ตอนที่สาม แม็กนัสผู้กล้าในตำนาน
เื่ที่ทำให้ผมลำบากใจอีกอย่างหนึ่งคือโลกนี้มีตำนานเื้ัมากเกินไปแถมหายนะก็สารพัดอย่าง
แต่โชคดีที่การเสี่ยงมาหาอีสเต้อเอ้กนี้ประสบความสำเร็จ
ด้วยคุณสมบัติอัจฉริยะในตำนานของผม
สามารถใช้ทักษะสื่อสารของสัตว์เลี้ยงที่ได้มาจากลุงเลี้ยงวัวของหมู่บ้านได้สำเร็จและหากมาคุยกับวัวที่อยู่หน้าหมู่บ้าน วัวจะเล่าให้เราฟังถึงความหลังเื่ราวทั้งหมดจากภาคก่อนๆที่ส่งมาถึงปัจจุบันนี้
แม็กนัสคือตัวเอกในภาคก่อนๆ ที่ผ่านเื่ราวมหากาพย์หลายตอนจบที่มาลงเอยในการเกิดเป็วัวอยู่หน้าหมู่บ้านนี้ ในภาคที่เขาไมได้เป็พระเอกก็ยังมีร่างความทรงจำ ร่างเงา ร่างปลอมฯลฯต่างๆสารพัด
ทำให้ผมอุ่นใจขึ้นมากพอสมควร ที่อย่างน้อยเป็คนที่ยากจนอย่างลูกชาวนาในหมู่บ้านแต่อย่างน้อยผมก็สามารถคุยกับแม็กนัสที่สู้กับเทพเ้าปละปีศาจสารพัดอย่างมาได้ แน่นอนเขาปราบไม่ได้ทั้งหมด แต่สู้กับปีศาจที่ควบคุมมิติได้ เขากลายเป็วัวโดยไม่ตายไปเลยแบบคนอื่นๆก็ถือว่าเก่งที่สุดแล้วในสายตาของผม
เอาแบบทางเทคนิคคือเขาคือท่านบรรพบุรุษของผมนั่นล่ะ
เหมือนเป็มุกที่พระเอกแต่ละภาคต้องเกี่ยวข้องกันไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง
มีแฟนคลับบางคนคิดว่าที่เขากลับชาติมาเป็วัวเพราะสายเืผู้กล้าเรียกหากันเหมือนกับตระกูลโจสตาร์กับดีโอ
ซึ่งนั่นก็เป็เื่ที่ผมกังวลอยู่ มากกว่าเื่ความสามารถ ผมว่าเป็เื่ของจิตใจ ที่ผมทำตัวไม่ได้อย่างพระเอกโชวเน็นอย่างนั้นถึงจะต้องเลอืกทางอย่างอื่น
“ขอบคุณครับท่านแม็กนัส”
ผมโค้งคารวะตามธรรมเนียมของผู้ชายชาวอาทิตย์อุทัย..ทั้งที่ชื่อและเซ็ตติ้งโลกนี้เป็ภาษาอังกฤษทางยุโรปแต่กลับมีแิชาวแดนอาทิตย์อุทัยแฝงอยู่มากมาย
“ผมต้องทำสัญลักษณ์ราศีสิงห์เพื่อเพิ่มพลังในการปลุกใจตรงนี้สินะครับ?”
ผมยกสมุดขึ้นมาจด
สมุดจดนั้นราคาแพงสำหรับชาวบ้านที่ต้องใช้อย่างประหยัด คนมีโอกาสร่ำเรียนหนังสือนั้นมีน้อยนัก
ส่วนผมเองนั้นยังพอได้เรียนกับเขาบ้างตามเนื้อเื่ต้นฉบับด้วยความเมตตาของบาทหลวง นักบวชประจำหมู่บ้านที่อดีตคือมือปราบมาร Inquisitor ที่มีหน้าที่ไต่สวนคนทำผิดกฎศาสนาและแนวทางการใช้เวทย์ต้องห้ามต่างๆ
แต่คนในหมู่บ้านจะรู้จักแกในฐานะนักบวชชราผู้ใจดีนั่นเอง
ผมพยายามหาทางให้แกลองใช้คาถาต่างๆใส่ผม เพื่อให้ผมจะสามารถใช้คาถานั้นได้แบบความสามารถสุดโกงของพระเอก แต่ตอนนี้ยังไม่เป็ผลเท่าไร
ทำได้แค่ลองให้แม่เฒ่าประจำหมู่บ้านร่ายคาถาทำความสะอาดใส่ตัวผม Purify และคาถาในชีวิตประจำวันที่ไม่เป็อันตราย
อาจจะเพราะความเป็เด็กที่ยังเรียนรู้ได้เร็วและความทรงจำในชาติก่อน
ทำให้ผมเลือกที่จะเดิมพันในวิชาการมากกว่าพลังใจตามเนื้อเื่ต้นฉบับ
หากเราตั้งเป้าประสงค์ว่าจะสามารถจัดการกับเทพมารที่ควบคุมมิติได้เป็ความฝันวัยเด็กของเราก็จะรู้ว่าเส้นทางข้างหน้ามันยากเย็นยิ่งนัก
ตามต้นฉบับพระเอกของเื่คงผ่านไปได้เพราะจิตใจที่้าจะช่วยเหลือคนอื่นที่อยู่ตรงหน้าเท่านั้น
ผมไม่มีคุณสมบัติความคิดแบบนั้น
ผมคิดแต่ล่วงหน้าไปยาวไกลและเห็นแต่ความยากลำบากคอยอยู่เท่านั้น
แต่เศร้าหรือยากลำบากแค่ไหน ไม่ใช่สาเหตุที่ผมต้องถอยหนีแต่ประการใด
“มอออ เ้าหนุ่มเ้าหวังจะเป็ศิษย์ของข้าเ้าชื่ออะไรหรือ?”
วัวแม็กนัสเอ่ยถาม
“ผมชื่อ เคน อาจจะเป็สายเืคนหนึ่งของท่านแม็กนัสครับ และผมก็้าพลังที่มากพอที่จะไม่แพ้เทพปีศาจ”