วันเกิดที่บ้านแยม
เนม และ ฟ้าใสมาช่วยแยมจัดงานั้แ่ตอนเที่ยง จริงๆแล้วบ้านแยมมีแม่บ้านและพ่อบ้านคอยจัดงานอยู่แล้ว แต่เพื่อนๆก็อยากจะมาช่วยด้วยอีกแรง
“ฟ้าใสเธออาบน้ำเสร็จรึยังเนี่ย” เสียงเนมะโเรียกฟ้าใส เพราะรอเข้าไปอาบน้ำต่อ
“ใกล้แล้วๆ”ฟ้าใสะโกลับมา
“เฮ่อ..ไม่รู้จะอาบนานอะไรขนาดนั้นเนี่ยจริงๆ เลย”
“ธรรมดาแหละนั่นใครล่ะ ฟ้าใส่ ผู้เลอโฉมนะ 5555” แยมพูดกับเนมขึ้นมาแล้วต่างพากันหัวเราะให้เพื่อนผู้เลอโฉมของกลุ่ม
“แหมๆๆเธอสองคนนี่ไม่ได้เลยนะ แอบนินทาเพื่อนได้ไง”ฟ้าใสเดินออกจากห้องน้ำมาทันได้ยินเพื่อนกำลังนินทาพอดี
“แม่เ้า!!!ฟ้าใสเธอจะใส่ชุดนี้จริงๆ ใช่มั้ย” แยมถามย้ำ ส่วนเนม อ้าปากค้างไปแล้ว
ฟ้าใสในชุดนอนแบบไม่น่าจะได้นอน เป็ชุดนอนสายเดี่ยวบางเบาซีทรู ด้านในใส่ชุดชั้นในสีดำไว้ด้านหลังเว้าจนถึงบั้นท้าย
“ใช่แล้วจ้ะเพื่อนสาว” ฟ้าใสตอบแยมออกไปอย่างมั่นอกมั่นใจ
“ไม่ได้!แกจะใส่ชุดนี้ไม่ได้ฟ้าใส” แยมท้วงยกมือกุมขมับ
“เอ้า!!แล้วแกจะให้ชั้นทำไงอ่ะ ก็มีชุดเดียวอ่า”
“อ่ะเอานี่ไปเลยชุดนอนแบบคนปรกติ ธรรมดาเค้าใส่กัน” แยมเปิดตู้เสื้อผ้าหยิบชุดนอนผ้าฝ้ายสีชมพูหวานแหวว ลายกระต่ายน้อย กางเกงขายาว เสื้อแขนสั้นธรรมดา มาให้ฟ้าใส
“ห๊า!!!นี่เธอจะให้เราใส่ชุดนี้จริงๆ เหรอแยม” ฟ้าใสพูดพร้อมทำหน้าเศร้า
“โอยๆๆเนมไปอาบน้ำก่อนนะ เคลียร์กันเองนะ” เนมชิ่งไปอาบน้ำ
21.00 น. เพื่อนๆ ต่างมากันเกือบหมดห้อง ทุกคนที่สังสรรค์กันอยู่ต่างหันมามองกลุ่มที่เพิ่งเดินเข้ามาในบ้านเป็ตาเดียวกันพวกเขาไม่ได้แต่งตัวตามธีมงานที่เ้าของวันเกิดได้กำหนดไว้ แต่ละคนแต่งตัวตามสไตล์และที่สำคัญ ดูดีกันทั้งกลุ่ม ชาย 3 หญิง 1 โดยเฉพาะคนที่โดดเด่นที่สุดก็คือ เคน ด้วยความสูง 183 ซม. ทำให้เขาดูเด่นกว่าเพื่อนๆ
“อ้าวพี่เคน นึกว่าจะไม่มาละ” แยมที่เห็นผู้เป็ลูกพี่ลูกน้องเดินเข้ามาก็รีบทักขึ้น
“มาสิพี่บอกว่าจะมาแล้วนี่ แต่ว่าพวกพี่ไม่ได้แต่งตัวตามธีมนะ”เขาเอ่ยแล้วกวาดสายตามองเพื่อนแยมที่อยู่ในชุดนอนหลากหลายแบบ
“555 ไม่เป็ไร ถ้าพวกพี่แต่งชุดนอนก็คงจะแปลกๆ อะเนอะ” แยมว่าพลางหัวเราะ
“อ่ะนี่สุขสันต์วันเกิดนะ” เคนว่าพร้อมยื่นกล่องของขวัญให้ญาติผู้น้อง
“ขอบคุณค่ะ”
“น้องแยมสุดที่รักกกนี่ของขวัญจากพี่แม็คนะครับ” แม็คที่ชอบหยอกแยมถือกล่องของขวัญมายื่นให้
“ขอบคุณค่ะพี่แม็คสุดหล่อ”จากนั้นบี และ ข้าวฟ่างก็ส่งของขวัญของตัวเองให้กับแยม
“เดี๋ยวเชิญพี่ๆไปนั่งที่โต๊ะดีกว่าค่ะ เดี๋ยวแยมกับเพื่อนหาอะไรมาให้รองท้องนะ”แยมเดินนำทั้งสี่คนไปยังโต๊ะที่อยู่สนามหญ้าจากนั้นก็เดินเข้าไปในบ้านเพื่อยกอาหารและเครื่องดื่มมาให้กลุ่มของเคน
“เนมฟ้าใส ช่วยเรายกของกินกับเครื่องดื่มไปให้พี่เราหน่อย”
“โอเคได้เลย” จากนั้นสามสาวก็ยกอาหารรองท้องขนมขบเคี้ยวพร้อมทั้งเครื่องดื่มเดินตรงมายังโต๊ะของเคน
“มาแล้วๆพี่ๆ ทานกันเต็มที่เลยนะคะ” แยมวางเครื่องดื่มลง
“เห้ย!!!นี่เธอ” เคน ร้องเสียงดังขึ้นเมื่อเงยหน้าแล้วเจอกับเนมเขาจำได้ผู้หญิงคนที่เขาช่วยเหลือจากการถูกชายวัยกลางคนลวนลามที่ผับในอาทิตย์ก่อน
“คุณ!!!”เนมเมื่อเห็นหน้าเคนชัดๆ ก็จำได้ทันทีเหมือนกัน
“อ้าวนี่รู้จักกันแล้วเหรอ” แยมถามทั้งสองคน
“ก็พี่คนนี้ไงที่ช่วยเนมจากอีตาพนมเมื่ออาทิตย์ก่อนที่เนมเล่าให้ฟังไง” เนมรีบบอกแยม
“อ้าวงั้นก็คนกันเองน่ะสิ”
“เนมขอบคุณพี่อีกครั้งนะคะ ถ้าไม่ได้พี่เนมต้องแย่แน่ๆ เลย”เธอรีบไหว้ขอบคุณเขาอีกครั้งอย่างจริงใจ
“อืมวันหลังก็ระวังล่ะ ไปกับผู้ชายก็ระวังๆ หน่อย” เขาว่าเธอไม่จริงจังนักและเพิ่งสังเกตชัดๆ ว่า เนม หน้าตาจิ้มลิ้ม มีเสน่ห์ มากกว่าวันที่เขาเจอเป็ไหนๆอาจจะเพราะวันนั้นเธอใและมอมแมมจากน้ำหูน้ำตาที่เธอร้องไห้เขาจึงไม่ทันสังเกตดี
“อ่าแล้วนี่จะคุยกันแค่สองคนอะเนาะ” บี ซึ่งนั่งเงียบก็พูดขึ้น
“555 งั้นพี่ว่าเรามาดื่มกันดีกว่า”แม็คพูดขึ้นแล้วกระเถิบให้สามสาวเข้ามานั่งร่วมวง โดยที่เนมนั่งข้างๆ เคนถัดไปเป็ข้าวฟ่าง ที่นั่งเงียบไม่พูดไม่จา ลอบมองเนมเป็ระยะๆ
เวลาผ่านไปต่างคนก็ต่างเริ่มมึนเคนขอแลกไลน์กับเนม โดยมีข้าวฟ่างนั่งมองอยู่เงียบๆและเพราะวันนี้เป็วันเกิดของแยมทุกคนจึงดื่มกันเต็มที่เพราะว่าจัดงานที่บ้านที่เตรียมไว้รองรับเพื่อนๆด้วยอยู่แล้ว
“เห้ยเนมไหวมั้ยเนี่ย” ฟ้าใส ถามขึ้นเมื่อเห็นเนมลุกขึ้นเพราะจะไปห้องน้ำแล้วเซเล็กน้อย
“อืมมึนๆ นิดหนึ่งแต่ไม่เป็ไร ยังไหวๆ”
หมับ!!
“เดี๋ยวพี่ไปส่ง”เคนลุกขึ้นคว้าแขนเนม
“ไม่เป็ไรค่ะเนมเดินไหวแค่ลุกเร็วไปหน่อย”
“ไปเถอะน่าไม่ต้องกลัวหรอกพี่เดินไปส่งเฉยๆ”
แล้วเคนก็กึ่งดึงเนมให้ออกเดินตามเขาเข้าไปในบ้านเพื่อเข้าห้องน้ำทุกคนในโต๊ะมองหน้ากันเลิ่กลั่ก มีแต่แม็คกับบี ที่ยิ้มให้กันอย่างรู้ทัน
เคนจูงมือเนมมาถึงห้องน้ำชั้นล่างของบ้านส่งให้เนมเข้าไปทำธุระ เขาก็ยืนรออยู่ด้านนอกซึ่งตอนนี้ไม่มีใครอยู่แล้วเพราะค่อนข้างดึก พ่อกับแม่ของแยมต่างก็เข้านอนกันหมดแล้วส่วนแม่บ้านแยมให้เข้าไปนอนกันก่อนเพราะคิดว่าคงจะเลิกกันดึกตื่นเช้าค่อยมาเก็บกวาดทีเดียว
“ขอบคุณค่ะ”เนมเอ่ยขอบคุณเคนที่เห็นเขายืนรอ
“เดี๋ยวอย่าเพิ่งไป” เขารั้งแขนเธอไว้เมื่อเห็นเธอกำลังจะเดินออกไปข้างนอก
“อุ๊ย!!!”เนมใที่เคนรั้งแขนเธอไว้แล้วยังดึงเธอมาในโซนห้องครัวที่อยู่ถัดจากห้องน้ำหากไม่มีใครเดินเข้ามาก็จะไม่สังเกตเห็น
“พี่จะทำอะไรเนมอ่ะ”เธอมีสีหน้าใ
“พี่ไม่ทำอะไรเราหรอกแค่อยากคุยด้วย”
“เราไปคุยกันข้างนอกก็ได้นี่คะ”
“พี่อยากคุยกับเราแค่สองคน”เขาบอกพร้อมกับฉุดมือเธอนั่งลงเก้าอี้กลางห้องครัว
“เอ่อ..เดี๋ยวใครมาเห็นมันจะน่าเกลียดนะคะ”
“ไม่เห็นน่าเกลียดเลยแค่คุยกันเอง”
“....”
“หรือว่าเนมมีแฟนแล้วงั้นเหรอ?”
“คือ..เปล่าค่ะแต่ว่าเนม แค่กลัว” เธอบอกออกไปแบบที่คิด
“หึกลัวอะไร พี่ไม่ทำอะไรเราหรอก พี่เป็คนช่วยเราไว้นะแล้วอีกอย่างพี่ไม่เคยบังคับหรือขืนใจใครนะ” เขาว่าพร้อมยิ้มมุมปาก
“ค่ะ....แล้วพี่มีอะไรจะคุยกับเนมเหรอคะ”
“เนมยังไม่มีแฟนใช่มั้ย?” เขาถามตรงทันที
“.....ค่ะ”
“งั้นพี่จีบได้รึเปล่า” เคนพูด พร้อมกับโน้มหน้าเข้ามาใกล้เพื่อจ้องหน้าหญิงสาว
“......” เนมนิ่ง ไม่คิดว่าเขาจะจู่โจมเร็วขนาดนี้
“ว่าไง..พี่จีบได้มั้ย”เคนถามย้ำ พร้อมกับจับคางเนมให้เงยหน้าสบตาเขา
“อุ๊บ!!อื้อ...”ก่อนที่เนมจะตอบอะไร เธอก็โดนเคนจูบเข้ามาแบบไม่ทันตั้งตัวเธอยกมือผลักอกเขาแต่ไม่เป็ผลเพราะเคนไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อยเขาประคองหน้าเธอให้เงยขึ้นมารับจูบที่แสนหวานบดริมฝีปากจนเนมหายใจไม่ทันเผลออ้าปากทำให้เขาใช้ลิ้นควานหาความหวานภายในปากของหญิงสาว
“แฮ่ก...”เนม หายใจหอบทันทีที่โดนปล่อยให้เป็อิสระ เธอไม่เคยจูบกับใครมาก่อน แบบนี้นี่เองที่เค้าเรียกว่าจูบ
“หึไม่ตอบพี่ถือว่าเราตกลงนะ จูบเมื่อกี้มัดจำไว้ก่อน”เคนพูดขึ้นพร้อมจุ๊บเหม่งเนมอีกทีก่อนจะคว้าคนที่นั่งอึนอยู่ให้ลุกตามเขาเดินออกไปนอกบ้าน
“แหมมมมพาน้องไปเข้าห้องน้ำกันถึงไหนล่ะมึง ไอ้เคน” แม็คเอ่ยแซวทันทีที่เห็นเพื่อนจูงมือสาวน้อยออกมา
“ระวังปากเถอะมึง”เขาว่าให้แม็ค
“นี่น้องเนมอย่าไปหลงคารมเพื่อนพี่ง่ายๆ นะครับ มันร้าย” บี ทำท่ากระซิบเนมเสียงดังทุกคนในโต๊ะจึงหัวเราะออกมา ยกเว้นข้าวฟ่าง ที่ได้แต่ยกแก้วดื่มรวดเดียวหมด
“เอ่าๆคุณข้าวฟ่างครับ เดี๋ยวก็เมาหัวทิ่มหรอกมึง”แม็คหันไปปรามเพื่อน
“ไม่ต้องห่วงกูไม่เมาง่ายๆ หรอก”
“เออมึงเป็ไรฟ่าง เบาๆ หน่อยดิ กูี้เีแบกมึงกลับคอนโดนะ” เคนเอ่ยเสริมอีกเสียง
ข้าวฟ่างได้แต่มองกลับไม่ตอบอะไร จากนั้นทั้งหมดก็ปาร์ตี้กันต่อจนเกือบเที่ยงคืนเนมและฟ้าใสจึงเข้าไปเตรียมเค้กเพื่อให้แยมเป่า
ฟ้าใสเป็คนถือเค้กเนมเดินตามหลังพร้อมเคนและแม็คที่เข้าไปช่วย ก่อนจะถึงแยมไฟทั้งบ้านรวมถึงสนามที่จัดเลี้ยงก็ถูกดับลงเหลือเพียงแสงเทียนจากก้อนเค้กที่ฟ้าใสถืออยู่ทุกคนในงานร้องเพลงแฮปปี้เบิร์ดเดย์ให้แยม เคนที่เดินอยู่ข้างๆ เนมแอบเนียนดึงมือเนมไปจับไว้ และเมื่อเพลงจบลงแยมเป่าเทียนดับลง แสงไฟมืดสนิท
จุ๊บ!!
มีคนโดนขโมยจุ๊บ
6K
