บทที่ 12 งานฉลองวันเกิดครบรอบหนึ่งเดือน
เมื่อเสียงน้ำหยุดลง หลีเกอจึงรีบยัดมือถือใส่กระเป๋ากางเกงไว้เหมือนเดิม แล้วทำท่าทางเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
“คุณมาทำอะไรที่นี่น่ะ?” เมื่อเห็นหลีเกอมาที่ห้องนอนของเขา
ฟู่อวิ๋นจือก็ถึงกับใ สายตาของเขาจับจ้องไปที่เสื้อผ้าในมือเธอ และเมื่อเห็นว่าไม่มีอะไรผิดปกติเขาก็ดูโล่งใจ
หลีเกอยังคงทำสีหน้าปกติ ยิ้มพร้อมยื่นเสื้อผ้าให้เขา “ฉันเห็นคุณไม่ได้กลับไปนอนที่ห้องนอนหลักก็เลยมาดูที่นี่ ฉันอยากถามว่าเื่งานฉลองวันเกิดครบหนึ่งเดือนลูกชายของลูกพี่ลูกน้องคุณ เราควรให้อั่งเปาเท่าไหร่ดี”
“ครอบครัวพวกเราสนิทกับครอบครัวของเขา ก็ให้แปดหมื่นแปดพันก็แล้วกัน”
จำนวนเงินนั้นไม่น้อยเลย
หลีเกอพยายามเก็บซ่อนความรู้สึกไว้ เธอเม้มริมฝีปากเล็กน้อยก่อนจะพูดว่า “ได้ แต่อวิ๋นจือคุณก็รู้ว่าแม่ของฉันเข้าโรงพยาบาล ตอนนี้ฉันเองก็เหลือเงินไม่มาก ครั้งนี้คุณช่วยออกเงินให้ก่อนได้ไหมคะ?”
เมื่อได้ยินแบบนั้นสีหน้าของฟู่อวิ๋นจือก็เปลี่ยนไป และพูดออกมาโดยไม่คิดให้ดีก่อน “แผนกแปลของคุณเงินเดือนสูงมากไม่ใช่เหรอ? แค่แม่เข้าโรงพยาบาลแค่นี้ จะใช้เงินมากแค่ไหนกัน?”
เขาเห็นหลีเกอจ้องเขม็งก็รู้ว่าตัวเองพูดสิ่งที่ไม่ควรพูดออกไป
จึงรีบพูดด้วยน้ำเสียงเอาใจ “ที่รัก ไม่ใช่แบบนั้นนะ ผมหมายความว่าเื่พวกนี้เมื่อก่อนคุณก็เป็คนดูแลทั้งหมด ผมไม่ค่อยรู้เื่พวกนี้เลย ครั้งนี้คุณเป็คนดูแลน่าจะดีกว่านะ”
“อวิ๋นจือ เงินเดือนของฉันสูงก็จริง แต่ส่วนใหญ่ฉันก็ให้แม่ไปหมดแล้ว”
หลีเกอพยายามกลั้นความรู้สึกในใจ “ไม่อย่างนั้นฉันก็จะขอเงินคืนจากแม่ฉันก็ได้ แต่เงินตั้งแปดหมื่นแปดพันฉันคงหาไม่ได้”
สีหน้าของฟู่อวิ๋นจือแข็งค้างไปชั่วขณะ เขาไม่คิดว่าหลีเกอที่มักจะพูดจาอ่อนหวาน จะแสดงท่าทีที่แข็งกร้าวแบบนี้
เขาเองก็ไม่อยากบังคับ จึงพยักหน้าแล้วรับปากว่าจะไปถอนเงินมาให้
เมื่อเห็นหลีเกอถือเอกสารอยู่ฟู่อวิ๋นจือถามว่า “นั่นอะไรน่ะ? ให้ผมหรือเปล่า?”
ฟู่อวิ๋นจือถามพลางยื่นมือมาหวังจะหยิบไปดู แต่หลีเกอก็ชักมือกลับ
“อ้อ! นี่เป็เอกสารแปลน่ะ พอดีฉันหาปากกาไม่เจอ ก็เลยเอาเอกสารมาที่นี่ด้วย”
ฟู่อวิ๋นจือก็ไม่ได้สงสัยคำพูดของเธอ “ปากกาอยู่บนหัวเตียงน่ะ”
“ฉันรู้แล้วค่ะ เซ็นเอกสารเรียบร้อยแล้ว คุณพักผ่อนก่อนเถอะ ฉันจะออกไปแล้ว”
หลังกลับมาถึงห้องหลีเกอรู้สึกแย่มาก
หลีเกอนึกถึงความโง่เขลาของตนเองในอดีต ที่รู้สึกว่าการแต่งงานเข้ามาในตระกูลฟู่นั้นถือเป็เื่ที่เป็เกียรติมาก เธอจึงพยายามทำทุกอย่างด้วยความระมัดระวัง เมื่อแม่สามีจัดงานสังสรรค์ หรือญาติพี่น้องจัดงานวันเกิด เธอก็ต้องเป็คนจ่ายค่าใช้จ่ายเองทั้งหมด
แต่วันนี้เพียงเพราะแม่ของเธอต้องนอนโรงพยาบาล เงินในมือเธอมีไม่พอ ขอให้ฟู่อวิ๋นจือจ่ายเงินให้หลานชายไปเท่านั้น เขากลับตำหนิเธอว่าทำไมไม่มีเงิน
น่าสมเพชจริง ๆ!
เขาเอาเงินไปซื้อของให้ชู้ได้ แต่เงินของเธอก็ต้องให้ครอบครัวเขางั้นเหรอ?
เมื่อหลีเกอนึกถึงข้อความที่เพิ่งเห็น และท่าทีของฟู่อวิ๋นจือ เธอบีบเอกสารหย่าในมือแน่น สายตาค่อย ๆ เปลี่ยนไปเป็ความโกรธแค้น
ฟู่อวิ๋นจือกับชู้ของเขาวางแผนทำลายเธอ ดังนั้นเธอจะต้องตอบแทนพวกเขาให้สาสม!
...
ไม่นานก็ถึงวันงานวันเกิดของหลานชายฟู่อวิ๋นจือ
หลีเกอแต่งตัวอย่างหรูหราเพื่อไปร่วมงานกับฟู่อวิ๋นจือและแม่สามีของเธอ
เมื่อรถมาถึงสถานที่จัดงาน หลีเกอจึงรู้ว่างานวันเกิดของหลานชายเขาจัดที่โรงแรมหรูในตัวเมืองที่มีชื่อเสียงและแพงมาก จึงรู้สึกประหลาดใจ
ลูกพี่ลูกน้องของฟู่อวิ๋นจือเปิดบริษัทขนส่งสินค้า รายได้ต่อเดือนไม่น้อยเลย แต่การจัดงานวันเกิดลูกในโรงแรมที่มีราคาแพงถึง 20,000 หยวนต่อโต๊ะ ดูจะฟุ่มเฟือยเกินไปรึเปล่าเนี่ย?
หลัวหลานเองก็รู้สึกว่าโรงแรมนี้หรูหรามากเหมือนกัน
ดังนั้นเมื่อเธอเห็นภรรยาของลูกพี่ลูกน้องอวิ๋นจือ อุ้มลูกมารับแขกที่หน้าประตู เธอก็เดินเข้าไปทักทายด้วยรอยยิ้มว่า “ อ้าว ชิงชิง งานวันเกิดของลูกเธอ เลือกสถานที่จัดงานเลี้ยงฉลองแพงเกินไปหรือเปล่า?”
“แหมคุณป้าคะ พวกเราเป็ครอบครัวเดียวกันนี่คะ ฉันดีใจมากที่พวกคุณมาร่วมงานฉลองวันเกิดครบเดือนของลูกชายฉัน ไม่ว่ามื้อนี้จะแพงแค่ไหนก็คุ้มค่าค่ะ” ภรรยาของลูกพี่ลูกน้องอวิ๋นจือพูดด้วยน้ำ
เสียงอ่อนหวาน
หลีเกอหัวเราะในลำคอ
ครอบครัวเดียวกันงั้นเหรอ? เธอไม่รู้จักนิสัยของซ่งชิงภรรยาของลูกพี่ลูกน้องคนนี้เลยหรือไง?
เธอขี้เหนียวกว่าแม่สามีของเธอเสียอีก ยืมเงินคนอื่นก็ไม่คิดจะคืน แถมยังชอบโอ้อวดอีก!
ชิงชิงพูดขึ้นอย่างไม่ใส่ใจว่า “ที่จริงฉันเองก็ไม่อยากจัดงานที่โรงแรมแพงขนาดนี้หรอก แต่ก่อนหน้านี้ฟู่ซางได้ส่งข้อความไปหาคุณอา บอกว่าอยากเชิญเขามาร่วมงานวันเกิดลูกชายของเราด้วย เขาก็ตกลงรับปากว่าจะมา ฟู่ซางกลัวว่าโรงแรมที่อื่นจะไม่ดีพอเลยให้ฉันจองที่นี่”
หลัวหลานเปลี่ยนสีหน้าทันที
แม้แต่หลีเกอเองก็อึ้งไปชั่วขณะ
คนที่ฟู่อวิ๋นจือและฟู่ซางเรียกว่าอา นอกจากฟู่ซือเหยียนแล้วก็ไม่มีใครอีกแล้ว
จะเป็ไปได้ยังไง? ฟู่ซือเหยียนงานยุ่งมากขนาดนั้น ั้แ่กลับมาจากต่างประเทศก็เอาแต่ทำงาน ไม่ค่อยสนใจญาติพี่น้องในตระกูลฟู่ เขาจะมาร่วมงานวันเกิดลูกของฟู่ซางได้ยังไง?
2K
