เมื่อจัดการเื่ของอื่นเสร็จแล้วกลุ่มพ่อค้าทำการขอบคุณเทียนอี้อยู่พักใหญ่ ก่อนจะแยกตัวเดินทางต่อไปครั้งนี้พวกเขานับว่าโชคดีที่เสียผู้คุ้มกันคนไปแค่5 คนและบาทเจ็บเล็กน้อยอีก 6-7 คน ทั้งหมดต้องขอบคุณเทียนอี้
หลังจากล่ำลากันเสร็จแล้วเทียนอี้เดินกลับมาหาชายร่างผอมที่นอนดิ้นทุรนทุรายด้วยความเ็ปอยู่บนพื้นเทียนอี้ใช้พลังปราณก่อรูปร่างเป็มือดึงร่างของชายร่างผอมขึ้นมาผู้ที่อยู่ในขอบเขตปฐีนั้นสามารถใช่พลังลมปราณก่อเป็รูปร่างและใช้ออกมานอกร่างกายในระยะไกลได้
แต่ระยะนั้นก็ขึ้นอยู่กับจำนวนปริมาณลมปราณของแต่ล่ะคน และบุคคลนั้นจะสามารถความคุมรมปราณของตนได้ดีแค่ไหนด้วยเช่นกันซึ่งขอบเขตมนุษย์นั้นทำได้เพียงใช้ลมปราณเสริมสร้างความแข็งแกร่งภายในร่างกายเละเพิ่มพลังโจมตีเท่านั้น
"เ้าจะทำอะไรข้าปล่อยข้าไปเถอะข้าผิดไปแล้ว"ชายร่างผอมพูดออกมาด้ายความหวาดกลัว กลัวว่าเทียนอี้จะฆ่ามัน
"เ้าจำขบวนพ่อค้าเมื่อห้าปีก่อนได้ไหม จำทาสตัวน้อยที่เ้าใช้ตะบองหนามของเ้าทำร้ายและทรมานร่างกายมันอย่าสนุกสนานจนใกล้ตายได้หรือไม่"เทียนอี้พูดออกมาด้วยน้ำเสียงเฉยชา
ชายร่างผอมมองดวงตาของเทียนอี้และครุ่นคิดเล็กน้อย เมื่อมันมองดวงตาของเทียนอี้ชัดๆมันก็จำได้พร้อมกับร่างกายที่สั่นสะท้าน
"เป็เ้า.... เป็เ้านี่เองทาสตัวน้อยหน้าตาดีคนนั้น เป็ไปไม่ได้เ้ายังมีชีวิตอยู่ได้ยังไงข้าทุบตีเ้าไปมากขนาดนั้น"มันร้องออกมาด้วยความหวาดกลัวมันคิดว่าเทียนอี้ต้องมาล้างแค้นมันทรมานมันจนตายอย่างแน่นอน
"ใช่แล้วเป็ข้าเอง... ส่วนเื่ที่ว่าทำไมข้ายังมีชีวิตอยู่เ้าไม่จำเป็ต้องรู้ เ้าควรเป็ห่วงตัวเองมากว่าว่าจะตายเช่นไรดีกว่า"เทียนอี้กล่าวพร้อมทำใบหน้ายิ้มอย่างน่ากลัว
"นายน้อยไว้ชีวิตข้าด้วย...โปรดไว้ชีวิตข้าด้วยข้าผิดไปแล้วได้โปรดปล่อยข้าไปด้วยเถิด"ชายร่างผอมนั่งคุกเข่าใช้หัวโขกพื้นทั้งที่ไม่มีแขนทั้งสองข้างเพื่อให้เทียนอี้ไว้ชีวิตของมัน
ช่างเป็ภาพที่ดูน่าหัวเราะเป็อย่างมาก ภาพพจน์ของโจรร้ายผู้เก่งกาจมีความโรคจิตรและเย่อหยิ่งก่อนหน้านี้หายไปจนหมดสิ้นเหลือไว้เพียงคนขี้ขลาดตาขาวที่รักตัวกลัวตายเท่านั้นเทียนอี้ได้เพียงยิ้มเยาะออกมา
"ได้สิข้าจะไว้ชีวิตสุนัขของเ้า...แต่เพื่อเป็การแลกเปลี่ยน......?" เทียนอี้จงใจลากเสียงยาวเพื่อบ่งบอกถึงความ้าของตน
"ในแหวน....ในแหวนมิติของข้ามีเงินทองของมีค่าจำนวนหนึ่งข้ายกให้ท่านทั้งหมดเลยโปรดไว้ชีวิตสุนัขข้าข้าด้วยนายน้อย"เมื่อมีความหวังมันจึงรีบยกแขนที่มีเพียงข้อศอกขึ้นทำท่าชี้ไปทางแขนที่ตกอยู่ที่พื้นที่บนนิ้วมีแหวนอยู่วงศ์หนึ่ง
เทียนอี้ทำเพียงสะบัดมือใช้ลมปราณดึงเอาแหวนนั้นมา.ก่อนให้ชายร่างผอมยกเลิกความเป็เ้าของด้วยการหยดเืลงไปแล้วกล่าวคำยกเลิก จากนั้นเทียนอี้ก็สำรวจดูด้านในแหวนพบว่ามีเหรียญทองอยู่จำนวนหนึ่งดูแล้วมีราวๆ 3-4 ล้านเหรียญนับว่ามีจำนวนมากมายปละมีของมีค่าอีหลายอย่าง
"ไม่เลว...แต่แค่นี้ยังไม่พอสำหรับไถ่ชีวิตเ้า"เทียนอี้พูดออกมเบาๆ ทำให้ชายร่างผอมทำท่าทางใรนลานแต่ยังไม่ทันที่โจรร่างผอมจะได้พูดอะไรเทียนอี้ได้พูดขึ้นมาอีกหนึ่งประโยคที่ทำให้มันถึงกับยิ้มออกมา
"ถ้าเ้าพาข้าไปที่ตั้งค่ายของพวกเ้าข้าจะปล่อยชีวิตสุนัขของเ้าไปก็ได้"เทียนอี้กล่าวพร้อมยิ้มด้วยสีหน้าที่ชั่วร้าย
โจรร่างผอมถึงกับก้มหน้าแล้วยิ้มออกมาอย่างเคียดแค้นในเมื่อเทียนอี้จะไปที่ค่ายของพวกมันมันจะถือโอกาสนั้นในการแก้แค้นเทียนอี้ ที่ตัดแขนทั้งสองข้างของมันที่ค่ายยังมีพวกมันอยู่อีกนับร้อยและหัวหน้าของมันก็อยู่ในระดับขอบเขตนภาขั้นที่ 9 มันจึงมั่นใจว่าเทียนอี้จะต้องตายอย่างแน่นอนเมื่อไปถึงค่ายของพวกมันมันหุบรอยยิ้ม และเงยหน้าขึ้นมาและทำการโขกหัวลงที่พื้นอีกครั้ง
"ขอบคุณนายน้อยขอบคุณนายน้อยทีไว้ชีวิตข้าจะนำท่านไปที่ค่ายเองรับลองได้เลย"มันกล่าวเสร็จก็ทำท่าทีกระตือลือล้นทันที
มีหรือเทียนอี้จะไม่รู้ความคิดของมันนี้เป็สิ่งที่เขา้าที่แท้จริงทำลายค่ายของกองโจรทั้งหมดนี่คือเป้าหมาที่แท้จริงของเทียนอี้ เขาทำเพียงยิ้มออกมาแล้วะโขึ้นอาชาวาโยแล้วจับเ้าโจรร่างผอมมัดติดกับม้าอีกตัวเพื่อนำทางไปยังค่ายโจร
จบไปอีกหนึ่งตอน.
ตอนหน้า.บุกทำลายรังโจร(ปล้น)
11
