"เดี๋ยวพี่ไปอุ่นนมให้กินนะ จะได้หลับสบาย"
พี่นุชพูดขึ้นหลังจากความเงียบปกคลุมห้องอยู่ชั่วอึดใจ เธอไม่รอให้ผมตอบปฏิเสธ ร่างบางในชุดนอนผ้าซาตินสีแชมเปญก็ลุกขึ้นจากโซฟา เดินหายเข้าไปในโซนครัวเล็กๆ ที่อยู่อีกด้านหนึ่งของห้อง
ผมมองตามหลังเธอไป... สายตาของผมเหมือนถูกแม่เหล็กดูดติดไว้ที่แผ่นหลังบอบบางและสะโพกกลมกลึงที่ขยับไหวไปตามจังหวะการเดิน ผ้าซาตินที่ทิ้งตัวแนบเนื้อทำให้เห็นร่องรอยส่วนเว้าส่วนโค้งชัดเจน ยิ่งจังหวะที่เธอเอื้อมมือไปหยิบแก้วบนชั้นวางของ ชายกระโปรงชุดนอนก็เลิกขึ้นสูงจนเกือบเห็นแก้มก้นขาวๆ
ผมกลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคอ พยายามหันหน้าหนีไปมองวิวนอกหน้าต่าง สายฝนยังคงตกกระหน่ำอย่างบ้าคลั่งไม่ต่างจากใจของผมในตอนนี้
นี่มันไม่ดีแน่ๆ... ผมบอกตัวเอง
ผมมีแฟนแล้ว ฟ้าเป็ผู้หญิงที่ดี เธอรักและไว้ใจผมมาก การที่ผมมาอยู่ที่นี่ ในห้องของผู้หญิงอื่นตอนดึกดื่นแบบนี้ มันก็ผิดมากพอแล้ว แต่ความคิดอกุศลที่กำลังก่อตัวขึ้นในหัวผมนี่ยิ่งเลวร้ายกว่า
แต่... ใครจะห้ามใจไหว?
ผู้หญิงที่ผมแอบปลื้มมาตลอด ั้แ่วันแรกที่เข้าไปสมัครงานพาร์ทไทม์ ผู้จัดการร้านที่ทั้งสวย เก่ง และใจดี วันนี้เธออยู่ตรงหน้าผม ในสภาพที่เย้ายวนที่สุดเท่าที่ผู้ชายคนหนึ่งจะจินตนาการได้ ไม่มีเครื่องสำอางหนาเตอะ ไม่มีชุดยูนิฟอร์มมิดชิด มีแค่ผิวขาวๆ กลิ่นหอมๆ และ... หน้าอกคู่นั้นที่ไม่ได้ใส่บรา
"อะ... ได้แล้วจ้ะ ระวังร้อนนะ"
เสียงพี่นุชดึงสติผมกลับมา เธอเดินกลับมาพร้อมแก้วมัคสีขาวสองใบที่มีควันกรุ่นลอยขึ้นมา กลิ่นหอมของนมอุ่นผสมน้ำผึ้งลอยมาแตะจมูก
เธอวางแก้วลงบนโต๊ะกาแฟ แล้วทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ ผมบนโซฟาตัวเดิม แต่ครั้งนี้... เธอนั่งใกล้กว่าเดิม
ใกล้จนผมััได้ถึงไออุ่นจากผิวกายของเธอ
"ดื่มสิ ท็อปตัวสั่นหมดแล้วเนี่ย" เธอยิ้มหวาน ยื่นแก้วใบหนึ่งให้ผม
"ขอบคุณครับพี่นุช" ผมรับแก้วมาประคองไว้ในมือ ความอุ่นของแก้วช่วยคลายความหนาวที่ปลายนิ้วได้บ้าง แต่ความร้อนรุ่มในอกกลับเพิ่มสูงขึ้น
เรานั่งดื่มนมกันเงียบๆ ท่ามกลางเสียงฝนและเสียงเพลงแจ๊สเบาๆ บรรยากาศมันเป็ใจเหลือเกิน เป็ใจให้คนสองคนทำเื่ผิดพลาด
"อร่อยไหม?" พี่นุชถามพลางหันมามองหน้าผม
"อร่อยครับ หอมมาก" ผมตอบโดยไม่กล้าสบตาเธอตรงๆ
"ดีแล้ว..." เธอวางแก้วของตัวเองลง แล้วขยับตัวเปลี่ยนท่านั่ง เธอชันเข่าขึ้นมาบนโซฟา หันข้างเข้าหาผม ท่าทางนั้นทำให้คอเสื้อชุดนอนที่กว้างอยู่แล้วยิ่งถ่วงลงมาตามแรงโน้มถ่วง
และสิ่งที่ปรากฏแก่สายตาผมในระยะเผาขนคือเนินเนื้อขาวผ่องอวบอิ่มที่อัดแน่นอยู่ภายใน
หน้าอกขนาด 39 นิ้วของพี่นุชนั้นไม่ใช่เื่ล้อเล่น มันใหญ่โตมโหฬารและดูนุ่มนิ่มจนน่าใเมื่อไม่มีบราคอยจัดทรง มันไหลกองมารวมกันตรงกลางทำให้เกิดร่องอกลึกที่ชวนให้เอาหน้าซุกไซ้ ผิวของเธอขาวจัดจนเห็นเส้นเืฝอยสีเขียวจางๆ ใต้ิับางใส ยิ่งดูยิ่งน่าหลงใหล
"ท็อป... เป็อะไรหรือเปล่า? ทำไมหน้าแดงจัง"
พี่นุชถามด้วยน้ำเสียงที่เป็ห่วง หรือแกล้งเป็ห่วงก็ไม่รู้ เธอขยับตัวเข้ามาใกล้อีก จนตอนนี้เข่าของเธอชนกับต้นขาผม
"ป...เปล่าครับ ผมแค่... ร้อนนิดหน่อย" ผมโกหกคำโต ทั้งที่แอร์ในห้องเย็นเฉียบ
"ร้อนเหรอ?" เธอเอียงคอสงสัย แล้วทำในสิ่งที่ผมไม่คาดคิด
เธอโน้มตัวเข้ามาหาผม เอื้อมมือมาแตะที่แก้มของผมเบาๆ การกระทำนั้นทำให้ระยะห่างระหว่างเราเหลือศูนย์ และหน้าอกข้างขวาของเธอ... ก้อนเนื้อนุ่มหยุ่นขนาดมหึมานั้น... ก็เบียดเข้ากับท่อนแขนของผมอย่างจัง
นุ่ม...
นั่นคือคำเดียวที่ดังก้องในสมองผม
มันไม่ใช่ความนุ่มแบบหมอนหรือฟองน้ำ แต่มันคือความนุ่มของเนื้อหนังมังสาที่มีชีวิต ของเหลว และไขมันที่อัดแน่นอยู่ภายใน มันมีความเด้งสู้มือนิดๆ และมีความเหลวที่ปรับรูปร่างไปตามแรงกด
ผมตัวแข็งทื่อ ไม่กล้าขยับแขนหนี แต่ก็ไม่กล้าขยับเข้าไปหา ได้แต่นั่งนิ่งปล่อยให้หน้าอกของพี่นุชบดเบียดอยู่กับท่อนแขนของผมอยู่อย่างนั้น เธอขยับตัวเล็กน้อยเพื่อวัดไข้ผม และทุกการขยับ หน้าอกของเธอก็ถูไถไปมากับแขนเสื้อยืดของผม จนผมรู้สึกถึงความแข็งเป็ไตของ "ยอดอก" ที่ดันผ่านเนื้อผ้าซาตินเข้ามาชนแขน
นี่มันเกินไปแล้ว... พี่นุชกำลังยั่วผมชัดๆ หรือเธอไม่รู้ตัวจริงๆ?
"ตัวไม่ร้อนนี่นา แต่หัวใจเต้นแรงจัง" เธอกระซิบ สายตาเลื่อนลงมามองที่หน้าอกข้างซ้ายของผมที่หัวใจกำลังเต้นโครมคราม
"พี่นุชครับ..." ผมเรียกชื่อเธอเสียงพร่า สติสตังเริ่มขาดผึง "พี่ทำแบบนี้... ผมจะไม่ไหวแล้วนะ"
"ไม่ไหว?" เธอทวนคำเสียงสูง แววตาพราวระยับ "ไม่ไหวเื่อะไรเหรอ?"
คำถามยั่วยวนนั้นเหมือนเป็ฟางเส้นสุดท้ายที่ทำให้ทำนบกั้นอารมณ์ของผมพังทลายลง
ความรู้สึกผิดต่อฟ้าถูกพัดหายไปกับสายฝนข้างนอก วินาทีนี้ โลกทั้งใบของผมมีแค่ผู้หญิงตรงหน้า ผู้หญิงที่มีเรือนร่างสมบูรณ์แบบและกำลังเสนอตัวให้ผมอย่างเงียบเชียบ
ผมวางแก้วนมลงบนโต๊ะอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหันกลับมาคว้าข้อมือเล็กๆ ของเธอไว้
"ท็อป?" เธอร้องเบาๆ ด้วยความใ แต่ไม่ได้ชักมือหนี
ผมไม่พูดพร่ำทำเพลง ดึงร่างบางของเธอเข้ามาหาตัว การเคลื่อนไหวนั้นทำให้หน้าอกคู่งามกระเพื่อมไหวอย่างรุนแรง ผมใช้มืออีกข้างที่ว่างอยู่... ััลงไปที่หน้าอกข้างซ้ายของเธอเต็มไม้เต็มมือ
"อ๊ะ!..." พี่นุชสะดุ้งเฮือก หน้าแดงก่ำ แต่เธอกลับแอ่นอกรับััของผมแทนที่จะปัดป้อง
"ขอโทษครับพี่... แต่ผมทนไม่ไหวแล้วจริงๆ"
ผมพูดเสียงกระเส่า มือหนาของผมบีบขยำก้อนเนื้อนุ่มนิ่มผ่านชุดนอนผ้าซาติน มันเต็มไม้เต็มมือมาก... ไม่สิ มันล้นมือผมเลยต่างหาก ขนาด 39 นิ้วที่ร่ำลือกันไม่ใช่เื่เกินจริง ผมต้องกางนิ้วออกจนสุดเพื่อจะโอบอุ้มฐานอกของเธอได้รอบ
"ท็อป... อย่า... เดี๋ยวใครมาเห็น..." เธอประท้วงเสียงเบาหวิว ทั้งที่ในห้องนี้มีแค่เราสองคน
"ไม่มีใครเห็นหรอกครับพี่... มีแค่เรา"
ผมรุกหนักขึ้น ใช้นิ้วโป้งและนิ้วชี้คีบยอดอกที่แข็งเป็ไตผ่านเนื้อผ้า บดคลึงมันเบาๆ พี่นุชครางฮือในลำคอ ร่างกายของเธออ่อนระทวยซบลงกับไหล่ผม
ความ้าทางเพศเข้าครอบงำเราทั้งคู่ ผมทนความเกะกะของชุดนอนตัวนี้ไม่ไหวแล้ว ผมอยากเห็น... อยากััเนื้อแท้ๆ ของเธอ
มือของผมเลื่อนลงไปที่ชายเสื้อชุดนอนที่รั้งขึ้นมาอยู่บนหน้าขา ค่อยๆ สอดมือเข้าไปใต้ผ้าัักับผิวหน้าท้องเนียนละเอียดที่ลื่นมือ แล้วดันชายเสื้อเลิกขึ้นสูง
พี่นุชยกแขนขึ้นเล็กน้อยเพื่อให้ผมถอดชุดนอนได้สะดวกขึ้น... นี่คือการอนุญาตโดยสมบูรณ์
ผมไม่ได้ถอดมันออกทั้งตัว เพียงแค่เลิกมันขึ้นมากองไว้เหนือหน้าอก เผยให้เห็น "สมบัติล้ำค่า" ที่ซ่อนอยู่ภายใน
ภาพตรงหน้าทำเอาผมลืมหายใจ...
ไฟสลัวในห้องสะท้อนกับผิวขาวจัดของหน้าอกคู่โตที่กระเพื่อมไหวเป็อิสระ มันสวยงามราวกับงานศิลปะ หน้าอกทรงหยดน้ำขนาดมหึมาทิ้งตัวลงตามธรรมชาติ ฐานอกกว้างและอวบอิ่ม ปลายยอดประดับด้วยปานนมสีชมพูอ่อนขนาดใหญ่ และตรงกลางคือหัวนมสีชมพูหวานที่กำลังชูชันแข็งสู้สายตาผม
"สวย..." ผมพึมพำออกมาโดยไม่รู้ตัว "สวยมากครับพี่นุช"
พี่นุชหน้าแดงจนลามไปถึงใบหู เธอพยายามเอามือมาปิดบังความอลังการนั้นไว้ด้วยความเขินอาย "อย่าจ้องแบบนั้นสิ... มัน... มันยานนะ พี่ไม่ได้ใส่บรา"
"ไม่ยานเลยครับ... มันสวยที่สุดเท่าที่ผมเคยเห็นมาเลย"
ผมจับข้อมือเธอแยกออก แล้วก้มหน้าลงไปหาความหอมหวานตรงหน้า กลิ่นกายสาวผสมกลิ่นครีมอาบน้ำกุหลาบตีขึ้นจมูก ผมแลบลิ้นออกมาแตะที่ยอดอกข้างซ้ายเบาๆ
"อื๊อออ..." พี่นุชสะดุ้งสุดตัว มือเรียวสอดเข้ามาขยุ่มผมของผมทันที
ลิ้นร้อนของผมลากไล้วนรอบปานนมสีชมพู ััถึงความขรุขระเล็กน้อยของผิวเนื้อบริเวณนั้น ก่อนจะตวัดลิ้นเลียรัวๆ ที่หัวนมเม็ดงาม
รสชาติของพี่นุชหวาน... หวานและหอมติดลิ้น
ผมอ้าปากยอดอกข้างซ้าย ดูดดึงมันแรงๆ เหมือนเด็กหิวนม แก้มของผมตอบลงตามแรงดูด เสียง จ๊วบ... จ๊วบ... ดังลามกไปทั่วห้องเงียบ
"ท็อป... ซี๊ดดด... ท็อปจ๋า... พี่เสียว..."
เสียงครางหวานหูของพี่นุชยิ่งกระตุ้นอารมณ์ดิบในตัวผม ผมดูดแรงขึ้น ใช้ลิ้นดุนดันหัวนมในปากจนมันแข็งสู้ลิ้น พร้อมกับใช้มืออีกข้างบีบเคล้นหน้าอกข้างขวาที่ยังว่างอยู่ เนื้อนมนุ่มนิ่มปลิ้นออกมาตามง่ามนิ้วผม ผมบีบมันแรงๆ จนเกิดรอยแดงจางๆ บนผิวขาว
ความนุ่มของหน้าอกพี่นุชคือที่สุด... มันนุ่มจนผมอยากจะฝังหน้าลงไปแล้วไม่ต้องเงยขึ้นมาอีกตลอดชีวิต
ผมถอนริมฝีปากจากข้างซ้ายอย่างเสียดาย ปล่อยให้น้ำลายใสมันยืดติดหัวนมที่ตอนนี้บวมเป่งและแดงช้ำจากการดูด ก่อนจะย้ายไปจัดการข้างขวาต่อ
"อ๊าาา... ตรงนั้น... แรงอีก..." พี่นุชแอ่นอกรับัั เธอดันหน้าอกเข้าหาปากผมอย่างลืมตัว หลังของเธอแอ่นโค้งขึ้นจากพนักโซฟา ขาเรียวสวยบิดไปมาด้วยความเสียวซ่าน
ผมรัวลิ้นใส่หัวนมข้างขวา สลับกับดูดดึงอย่างตะกละตะกลาม มือข้างที่ว่างเลื่อนลงไปลูบไล้หน้าท้องแบนราบและเอวคอดกิ่วของเธอ ผิวของเธอลื่นมือมาก
"ทำไมพี่นุชถึงซ่อนรูปขนาดนี้ครับ..." ผมพึมพำชิดเนื้ออกขาวๆ "ผมไม่เคยรู้เลยว่าข้างในยูนิฟอร์มนั่น... จะสุดยอดขนาดนี้"
"อื้อ... ก็ท็อป... ไม่เคยสังเกตเอง... อ๊าาา!"
เธอกระตุกเกร็งเมื่อผมขบฟันเบาๆ ที่หัวนม
ผมเงยหน้าขึ้นมองเธอ ใบหน้าของพี่นุชตอนนี้เต็มไปด้วยอารมณ์ราคะ ดวงตาปรือฉ่ำเยิ้ม ริมฝีปากเผยอออกหายใจหอบถี่ ผมเผ้ายุ่งเหยิงเล็กน้อยจากการที่เธอสะบัดหน้าไปมา
ภาพของผู้จัดการสาวผู้เรียบร้อยและแสนดี พังทลายลงเหลือเพียงผู้หญิงที่กำลัง้าการเติมเต็ม
ผมก้มลงไปซุกไซ้ที่ร่องอก ดูดเม้มทำรอยรักสีแดงจางๆ ไว้ที่เนินเนื้อขาวผ่อง เพื่อตีตราจองว่าคืนนี้เธอเป็ของผม
"พี่นุช..." ผมกระซิบเสียงแหบพร่า ขณะที่มือเริ่มเลื่อนต่ำลงไปที่ขอบกางเกงในตัวจิ๋วใต้ชายเสื้อชุดนอนที่กองอยู่เอว "ผมขอ..."
พี่นุชรีบตะปบมือผมไว้ สายตาของเธอยังคงฉ่ำปรือ แต่มีความลังเลพาดผ่านเข้ามาวูบหนึ่ง
"ท็อป... เดี๋ยว..." เธอหอบหายใจ "เรา... เราทำแบบนี้มันจะดีเหรอ... ท็อปมีแฟนแล้วนะ"
คำว่า "แฟน" เหมือนน้ำเย็นจัดสาดโครมลงมากลางกองไฟ แต่ไฟราคะที่ถูกจุดติดแล้วมันร้อนแรงเกินกว่าจะดับได้ด้วยน้ำแค่ถังเดียว
ผมมองตาเธอ สลับกับมองหน้าอกคู่โตที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำลายของผมและกำลังกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง
"แล้วพี่อยากให้ผมหยุดไหม?" ผมถามท้าทาย
พี่นุชกัดริมฝีปากล่างแน่น เธอมองหน้าผมด้วยความสับสน แต่ร่างกายของเธอกลับเบียดเข้าหาผมมากกว่าเดิม มือที่จับมือผมไว้คลายออกช้าๆ เปลี่ยนมาเป็ลูบไล้หลังมือผมแทน
"พี่..." เธอเสียงสั่น "พี่ไม่อยากเป็คนเลว... แต่พี่ก็... หยุดตัวเองไม่ได้เหมือนกัน"
คำตอบนั้นคือไฟเขียวที่สว่างจ้าที่สุด
ผมไม่รอช้า รวบตัวเธอเข้ามากอดแน่น หน้าอกนุ่มหยุ่นบดเบี้้ยวไปกับแผงอกของผม เราจูบกันอย่างดูดดื่ม ลิ้นพันกันนัวเนีย รสชาติของนมอุ่นยังติดอยู่ที่ปลายลิ้น ผสมกับรสชาติของความใคร่ที่หอมหวานและอันตราย
คืนนี้... รถไฟเที่ยวสุดท้ายได้พาผมมาส่งยังสถานีปลายทางที่ชื่อว่า "นรกที่แสนหวาน" และผมก็เต็มใจที่จะะโลงไปในกองเพลิงนั้นพร้อมกับเธอ