่งนี้ไป และเขาก็ดึงเอาขอมูลจากหุ่นยนต์และตามหาตัวผู้ที่เอาเม็ดยามาประมูลได้สำเร็จ ก่อนที่นายน้อยคนนั้นจะระรานผู้ที่นำเม็ดยามาประมูลเพื่อให้ผู้ที่หลอมเม็ดยาคนนั้นหลอมเม็ดยาให้ตนหรือมอบสูตรยามาให้ตนเองเสียเรืองนี้ทำให้ผู้ที่สร้างหอเซียนจักรกลนี้โกรธมาก และหลังจากนั้นไม่นานทางหอก็ได้ส่งคนไปจัดการกับตระกูลเค่อ ภายในคืนเดียวตระกูลเค่อทุกคนก็หายไปอย่างไร้ร่องรอยเหลือไว้เพียงชื่อเสียงที่เคยโด่งดังและคฤหาสน์ที่อยู่ในป่าเขตในกลับหายไปเหมือนมันไม่เคยมีอยู่ต้องบอกไว้ก่อนนอกจากผู้นำตระกูลที่อยู่ระดับ เอกภพเซียนขั้นสูงแล้ว เหล่าผู้อาวุโสก็ไม่อ่อนด้อย ไปกว่าผู้นำตระกูล และจำนวนผู้คนในตระกูลเค่อก็ไม่ใช่น้อยๆเรื่องนี้ทำให้ตระกูลใหญ่ๆภายในเมืองล้วนแล้วแต่หวาดผวาและเข้าใจถึงความแข็งแกร่งของหอเซียนจักรกลแห่งนี้ จนไม่มีใครมีความคิด หรือความกล้าที่จะไปหาเรื่องหอเซียนจักรกลนี้อีกเลยเรื่องนี้ทำให้เหล่าผู้คนมากมายล้วนแล้วแต่ยกย่องการจัดการปัญหากับเรื่องนี้อย่างยุติธรรม ก่อนที่จะพากันตั้งฉายาให้หอเซียนจักรกลแห่งนี้ว่าหอจักรกลยุติธรรมนี่คือเหตุผลที่ทำให้ไป๋เซี่ยนำเม็ดยามาขายที่แห่งนี้ มันถือว่ามีความปลอดภัยที่สุดแล้วที่เขาจะคิดออก หลังจากที่เดินเข้ามาแล้วเขาก็เดินไปที่โซนซื้อขายภายในโซนซื้อขานั้นจะถูกแบ่งออกเป็นห้องๆเพื่อป้องกันการมองเห็นและการดังฟังจากผู้ที่ประสงค์ร้ายเมื่อเขาเดินเข้ามาเขาก็เลือกเดินเข้าไปยังห้องห้องหนึ่งที่ว่างอยู่ภายในห้องห้องนั้นมีเพียงเคาน์เตอร์และเก้าอี้สูงที่วางไว้หน้าเคาน์เตอร์ ด้านหลังของเคาน์เตอร์มีหุ่นยนต์ผู้หญิงนั่งอยู่ เขาเห็นดังนั้นก็เดินเข้าไปนั่งทันที[ท่านต้องการมาซื้อหรือมาขายคะ] หุ่นยนต์ที่เห็นไป๋เซี่ยเดินเข้ามานั่งก็ยิ้มและเอ่ยถามขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เป็นมิตร“มาฝากประมูลครับ”ตนก็เอาขวดแก้วที่บรรจุเม็ดยาสีทองอร่ามที่เปล่งประกายออกมาจากแหวนแล้ววางไว้บนเคาน์เตอร์ตรงหน้าของหุ่นยนต์[กรุณารอซักครูนะคะ ทางเราขอทำการตรวจสอบเม็ดยาเม็ดนี้ก่อน]หุ่นยนต์ยื่นมือมารับขวดแก้วที่บรรจุเม็ดยาสีทองอร่ามนี้อย่างเบามือแล้วลุกเดินหายไป“ครับ”ไป๋เซี่ยก็ทำเพียงพยักหน้าโดยที่ไม่พูดอะไร พร้อมกับหยืบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นรอนกระทั่งหุ่นยนต์หญิงเดินกับมาคืน[จากการตรวจสอบสินค้าของท่าน สินค้าของท่านมีคุณสมบัติในการเข้ารวมการประมูลคะ แต่การตรวจสอบยังไม่เสร็จสิ้น ทางเราจะตำการตรวจสอบซ้ำเพื่อความละเอียดก่อนที่จะปล่อยประมูลคะ ท่านต้องการส่งเม็ดยาเม็ดนี้เข้ารวมการประมูลเลยใช่ไหมคะ]“ส่งครับ”ไป๋เซี่ยพยักหน้า[ขอบัตรข้อมูลส่วนตัวด้วยคะ]หุ่นยนต์แบมือไปทางไป๋เซี่ย“นี่ครับ” ตนก็หยิบบัตรในกระเป๋าเสื้อพร้อมกับยืนให้[เรียบร้อยคะ การประมูลจะมีขึ้นพรุ่งนี้เช้าในช่วงเวลา 10:00 และจบลงในเวลา 11:00 หลังจากที่ทำการประมูลแล้วทางเราจะหักค่าฝากประมูล 10% นะคะ] หุ่นยนต์เอาบัตรไปลงข้อมูลทั้งหมดเอาไว้ก่อนที่จะยื่นบัตรคืน“ตกลงครับ งั้นผมไปได้เลยใช่ไหมครับ”ไป๋เซี่ยรับบัตรมาคืนพร้อมกับเอ่ยถาม[ใช่คะ ขอบคุณที่ใช้บริการนะคะ]หุนยนต์เอ่ยตอบพร้อมกับลุกขึ้นและก้มหัวลงไป๋เซี่ยก็พยักหน้าก่อนที่จะเดินออกไป หลังจากนั่งรถแท็กซี่กลับมาถึงหอพัก ทันทีที่เขามาถึงห้องเขาก็ทิ้งตัวลงนอนพร้อมกับคิดถึงเงินที่จะได้ในพรุ้งนี้แล้วเหลือบมองไปที่แหวน“เม็ดยาชำระล้างระดับเซียนโอสถงั้นเหรอ?”ไป๋เซี่ยเดินเข้าไปในห้องน้ำแล้วถอดเสื้อผ้าออกเขาเดินไปนั่งลงในอางอาบน้ำแล้วเอาเม็ดยาออกมากิน ทันทีที่เม็ดยาตกถึงท้องร่างกายของเขาก็รู้สึกอุ่นไปทั้งตัวสิ่งสกปรกภายในร่างกายของเขาค่อยๆถูกขับออกมาผ่านผิวหนังทางร่างกายและทวารทั้ง 9 หู ตา จมูก ปาก ทางรูทวารหนัก และทางรูทวารเบา โดยที่เขาไม่รู้ตัวเลย สมาธิของเขาทั้งหมดจดจ่ออยู่กับการซึมซับพลังงานเข้าร่างกายละจ่มอยู่กับความรู้สึกอุ่นสบายที่เกิดขึ้นกับร่างกายทั่วร่าง“อะไรวะเนี่ย! ถุ๊ยๆๆ!!”หลังจากที่เขารู้สึกตัวเขาก็ได้กลิ่นที่เหม็นเน่าฉุนอย่างรุนแรง ก่อนที่จะรู้ตัวว่ารอบตัวและตัวเขาเต็มไปด้วยคราบสีดำที่แห้งกรังติดเต็มตัวและเต็มพื้นห้องน้ำ เขาต้องเสียเวลาจัดการทำความสะอาดห้องน้ำไปอีกยกใหญ่ ก่อนที่จะได้ออกมาทิ้งตัวลงบนที่นอน“อ้าาาห์~รู้สึกสบายตัวอย่างบอกไม่ถูกเลยแฮะ~~เดี๋ยวนะ!นี้ฉันใช้เวลาตั้งแต่เมื่อวานจนเช้าเลยงั้นเหรอ”เขาที่เพิ่งทิ้งตัวลงเตียงก็หยิบโทรศัพท์มาเพื่อที่จะเล่น แต่เมื้อเห็นเวลาเขาก็ต้องร้องออกมาด้วยความตกใจ 09:45 น. แล้วลุกขึ้นไปเปิดม่านดู

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 3 เม็ดยาชำระล้าง?

นิยายแนะนำ

แหวนปริศนา กำเนิดนิกายสรวงสวรรค์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 3 เม็ดยาชำระล้าง?

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้