มรดกเทพอยู่ในกายข้า+7!!

งูกลืนสวรรค์ทั้งสองเคลื่อนกายปิดล้อมซูเฉิน สายตาของทั้งคู่เต็มไปด้วยความโกรธยากจะให้อภัย ซูเฉินรู็สึกว่าตนกำลังอยู่ในสถานการณ์คับขัน เขาพยายามคิดหาวิธีการเพื่อรอดพ้นจากงูกลืนสวรรค์ทั้งสอง 'ไม่ดี งูกลืนสวรรค์ทั้งสองตัวนี้แข็งแกร่งเกินไป ต่อให้ฉัันใช้กำลังทั้งหมดก็ไม่สามารถโค่นพวกมันได้ ฉันต้องหาทางทำอะไรสักอย่าง'เหงื่อเย็นไหลทั่วร่างซูเฉิน เขาขมวดคิ้วคิดหาวิธีที่จะรอดพ้นจากสถานการณ์นี้ 'มีแต่ต้องเสี่ยงสิน่ะ' เขามีวิธีที่พอจะทำให้งูกลืนสวรรค์ตัวหนึ่งบาดเจ็บสาหัสได้ แต่ยังมีงูกลืนสวรรค์อีกตัว นี้จึงทำให้เขาคิดหนัก "มัวรีรอต่อไปไม่ได้ มีแต่ต้องลงมือ ไม่งั้นก็ตาย!!"จากนั้นซูเฉินพุ่งเข้าหางูกลืนสวรรค์ที่ปิดเส้นทางเขาอยู่งูกลืนสวรรค์ที่เห็นซูเฉินพุ่งเข้ามา แววตาของมันเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน มันไม่ได้ขยับร่างหนีหรือโจมตีซูเฉิน มันกำลังเฝ้ารอการแสดงของมดตรงหน้าของมัน ซูเฉินกระโดดขึ้นสูงกว่า10เมตรปรากฏบนหัวของงูกลืนสวรรค์ สายตาของทั้งสองปะทะกันชั่วคราว จากนั้นดาบสีเงินธรรมดาปรากฏขึ้นบนมือข้างซ้ายของซูเฉิน ดาบเล่มนี้เป็นอาวุธระดับหลอมรวมที่เขารับมาจากในแหวนมิติของจ้าวหยุน งูกลืนสวรรค์เหลือบมองอยู่ครู่ก่อนจะพ่นลมหายใจเย้ยหยัน ดาบที่ซูเฉินถืออยู่ดูธรรมดาสามัญ ไม่มีแรงกดกันใดๆที่ทำให้มันหวาดกลัว มันจึงยังคงนิ่งเฉยรอชมการโจมตีของซูเฉิน มันต้องการแสดงถึงร่างกายที่แข็งแกร่งและความห่างชั้นของมันกับซูเฉิน เพื่อทำให้เขาทรมานและสิ้นหวัง แต่การกระทำต่อมาของซูเฉินทำให้สายตาของมันหดแคบ ซูเฉินกัดลิ้นของตน แล้วนำเลือดของเขามาปาดยังใบดาบของเขา จากนั้นเกิดความกดดันที่ทรงพลังถูกปลดปล่อยออกจากใบดาบรูนเลือดสีแดงสดปรากฏที่ใบดาบ พลังมหาศาลถูกปลดปล่อยออกมาจากใบดาบทำให้งูกลืนสวรรค์ถึงกับตัวสั่น มันรูสึกโดนคุกคามจากดาบในมือของซูเฉิน แกร่กๆ เเต่ดูเหมือนดาบของซูเฉินจะอยู่ได้อีกไม่นาน รอยร้าวปรากฏให้เห็นที่ใบดาบและลุกลามอย่างรวดเร็ว "รับไปซ่ะ!!" คลื่นดาบถูกปลดปล่อยออกมาจากใบดาบเป็นรูปจันทร์เสี้ยวแนวตั้ง มันผ่าไปยังงูกลืนสวรรค์เป็นทางยาวจากศรีษะผ่านตาซ้าย ปากลงไปที่คางยาวไปถึงลำตัวที่สูงกว่า10เมตรของมัน เลือดสีเงินอมดำสาดกระเซ็นราวกับสายฝนในสายหมอก โฮก!!!!งูกลืนสวรรค์กรีดร้องอย่างเจ็บปวด มันไม่คิดว่ามดจะสามารถทำร้ายมันได้จริงๆ บาดแผลเป็นทางยาวของงูกลืนสวรรค์ไม่ได้ลึกมากนัก แต่ถ้าปล่อยเป็นเวลานานมันอาจจะเสียเลือดหนักและอาจเสียชีวิตทางซุเฉินนั้น ดาบในมือของเขาได้กลายเป็นผุยผงไปเป็นที่เรียบร้อย เขามองงูกลืนสวรรค์ด้วยความหงุดหงิดเล็กน้อย "เล่มเดียวคงไม่พอจริงๆ" ที่ซูเฉินใช้ไปนั้นเป็นไม้ตายก้นหีบของเขา ในระหว่างทางมายัง*ป่าดูดวิญญาณ*เขาได้จัดเตรียมไพ่ลับนี้ ดาบของจ้าวหยุนที่เขาได้รับมาเป็นเพียงอาวุธระดับหลอมรวมธรรมดา แต่ด้วยความสามารถของซูเฉินเขาสามารถทำให้ดาบธรรมดานี้ปลดปล่อยการโจมตีที่รุนแรงขนาดลมปราณระดับผู้พิทักษ์ต้องหวาดกลัว ด้วยการใช้รูนสลักลงใบดาบ รูนโบราณนั้นมีความสามารถหลากหลายตามรูปแบบของมัน พวกมันสามารถเรียกลมเรียกฝน เสริมกำลังต่างๆได้มากมาย ผู้คนจึงนำรูนโบราณมาปรับใช้และเกิดเป็น*ศาสตร์ผู้ใช้อาคม*ผู้ใช้อาคมสามารถใช้รูนต่อสู้หรือเสริมแกร่งอาวุธ,ค่ายกลหรือเเม้แต่เม็ดยา ตัวตนของผู้ใช้อาคมเป็นที่ยอมรับและเป็นที่ต้องการอย่างมาก แม้แต่นักปรุงและผู้ประดิษฐ์ยุทธพันธ์ยังไม่สามารถเทียบผู้ใช้อาคมได้ แต่ตัวตนของผู้ใช้อาคมนั้นหายากราวกับเข็มในมหาสมุทร เนื่องจากการฝึกใช้รูนนั้นเป็นเรื่องยากมากต้องใช้ความเข้าใจระดับสุดยอด พลังลมปราณระดับสูงเพื่อใช้งาน พลังจิตวิญญาณที่แข็งแกร่งเพื่อสร้างรูนและเชื่อมต่อ ความเข้าใจและระดับลมปราณอาจเป็นเรื่องง่ายของเหล่าอัจฉริยะ แต่จิตวิญญาณนั้นเป็นเรื่องยาก พลังจิตวิญญาณนั้นยากที่จะฝึกฝนและพัฒนา อาจจะมีสมุนไพรบ้างอย่างที่สามารปรับปรุงพลังจิตวิญญาณได้ แต่สมุนไพรเหล่านั้นก็หายากยิ่งนักจึงเป็นการยากที่จะหาผู้ใช้อาคมสักคน แม้ระดับความเข้าใจและลมปราณถึงขั้นแต่พลังจิตวิญญาณไม่เพียงพอ ก็ไม่สามารถสร้างและเชื่อมต่อรูนโบราณได้

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่15

นิยายแนะนำ

มรดกเทพอยู่ในกายข้า+7!!

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่15

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้