ไหนว่าไม่สนใจ
" เฟิ่งชุน...หยุด หยุดก่อน เกิดอะไรขึ้น " เย่วเฟิ่งที่วิ่งออกมาจากบ้านด้วยสภาพที่พึ่งตื่นนอนร้องมาแต่ไกล
ขณะที่สะลึมสะลือครึ่งหลับครึ่งตื่นเขาก็ได้ยินเสียงดังจากด้านนอก ชายหนุ่มลุกออกจากเตียงแล้วตรงไปยังระเบียงเพื่อดูว่าใครมาทำเสียงดังแบบนี้ แต่ภาพที่เห็นก็คือ เฟิ่งชุนลูกพี่ลูกน้องของเขากำลังจับตัวของรินรดาคนที่เขาพึ่งช่วยชีวิตไว้เขย่าอย่างแรงและพูดอะไรกันสักอย่าง และดูเหมืนเฟิ่งชุนจะโกรธมากเมื่อเย่วเฟิ่งวิ่งมาถึงภาคินจึงยอมปล่อยมือออกจากต้นแขนของรินรดา ร่างบางที่ไร้เรี่ยวแรงถึงกับเซไปด้านหลัง
" ฮึก ...ฮือๆๆ " ไม่มีเสียงของอีกฝ่ายตอบกลับ เย่วเฟิ่งจึงได้หันไปทางรินรดาเพื่อขอคำตอบ
" ฉันไม่รู้ว่าเธอเป็ใคร แต่ช่วยเตือนคนของนายด้วย ว่าอย่าพูดอะไรไม่เข้าหูของชั้นอีก " พูดจบภาคินก็เดินเข้าบ้านไป
รินรดามองตามแผ่นหลังหนาของสามีด้วยความไม่เข้าใจ เกิดอะไรขึ้นกับพี่ใหญ่ของเธอ จากกันแค่ไม่กี่วันทำไมพี่ใหญ่ถึงเปลี่ยนไปเป็คนละคนแบบนี้
แล้วไหนจะบอกว่าเธอเป็คนของเย่วเฟิ่งอีก บ้าไปแล้วรึยังไง
" เอ่อ..." รินรดาหันกลับมามองคนที่เป็เ้าของบ้าน
" นั่นแหละค่ะ สามีของชั้น "
" ห๊ะ " เย่วเฟิ่งเบิกตาด้วยความใ จะเป็ไปได้ยังไงทำไมเขาถึงไม่เคยรู้เื่นี้มาก่อน
ประธานใหญ่ของจางลี่กรุ๊ปขมวดคิ้ว ตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาคิดว่าตัวเองเป็ศูนย์กลางของทุกคนและทุกเื่ ไม่ว่าเื่เล็กเื่น้อยเขาต้องรู้หมด แต่นี่มีเหตุการณ์เกิดขึ้นในบริเวณของตระกูลจางแท้ๆ เขากลับไม่รู้อะไรเลย ไหนจะเื่ของเฟิ่งชุนอีก เห็นทีตำแหน่งที่ได้รับคงจะต้องโยนทิ้งไปซะแล้วล่ะมั้ง
" ดิชั้นรินรดา ลิ้มเจริญวงศ์ พึ่งแต่งงานกับคนที่เดินไปเมื่อสักครู่ได้ 8 เดือนแล้วค่ะ เราสองคนพึ่งเดินทางมาถึงที่นี่เมื่อต้นสัปดาห์ที่แล้ว พอมาถึงที่นี่ได้ 3 วันก็เกิดเื่ขึ้นนี่แหละค่ะ "
" อะไรกันนี่ ผมงงไปหมดแล้ว "
" พี่ใหญ่คงเห็นใบหน้าของชั้นแล้ว คงรับไม่ได้ อึก... ฮือ " รินรดาพูดจบก็สะอื้นไห้ขึ้นอีก
" ถ้าคุณเป็ภรรยาของภาคินจริงๆ คุณคงยังไม่รู้ว่าเค้าความจำเสื่อม เื่ที่เกิดขึ้นผมเองก็ยังไม่รู้รายละเอียด แต่ที่แน่ๆตอนนี้ภาคินความทรงจำถดถอยไป 3 ปีครับ นั่นหมายความว่าเื่ราวที่เกิดขึ้นภายใน 3 ปีมานี่ หมอนั่นจำไม่ได้เลย "
" ความทรงจำหายไป "
" ครับ "
" ถ้าอย่างนั้นพี่ใหญ่ก็จำเื่ราวของชั้นไม่ได้แล้วน่ะสิ "
" ครับ ... คุณใจเย็นๆก่อน ผมขอตั้งสติแป็บนึง.... " เย่วเฟิ่งสูดลมหายใจเข้าเต็มปอด 2-3 ที รินรดาที่ยืนมองอยู่ก็ปาดน้ำตาออกจากใบหน้า
" ดูเหมือนภาคินจะโกรธอะไรคุณอยู่ ถ้าอย่างนั้นระหว่างนี้คุณก็อย่าพึ่งเข้าไปคุยกับเค้าแล้วกันนะครับ ขอผมหาข้อมูลก่อน "
" ค่ะ " หลังจากรับคำกับเ้าของบ้านรินรดาก็กลับเข้าห้องของตัวเอง หญิงสาวหมกตัวอยู่ในนั้นไม่ออกมาสร้างความรำคาญใจให้อีกฝ่าย เธอรู้
ดี...เขาไม่ชอบให้ใครเรียกว่าพี่ใหญ่ ยกเว้นญาดาคนเดียวที่ได้สิทธิ์นั้น แม้แต่ซุ่ยหลิงจะเรียกเขาก็ไม่อนุญาต
หลังจากเดินกลับเข้ามาในบ้านเย่วเฟิ่งก็ต่อสายหาคุณตาที่เป็ประมุขใหญ่ของจางลี่ทันที และคำตอบที่ได้รับก็คือ วันนั้นเกิดเพลิงไหม้จริงๆ บ้าน ของเฟิ่งชุนถูกไฟไหม้วอดไปทั้งหลังและภรรยาของเฟิ่งชุนที่มาด้วยก็ตายในกองไฟด้วย คุณตาและครอบครัวจัดการฝังศพเธอเป็ที่เรียบร้อยแล้ว รอให้ความทรงจำของเฟิ่งชุนกลับมาคุณตาจะเป็คนบอกเขาด้วยตัวเอง
ประมุขใหญ่ให้เหตุผลว่าเฟิ่งชุนรักภรรยาคนนี้มาก ไม่อย่างนั้นคงไม่พามาเปิดตัวกับครอบครัวที่นี่ หากเฟิ่งชุนรู้ว่าตอนนี้เธอได้ตายไปแล้วอาจกระทบกระเทือนจิตใจอีก
" เฮ้อ !! ... " เย่วเฟิ่งถอนหายใจออกมาอีกครั้ง เขาไม่ได้บอกคุณตาไปว่ารินรดายังไม่ตายเพราะอะไรก็ไม่รู้เหมือนกัน รู้แค่ว่าเื่นี้ต้องมีอะไรซ่อนอยู่แน่ๆ
ก๊อกๆ
หลังจากอาบน้ำแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยเย่วเฟิ่งก็พาตัวเองมาหยุดอยู่หน้าห้องของลูกพี่ลูกน้องของตน เมื่อได้ยินเสียงอนุญาตจากคนด้านในเขาก็เอื้อมเปิดประตูเข้าไป
" ไม่ลงไปกินอาหารเช้าล่ะ " เย่วเฟิ่งเอ่ยถามคนที่นั่งหันหลังให้ตัวเองอยู่
" ไม่หิว "
" ฉันโทรไปหาคุณตาเมื่อสักครู่ ทางนั้นยืนยันว่านายพาภรรยามาที่นี่จริงๆ รินรดาคือภรรยาของนายที่พึ่งแต่งงานกันเมื่อ 8 เดือนก่อน "
" ห๊ะ... นายว่าอะไรนะ " ภาคินหันกลับมาหาเย่วเฟิ่งทันที เขาไม่อยากจะเชื่อหูของตัวเองเลย
เขาเนี้ยนะ... แต่งงานแล้ว จะเป็ไปได้ยังไง
" นายกับคุณรินรดาแต่งงานกันแล้ว เื่นี้ฉันเองก็ไม่รู้เพราะนายไม่ได้ส่งข่าวอะไรอีกอย่าง่นั้นฉันทัวร์ยุโรปพอดี "
" ฉันไม่มีทางแต่งงานกับใครอีก ชั้นรักญาดามากนายก็รู้ "
" ฉันรู้แล้วยังไง ในเมื่อตอนนี้เราปฏิเสธไม่ได้ว่าตอนนี้นายแต่งงานกับเธอคนนั้นแล้ว อ่ะนี่ ...ภาพยืนยันที่ฉันพึ่งปริ๊นท์ออกมาจากคอม " เย่วเฟิ่งส่งแผ่นกระดาษที่ถือติดมือมาให้คนที่นั่งอยู่
ภาคินไล่สายตามองภาพของตนกับหญิงสาวที่ไม่คุ้นตา ผู้หญิงคนนี้สวยจริงๆ เธอเป็เ้าสาวที่สวยมาก แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะในภาพดูก็รู้ว่าเขาไม่เต็มใจแต่งงานกับเธอ
" เป็ไปได้ยังไง ชั้นเนี้ยนะแต่งงาน...เื่นี้ต้องมีอะไรเข้าใจผิดกันแน่ๆ นายช่วยติดต่อพายัพให้ฉันหน่อย "
" อึ้ม... แต่มีอีกเื่ที่ฉันยังไม่ได้บอกนาย "
" เื่อะไร ? "
" คุณตาบอกว่าภรรยาของนายคนนี้ถูกไฟคลอกตายที่บ้านหลังนั้นในวันที่เกิดเื่ขึ้น "
" เธอตาย...แล้วทำไม ? " ภาคินขมวดคิ้วด้วยความสงสัย ก่อนที่เขาจะได้พูดต่อเย่วเฟิ่งจึงเฉลยไขข้องสงสัยให้
" วันนั้นเธอออกมาจากเพลิงไหม้ได้และมานอนสลบอยู่ที่หน้าบ้านของฉัน ฉันจึงได้ช่วยไว้ "
" แล้วที่บ้านใหญ่ ... "
" ยังไม่มีใครรู้เื่นี้ ฉันไม่ได้บอกคุณตาว่าเธอยังมีชีวิตอยู่ "
" นายสงสัยอะไร ? "
" เฟิ่งชุน...นายเองก็รู้ว่าครอบครัวเราเป็ยังไง ญาติทุกคนต่างแก่งแย่งชิงดีชิงเด่นอยากได้ทรัพย์สมบัติมาเป็ของตัวเองโดยไม่สนใจวิธีการ เื่นี้
ฉันไม่รู้ว่าเป็อุบัติเหตุหรือเป็ฝีมือของใครกันแน่ แต่ที่แน่ๆ หากนายเป็เฟิ่งชุนที่ความจำปกติ ฉันก็อยากจะถามว่าทำไมถึงพาภรรยามาฮันนีมูนที่นี่ นายก็รู้...ว่ามันอันตรายแค่ไหน "
" เพราะรู้นี่ไง...ฉันถึงไม่เคยพาหนูยิ้มมาที่นี่ "
" แล้วต่อไปนายจะเอายังไงกับเื่นี้ " เย่วเฟิ่งเอ่ยถามคนที่มีสีหน้าวิตกไม่ต่างกับเขา
" ยังคิดไม่ออก "
" ฉันจะเข้าในเมืองหาใครสักหน่อยและขากลับจะแวะบ้านคุณตาด้วย "
" ถ้าอย่างนั้นฝากซื้อมือถือมาให้ฉัน 2 เครื่อง "
" 2 เครื่อง ? "
" อึ้ม..ก็เอามาให้ผู้หญิงคนนั้นด้วยไง ถ้าเธอหนีจากไฟไหม้มาก็แสดงว่าของใช้ทุกอย่างของเธอคงจะไม่เหลือเลยเหมือนกับฉัน ส่วนของใช้อื่นๆเอาไว้ให้เธอไปเลือกดูเอง "
" หึ...ไหนว่าไม่สนใจ "
.......................................................
กดหัวใจเป็กำลังใจให้กันด้วยนะจ๊ะ
ฝากอีบุ๊คนิยายของไรท์ด้วยนะคะ ลด 50 % ทุกเล่มในงานสัปดาห์หนังสือที่จะจัดขึ้นวันที่ 23 มีนาคมนี้ที่ mebmarket
ส่วนอีบุ๊คนิยายดวงใจญาดาลดแล้วราคาประมาณ 35 บาทเท่านั้นเองจ้าา