หลังจากได้นอนหลับพักผ่อนอย่างเต็มที่ตลอดทั้งคืนโมเรย์ก็ตื่นขึ้นมาด้วยความสดชื่นกระปรี้กระเปร่า ในโลกเดิมนั้นเด็กหนุ่มไม่เคยได้ัักับความรู้สึกแบบนี้เลยสักครั้งจึงรู้สึกแปลกใหม่และยินดีอย่างยิ่ง
จริงอย่างที่คนเฒ่าคนแก่ว่าไว้ การไม่มีโรคคือลาภอันประเสริฐ ความรู้สึกเบาสบายไปทั้งเนื้อทั้งตัวแบบนี้เป็อะไรที่มีความสุขจริงๆ
'อรุณสวัสดิ์ครับโฮสต์ โฮสต์้าให้แฮปปี้แสดงผลการตอบรับเมื่อวานหรือไม่ครับ'
" เอาสิ "
โมเรย์พยักหน้าตอบขณะกำลังลงมือทำซุปสาหร่ายไข่น้ำกินเป็อาหารมื้อเช้าไปด้วย เมื่อคืนเขาเหนื่อยเกินไปพอหัวถึงหมอนก็หลับเป็ตายไม่ทันได้ดูผลตอบรับจากการไลฟ์ครั้งแรกเลย แต่ก็ช่วยไม่ได้เมื่อวานเกิดเื่ขึ้นมากมายเกินไปแค่เขาอดทนจนไลฟ์จบก็ถือว่าเก่งมากแล้ว
ติ้ง
ระบบ 'มอบความสุข' ฟังก์ชัน Happy999 Number : 999
โฮสต์ : โมเรย์ โคลร์
เพศ : ธีโอ
อายุ : 24 ปี
สูง : 165 ซม.
น้ำหนัก : 45 กก.
ระบบค่าพลัง : F
ค่าความสุข : 1,524
Star : 0
Coin : 31,208
ทักษะ : 1] โภชนาการ : F
2] ทักษะพิเศษ : ยังไม่ปลดล็อค
3] รักษา/ฟื้นฟู : ยังไม่ปลดล็อค
4] สมรรถภาพทางกาย : F+
ฟังก์ชันเสริม : เข็มทิศสุญญากาศ
คอยน์ 31,208 เหรียญ!! ว้าว!! เขารวยแล้ว
โมเรย์ดวงตาเป็ประกายด้วยความตื่นเต้นไม่คิดว่าผลตอบรับในการไลฟ์ตรีมครั้งแรกจะดีขนาดนี้ คิดไม่ผิดจริงๆ ที่เขาตัดสินใจยึดอาชีพบล็อกเกอร์สายอาหาร ในที่สุดเขาก็ไม่ต้องกลัวว่าจะอดตายแล้ว ช่างมีความสุขจริงๆ แต่ว่าทำไมค่าความสุขถึงมีแค่นี้เองล่ะ??
" แฮปปี้ทำไมค่าความสุขถึงมีแค่นี้เองล่ะ "
' สถิตินี้ถือว่าปกติครับ เพราะมวลความสุขของแต่ละคนมีไม่เท่ากัน ระบบจึงต้องปรับสมดุลมวลความสุขที่ได้ให้สอดคล้องกันมากที่สุด เมื่อประมวลเป็ค่า HP ที่เหมาะสมแล้วแฮปปี้จะเก็บค่า HP ครึ่งหนึ่งเพื่อใช้เป็พลังงานสำรองของระบบ และอีก 1 ส่วนนำมาแปรสภาพเป็พลังงานความสุขให้แก่โฮสต์เพื่อชดเชยพลังงานที่สูญเสียไปในแต่ละวัน
ดังนั้นค่า HP ที่แสดงผลให้โฮสต์เห็นจึงเป็ค่า HP ที่แฮปปี้สามารถแลกเปลี่ยนกับโฮสต์เพื่อนำส่งกลับไปยังกาแล็กซีต้นทางได้จริงครับ '
" พลังงานความสุขคืออะไรอ่ะทำไมผมต้องใช้มันด้วย มันเหมือนค่าพลังมวลกายของชาวดวงดาวหรือเปล่า "
' ไม่เหมือนกันครับ พลังงานความสุขของโฮสต์จะแตกต่างออกไปเพราะโฮสต์คือผู้ 'ระบบมอบความสุข' ที่ขับเคลื่อนด้วยมวลความสุข ดังนั้นจึงต้องมีพลังงานความสุขหล่อเลี้ยงจิติญญาอยู่เสมอ พลังงานนี้จะผสานเข้ากับจิติญญาของโฮสต์โดยตรงทำให้ผู้คนที่อยู่รอบข้างโฮสต์รู้สึกผ่อนคลายเบาสบายได้
ส่วนค่าพลังมวลกายจะส่งผลโดยตรงต่อความแข็งแกร่งในร่างกายของคนคนนั้น ไม่ส่งผลต่อผู้อื่น ยกเว้นกรณีที่มีการต่อสู้กันจึงจะส่งกระทบเป็แรงกดดันต่ออีกฝ่ายครับ '
" งั้นก็หมายความว่าค่าความสุขที่ผมหามาได้จะถูกหักออกไป 3 ใน 4 ส่วนเสมอแล้วผมก็ยังต้องเพิ่มค่าพลังมวลกายของตัวเองเพื่อความแข็งแกร่งในอนาคตด้วย ถูกต้องไหม "
' ถูกต้องครับ '
โมเรย์กินซุปสาหร่ายไปทำความเข้าใจไปด้วย ดูเหมือนว่าการหาค่าความสุขตามที่ระบบกำหนดจะไม่ได้ง่ายดายอย่างที่คิดเสียแล้ว
' โฮสต์้าปลดล็อคระบบร้านค้าความสุขผันผวนหรือไม่ครับ '
" ก็ดีเหมือนกันผมจะได้เข้าไปดูด้วยว่ามีอะไรที่พอจะซื้อได้บ้าง "
' เพื่อความสะดวกในอนาคตโฮสต์้าให้แฮปปี้เปลี่ยนค่า HP เป็เหรียญ Star โดยอัตโนมัติเลยหรือไม่ครับ '
" ตกลง "
' เปิดโหมดแลกเปลี่ยนค่าความสุขอัตโนมัติ 5 4 3 2 1 Start
เปิดโหมดโรมมิ่ง 5 4 3 2 1 ยืนยันการแลกเปลี่ยน HP : Star สำเร็จ '
ติ้ง
' ยอด Star : 152.4 เหรียญ '
ติ้ง
' ปลดล็อคระบบร้านค้าความสุขผันผวน ค่าธรรมเนียม Star10 เหรียญ ปลดล็อคสำเร็จ ยอด Star คงเหลือ 142.4 เหรียญ '
ยินดีต้อนรับเข้าสู่ระบบร้านค้าความสุขผันผวน ท่าน้าเข้าชมสินค้าหรือไม่ หาก้ากรุณากด Yes หากไม่้ากด No
โมเรย์มองข้อความสามมิติตรงหน้าแล้วกดเข้าชมโดยไม่ต้องคิด
ทันทีที่กดเข้ารับชมบรรยากาศรอบข้างของเด็กหนุ่มก็เปลี่ยนไปกลายเป็ลานกว้างภายในชั้นล่างของห้างสรรพสินค้าหรูหราแห่งหนึ่ง เมื่อเหลียวมองด้านข้างจะเห็นปุ่มสามมิติรอยอยู่ใกล้ๆ อย่างเป็ระเบียบคล้ายปุ่มกดลิฟต์ไม่มีผิด แต่ว่าปุ่มกดนี้ไม่ได้แสดงเลขที่ชั้นแต่ระบุชื่อหมวดสินค้าแทน และ้าสุดมีแถบยาวโปร่งแสงขนาด 5 ซม. ด้านในมีรูปแว่นขยายขนาดเล็กอยู่มุมขวาสุดเพื่อใช้ค้นหาสินค้าที่้าหากหาหมวดสินค้าไม่เจอ
" โอ้โห มีสินค้าเยอะมากเลย เอ๊ะ!! ที่นี่มีขายสัตว์เทพด้วย!! สุดยอดมาก "
' ที่ระบบร้านค้าฯของเรามีจำหน่ายสินค้าทุกประเภทครับ ซึ่งสินค้าเหล่านี้ล้วนมาจากโฮสต์ผู้ 'ระบบมอบความสุข' ในแต่ละมิติทั้งหมด โฮสต์เองก็สามารถวางจำหน่ายสินค้าจากกาแล็กซีนี้ได้เหมือนกันครับ
โดยสินค้าที่โฮสต์วางจำหน่ายระบบร้านค้าฯจะเป็ผู้ประเมินราคากลางให้ และรายได้ 40% หลังจากการจำหน่ายสินค้าทั้งหมดจะถูกหักเป็ค่าธรรมเนียมเข้าระบบครับ '
" แพงมาก "
' นี่คือนโยบายของระบบครับ '
โมเรย์ได้แต่ยอมรับชะตากรรมของตัวเองอยู่เงียบๆ ช่างเป็ระบบที่เคี่ยวไม่มีใครเกิน นายทุนหน้าเื!! นี่ผู้สร้างคงไม่ได้เป็ญาติกับเ้าสัวบางคนที่เขารู้จักในโลกก่อนหรอกใช่ไหม??
หลังจากต่อว่าระบบภายในใจไปหลายตลบ โมเรย์ก็เลือกหมวดเครื่องปรุงเป็อย่างแรก หากอยากทำอาหารให้อร่อยจะขาดเครื่องปรุงรสไปได้อย่างไรกัน เมื่อวานถือเป็กรณีพิเศษที่เขาไม่มีทางเลือกเลยต้องทำอาหารไปทั้งแบบนั้น อันที่จริงโมเรย์สามารถสั่งซื้อสินค้าจากห้างใน Star9999 ก็ได้ แต่จากความทรงจำของโมเรย์คนเดิมนั้นนอกจากสินค้าประเภทเนื้อ พืชผัก ธัญพืชแล้วก็ไม่มีอย่างอื่นอีก ไม่ต้องพูดถึงวัตถุดิบจากท้องทะเลเลย แค่มีเครื่องปรุงรสพื้นฐานอย่างพวกเกลือ น้ำตาล พริก มะนาว ข่า ตะไคร้ ใบมะกรูดก็ถือว่าดีมากแล้ว เห็นได้ชัดเลยว่าวัฒนธรรมด้านอาหารนั้นทิ้งห่างวัฒนธรรมโบราณที่ได้รับการฟื้นฟูอย่างอื่นไปมาก
พอไม่มีคอยน์ก็หาซื้อของไม่ได้ พอมีคอยน์อยู่เต็มกระเป๋าก็ยังหาซื้อของที่้าไม่ได้อีก เป็โมเนย์นี่เหนื่อยมากนะ!!
หลังจากเลื่อนดูเครื่องปรุงมากมายในห้างสรรพสินค้าโมเรย์ก็ตัดสินใจไม่ได้ว่าจะเลือกซื้ออะไร อย่าลืมว่าเขาต้องไลฟ์สตรีมทำอาหารจริงๆ ไม่ได้ตัดต่อเป็คลิปแล้วค่อยโพสต์ลงแฟลตฟอร์มทีหลังเหมือนลงโซเชียลในโลกก่อน หากผู้ชมเกิดสงสัยขึ้นมาว่าเครื่องปรุงพวกนี้ทำมาจากอะไรแล้วเขาจะตอบยังไง!!
ดูอย่างเมื่อวานที่เขาตัดสินใจนำสาหร่ายน้ำจืดมาทำอาหารสิ นั่นก็ไม่ใช่ว่าเขาจะไม่คิดถึงผลที่ตามมา แต่เขาไม่มีทางเลือกอื่น เพราะนอกจากสาหร่ายแล้วก็มีแค่มันเทศมรกตเท่านั้น แต่มันเทศมรกตต้องใช้เวลาทำนานกว่าสาหร่ายและร่างกายของเขาก็ไม่สามารถรอนานได้มากกว่านั้นแล้ว อีกอย่างสาหร่ายนั่นก็หาง่ายทั้งยังมีสรรพคุณมาก
อย่าเห็นว่าที่นี่คือยุคอวกาศในอีกหลายพันปีต่อมาแล้วจะเจริญรุ่งเรืองไปเสียหมดทุกอย่าง ความจริงแล้วก็ไม่ต่างจากโลกในอดีตเลยที่มีทั้งคนมั่งมีและยาจกเข็ญใจ ไม่ต้องไปดูที่ไหนไกลเลยตัวเขาเองก็ถูกจัดอยู่ในกลุ่มคนยากจนข้นแค้นเหมือนกัน ดังนั้นเขาจึงเลือกที่จะบอกสรรพคุณของสาหร่ายออกไปโดยตรง อย่างน้อยผู้คนก็จะได้มีกินมากขึ้นอีกหน่อย ร่างกายแข็งแรงขึ้นอีกนิด
ก็ไม่ใช่ว่าเขาเป็คนจิตใจดีมีเมตตาต่อสัตว์โลกอะไรเทือกนั้นหรอกนะ เพียงแต่ว่าเกิดมามีร่างกายอ่อนแอ 3 วันดี 4 วันไข้ สิ่งที่ทำได้ดีที่สุดมาโดยตลอดก็คือการสงบจิตสงบใจตัวเองไม่ให้ฟุ้งซ่านจนส่งผลกระทบต่อสุขภาพ นานวันเข้าก็เลยกลายเป็คนเฉื่อยชาไปเสียอย่างนั้น แต่เขาก็ยังคงคาดหวังอยู่เสมอว่าตัวเองจะมีสุขภาพร่างกายที่แข็งแรงและสามารถท่องออกไปในโลกกว้างอย่างอิสรเสรีได้ในสักวันหนึ่ง จนมันกลายเป็เป้าหมายและความฝันที่เขายึดมั่นเอาไว้โดยไม่รู้ตัว ดังนั้นเมื่อสาหร่ายพวกนี้สามารถทำให้ร่างกายของผู้คนแข็งแรงขึ้นได้ทำไมเขาจะไม่บอกต่อล่ะ ความเจ็บป่วยนั้นไม่ใช่เื่ดี เื่นี้เขาเข้าใจมันถ่องแท้ยิ่งกว่าใครๆ
หลังจากตรวจดูแล้วไม่พบเครื่องปรุงที่สามารถนำออกมาใช้ได้ในตอนนี้ พวกที่ซื้อได้ด้วยคอยน์ปกติก็มีอยู่ในห้างสรรพสินค้า Star9999 ทั้งหมด โมเรย์จึงเลือกเข้าดูหมวดอุปกรณ์เซฟตี้เป็อย่างถัดไป
บ้านที่เด็กหนุ่มอาศัยอยู่ตอนนี้ห่างไกลจากผู้คนค่อนข้างมาก ทั้งยังติดชายป่า แม้พ่อของเขาจะใช้ไม้ชนิดพิเศษในการสร้างบ้านและรั้วก็ยังไม่ค่อยปลอดภัยเท่าไรนัก เมื่อก่อนยังมีพ่อคอยปกป้องแต่ตอนนี้เขาอยู่ตัวคนเดียวยังไงก็ต้องปลอดภัยเอาไว้ก่อน
เมื่อเลื่อนดูอยู่สักพัก โมเรย์ก็ตัดสินใจเลือก 'เถาล่องหน' มาปลูกคลุมรั้วเอาไว้ ราคาก็ไม่ใช่น้อยๆ ต้นหนึ่งตกอยู่ที่ 10 Star เลยทีเดียว ถ้าจะใช้คลุมรั้วทั้งหมดก็ต้องใช้ทั้งหมด 10 ต้น ตอนนี้เขามีเหรียญ Star แค่ 142.4 เหรียญ ใช้ไป 100 เหรียญ ก็ยังเหลืออีก 42.4 เหรียญ ตอนนี้เขายังไม่คิดซื้ออะไรอีกก็ถือว่าพอรับได้อยู่
อันที่จริงโมเรย์อยากซื้อ 'ชุดระบบนิรภัยอัจฉริยะ' ที่ทำหน้าที่เสมือนมีหน่วยลาดตระเวนคอยคุ้มกันตลอดเวลา ป้องกันสิ่งแปลกปลอมในระยะ 100 เมตร ตรวจจับวัตถุอันตรายได้ ป้องกันการโจมตีทั้งระยะใกล้และไกล แถมยังมีหุ่นยนต์เสมือนจริงไว้ต่อสู้ในระยะอันตรายแทนโดยอัตโนมัติอีกด้วย แต่ราคานั้นแพงเกินกว่าที่เด็กหนุ่มจะเอื้อมถึงในตอนนี้ ชุดธรรมดายังมีราคาถึง 1,000 Star ไม่ต้องพูดถึงชุดที่อัพเกรดล่าสุดที่มีราคาไม่ต่ำกว่า 20,000 Star เลย ดังนั้นเถาล่องหนนี้จึงเป็ตัวเลือกที่เหมาะสมที่สุดในตอนนี้
แม้เถาล่องหนจะไม่มีสรรพคุณชวนว้าวเหมือนชุดระบบนิรภัยอัจฉริยะ แต่มันก็สามารถตรวจจับสิ่งมีชีวิตในระยะ 50 เมตรได้เหมือนกัน เถาของมันมีความยืดหยุ่นและทนทานยิ่งกว่าสสารไฮเปอร์ไดมอนด์ (1) ที่ขึ้นชื่อว่าแข็งและมีความหนาแน่นที่สุดในโลกด้วยซ้ำ ดังนั้นมันเลยเปรียบเสมือนเกราะชั้นดีที่คอยปกคลุมบ้านของเขาอยู่ และเพราะมันสามารถล่องหนได้ประสิทธิภาพในการตรวจจับสิ่งแปลกปลอมจึงยิ่งแม่นยำเกือบ 100%
หลังจากกดสั่งซื้อพร้อมชำระเหรียญ Star เรียบร้อยแล้ว เถาล่องหนจำนวน 10 ต้นก็ถูกส่งไปติดตั้งที่รั้วบ้านของเด็กหนุ่มทันทีโดยไม่ต้องลงมือลงแรงอะไรให้เหนื่อยเพราะระบบแฮปปี้บอกว่าเป็บริการหลังการขาย
เออ!! ก็สมควรมีอยู่หรอก จะซื้อจะขายอะไรสักอย่างราวกับถูกขูดเืเลาะกระดูกขนาดนี้!!
ระหว่างนั้นโมเรย์ก็ล็อกอินเข้าระบบออนไลน์เพื่อสั่งซื้อเครื่องปรุงจากห้างสรรพสินค้า Star9999 ส่วนใหญ่ก็เป็เกลือ น้ำตาล มะนาว หัวหอม ข่า ตะไคร้ ใบมะกรูด พริก โชคดีที่มีกระเทียมและรากผักชีด้วยเลยครบสามเกลอ (2) พอดี แค่นี้ก็ไม่ต้องกลัวว่าจะทำอาหารไม่อร่อยแล้ว ถึงตอนนี้ยังไม่มีพวกน้ำปลาหรือซอสต่างๆ แต่รอให้เขาหาวัตถุดิบได้ก่อนคอยทำออกมาก็ยังไม่สาย ไม่ใช่ว่าเขาทำเป็หรอกนะแต่ในระบบร้านค้าฯมีหมวดตำรามากมายให้เลือกสรร ถ้าอยากทำอะไรขอแค่ซื้อสูตรออกมาก็สิ้นเื่แล้ว
ในขณะที่โมเรย์กำลังนึกถึงเครื่องปรุงรสมากมายอยู่นั้น จู่ๆ ก็มีข้อความสีแดงกะพริบแวบวาบพร้อมเสียงแจ้งเตือนดังออกมาจากระบบแฮปปี้ว่าเถาล่องหนตรวจจับสิ่งแปลกปลอมเอาไว้ได้ โมเรย์จึงเรียกหน้าจอโฮโลแกรมออกมาเพื่อเช็คดูว่ามันคืออะไร
แต่อย่าว่าอย่างงั้นอย่างงี้เลย เ้าเถาล่องหนนี่ก็ใช้งานคุ้มค่าเหรียญที่เสียไปอยู่นะ ติดตั้งปุ๊บก็ทำงานได้ปั๊บ อุ่นใจดีจริงๆ!!
อ้อ!! ลืมบอกไปว่าหากเถาล่องหนตรวจจับสิ่งแปลกปลอมได้มันจะส่งเ้าสิ่งสิ่งนั้นเข้าไปขังไว้ใน 'ห้องสุญญากาศ' ของระบบแฮปปี้โดยตรงเพื่อป้องกันการหลบหนีหรืออันตรายที่จะเกิดขึ้นจากสิ่งสิ่งนั้น
ภายในห้องสุญญากาศที่ว่างเปล่าปรากฏก้อนขนสีน้ำตาล 3 - 4 ก้อนลอยเคว่งคว้างอย่างไรน้ำหนัก เ้าก้อนขนพวกนี้พยายามดิ้นรนขยับร่างกายของมันไม่หยุดดูดันทุรังเป็อย่างมาก
เอ๋!! นี่มันนกกระจอกไม่ใช่หรอ?? แถมยังตัวบิ๊กเบิ้มอีกด้วย!!
---------------------------------------------------
*หมายเหตุ
(1) สสารไฮเปอร์ไดมอนด์ : เป็สสารที่ความแข็ง ความแข็งตึง และความหนาแน่นที่สุดในโลก โดยแข็งกว่าเพชรหลายเท่ามาก มีลักษณะคล้ายกับยางมะตอยหรือพุดดิ้งสีดำระยิบระยับมากกว่า
(2) สามเกลอ : เป็เครื่องเทศที่มีจุดเด่นอยู่ที่กลิ่นหอมมักนิยมใช้ปรุงในเมนูอาหาร ซึ่งมาจากส่วนผสม 3 อย่าง ได้แก่ รากผักชีช่วยชูรสชาติ กระเทียมช่วยดับกลิ่น และพริกไทยเพิ่มความหอมและเผ็ดร้อน เมื่อนำทั้งสามอย่างมาตำรวมกันจะทำให้เกิดน้ำมันหอมระเหย นำไปใช้ปรุงอาหารจะช่วยเพิ่มกลิ่นหอมน่ารับประทานยิ่งขึ้น
*หวังว่าทุกคนจะเอนจอยนะคะ (๑˙❥˙๑)