ตอนที่ 19 : ผู้ (ถูก) พิพากษา
“เดี๋ยวนะชิน——แองกริคราวน์ ไปคนเดียวนี่มัน!”
เกวนส่งเสียงคัดค้านเสียงดังลั่น หลังจากชินตั้งใจจะจัดการกองกำลังพิเศษที่ถูกส่งมาโดย URI ด้วยตัวคนเดียว
เธอเป็ห่วงอย่างไม่ต้องสงสัย โอลิเวียที่มองจ้องชินเงียบกริบมาั้แ่เมื่อกี้ก็คงรู้สึกเหมือนกัน ซึ่งเป็อย่างที่ชินคาด
“เื่นี้ดิฉันเห็นด้วยค่ะ อย่างน้อยให้ดิฉันซัพพอร์ตก็ยังดีนะคะ”
โอลิเวียได้ทีจึงถือโอกาสโต้แย้งแผนลุยเดี่ยวของชิน
หากเป็เวลาแบบนี้ ถึงจะไม่ค่อยถูกคอกับเกวนแต่เธอก็เห็นด้วย สองสาวมองหน้าพยักให้กันอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อนจนชินต้องยอม
เขาหลับตาภายใต้หน้ากากครุ่นคิดผลได้ผลเสียในพริบตาก่อนจะเริ่มแผนการหลบหนี
“งั้นเอาแบบนี้... ฉันกับโกลเด้นด็อกจะขึ้นไปเคลียร์พื้นที่ตรงทางเข้าให้ ระหว่างนั้นพวกนายใช้เส้นทางนี้ในการหลบหนีซะ”
ชินเดินไปเปลี่ยนภาพโฮโลแกรมบางส่วนด้านหลังของเกวนเป็แผนผังตึกร้าง ใช้นิ้วััตำแหน่งทางเข้าลากยาวเป็เส้นทางไปจนถึงจุดที่ปลอดภัย
พวกอัลเฟรดมองตามต่างพยักหน้าอย่างว่าง่าย เพราะไม่ว่าใครต่างก็รู้กิตติศัพท์ของแองกริคราวน์ดีอยู่แล้ว
ผู้ที่ติดใจก็คงมีไม่กี่คน
“แน่ใจนะว่าไม่้าให้ช่วย” ริวเดินเข้ามาใกล้เสนอตัว หน้ากากหนุมานทำให้นึกถึงความแข็งแกร่งของเขาเมื่อหลายวันก่อน
แต่ชินก็ทำแค่ตบไหล่ริวกลับไป
“นายนี่ใจดีกว่าที่คิดนะ... แต่ฉันจัดการได้”
“...เฮอะ”
ริวพ่นลมไม่พอใจ แต่คำขอบคุณของชินนั้นมาจากใจจริง หรือบางทีริวคงจะััได้เขาถึงสงบกว่าทุกทีที่ชอบต่อล้อต่อเถียง
จากที่พบกันหนแรกและหนสอง ชินก็ไม่คิดเหมือนกันว่าริวจะเป็คนดีแบบนี้
แต่อย่างไรเสีย... ทั้งหมดทั้งมวลก็เป็ความช่วยเหลือเกินจำเป็สำหรับชินอยู่ดี
“เปิดช่องสื่อสารไว้ด้วยล่ะ”
“รับทราบครับ”
ชินกับอัลเฟรดปรับคลื่นความถี่ช่องสื่อสารให้ตรงกันก่อนเริ่มแผนการ ใช้เวลาเพียง 2 วินาทีเท่านั้น
หลังจากนั้นชินกับโอลิเวียก็เดินไปยังจุดแขวนอาวุธ เขาหยิบปืนพกสองกระบอกเหน็บข้างเอว ส่วนทางโอลิเวียหยิบปืนพกกับสไนเปอร์ไรเฟิลหนึ่งกระบอกสะพายหลัง
แม้ความจริงแล้วจะมีปืนที่มีประสิทธิภาพและเทคโนโลยีสูงกว่านี้ แต่อีกฝ่ายเป็ถึงหน่วยพิเศษของ URI จึงอาจมีระบบแจมมิ่งอาวุธที่เป็ระบบดิจิตอล จึงต้องหันมาใช้ปืนธรรมดาแทน
เตรียมพร้อมสรรพ ชินก็เดินวุ่นในห้องเพื่อปิดระบบต่าง ๆ เขาทำลายข้อมูลและวางะเิ ส่วนโอลิเวียเป็คนทำตัวจุดะเิแบบตั้งเวลา ใช้เวลาทั้งสิ้นเพียง 5 วินาที
ทั้งสองพยักหน้าให้กันเป็สัญญาณเตรียมพร้อมหลบหนี
“งั้น... เริ่มกันเลย”
สิ้นคำสั่งของชิน เขาเดินนำโอลิเวียออกไปจากห้อง ตามด้วยอัลเฟรดและทุกคนที่เหลือ
❖❖❖❖❖
ภายนอกตัวโรงงานร้าง บรรยากาศภายนอกดูสงบเงียบราวเวลาถูกหยุด
คงมีเพียงเงาที่แวบไปมาถึงทำให้รู้ว่ามีบางอย่างกำลังจะเกิดขึ้น
เงาดังกล่าวเกิดจากทหารในชุดเครื่องแบบมิดชิดสีดำสนิทพร้อมติดอาวุธปืนกลคนละกระบอกในมือเคลื่อนไหวอย่างเป็ระบบ วิ่งตัดผ่านสายลมเข้าล้อมสถานที่อย่างอันเงียบเชียบ
พวกเขาหยุดลงในตำแหน่งที่นัดแนะกันไว้ตรงด้านนอกทางออกทั้งสองประตูของโรงงานร้าง รวมกับที่ลาดตระเวนรอบ ๆ อีก 2 หน่วยนับเป็ 21 นายรวม 4 ทีม
และทั้งหมดเตรียมพร้อมจู่โจมเป้าหมายอยู่ที่นี่ได้ทุกเมื่อ
“อัลฟ่าวันเรียกเบต้าวัน... ห้องโถงภายในอาคารเคลียร์ เปลี่ยน”
“นี่เบต้าวัน พื้นที่นอกโรงงานเคลียร์ เปลี่ยน”
สองหน่วยย่อยสื่อสารกันกระชับรวดเร็ว ทั้งภายในและภายนอกไม่พบเป้าหมาย
หัวหน้าทีมอัลฟ่าผู้เฝ้าประตูด้านหน้าให้สัญญาณมือ แล้วย่องนำทีมเข้าไปในตัวอาคารเมื่อเห็นว่าพร้อมแล้ว
ทั้งทีมสวมหน้ากากไนท์วิชชันลงมาพร้อมกันก่อนเข้าอาคาร ทำให้มองเห็นตอนกลางคืนได้เป็อย่างดี
ปากกระบอกปืนทุกประบอกเล็งไปในมุมต่างกันพร้อมขบวนเคลื่อนอย่างไรจุดบอด สถานที่ซ่อนถูกรุกล้ำไปเรื่อย ๆ อย่างมืออาชีพ
ไม่น่าแปลกใจนักที่เหยื่อของ Judgement Special Force จะถูกจับตายโดยไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ
...เว้นเสียแต่ผู้ที่เคยชินกับมันแล้ว
“...”
ในห้องสำนักงานเก่า ชินกำลังหลบอยู่ตรงมุมโต๊ะใกล้ที่ซ่อนทางเข้าลับ
โอลิเวียนั่งหลังติดกับเขาคอยจับััระยะไกลในส่วนที่ชินจับไม่ได้ ส่วนคนอื่นยังอยู่ใต้ดินรอชินเคลียร์ทาง
ภายใต้หน้ากากของโอลิเวียจมูกเธอขยับส่งเสียงดังฟุดฟิด หูยาว ๆ ของเธอเองก็ขยับไปมาราวสุนัขดมกลิ่นเช่นกัน
“หน่วยย่อยหนึ่งหน่วยกำลังมาทางนี้ค่ะ”
“รับทราบ”
ชินพยักหน้า จ้องมองศัตรูที่อยู่ห่างออกไป โอลิเวียเองก็วางไรเฟิลไว้ที่พื้นก่อนจะเตรียมปืนพกขึ้นมาหวังสนับสนุนชินในการเคลียร์พื้นที่ระยะประชิด
สูดลมหายใจเข้าเต็มปอดและถอนออกอย่างแ่เบาแลสงบเยือกเย็น ลับคมประสาทและสัญชาตญาณนักล่าให้ถึงขีดสุด ทำลายศีลธรรมที่มีอยู่สิ้น เหลือเพียงความคิดเดียวอันว่า...
‘จงฆ่ามันให้หมด อย่าได้ลังเล’
หน่วยย่อย 5 นายเข้ามาในห้อง ชินกับโอลิเวียไม่แม้แต่จะแสดงอาการตื่นตระหนก
ทั้งสองคนใจสงบ เย็นเยือก... จนกระทั่งปากกระบอกปืนของทหารนายนึงพ้นโต๊ะที่ทั้งสองกำลังหลบอยู่
เสี้ยววินาทีก่อนที่ปากกระบอกปืนจะหันไปทางชิน เขาพุ่งตัวเข้าไปจับปลายกระบอกปืนหันไปทางอื่น อีกฝ่ายลั่นไกออกไปหลายนัดด้วยปฏิกิริยาตอบโต้แต่ไม่เฉี่ยวชินเลยสักนัด
อีกฝ่ายใช้มือข้างที่ไม่ได้ถือปืนพุ่งเข้าคว้าตัวชิน แต่ชินก็หยิบมีดพกออกมายั้งแขนเขาไว้ แล้วจัดการแทงมีดขึ้นใส่ใต้คางของทหารนายนั้นจนแน่นิ่งไป
ทั้งหมดเกิดขึ้นในเวลา 1.5 วินาที
“อัลฟ่าวันเรียกทุกหน่วย เราเสีนคนไปหนึ่ง! เป้าหมายอยู่ในโรงงาน! ขอย้ำ! เป้าหมายอยู่ในโรงงาน!”
พริบตาที่ชินสังหารชายคนดังกล่าว ะุจำนวนมากควงสว่านจากปากกระบอกปืนของทั้ง 4 คนที่เหลือใส่ชิน
เขารีบไถลพื้นกลับเข้าไปหลบหลังโต๊ะ โอลิเวียเองก็ทำการใช้ ‘ปาฏิหาริย์’ ซึ่งเป็พลังของ ‘เผ่านางฟ้า’ สร้างบาเรียป้องกันความเสียหายซ้อนไว้ด้านหลังโต๊ะ ะุจึงมาไม่ถึงตัวชินกับเธอ
ระหว่างนั้น ชินอาศัยจังหวะหยิบปืนกลเบาของชายที่เขาเพิ่งสังหารขึ้น เขายิงใส่หน่วยย่อยที่เหลือทั้งที่ยังหลบอยู่บาเรียจนการยิงของอีกฝ่ายชะงักไป เพราะอีกฝ่ายก็ต้องหาที่กำบังเช่นกัน
ชินอาศัยช่องว่างนั้นรีบทิ้งปืนกลแล้วหยิบปืนพกทั้งสองออกมาแทน โอลิเวียเองก็กระโจนออกมาพร้อมกัน ทั้งสองพุ่งเข้าหาคนที่ใกล้ที่สุดของตัวเอง
ชินใช้ปืนพก 500 Magnum ยิงหวังผลเข้าที่ลิ้นปี่ของคนที่อยู่ใกล้สุดจนชะงัก ถ้าไม่ใช่เพราะสวมเกราะอยู่คงตายไปแล้ว ชินจึงรีบเล็งที่หัวอย่างแม่นยำอีกสามนัดด้วยปืนพก Glock อีกกระบอก ทำถึงขนาดนั้นจึงเจาะเกราะอีกฝ่ายได้ ทหารอีกนายล้มหงายท้องแน่นิ่งไปอีกราย
โอลิเวียเองก็พุ่งเข้าไปใช้ขาล็อคคออีกฝ่ายแล้วเหวี่ยงลงพื้นก่อนจะปิดฉากด้วยการจ่อปืนใส่ลำคอของอีกฝ่ายแล้วลั่นไกระยะประชิด
“เวรเอ้ย! อัลฟ่าเรียกทุกหน่วย ขอกำลังเสริม! ขอกำลังเสริม!!!”
สมาชิกในทีมจากห้าคนเหลืออยู่แค่สอง
ทหารนายหนึ่งะโใส่เครื่องมือสื่อสารในขณะที่อีกคนยิงคุ้มกัน แต่ไม่นานนักคนคุ้มกันก็ถูกโอลิเวียใช้เวทน้ำแข็งสร้าง ‘ะุน้ำแข็ง’ ยิงใส่ในระยะ 10 เมตรทะลุอก ทำให้เขารีบหลบหลังผนัง ชินเองก็เข้าประชิดผนังเดียวกันแต่คนละฟาก
ชินและนายทหารคนสุดท้ายในหน่วยหลังพิงกันโดยมีผนังปูนกั้นหว่าง แลซ้ายแลขวาดูท่าทีของอีกฝ่าย
ตู้ม!
“อั่ก!”
ชินอาศัยพลังกายภาพอันเหนือชั้น ใช้หมัดขวาชกทะลุผนังคว้าศีรษะของอีกฝ่ายพร้อมกับเดินหน้าดันตัวเองจนทะลุผนัง กดศีรษะอีกฝ่ายลงพื้นแล้วใช้อีกมือนึงปัดปืนกลเบาในมือศัตรูทิ้ง
แล้วปิดฉากด้วยการใช้ปืนพกยิงศีรษะอีกฝ่าย 3 นัดทะลุหมวกเกราะเหล็กจนเืไหลอาบพื้นอีกครา
ต้องทำถึงขนาดนี้จึงเจาะเกราะของหน่วยพิเศษพวกนี้ได้ มันหนาถึงขนาดที่ถ้าไม่ใช้มีดกดอย่างแรงก็ต้องยิงถึงสามนัดจึงจะทะลุถึงร่าง
เพราะหน่วยพิเศษนี้้าความคล่องตัว จึงจำเป็ต้องตัดระบบบาเรียแบบที่ชินกับโอลิเวียใส่เป็ประจำทิ้งไป เช่นไรก็ตาม สำหรับชินกับโอลิเวียมันไม่ได้หนักหนาอะไรขนาดนั้นหากจะเพิ่มน้ำหนักให้กับชุดสัก 20 หรือ 30 กิโลกรัม
พลังกายภาพเฉพาะเผ่าพันธุ์เป็ตัวแปรนึง แต่ที่แน่ยิ่งกว่าคือชินกับโอลิเวียเองก็ผ่านการฝึกสุดโหดระดับเดียวกับคอมมานโดหรือสเปซนาซมาแล้ว น้ำหนักแค่นั้นไม่ใช่ปัญหา
แน่นอนว่าในกลุ่มทหารเองก็มีเผ่าพันธุ์อื่นรวมอยู่ด้วย แต่อย่างไรเสีย หากเทียบกับ ‘แวมไพร์’ ที่มีพละกำลังพื้นฐานสูงที่สุด หรือ ‘เอลฟ์’ ที่มีเวทมนตร์สุดแกร่งเกินค่ามาตรฐานไปไกลลิบอย่างโอลิเวีย ต่อให้มีชุดเกราะหนาแค่ไหนสุดท้ายก็ยากจะต่อกร
...ดังนั้นโดยรวมแล้ว ความสามารถของชินและโอลิเวียสองคนจึงเหนือกว่าอย่างไม่ต้องสงสัย
“โกลเด้นด็อกขึ้นข้างบน”
“ค่ะมาสเตอร์”
รับคำสั่งจากชิน โอลิเวียรีบวิ่งกลับไปหาไรเฟิลของตัวเองพร้อมกับเคาะเรียกพวกอัลเฟรดที่ประตูตรงพื้น เป็สัญญาณให้พวกเขาออกมา หลังจากนั้นก็รีบวิ่งขึ้นไปประจำตำแหน่งบนชั้นสองของโรงงานในทันที
พริบตาที่พวกอัลเฟรดออกมาภายนอก ก็ได้เห็นสภาพแพ้หมดรูปของเหล่า J.S.F. หรือ Judgement Special Force พวกเขาต่างก็กลืนน้ำลายลงคอพร้อมกัน ยกเว้นอัลเฟรดที่ยังคงเยือกเย็นและิเซียนที่แค่มีเหงื่อเย็นไหล
เห็นภาพแสดงถึงความห่างชั้นกันขนาดนี้ พวกเขาต่างคิดกันไม่ตกเลยว่าใครกันแน่ที่เป็ ‘ผู้พิพากษา’
ภาพชินสับเปลี่ยนซองะุและใส่ลูกะุลงใน Magnum อย่างใจเย็น ทั้งที่เพิ่งจัดการหน่วยที่แข็งแกร่งที่สุดของ URI ลงได้ สร้างความโล่งใจให้กับพวกเขาไม่น้อย
แต่ในอีกแง่นึง... ก็สร้างความหวาดกลัวให้เช่นกัน
“มีเวลา 30 วินาที ถ้าหนีไม่ทันใน่นั้นกำลังเสริมจะมาจากศูนย์ใหญ่เพิ่ม”
“แบบนั้นแย่แน่ครับ พวกเรารีบไปกันได้แล้ว”
อัลเฟรดพยักหน้าให้ชิน รีบวิ่งนำทุกคนออกไปตามแผนที่นัดแนะกันไว้ก่อนหน้านี้
ชินมองผ่านไหล่มองพวกอัลเฟรดจนกระทั่งพวกเขาออกจากระยะสังเกต ทำให้มั่นใจว่าพวกอัลเฟรดและเกวนน่าจะปลอดภัยแล้ว
เอาล่ะ... ถ้างั้นเราเองก็
ชินปรับลมหายใจใหม่หลังพักเหนื่อยแล้วเปิดระบบโอเปอร์เรชั่น หน้าต่างช่วยเหลือจำนวนมากต่างถูกแสดงอยู่หลังหน้ากากของชินรวมถึงโอลิเวีย
หนึ่งในนั้นคือระบบตรวจจับความร้อน มองในที่มืด สอดแนมคู่ต่อสู้ระยะไกลด้วยการแฮคกล้องวงจรปิด ซึ่งกล้องวงจรปิดรอบ ๆ เป็ของชินอยู่แล้ว
อนึ่ง ระบบสนับสนุนนี้ต่างกับปืนดิจิตอล เนื่องจากมันเป็แบบที่ชิน โอลิเวียและพันธมิตรของชินอีกคนพัฒนาขึ้นเอง โอกาสถูกรบกวนจึงมีต่ำมาก เขาไม่ลังเลเลยที่จะใช้มันเพื่อสนับสนุนสถานการณ์ในตอนนี้
ชินพบเห็นหน่วยย่อยสองหน่วยเริ่มเข้ามาด้านหน้าตัวโรงงานเรียบร้อย เขาหลบอยู่ในมุมจึงต้องค่อยย่องหลบสายตาทหาร 10 นายที่กระจายอยู่ทั่วโรงงาน ส่วนอีกหน่วยนึงกำลังคุ้มกันทางออกเพื่อรอกำลังเสริมจากศูนย์ใหญ่อย่างที่คาดไว้
ชินย่องเบาอย่างเงียบเชียบ สังเกตการเคลื่อนไหวของอีกฝ่ายและอาศัยช่องว่างเล็กน้อยแทรกผ่านความมืดไม่ให้ใครจับได้
แล้วในจังหวะที่เหล่าทหารแสดงทีท่าว่ากำลังจะเดินไปยังทางที่พวกอัลเฟรดหนีนั่นเอง
“ลงมือ”
คำสั่งสั้น ๆ ของชินทำให้โอลิเวียลั่นไก
นายทหารที่อยู่หน้าสุดถูกะุควงสว่านทะลุศีรษะจากระยะไกล ล้มพับลงไปในทันที เสียงปลอกะุตกจากระยะไกลหลาย 100 เมตรลดทอนขวัญกำลังใจทหารลงอย่างฮวบฮาบ
จังหวะเดียวกัน ชินพุ่งทะยานออกมาจากความมืดลั่นปืนใส่นายทหารอีกหน่วย แรงอัดทำให้ชายคนดังกล่าวกระเด็นไปไกล
โชคร้ายที่ทหารดังกล่าวเหมือนจะเป็มนุษย์ ดูจากอาการ ชัดว่าเืคงตกในจนอาการสาหัสขยับไม่ได้ไปแล้ว
ชินพุ่งหลบเข้าไปในเงามืดอีกครั้ง ทั้งสองหน่วยถูกโจมตีในเวลาไล่เลี่ยกัน สร้างความสับสนให้พอควรตามที่ชินวางแผนไว้
“สไนเปอร์! สไนเปอร์! ทุกหน่วยระวังด้วย!”
ทหารทั้งสองหน่วยปรับกระบวนทัพใหม่ในทันที แถมมีท่าทีกำลังจะถอนทัพเพื่อออกไปตั้งรับด้านนอกแทนด้วย เพราะการเสียสมาชิกหน่วยเพิ่มเพื่อรอให้กำลิงเสริมมาถึงไม่ใช่เื่คุ้มค่าเลย
เหล่าทหารเฝ้าระวังทุกมุมอย่างไร้ช่องว่าง ปิดทางออกหลักจนหมด และดูเหมือนอีกหน่วยด้านนอกก็กำลังจะอ้อมมาปิดทางหนีที่เหลือเพื่อถ่วงเวลาชิน
ตัดสินใจได้ฉลาดมาก
แต่เท่านี้เราก็หนีได้ซักที
ชินสังเกตรอบ ๆ อีกครั้ง ก่อนจะดูตำแหน่งของโอลิเวียด้วยความเป็ห่วง ด้วยเพราะ ‘เวลา’ ที่ตั้งไว้ได้หมดลงแล้ว
ตู้ม!!!
เสียงะเิดังขึ้นจากด้านในห้องสำนักงานซึ่งเป็ะเิที่เตรียมไว้นานแล้ว แถมยังดังอย่างต่อเนื่องถึง 4 ครั้งจนทั้งโรงงานสั่นะเื
เพดานส่งเสียงร้องน่ากลัวจนพวกทหารรีบถอยหนี สำหรับจุดที่ไม่แข็งแรงเพดานก็ถล่มลงมา สร้างความตื่นตระหนกให้กับทุกหน่วยพอสมควร แต่พวกเขาก็ยังไม่เสียขบวนอย่างน่าชื่นชม
แต่ถึงแบบนั้น พวกเขาก็เริ่มถอยทัพออกจากโรงงานกันแล้ว
ตู้ม!!!
เสียงะเิระรอกแรกยังไม่ทันสิ้นสุดดี เสียงะเิจากชั้นใต้ดินในตำแหน่งของห้องกับดักก็ะเิขึ้น ะเิต่อเนื่องตลอดทางเดินไปจนถึงเซฟเฮาส์
ด้วยการะเิ้าก่อนเพื่อกลบเกลื่อนเสียงะเิจากใต้ดินคงพอกลบเกลื่อนได้ในระดับนึงเพื่อไม่ให้ URI รู้ว่าชินมีฐานลับ
แต่ถึงแม้จะจับได้ว่ามี ห้องลับก็กลายสภาพเป็เศษเหล็กถูกฝังใต้ซากปรักหักพังไปแล้ว แน่นอนว่าหลักฐานที่สาวไปถึงชินก็ไม่มี
“โกลเด้นด็อก!”
“ค่ะ!”
ชินวิ่งปรี่เข้าหาตำแหน่งของโอลิเวียจนอยู่เบื้องล่างของเธอ โอลิเวียรีบะโลงมาจากชั้นสองในทันทีที่มองเห็นชิน ลงมาในอ้อมแขนของชิน และถูกอุ้มในท่าเ้าหญิงอย่างสวยงาม
“...มารับแล้วเหรอคะเ้าชาย” โอลิเวียพูดหยอก ในน้ำเสียงแอบแฝงด้วยความยินดีเหมือนทุกที
“ยังจะมาทำเป็เล่นอีกนะแม่คนนี้”
ชินพูดราวกับระอา แต่ใบหน้าภายใต้หน้ากากกลับอมยิ้มมุมปากอยู่
บางทีโอลิเวียเองอาจจะรู้... เธอถึงได้หัวเราะออกมาเบา ๆ ก่อนจะผละตัวจากชินที่วางเธอลง
ทั้งคู่ถีบพื้นหนีออกจากตัวโรงงานที่พังทลาย ซึ่งไม่จำเป็ต้องหนีตามทางเข้ารองหรือหลักอีกแล้ว เพราะโรงงานที่พังทลายได้กำเนิดทางหนีไว้ร้อยแปด
การหลบหนีจึงประสบความสำเร็จอย่างงดงาม ฝีเท้าทั้งคู่ก้าวผ่านความมืดมิดยามราตรีแลมีแสงจากไฟะเิไล่หลัง
ตามไปยังจุดนัดพบที่นัดหมายกันไว้กับพวกอัลเฟรด
❖❖❖❖❖
1K
