อารัมภบทกัลยา
ปี 2040 ณ กรุงเทพมหานคร บริษัทเทคโนโลยี Ratcha
ชั้นสูงสุดของตึกไฮเทคภายในห้องถูกประดับอย่างหรูหรา
มอสมองไปที่ CEO ที่นั่งอยู่หน้าโต๊ะไม้เงาวับ “เอ่อ คุณบอสรัชชานนท์ใช่ไหม ผมคือคนที่คุณติดต่อไปนะ ผมชื่อ”
บอสพูดอย่างช้า ๆ “ม้าขาว พ่อค้าของเถื่อน อาวุธา ยาเสพติด ฉันรู้จักนายดี”
มอส “เอาจริง ๆ ผมชื่อมอสนะ ม้าขาวนั้นมันฉายาสมัยเป็ชาวแก๊งนู้น”
บอส “ฉันไม่สนใจหรอก ฉันรู้มาว่านายสามารถหาของทุกอย่างบนโลกได้นิ ถ้ามีเงินถึง”
มอส “เงินถึงนี้ขึ้นอยู่กับความยากด้วยนะ ไม่ใช่แค่ราคาของที่ฉันหามาให้”
บอส “เงินนะฉันมีอยู่แล้ว แต่สิ่งที่ฉันจะให้แกตามหามาให้ฉันมันหายากและผิดกฎหมายนิดหน่อย”
มอส “พูดมาเถอะ ฉันรับหมดนั้นแหละ หาได้ไม่ได้นั้นก็อีกเื่”
บอส “ยูเรเนียม-235 เสริมสมรรถนะ 90%”
มอส “หา อะไรนะ ยูเรเนียม นี้แกจะสร้างอาวุธนิวเคลียร์รึไง”
บอส “นิวเคลียร์ ไม่ ไม่ ฉันจะเอามันมาสร้างพลังงานต่างหากละ”
มอส “ได้ข่าวว่าตึก KITTITECH ที่ะเิเพราะทดลองไอยูเรเนียมนี้ผิดพลาดนิ”
บอส “เหรอ ไม่บอกไม่รู้นะ เอาเป็ว่าแกหายูเรเนียม-235 เสริมสมรรถนะ 90% มาให้ฉันให้ได้ก็พอ”
มอส “เอ่อคือน่าจะหายากมาก ๆ เลย ฉันคงต้องติดต่อตลาดมืดพวกจีนรัฐเซีย หรือไม่ก็เกาหลีเหนือ มันเสี่ยงมากเลยนะ ราคาฉันจะขอคิดสูงหน่อย”
บอส “ก็บอกแล้วนิว่าเงินฉันมีให้อยู่แล้ว ไม่ต้องกังวลเลย จะเท่าไหร่ฉันก็พร้อมจ่าย”
มอส “เงินนะก็ดีนะ จะทองคำก็น่าสนใจ แต่ถ้าฉันหามันมาได้ก็คงจะเอาไปสร้างอะไรเจ๋ง ๆ ทำกำไร ฉันจะขอหุ้นบริษัทนาย 20%”
บอส “หุ้นเหรอ น่าขำจริง ๆ สมแล้วที่เป็พ่อค้าของเถื่อนชื่อดัง ฉันให้มากสุด 2%”
มอส “2% แม่งเสียแรงเปล่า”
บอส “2% นั้นทำแกรวยไปทั้งชาติได้เลย มันไม่ใช่น้อย ๆ นะ”
มอส “ขอ 10%”
บอส “5% ฉันไม่ต่อรองแล้ว”
มอส “ตามนั้น ฉันเอา 5% บอกตรงนะ ตอนแรกไม่คิดว่าแกจะให้หุ้นฉันจริง ๆ ด้วยซ้ำ จริงแค่ 1% ฉันก็รู้ว่ารวยไปทั้งชาติแล้ว แต่นี้แม่ง 5% ดีล รอของจากฉันได้เลย จะยูเรนงยูเรเนียมเดี๋ยวหามาให้”
มอสเดินชมรอบ ๆ ห้องที่เต็มไปด้วยของสะสมของบอสรัชชา
มอส “นายรวยขนาดนี้จะไปสร้างอะไรให้ยุ่งยากอีกทำไมนะ เป็ฉันคงอยู่สบาย ๆ จ้างสาว ๆ มานอนด้วยทุกวันไม่ซ้ำหน้าแล้ว”
บอส “ความคิดเราไม่เหมือนกัน นายอาจพอใจกับเื่แค่นั้น แต่ฉันอยากไปอยู่จุดสูงต่างหาก ไม่ใช่ที่ต่ำ ๆ แบบนาย”
มอส “ที่ต่ำ ๆ อะไร รู้จักคำว่าถึงจุดสุดยอดไหม มันก็เหมือน ๆ จุดสูงสุดนั้นแหละ”
บอส “นายนี้มันน่าสมเพชจริง ๆ”
มอสมองไปที่ของสะสมชิ้นหนึ่งที่ติดอยู่ข้างกำแพง มันคือหินสีทองที่มีลวดลายแปลกตา “ไอหินแตก ๆ นี้นายโดนหลอกขายมาเท่าไหร่”
บอส “หินชิ้นนั้นฉันไม่ได้ซื้อมาหรอก แค่จ้างนักฆ่าคนหนึ่งไปขโมยมาจากงานประมูลของ KITTITECH ไม่ได้้าขโมยจริง ๆ หรอก แค่อยากฉีกหน้าพวก KITTITECH เท่านั้น”
มอส “เหรอ แกนี้น่าสนใจนิหว่า”
มอสเปิดประเดินออกนอกห้องไป
มอสเดินไปตามทางเดินที่ดูทันสมัยกำแพงโลหะและไฟนีออนสีขาว
มอส “แม่งเอ้ยงานนี้จบรวยไปทั้งชาติเลย”
ทันใดนั้น เสียงสัญญาณเตือนภัยดังขึ้น ไฟนีออลเปลี่ยนเป็สีแดง
เสียงสัญญา “ประกาศฉุกเฉิน มีผู้บุกรุกที่ชั้น 1 ทหารทุกนายโปรดทำหน้าที่ของท่าน”
ทหารและหุ่นยนต์ในชุดเกราะดำลวดลายสีแดง 30 นายถ่าโถมวิ่งผ่านมอสไป
มอส “ชั้น 1 เหรอ ตรงนี้นิหว่า”
เสียงปืนดังขึ้นต่อเนื่องสลับกับเสียงกรีดร้องของทหาร ซากหุ่นยนต์กระเดนมาจากแยกตรงหน้าที่มอสยืนอยู่
มอส “ซวยแล้วไง”
ทหารนายหนึ่งแขนขาดวิ่งหน้ามาทางมอส จังหวะนั้นหอกสามง่ามพุ่งเสียบกลางหลังทะลุหัวใจทหารนายนั้น
เืเขากระเดนเต็มหน้ามอส
หญิงสาวชุดกระโปรงยาวสีดำคนหนึ่งเดินมาในท่าทางที่สงบ
มอส “ผู้หญิงเหรอ อะไรก็ช่างวิ่งดีกว่า”
หญิงสาวอีกคนในชุดรัดรูปสีเขียววิ่งแซงหญิงสาวชุดกระโปรงยาวสีดำมาแล้วหยิบหอกจากศพ นางพุ่งไปจับมอสแล้วดันเขาชนกำแพงอย่างแรง
หญิงสาวในชุดรัดรูปสีเขียว “You’re not wearing Ratcha’s armor.”
หญิงสาวชุดกระโปรงยาวสีดำ “พูดภาษาไทยสิ มิแรนด้า”
มิแรนด้า “แกไม่ใส่ชุดเกราะของรัชชา ไม่ใช่ทหารของพวกมันนิ แต่ช่างเถอะ โชคร้ายหน่อยที่มาอยู่ในวันที่พวกเราบุกมา”
มอส “เดี๋ยว ๆ ฉันไม่เกี่ยวกับพวกมันเลย แค่พ่อค้านะ จะทำอะไรพวกมันก็ทำเลย ปล่อยฉันไปนะ ขอละ”
หญิงสาวชุดกระโปรงยาวสีดำ “พ่อค้าเหรอ แกมาขายอะไรให้พวกมันละ”
มอสเหลียบตาไปมองหน้าอกของมิแรนด้าที่มันผิดปกติมี 3 เต้า เขาหน้าแดงเล็กน้อย “เอ่อ ไม่ใช่มาขายสิ่งของหรอก แบบขายบริการมั่งนะ แบบฉันเป็พ่อค้าของเถื่อนนะ หมอนั้นมันรู้จักชื่อเสียงฉันเลยจ้างฉันไปหาของให้มัน”
มิแรนด้าง่างหอก 3 ง่ามเตรียมแทงมอส
หญิงสาวชุดกระโปรงยาวสีดำ “หยุดก่อนมิแรนด้า”
มิแรนด้าหยุดมือไว้ “ท่านเคนเนดี้คะ ถ้าเราไม่รีบพวกมันจะแห่กันมาอีกนะคะ”
เคนเนดี้ “เ้าบอกว่าประธานรัชชาคนนั้นรู้จักชื่อเสียงนายเลยมาจ้างนายเหรอ แล้วชื่อเสียงนายมันดังขนาดไหนละถึงขนาดที่ประธานบริษัทเทคโนโลยี Ratcha ที่เคยเป็ถึงคู่แข่งของบริษัทเทคโนโลยี KITTITECH ถึงอุส่าเรียกนายมาจ้างหาของให้ บอกชื่อเ้ามา”
มอส “ม้าขาว ชื่อในวงการของฉัน ส่วนชื่อปกติมอส จะเอาชื่อจริงกับนามสกุลด้วยไหม”
มิแรนด้าง่างหอกเตรียมแทงมอส “อย่ามาพูดกวนท่านเคนเนดี้นะ แกไม่รู้หรอกว่าท่านผู้นี้คือใคร ท่านคือรองหัวหน้าขององค์กรอิลลูมินาติเลยนะ”
มอส “องค์กรอะไรนะฟังไม่ทัน”
เคนเนดี้ “ม้าขาว ฉันรู้จักชื่อนาย นายเคยเป็เพื่อนคู่หัวกับ PALMER46 เขาเคยบอกฉันไว้เื่นาย”
มอส “ห๊า ปาล์มมันเกี่ยวอะไรกับพวกเธอด้วย มันไม่เห็นเคยพูดถึงองค์กรมีลูอิสันตินั้นเลน”
เคนเนดี้ “เขาไม่พูดถึง หรือแค่จำไม่ได้ ตอนนี้เขาตายไปแล้ว ส่วนนายรอฉันอยู่ตรงนี้ มิแรนด้าเฝ้าเขาไว้”
มิแรนด้า “แต่ท่าน มันอันตรายนะคะ นีร์วานาหายหัวไปไหนนะ”
จังหวะนั้นหุ่นยนต์รักษาความปลอดภัยรัชชาแห่กันมาอีก 30 ตัว มันยกปืนขึ้นแล้วยิงลำแสงเรเซอร์สีแดงออก ทันใดนั้นะุเหมือนชนกับกำแพงมืดสีดำที่จู่ ๆ ก็โผล่มา
นีร์วานาแม่ชีคริสเตียนในชุดดำขาวแขวนไม้กางแขนกลับหัวเดินมาอย่างสงบ นางพูดช้า ๆ ขณะที่เวทย์มนต์พลังมืดของเธอป้องกันปืนของหุ่นยนต์รัชชาอย่างไม่สะทกสะท้าน “ขออภัยคะที่มาช้า ฉันไม่อยากฆ่าเพื่อนมนุษย์ด้วยกันคะเลยปล่อยให้มิแรนด้าจัดการไป แต่รอบนี้ไม่มีมนุษย์อยู่เลย”
เงามืดจากพื้นขึ้นมาเป็สายเถาวัลย์จับร่างหุ่นยนต์ 30 ตัวพวกนั้นแล้วดึงฉีกอย่างกับเป็แค่ของเล่น
มอสอึ้ง “แม่ชี เวทย์มนต์”
เคนเนดี้เดินผ่านซากพวกนั้นไปอย่างสงบ “นีร์วานาเธอใช้พลังมัดหมอนี้วันตรงนี้ จากนั้นมิแรนด้าเธอมากับฉันด้วย”
มอสถูกมัดด้วยพลังงานสีดำ
นีร์วานา มิแรนด้า เดินตามเคนเนดี้ไป
มอส “แม่งเอ้ยแน่นชิป แกะไม่ได้ด้วย เวทย์มนต์เคยได้ยินแต่ตอนไอปาล์มโม้ แม่งของจริงแบบนี้นี้เอง”
เสียงปืน เสียงกรีดร้อง เสียงะเิดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ไม่นานทั้ง 3 ก็กลับมาพร้อมหินสีทองในมือเคนเนดี้
มอส “นี้พวกเธอบุกมาที่นี้ ฆ่าคนไปตั้งเยอะ เพื่อมาปล้นหินโง่ ๆ นี้อะนะ”
มิแรนด้าเดินไปเตะหน้ามอสจนเืมอสกระเดน
เคนเนดี้ “พอก่อนมิแรยด้า ฉันจะไม่โกรธนายที่พูดจาไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงนัก เพราะเห็นว่านายคือเพื่อนหมอนั้น และอีกอย่างนายยังมีประโยชน์กับฉันอยู่”
มอส “หมอนั้นคือใครนะ อย่าบอกนะว่าไอปาล์มอีก ถามจริงเถอะมันเกี่ยวข้องอะไรกับเธอ”
เคนเนดี้ “มันไม่เกี่ยวกับนายเลย มาคุยเื่นายดีกว่า ม้าขาว นายรู้จักหินที่ฉันถืออยู่ไหม”
มอส “ไม่รู้เว้ย”
เคนเนดี้ “มันคือศิลาแห่งชะตา นายจะเห็นว่ามันดูเหมือนพิซซ่า 1 ส่วน 3 ของวงกลม ใช่แล้วมันมีทั้งหมด 3 ชิ้น ศิลาแห่งชะตาแห่งอดีต ศิลาแห่งชะตาปัจจุบัน ศิลาแห่งชะตาอนาคต ส่วนชิ้นที่ฉันพึ่งปล้นจากรัชชามาก็คือศิลาแห่งชะตาอดีต”
มอส “มันก็แค่หิน เธอฆ่าคนไปตั้งเยอะเพราะหินโง่ ๆ”
เคนเนดี้ “แล้ว PALMER46 ฆ่าคนไปตั้งเท่าไหร่เพื่อช่วยภรรยาเขาละ”
มอส “นั้นมันคนรักของเขานะ ส่วนในมือเธอมันก็แค่หินโง่ ๆ คุณค่ามันเทียบกันไม่ได้เลย”
เคนเนดี้ “แล้วใครเป็คนกำหนดคุณค่าพวกนั้นหละ สำหรับฉันมันไม่ต่างอะไรกันหรอก”
มอส “อีแค่หินเนี้ยนะ”
เคนเนดี้ “นี้ไม่ใช่แค่หินธรรมดาแบบที่นายคิดหรอก ศิลาแห่งชะตานะ ถ้ารวบรวมครบ 3 ชิ้น มันจะกลายเป็บางสิ่งที่ทรงพลัง ตามชื่อมันเลยศิลาแห่งชะตา ถ้ารวบรวมครบมันจะสามารถกำหนดชะตาของโลกนี้ได้ ถ้าไม่เข้าใจ มันก็คือการเปลี่ยนแปลงความเป็จริง ฉันก็ไม่รู้หรอกนะว่าจริงไหม แต่เขาบอกฉันมาแบบนั้น”
มอส “เปลี่ยนแปลงความเป็จริง คือมันจะทำอะไรก็ได้เลยงั้นเหรอ แบบเปลี่ยนถ่านเป็เพชรได้เลยสินะ”
เคนเนดี้ “นั้นมันไร้สาระ ถ้าเทียบกับสิ่งที่มันทำได้จริง ๆ”
มอส “ไอที่เธอบอกเขาบอกเธอมา เขาคือใครวะ ปาล์มเหรอ เป็ไปไม่ได้ หมอนั้นตายไปแล้ว”
เคนเนดี้ “ใช่เขาตายไปแล้ว คนที่บอกฉันมาเป็ใครไม่สำคัญหรอก ตอนนี้ฉันบอกนายไปแล้วว่ามันคืออะไร ที่นี้ฉัน้าอีก 2 ชิ้นที่เหลือ ซึ่งฉันไม่รู้ว่ามันอยู่ที่ไหน ตอนนี้ฉันส่งทีมค้นหาไปทั่วโลกแล้ว และนายต้องช่วยฉันหาอีกแรงด้วย”
มอส “เธอดูไม่น่าจะใช่คนดีเลย ถ้าเธอเอาของอันตรายแบบนั้นไปเปลี่ยนแปลงความเป็จริงตมใจชอบมีหวังโลกวุ่นวายแน่ ฉันไม่ช่วยหรอก”
เคนเนดี้ “จะช่วย หรือจะตาย นายมีแค่ 2 ทาง”
เคนเนดี้ก้าวเดินต่อไปโดยไม่ต้องรอฟังคำตอบ “มิแรนด้า นีร์วานา กลับกันเถอะ เราได้มือดีช่วยตามหาอีก 2 ชิ้นแล้ว”
นีร์วานาคลายพลังมืดที่มัดมอสไว้ออกแล้วเดินตามเคนเนดี้ไปอย่างสงบ
มอสลุกขึ้นแล้วรีบเดินเร็วตามไป “เห้ยแล้วฉันจะไปหาไอหินแบบได้ไงวะ ไปหาถามข้อมูลจากใครเขาคงว่าฉันบ้า”
เคนเนดี้ “นายไม่ใช่นักหาของกระจอก ๆ อย่าทำให้ฉันผิดหวัง”
เมื่อพวกเขาเดินมาถึงด้านหน้าบริษัทมีเ้าหน้าที่ตำรวจมากมายเล็งปืนมาดักรออยู่ “ยกมือขึ้นพวกอาชญากร”
เคนเนดี้ มิแรนด้า นีร์วานา มอส โดนตำรวจรวบไว้
มอส “แม่งเอ้ยไอพวกพาซวย”
มีผู้หญิงวัยกลางคนในชุดสูทสีดำคนหนึ่งเดินมาโชว์ตราที่มีโลโก้ TIS ให้ตำรวจดู “ฉันรองหัวหน้า TIS จะขอรับผู้หญิง 3 คนไปสอบต่อเอง”
ตำรวจ A “TIS หน่วยสืบราชการลับเหรอ รับทราบครับท่าน”
เคนเนดี้ “รติ พาฉันไปส่งที่สนามบิน ฉันจะบินกลับอังกฤษ”
รติ “รับทราบคะท่าน”
มอส “หืม ท่านเหรอ นี้พวกแกพวกเดียวกันนิ”
เคนเนดี้ “ฝากปล่อยตัวผู้ชายคนนั้นด้วย เขาทำงานให้ฉันแล้ว”
รติ “คะท่าน”
เคนเนดี้หันมายิ้มให้มอสอย่างอบอุ่นก่อนที่จะมีรถ Mercedes-Maybach S 680 มารับนางไป
มอสถูกปล่อยตัวหลายชั่วโมงต่อมาที่พัทยา ยานธุริกิจมืด ณ ผับของออกญา
ออกญา “นี้นายบอกฉันว่าพึ่งเจอรองหัวหน้าอิลลูมินาติมา แล้วนางก็ปล่อยตัวนายมา บังคับให้นายหาหินวิเศษที่มีพลังจะทำอะไรก็ได้เหรอ”
มอสดื่มเหล้าจนเมาหน้าแดง “ฉันพูดจริงนะ ไม่ได้แต่งเื่”
ออกญา “ไอองค์กรในทฤษฎีสมคบคิดเนี้ยนะ ่นี้นายดูหนังเยอะไปไหม”
มอส “ฉันไม่ได้บ้า ถึงตอนนี้จะเมาอยู่ก็เถอะ แต่ฉันพูดจริง”
ออกญา “เชื่อก็บ้าแล้ว”
มอส “จริงนะ เหมือนรองหัวหน้า TIS จะเป็คนของมันด้วย ฉันว่าเผลอ ๆ FIB ด้วย”
ออกญา “ถ้ามันคุม TIS ได้ FIB ก็ไม่เหลือหรอก หัวหน้า FIB คนปัจจุบันฉันยังใช้เศษเงินให้เขาไม่ยุ่งกับฉันได้เลย”
มอส “ออกญา ศิลาแห่งชะตานั้น ถ้าพวกมันได้ไปละก็ฉันว่าโลกนี้ชิปหายแน่ เธอต้องเชื่อฉันนะ นี้ฉันจริงจังจริง ๆ”
ออกญา “จะทำเป็เชื่อละกัน”
มอส “เราต้องทำอะไรสักอย่าง ฉันจะไม่โง่หาหินพวกนั้นให้พวกมันหรอก ฉันจะสู้กับพวกมัน”
ทันใดนั้นมีหญิงสาวหน้าตาน่ารักผมสีฟ้าในชุดเดรสน้ำเงินเข้ามากอดไหล่มอส
หญิงสาวผมสีฟ้า “พี่ชายจะสู้กับใครเหรอ”
ออกญา “ออกไปให้พ้นนะ นี้โซนเฉพาะคนที่ได้รับอนุญาตเท่านั้น”
มอสหน้าแดงในความสวยและความน่ารักของรอยยิ้มของผู้หญิงคนนั้น “น่า ๆ ฉันอนุญาตเอง”
ออกญา “นายมีอำนาจสักที่ไหน นี้ร้านฉันนะ”
มอส “ไม่ต้องไปฟังยัยปากร้ายนั้นหรอกหนู ว่าแต่หนูชื่ออะไรเหรอ”
อัญชัน “ยูนิโกะคะ หนูลูกครึ่งไทยญี่ปุ่น แม่หนูเป็คนไทยส่วนพ่อเป็คนญี่ปุ่นคะ จะเรียกหนูว่าอัญชันก็ได้นะ เพื่อน ๆ คนไทยของหนูเรียกหนูแบบนั้น”
มอส “อัญชันเหรอ ชื่อน่ารักเหมือนเ้าตัวเลย คืนนี้อยากดื่มกินอะไรเดี๋ยวป๋าเลี้ยงเองนะ”
อัญชัน “ป๋าใจดีจังเลย”
ออกญา “แม่งเอ้ยจะอ้วก นี้แกลืมเื่รับบทฮีโร่ของแกไปแล้วรึไง”
มอส “เออจริงด้วย อัญชันป๋ากำลังจะกู้โลกนะ หนูอยากเป็คู่หูกับป๋าไหม”
อัญชัน “ได้สิคะป๋า ถ้าป๋าเลี้ยงหนูดีป๋าไปไหนหนูไปด้วย”
มอส “น่ารักจริง ๆ เลย”
ออกญา “แล้วนายจะเอาอะไรไปสู้กับองค์กรในจินตนาการของนายละ”
มอส “จินตนาการอะไร นี้เธอยังไม่เชื่อฉันอีกเหรอ ช่างแม่งเธอ ฉันไปกับอัญชันก็ได้”
ออกญา “เื่มึง”
มอสนั่งคิดจนนึกอะไรออก “เออจริงสิ เมื่อหลายปีก่อนไปปาล์มมันเคยให้แฟลชไดร์ฟฉันไว้ มันบอกว่าให้เปิดเวลาที่เจอพวกตัวอันตราย”
ออกญา “แฟลชไดร์ฟเหรอ อาจเป็ข้อมูลอะไนสักอย่าง”
มอส “แฟลชไดร์ฟนั้นฉันเก็บไว้ไหนสักทีนะ ตอนที่มันให้ฉันไม่สนใจด้วยสิ ตอนนั้นอยู่บนรถคันเก่าฉัน ฉันน่าจะโยนทิ้งไว้ในเก๊ะ ออกญาบอกลูกน้องเธอขับฮอไปส่งฉันด่วน”
ออกญา “อะไร ทำไมฉันต้องให้ฮอแกไปด้วย”
มอส “นี้คนกำลังจะกู้โลกนะ ยังจะไม่เชื่อกันอีกเหรอ”
ออกญา “แกลองนึกภาพว่าถ้าเป็แกนั่งอยู่แล้วมีคนเมาที่ไม่รู้ว่าเสพยามาด้วยไหมมาโม้เื่เจอองค์กรในทฤษฎีสมคบคิดดูสิ”
มอส “ฉันเมาแต่ไม่ได้บ้านะ ขอร้องละเชื่อฉันสักครั้งเถอะ แค่ครั้งนี้ก็ได้”
ออกญาถอนหายใจ “หืม ก็ได้ โสภิตาไปบอกไอพวกที่อู้งานอยู่ขับเฮลิคอปเตอร์ไปส่งเพื่อนฉันที่สุราษฎร์ธานีหน่อย”
อัญชัน “ป๋าหนูขอไปด้วยได้ไหม”
มอส “ได้สิหนู”
ออกญา “รีบไปให้พ้น ๆ ทั้งคู่เลย น่าหมั่นไส้”
อัญชันลุกกอดแขนมอสไปแล้วให้มายิ้มให้ออกญา
ออกญา “ยัยนั้นแปลก ๆ นะ คิดไงมาชอบไอไม่ได้เื่นี้ รสนิยมห่วยชะมัด”
ณ ไชยา สุราษฎร์ธานี บ้านของมอสที่เต็มไปด้วยลังยาเสพติดและอาวุธา
อัญชันหยิบขวดติดหลอดอันหนึ่งขึ้นมาดูใกล้ ๆ “ป๋าผงสีขาวเป็ที่เป็เกร็ด ๆ ในหลอดแก้วนี้อะไรเหรอ”
มอสเดินไปหยิบจากมือแล้ววางลง “เด็ก ๆ อย่าไปสนใจของแบบนี้เลยมันไม่ดี”
มอสเดินไปยังโรงแล้วเข้าไปในรถเก่า ๆ คันหนึ่ง มอสค้นหาทั่วรถแล้วก็เปิดเก๊ะรถค้นของด้านในจนเจอแฟลชไดร์ฟอันหนึ่ง
มอส “อยู่นี้เอง”
มอสเสียบมันเข้าคอมพิวเตอร์แล้วกลืนน้ำลาย สีหน้ามอสใกับสิ่งที่เห็น “นี้มันแย่มาก”
อัญชัน “มีอะไรเหรอคะป๋า”
มอส “แม่งเอ้ยตั้งรหัสผ่านแล้วใครจะไปรู้วะไอสัสปาล์ม แม่งเอ้ยเ้าตัวก็ตายห่าไปแล้วด้วยใครจะไปรู้ละทีนะ”
มอสถอดแฟลชไดร์ฟใส่กระเป๋าและหยิบกุญแจรถ
มอส “อัญชันเราจะไปเที่ยวภูเก็ตกัน”
มอสสาร์ทรถเครื่องยนต์เสียงลั่นอย่างเร้าใจ มอสขับ Nissan GT-R R35 ซึ้งออกไปยังภูเก็ต
ณ ภูเก็ตบ้านริมหาดหลังหนึ่งที่มับรรยากาศสงบร่มเย็น
มอสเดินไปเคาะประตูบ้านอัญชันเดินตามมาติด ๆ “มีคนอยู่ไหม”
หญิงสาวผมสีน้ำเงินคนหนึ่งที่ร่างกายเหมือนจะเป็โลหะที่มีลวดลายสีน้ำเงินเปิดประตูให้
มอสใเมื่อได้เห็น “นี้มัน ยัยนี้”
TOY “นายเองเหรอ ฉันจำได้นะที่นายขับรถชนฉัน”
หญิงสาวอีกคนเดินตามมาติด ๆ “มอสเหรอ เข้ามาก่อนสิ ว้าวพาสาวมาด้วยเหรอ”
มอส “ฝน นี้เธอลืมไปแล้วเหรอว่ายัยไซบอร์กนี้เคยทำอะไรไว้ มันอยู่ฝ่าย Kittitech ในวันที่ปาล์มตายนะ”
ฝน “คือเื่มันยาวนะ ฉันคงต้องอธิบายนายนาน นางไม่ใช่คนชั่วแบบที่นายคิดหรอก เข้ามาสิแล้วฉันจะเล่าให้ฟัง”
1 ชั่วโมงต่อมาหลังการพูดคุย
มอส “อ้อ แบบนี้เองสินะ ยัยนี้ถูกหลอกใช้โดย Kittitech สินะ”
TOY “ฉันถูกควบคุมเลยต่างหาก”
ฝน “เธออัญชันสินะ ดูไม่ใเลย ทั้งที่รู้ว่า TOY คืุ์ดัดแปลง หรือฉันคือภรรยาของ PALMER46”
อัญชัน “อะ อ้า ฉันใมากเลยคะ แต่ก็ไม่ได้แสดงออกมาคะ”
TOY “เหรอ แต่หัวใจเธอนี้ไม่ได้เต้นแบบคนที่ตื่นเต้นเลย”
ฝน “น่า ๆ ทอย ไม่ต้องคิดมากหรอก เธอนี้ชอบระแวงเกินไปจริง ๆ ว่าแต่นายมาทำอะไรที่นี้เหรอ คงไม่ได้พาสาวมาเที่ยวเฉย ๆ หรอกใช่ไหม”
มอส “รหัสผ่านแฟลชไดร์ฟของปาล์มนะ สงสัยต้องเล่าเธอเื่ที่ฉันพึ่งเจอก่อน”
30 นาทีต่อมา
ฝน “อิลลูมินาติเหรอ มีจริงด้วยสินะ”
มอส “เธอเชื่อฉันใช่ไหม”
ฝน “เชื่อสิ ก็นายไม่มีเหตุผลที่ต้องโกหกฉันนิ ฉันจะไปหยิบคอมพิวเตอร์มานะ”
ฝนหยิบโน๊ตบุ๊คมาตั้งตรงหน้าทุกคน มอสหยิบแฟลชไดร์ฟแล้วเสียบเข้ารู USB
ฝน “ที่นายมาหาฉันเพราะอยากรู้รหัสผ่านที่ปาล์มตั้งไว้ ปาล์มนะไม่ใช่คนที่ซับซ้อนอะไรหรอก ถ้าเขาเอาแฟลชไดร์ฟนี้ไว้ให้นายเขาน่าจะตั้งรหัสผ่านตามชื่อนายนะ”
มอส “ง่ายแบบนั้นเลยเหรอ”
ฝน “ลองใส่ดูสิ”
มอสพิมพ์ลงไป M O S S ระบบแจ้งเตือนรหัสผ่านผิด
มอสลองพิมพ์อีกครั้ง M O S รหัสผ่านผิด
ฝน “อาจเป็ชื่อฉายานายก็ได้ ม้าขาว ไง”
มอสลองพิมพ์อีกครั้ง M A K A W รหัสผ่านผิด
มอสลองพิมพ์อีก M A K H A O รหัสผ่านผิด
ฝน “อืม ไม่ถูกอีก ฉันขอลองหน่อย”
ฝนดูที่แป้นพิมพ์ที่มีภาษาไทยและภาษาอังกฤษอยู่ ฝนพิมพ์ ม้าขาว กดลงไปตามแป้นพิมพ์ภาษาไทย แต่ไม่กดเปลี่ยนภาษาเป็ภาษาอังกฤษ
ฝนพิมพ์ลงไป , k h – k ; “คอมม่า เค เฮช เอนแดช เค เซมิโคลอน”
มอส “จะใช่เหรอ”
ฝนกด ENTER รหัสผ่านถูกต้อง
มอส “เจ๋ง เธอนี้มันอัจฉริยะจริง ๆ สมแล้วที่เป็เมียมัน”
มีโฟลเดอร์หนึ่งเขียนว่า [คณะกัลยา]
มอส “คณะกัลยา”
มอสคลิกเข้าไปดูคือมีโน้ตอันหนึ่งชื่อไฟล์ [รายชื่อกัลยา.bat]
ฝน “รายชื่อกัลยา ลองกดเข้าไปหน่อย”
หน้าต่าง Command Prompt ขึ้นมาแสดงข้อความ
ฝน “ห๊ะ ก็อีแค่มีแต่ข้อความจะทำเป็ .bat เพื่อ ใช้ .txt ก็ได้มั่ง”
TOY “สงสัยเขาคงคิดว่ามันเท่ดีนะคะ”
ฝน “ผัวฉันนี้ปัญญาอ่อนไม่เปลี่ยนเลย ทำเื่ง่าย ๆ แค่นี้ให้ยุ่งยาก”
มอสอ่านข้อความในหน้า Command Prompt “มอส ถ้านายอ่านไฟล์นี้แสดงว่าควเจอเื่ยุ่งยากแล้วสินะ ไฟล์นี้ไม่รู้ว่าฉันจะสร้างขึ้นมาเพื่ออะไร เพราะสุดท้ายนายก็มาตามฉันไปเก็บกวาดอยู่ดี แต่ถ้ามาถึงขั้นนายเปิดไฟล์นี้แล้วจริง ๆ แสดงว่าฉันคงตายไปแล้ว มันก็ไม่มีอะไรมากหรอก แค่ 5 รายชื่อของคนที่อาจช่วยนายได้นะ อีกอย่างมันน่าจะเยี่ยมไปเลยถ้าสาว ๆ พวกนี้มารวมทีมกันตามที่ฉันคิดไว้ นายอย่าให้ฝนเห็นละ เดี๋ยวนางจะเข้าใจผิดเอาว่าสาว ๆ พวกนี้เป็กิ๊กฉัน”
ฝน “หึ ไหนขอดูสิมีชื่อใครบ้าง ๆ”
มอส “ใจเย็นน่า มันเขียนบอกอยู่ว่ากลัวเธอเข้าใจผิด”
TOY “มีชื่อฉันด้วยนิ”
มอส “TOY มนุษย์ดัดแปลง ใช่เธอจริงด้วย ฉันต้องตามหารวมรวบทั้ง 5 คนมาต่อต้านอิลลูมินาติสินะ รวบรวมเหล่ากัลยา”
มอสจดรายชื่อลงในกระดาษ “ตอนนี้เจอ TOY แล้ว เสร็จไปหนึ่ง”
ฝน “ทอย เธอไปช่วยมอสตามหาเพื่อน ๆ ด้วยสิ”
TOY “นี้หนูต้องไปเล่นอะไรก็ไม่รู้กับเขาด้วยเหรอ”
มอส “เธอก็ฟังที่ฉันเล่าแล้วนิ นี้ไม่ใช่เื่เล่นนะ เรากำลังจะต่อต้านองค์กรตัวร้ายระดับโลกเลยนะ”
TOY “แล้วใครจะอยู่ช่วยพี่ฝนเลี้ยงลูก ๆ ละ”
ฝน “พี่ดูแลคนเดียวได้นะ เธอไปเถอะทอยไม่ต้องเป็ห่วงพี่ โลกนี้สำคัญกว่าพี่อยู่แล้ว”
TOY “แล้วถ้าไม่มีพี่โลกนี้จะมีค่าอะไร”
ฝน “เธอนี้เริ่มพูดเหมือนผัวพี่ขึ้นทุกวันแล้วนะ ให้ตายสิน้องสาวฉัน ทอยพี่ดูแลตัวเองได้อยู่แล้วไม่ต้องเป็ห่วงเลย ปาล์มเขาใส่ชื่อเธอไว้แสดงว่าเขารู้ว่าเธอนั้นมีศักยภาพที่จะต่อสู้กับภัยร้ายได้ ถ้าเธออยู่ที่เหมือนพี่รั้งเธอไว้จากการช่วยโลกเลย ทอยอย่าให้พี่ต้องเป็ต้นเหตุที่จะทำให้โลกนี้ต้องเกิดหายนะเถอะนะ อีกอย่าง พี่อยากให้ลูก ๆ ของพี่ได้เติบโตมาในโลกที่เธอปกป้องไว้นะทอย”
TOY “คะ เข้าใจแล้วคะพี่ฝน”
มอส “บัวบาน , CODE2 , มายา , ออกญา ยัยออกญาด้วยเหรอ หวานหมูเลย งั้นเหมือนได้ 2 คนแล้ว ต่อไปใครดีนะ แล้วจะไปหาที่ไหนวะ”
ฝน “บัวบานกับ CODE2 ฉันสนิทกับ 2 คนนี้นะ บัวบานนางเป็นักมวยไทยนะ เห็นว่ามีฉายาว่าราชินีมวยไทยด้วย ส่วน CODE2 ก็ลูกศิษย์ปาล์มเอง”
มอส “CODE2 นี้ไอปาล์มมันเคยเล่าให้ฟังอยู่ เห็นว่าเป็เหมือนน้องสาวมันเลย นักฆ่าสีชมพู”
ฝน “ซีดื้อไม่ไว้ใจใครด้วยสิ เดี๋ยวฉันจะโทรบอกทั้ง 2 ให้นะ”
5 นาทีต่อมาหลังฝนคุยโทรศัพท์เสร็จ
ฝน “บัวบานบอกว่าไปเจอเธอได้พรุ่งนี้ที่ THE BLOOM”
มอส “บัวบานที่ THE BLOOM สังเวียนเถื่อนเหรอ อ่อว่าแล้วคุ้น ๆ ราชินีมวยไทยคนนั้นนี้เอง ฉันเคยไปดูนางขึ้นชกอยู่ เก่งสุด ๆ ไปเลยละ”
ฝน “ส่วนซีโทรไม่รับนะ ปกติจะรับทันทีเลยแท้ ๆ สงสัยนอนหลับยังไม่ตื่น ไว้เดี๋ยวนายเจอบัวบานแล้วก็หาซีไม่อยากหรอก 2 คนนี้สนิทกันสุด ๆ”
มอส “งั้นฉันไปก่อนนะขอบคุณมาก TOY อัญชัน ไปกันเถอะ”
มอสขึ้นรถ TOY และอัญชันขึ้นตามไป
หลายชั่วโมงต่อมา
ณ ที่แห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร สังเวียนเถื่อน THE BLOOM
สถานที่ที่เต็มไปด้วยเสียงเชียร์
กลางสนามลานดินมีนักมวยผิวแทนกล้ามแน่นคนหนึ่งกำลังยืนกอดอกอยู่อย่างเคร่งขรึม
หญิงสาวคนหนึ่งเดินก้าวเข้าเวที ทันใดนั้นเสียงเชียร์ก็ดังขึ้น
“บัวบาน บัวบาน บัวบาน”
มอส ทอย อัญชัน นั่งอยู่บนอัฒจรรย์
อัญชัน “ป๋าคร้าคนนี้เหรอบัวบาน”
มอสหยิบข้อมูลที่จดขึ้นมาดู “ใช่นั้นแหละ ผมสีขาวตรงที่จดไว้เป๊ะ ๆ แต่ตัวดีเล็กไปไหมนะ นี้นักสู้จริง ๆ เหรอ”
TOY สายตาประมวลผลวิเคราะห์คู่ตัวสู้ของบัวบาน “คู่ต่อสู้ตามประกาศที่ติดไว้คือนักสู้ชาวกัมพูชาผู้ใช้ศิลปะการต่อสู้โบกาตอร์ ดูจากขนาดมวลกล้ามเนื้อแล้วพละกำลังแจสูงกว่าบัวบาน แน่นอนว่าความเร็วด้วย”
อัญชัน “แค่ขนาดกล้ามเนื้อตัดสินอะไรไม่ได้หรอก”
มอส “หืม นี้หนูรู้เื่การต่อสู้ด้วยเหรออัญชัน”
อัญชัน “ป่าวคะแค่พูดตามในหนังที่ดูมานะ”
มอส “ดูยังไงก็ไม่ไหว ผู้หญิงตัวแค่นั้นจะเอาอะไรมาสู้”
ทันใดนั้น เสียงตีระฆังดังขึ้น
นักสู้ชาวกัมพูชาวิ่งเข้าไปหาบัวบานแล้วะโใช้ศอกแทงลงไป
บัวบานตั้งท่ามวยไทย
พัวะ
นักสู้ชาวกัมพูชาโดนเตะเข้าที่หน้ากางอากาศน็อคสลบไปทันที
เสียงเชียร์ดังขึ้นอีกครั้ง
มอสเหงื่อตก “ใครได้เป็ผัวนางนี้คงไม่กล้าทำอะไรผิดแน่”
ไม่นานหลังการต่อสู้จบลง ผู้คนบนอัฒจรรย์เริ่มเดินออกไปเม้าท์มอยกันอย่างสนุกสนาน
ในที่แห่งนี้เหลือคนอยู่แค่ 4 คน มอส ทอย อัญชัน และบัวบานที่สควอชอยู่กลางสนาม
บัวบาน “ไง แฟนคลับเหรอ พอดีฉันไม่ว่างแจกลายเซ็นนะ ขอหลังจากสควอชเสน็จนะ”
มอส “บัวบาน ฝนน่าจะโทรมาบอกเธอเื่พวกเราแล้วนะ”
บัวบาน “นายคือม้าขาวเหรอ เื่ตั้งกลุ่มทีมนักสู้สินะ”
บัวบานเลิกสควอชแล้วพุ่งมาจับมือมอสตาเป็ประกาย “เจ๋งเลย ฉันเอาด้วย จะได้เป็ฮีโร่แบบในหนังใช่ไหม เย้ ๆ”
TOY “นิสัยน่ารักแตกต่างจากฝีมือเลยนะ”
บัวบาน “แล้วนี้ฉันต้องทดสอบอะไรไหม เรามีสถานที่รวบตัวทีมไหม แล้วชื่อทีมละ”
มอส “เออคือยังไม่มีสถานที่หรอก ชื่อทีมอาจดูโง่ ๆ หน่อย ไอหมอนั้นตั้งชื่อไว้ฟังดูแปลก ๆ ชื่อว่า คณะกัลยา”
บัวบาน “ว้าว เจ๋งเลยมีชื่อทีมด้วย คณะกัลยาเย้ ๆ”
TOY “ฉันชื่อว่าทอยนะ ยินดีที่ได้รู้จักบัวบาน”
บัวบาน “ฉันชื่อบัวนะ แต่คนอื่นชอบเรียกว่าบัวบาน ว้าวผมสีน้ำเงิน เธอมีพลังอะไรเหรอ”
TOY ใช้เทคโนโลยีนาโนปรับร่างกายเป็ร่างสำหรับต่อสู้ร่างเหล็กสีดำและเส้นพลังงานสีน้ำเงิน
บัวบาน “ชุดเกราะเหรอสุดยอดไปเลย”
TOY “ไม่ใช่ชุดหรอก มันคือร่างกายฉันเลย ฉันเป็มนุษย์ดัดแปลงนะ”
บัวบาน “โห้ มนุษย์ดัดแปลงโคตรเจ๋งเลย เธอยิงเลเซอร์ออกจากมือได้ไหม หรือจากตา แล้วใช้ไอพ้นบินได้ไหม”
TOY เหงื่อตกแล้วหันไปมองมอส “เอ่อ...”
บัวบานหันไปมองอัญชัน “แล้วเธอละเป็หนึ่งในทีมคณะกัลยาด้วยใช่ไหม”
อัญชัน “เอ่อไม่ใช่คะ ฉันแค่เด็กเสี่ยมอสนะคะ”
บัวบาน “เด็กเสี่ยคืออะไรเหรอ”
อัญชัน “เอ่อ... ก็ผู้หญิงที่ค่อยทำให้ผู้ชายมีความสุขละมั่ง”
TOY “พวกที่ขูดรีดเงินจากผู้ชายนะบัวบาน”
ทันใดนั้นมีปลายดาบคาตานะมาจ่อหน้า TOY ผมสีชมพูยาวพริ้วไหวไปตามลม เสื้อฮูดสีชมพู กระโปรงสั้นสีขาว
TOY ใเล็กน้อย “หึม” คิดในใจ “มาั้แ่เมื่อไหร่ เอาปลายดาบมาจ่อขนาดนี้แบบที่ไม่รู้ตัวเลย รอบ ๆ ไม่มีที่ให้ซ่อนตัวเลยแท้ ๆ ต้องใช้ฝีเท้าที่เบาและความเร็วที่สูงมาก”
CODE2 “ฉันมาที่นี้เพราะพี่ฝนบอกว่ามีคนอยากพบ แต่ไม่คิดเลยว่าจะมาเจอไอหุ่นรับใช้ของ KITTITECH”
บัวบานลนลาน “ซี เอ้ยไม่ใช่ CODE2 ใจเย็นก่อน คนพวกนี้รู้จักกับพี่ฝนนะ”
CODE2 “ฉันรู้ แต่นางมนุษย์ดัดแปลงนี้มันคือหมารับใช้ของ KITTITECH”
TOY “ฉันไม่ใช่หมารับใช้ของพวกมัน ถ้าจะอธิบายคงต้องใช้เวลาหน่อย แต่เธอไว้ใจฉันได้”
CODE2 “ให้เชื่อใจหมอรับใช้ของพวกที่ฆ่าพี่ชายฉันเนี้ยนะ”
มอส “เอ่อทั้งสองใจเย็นก่อน วางอาวุธแล้วเรามาค่อย ๆ คุยกันดีกว่า”
CODE2 “ฉันไม่คุยกับพวกสวะหรอก ฉันเห็นแกคอยทำงานให้พวกมันมาทั้งหลายปี ไอหุ่นสวะ”
มอส “เอ่อ ฉันว่า...”
CODE2 “หุบปาก ไม่งั้นฉันจะฆ่าแกด้วย”
TOY “จะด่าฉันยังไงก็เชิญฉันไม่ถือหรอก แต่ช่วยใจเย็นแล้วคุยกันก่อนได้ไหม”
บัวบาน “น๊าซีได้โปรด พวกนี้ไม่ใช่คนเลวหรอก”
CODE2 “เงียบไปก่อนเลยบัว เธอไม่รู้จักพวกมันเหมือนฉันนั้นแหละ ฉันเตือนตั้งกี่ครั้งแล้วว่าอย่าไว้ใจใครง่าย ๆ โดยเฉพาะไอพ่อค้าอาวุธเถื่อนคนนี้ แกนะอยู่ด้วยสินะ ในวันที่พี่ชายฉันตาย ที่นั้น”
มอส “ใช่ฉันอยู่ด้วย PALMER46 เขาเป็เพื่อนของฉัน”
CODE2 หันดาบไปทางมอส “แล้วทำไมแกกลับรอดเขาถึง เพื่อนเหรอ ทำไมแกไม่อยู่ช่วยเขาละ ตอนนั้นแกทำอะไรอยู่ หรือว่าแกมันขี้ขลาดที่หนีเอาตัวรอดคนเดียว”
มอส “ฉันเข้าใจที่เธอโกรธฉันนะ แต่เธอดูสภาพฉันสิ ฉันไม่ใช่นักฆ่าแบบเธอนะ ฉันก็แค่พ่อค้า ช่วยเขาเหรอ ฟังนะฉันช่วยหมอนั้นเท่าที่ฉันจะช่วยได้สุด ๆ แล้ว ฉันทำตามทุกอย่างที่เขาแค่ แม้แต่ตอนที่เขาบอกให้ฉันพาฝนหนีไป แล้วฉันขอถามเธอกลับบ้าง ตอนนั้นละเธอหายหัวไปไหน ในเวลาที่หมอนั้น้าคนช่วยมากที่สุด ถ้าเธออยู่เขาอาจไม่ต้องฉีด BioLink เข้าร่างเพื่อช่วยฝนก็ได้ เธอหายหัวไปอยู่ไหน”
CODE2 มือสั่นพูดอะไรไม่ออก
TOY “หยุดพูดก่อนมอส นางกำลังเสียใจ”
บัวบาน “พูดแรงไปแล้วนะคุณลุง ซีเขาเองก็เ็ปนะ ถ้าซีรู้เขาต้องไปช่วยแน่ ๆ แต่วันนั้นมันวุ่นวายมาก มีทั้งาระหว่าง Ratcha กับ KITTITECH ไหนจะพวกคนเหลวที่ฉวยโอกาสวุ่นวายทำเื่ไม่ดี ถ้าฉันรู้ว่า PALMER46 กำลังเดือดร้อนตอนนั้นฉันคงจะไปช่วยเหมือนกัน”
ทันใดนั้น หญิงสาวในชุดแม่ชีขาวดำห้อยไม้กางเขนกลับหัวเดินเข้ามาอย่างสงบ
นีร์วานานางเดินมายืนกลางสนามท่ามกลางทุกคนโดยไม่เกรงกลัว “ขอโทษที่เขามาขัดจังหวะทะเลาะกันคะ”
มอส “แม่งเอ้ยซวยแล้วไง”
CODE2 “หล่อนเป็ใคร”
มอส “ไอนี้แหละคือสิ่งที่ฉันกำลังจะมาขอความช่วยเหลือจากเธอ CODE2 ยัยนี้คือพวกอิลลูมินาติ นางเป็ผู้ใช้เวทย์มนต์ระวังไว้ด้วย”
นีร์วานา “ไม่ต้องกลัวคะ ดิฉันไม่ได้้ามาฆ่าใครทั้งนั้น และชีวิตนี้ดิฉันยังไม่เคยฆ่าใครเลย ดิฉันแค่มาเตือนความจำคุณมอสนิดหน่อย เื่การตามหาศิลาแห่งชะตา เพราะคุณเอาแต่เล่นตามหาผู้หญิงจนดูเหมือนไม่ทำงานเลย ดิฉันแค่มาบอกแค่นี้คะ ครั้งหน้าดิฉันคงต้องควักลูกตาคุณสักข้างเพื่อเตือนความจำนะคะ”
TOY “มอสนี้คือศัตรูที่พวกเรากำลังรวมทีมเพื่อต่อสู้ใช่ไหม”
มอส “ใช่”
TOY “CODE2 บัวบาน ฉันกับพวกเธออาจต้องปรับความเข้าใจกันอีกยาว แต่ตอนนี้ฉันขอแรงพวกเธอหน่อย มาร่วมมือกัน”
บัวบาน “อืม เข้าใจแล้ว”
CODE2 “แค่ฉันคนเดียวก็พอแล้ว”
นีร์วานา “ไม่ต้องเข้ามาสักคนนั้นแหละคะ”
พลังสีดำขยายออกจากตัวนีร์วานา ตึง ตึง ตึง ตึง ร่างมอส TOY บัวบาน และ CODE2 กระเดนชนกำแพงอย่างแรงและติดอยู่แบบนั้นเหมือนโดนดันติดตลอดเวลา
CODE2 “บ้าเอ้ยเวทย์มนต์ขี้โกงชะมัด”
TOY “ขยับไม่ได้เลย”
บัวบาน “ต้านไม่ไหวเลย”
มอส “ร่างฉันจะแบนอยู่แล้ว”
นีร์วานา “ครั้งนี้ฉันมาแค่เตือน รอบหน้าไม่อ่อนโยนแบบนี้แน่คะ ไปหาศิลาแห่งชะตามา พวกคุณโชคดีที่ท่านเคนเนดี้ส่งฉันมาไม่ใช่มิแรนด้า”
นีร์วานาเดินหายไปจากทางนี้จากนั้นพลังของนางคลายออก
CODE2 “น่าหงุดหงิดชะมัดยัยนั้น”
มอส “ที่นี้จะยอมฟังฉันได้ยัง ฉันถูกบังคับให้หาศิลาแห่งชะตาให้พวกมัน แต่แบบนั้นเหมือนฉันช่วยให้พวกมันได้เอาหินนั้นควบคุมโลก ฉันเลยเลือกตามหาพวกเธอมาต่อต้านพวกมันแทน ปาล์มมันบอกว่าเธอนะแข็งแกร่ง เธอกำลังจะได้เป็ในสิ่งที่หมอนั้นอยากเป็มาตลอดเลยนะ เธอสามารถทำความฝันแทนเขาได้ เป็ฮีโร่นะ”
CODE2 “เออ เข้าใจแล้ว เล่าทุกอย่างให้ฉันฟังเลย เื่อิลลูมินาติที่นายรู้ทั้งหมด และเื่ทีมด้วย”
1 ชั่วโมงต่อมา
CODE2 “แบบนั้นเองเหรอ ครบ 3 ชิ้นพวกมันจะทำอะไรกับโลกนี้ก็ได้ แต่ตอนนี้มันได้ไปแล้ว 1 ชิ้น ที่จริงชิ้นนั้นฉันเป็คนขโมยมาให้ไอบอสรัชชาเองแหละ แต่ตอนนี้พวกอิลลูมินาติขโมยไปอีกทีแล้ว สมน้ำหน้ามันไอบอสรัชชา หมั่นไส้มานานแล้วเหมือนกัน ส่วนเื่ทีม ตอนนี้มีฉัน บัวบาน TOY ขาดอีก 2”
มอส “ที่จริง 4 แล้วละ กับออกญาฉันคุยกันง่ายนะ เหลืออีกคนหนึ่ง มายา ในข้อมูลเขียนว่าผู้หญิงมีรอยสัก เป็ผู้ใช้เวทย์มนต์”
TOY “จะสู้กับเวทย์มนต์ของแม่ชีคนเมื่อกี้ก็คงต้องพึ่งพลังของสายเวทย์มนต์เหมือนกัน”
CODE2 “ไว้รวบรวมครบทุกคนโทรมาหาฉันนะ ขอเบอร์จากพี่ฝนเอาี้เีบอกละหิวข้าว ไปกันเถอะบัวบาน”
บัวบาน “จะไม่ช่วยคุณลุงหามายาเหรอ”
CODE2 “อย่ามาทำตัวขยันนะ ไป เดี๋ยวฉันเลี้ยงไก่ทอด”
บัวบาน “ว้าว แต่วันนี้อยากกินชาบู แต่ไก่ทอดก็น่าสนใจ เลือกไม่ถูกเลย”
CODE2 “จะเลือกทำไมเล่า จัดชาบูเสร็จค่อยไปกินไก่ทดกัน”
บัวบาน “เย้ ไปกัน”
บัวบานกับ CODE2 เดินหายไป
มอส “แม่งกำลังทำภารกิจกู้โลกดันไปกินชาบูกันหน้าตาเฉย แถมบัวบานยังมาเรียกฉันลุงอีก หน้าฉันแก่ขนาดนั้นเลยเหรอ ปีนี้ฉันพึ่งจะ 36 เอง”
TOY “เด็กนายหายไปไหนละ”
อัญชันเดินออกมาจากทางเข้านักสู้ “ขอโทษคะพอดีท้องเสียไปห้องน้ำมา”
TOY “เธอหายไปั้แ่ตอนแม่ชีคนนั้นโผล่มาเลยนะ ท้องเสียนานขนาดนั้นเลยเหรอ”
มอส “น่า ๆ ไม่มีอะไรหรอก ก็เห็นคนสู้กันนางคงกลัวไปหลบตรงไหนสักที่นั้นแหละ”
TOY “นายไปพักผ่อนก่อนเถอะ ระหว่างนั้นฉันจะสืบหาข้อมูลให้”
มอส “ไม่ต้องหรอก เรามาช่วยกันหากันต่อเลยดีกว่า”
TOY เดินมาเช็ดเืที่ไหลออกจมูกมอส “นายยังไม่ได้นอนเลยใช่ไหม ไม่ต้องเครียดมากหรอก และยาเสพติดนะลด ๆ ลงบ้าง”
มอส “เืนี้มันไหลตอนโดนแม่ชีนั้นต่างหาก แต่ขอบคุณนะที่เป็ห่วง”
อัญชัน “ไปพักกันเถอะป๋า เดี๋ยวหนูจะดูแลป๋าเอง”
1 วันต่อมา
ณ โรงแรงหรูใจกลางกรุงเทพ TOY เดินมาเคาะประตูห้อง
อัญชันเดินมาเปิดประตูในชุดผ้าขนหนูสีขาว
TOY “มอสละ”
มอส “ฉันอยู่นี้ สืบไปถึงไหนแล้วละเื่มายา”
TOY “ฉันลองหาข้อมูลในอินเตอร์เน็ตดูหาเบาะแสเกี่ยวกับข่าวผู้ใช้เวทย์มนต์ ฉันเจอข่าวในประเทศอินเดียเกี่ยวกับหมู่บ้านที่ถูกทำลายไปเมื่อปี ค.ศ. 2039 มีผู้รอดชีวิตให้การว่ามีหญิงสาวผมสั้นสีดำที่มีรอยสักคนหนึ่งสู้กับสิ่งที่พวกเขาเรียกว่าธิดามาร ข่าวนี้ไม่รู้ว่าจริงไหมเพราะผลสรุปข่าวบอกมาว่าผู้รอดชีวิตคนนั้นเป็คนสติไม่ดี และหมู่บ้านที่ถูกทำลายเกิดจากการก่อการร้ายของกลุ่มขวาจัดสุดโต่งในอินเดีย”
มอส “หญิงสาวผมสั้นสีดำที่มีรอยสักกูเหมือนที่หมอนั้นเขียนไว้อยู่นะ แต่อินเดียมันไกลเกินไปไหม”
TOY “ที่จริงเื่ผมสั้นฉันไม่สนใจหรอกนะ เพราะตอนนี้นางอาจไว้ผมยาวก็ได้”
มอส “ประเด็นไม่ใช่ผม แต่นั้นประเทศอินเดียนะ นางต้องเป็คนไทยสิ”
TOY “ฉันแฮกระบบสนามบินไทยตรวจดูรูปผู้หญิงทุกคนที่เดินทางไปอินเดียในปี ค.ศ. 2039 ฉันเจอกับรูปนี้”
TOY ยื่นรูปที่ปริ้นมาพร้อมข้อมูลให้ดู
มอส “นางสาว มณีรัตน์ เกิดวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2548 การศึกษาปริญญาโทนิติศาสตร์ อาชีพทนายความ มีที่อยู่ด้วย หามาละเอียดดีนิ แต่ทนายความจะเป็จอมเวทย์ที่เรากำลังหาจริง ๆ เหรอ ดูไม่น่าใช้สายนางเลย”
TOY “ฉันก็คิดแบบนั้น ก็มีการศึกษาคงไม่เชื่อเื่ไสยศาสตร์หรอก อีกอย่างถ้าเป็จอมเวทย์จะมาเป็ทนายทำไม”
มอส “ปราบผีอย่างเดียวคงหากินไม่ได้มั้ง”
TOY “จะลองไปหานางดูไหม ที่อยู่เราก็มีแล้ว”
มอส “หน้าตานางคุ้น ๆ นะ ไปกันเถอะ ไปลุ้นเอาว่าใช่มั่ย”
ณ คอนโดหรูแห่งหนึ่ง
มอสเคาะประตูห้องห้องหนึ่ง
หญิงวัยชราคนหนึ่งเปิดประตู
มอส “ยายแก่เหรอ”
ยาย “มีอะไร”
TOY “สวัสดีคะ ขอโทษที่เพื่อนฉันเสียมารยาทไปหน่อย พอดีเรากำลังตามหาทนายความคนหนึ่งคะ”
ยาย “มายาเหรอ หลานฉันมันไปทำร้ายใครมาอีกละเนี้ย ปวดหัวกับมันจริง ๆ วัน ๆ สร้างแต่เื่”
มอส “เจ๋งเจอแล้ว ยายขอคุยกับหลานยายหน่อยสิ”
ยาย “มันไปทำงานนะ กลับมาก็ตอนเย็นนู้น”
มอส “งั้นพวกผมจะรอด้านล่างนะครับ”
ยาย “หุ้ยไม่ต้อง เข้ามารอด้านในก็ได้ ไปทำอะไรมาถึงโดนมายาทำร้ายมาอีกละ ยัยนั้นมันนิสัยไม่ดีเลย ฉันนี้เื่มันมายังไงนะ”
มอส “อ่าวยายเื่เองนิ แต่ที่จริงพวกเราไม่ได้โดนนางทำร้ายมาหรอกครับ แค่อยากคุยด้วยนะ เื่พลังเวทย์มนต์ของนาง”
ยาย “นี้รู้เื่คุณไสยด้วยเหรอ มา ๆ เข้ามาคุยกันก่อน เดี๋ยวยายทำขนมให้กิน”
หลายชั่วโมงต่อมาเสียงรองเท้าส้นสูงดังเป็จังหวะ หญิงสาวในชุดสูทเดินห้อยไหล่มาด้วยความเหนื่อยล้า มือขวาถือกระเป๋าเอกสารลูกความ
มายา “แม่งเอ้ย ทนายความฝ่ายตรงข้ามอยากต่อยหน้ามันชะมัด และไอลูกความโง่ของฉันด้วย เื่ที่ไม่ควรพูดแม่งพูดหมดทั้งที่บอกไว้แล้วแท้ ๆ”
มายาเปิดประตูห้องเธอเข้ามาเจอมอส TOY อัญชัน กำลังนั่งหัวเราะอยู่กับคุณยาย
ยาย “จริง ๆ ก่อนมาเป็ทนายความหลานฉันมันเป็กระหรี่ แถมเคยมีผัวรวยมากด้วย แต่ผัวทิ้งไปแล้วสงสัยรับไม่ได้ที่นางเคยขายตัว”
มายาหน้าแดงก่ำ “ยายยยยยยย จะมานินทาหลานตัวเองไปทั่วแบบนี้ไม่ได้นะ”
ยาย “อ่าวกลับมาแล้วเหรอ คนพวกนี้บอกว่าอยากได้แกไปร่วมทีมกู้โลกนะ”
มายามองมอส “นี้นาย คนเมื่อตอนนั้น”
มอส “นี้เธอ นี้เราเคยเจอกันนิ”
TOY “รู้จักกันด้วยเหรอ”
มอส “ไม่รู้หรอก แต่ผู้หญิงคนนี้เคยไปขอให้ปาล์มไปช่วยทำอะไรสักอย่างนี้แหละ”
มายา “ยายรับไอหมอนี้เข้าห้องมารู้ไหมมันเป็พ่อค้ายาเสพติดนะ”
มอส “ขายของเถื่อนต่างหากละ อาวุธก็ขายเว้ย ฉันบอกยายเธอไปแล้วละ”
ยาย “พ่อหนุ่มคนนี้ทำเอายายนึกถึงปู่แกเลย เขาเป็คนแบบนี้แหละ ตอนนั้นยายสวยจนพ่อค้าของเถื่อนปู่แกมาชอบ”
มายา “ไม่ต้องเล่าแล้ว หนูฟังจนเบื่อแล้ว ว่าแต่พวกนายมีอะไร”
TOY เล่าเื่ทุกอย่างให้มายาฟัง เื่ของอิลลูมินาติที่กำลังตามหาศิลาแห่งชะตา และการรวมทีมคณะกัลยา
10 นาทีต่อมา
มายา “ศิลาแห่งชะตาเหรอ ฉันรู้จักมันนะ ฉันมีอยู่ 1 ชิ้น ศิลาชะตาแห่งปัจจุบัน”
อัญชัน “จริงเหรอ ขอดูหน่อยสิ”
มายาเดินไปเข้าห้องเก็บของแล้วหยิบออกมาวางบนโต๊ะ
มอส “เออใช่ ไอหินหน้าตาแบบนี้เลย”
มายา “พวกองค์กรอิลลูมินาติกำลังตามหามันสินะ”
มอส “ตอนนี้หินอดีตอยู่ที่มัน หินปัจจุบันอยู่ที่เรา เหลือแต่หินแห่งอนาคต”
TOY “แล้วเื่ทีมคณะกัลยาละ เธอจะมาร่วมกับเราไหม”
มอส “ตอนนี้ขาดแค่เธอนะ ถึงฉันจะยังไม่ได้อีกคนก็เถอะแต่นางน่าจะเอาด้วย”
มายา “ศิลาแห่งชะตาถ้ารวบรวมครบ 3 ชิ้น อดีต ปัจจุบัน อนาคต มันมีพลังที่สามารถบันดาลอะไรก็ได้ และมันคือเื่จริงแน่เพราะฉันรู้สึกถึงพลังบางอย่างในหินนี้ และที่ทำให้แน่ใจคือฉันได้ยินมาจากพวกธิดามารตอนสู้กับพวกมันที่อินเดีย ถ้าปล่อยให้พวกอิลลูมินาติได้ไปคงเป็เื่ใหญ่แน่ถึงจะไม่รู้เป้าหมายที่แท้จริงของพวกมัน แต่ฉันเอาด้วยก็ได้”
จู่ ๆ เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น
มายาเดินไปเปิดประตูแล้วจู่ ๆ ร่างเธอก็กระเดนเหมือนมีพลังบางอย่างดันเธออย่างรุนแรง
ร่างของทุกคนถูกผลักติดกำแพงอีกครั้ง
นีร์วานาเดินก้าวเข้ามาอย่างสงบ “ทำได้ดีมาก นายหาศิลาให้พวกเราพบอีกชิ้นแล้ว”
TOY “มายา เธอเป็สายเวทย์นะ ทำอะไรหน่อยสิ”
มายา “ไม่ไหว ทำอะไรไม่ได้เลย นางนี้มันแกร่งเกินไป พลังมืดขนาดนี้ถ้าฉันไม่ขายชีวิตให้ปีศาจฉันสู้ไม่ได้หรอก”
นีร์วานาพูดเสียงเรียบช้า ๆ “ไม่จำเป็ต้องสู้ ไม่จำเป็ต้องขายิญญาให้ปีศาจ ไม่จำเป็ต้องทำอะไร เธอแค่อยู่นิ่ง ๆ ปล่อยให้ฉันเอาศิลาชะตาแห่งปัจจุบันไป”
“ไม่มีทาง สัพเพ สัตตา สุขี โหนตุ สัพเพ สัตตา อะเวรา โหนตุ สัพเพ สัตตา อะพยาปัชฌา โหนตุ” ยายของมาหลังพูดจบพลังของนีร์วานาหายไป
นีร์วานา “น่าใจัง พึ่งเคยเจอคนที่ปลดพลังฉันได้ครั้งเลย แต่ก็แค่นั้นแหละ”
ทันใดนั้นร่างของทุกคนถูกกดลงพื้นเหมือนกับมีแรงโน้มถ่วงมหาศาล มอส มายา เืไหลออกจากปาก TOY พยายามลุกขึ้นแต่ก็ไม่ไหว
เหลือเพียงยายของมายาที่ยืนอยู่ได้
นีร์วานา “น่าใจริง พลังนี้จะกดทับพวกที่มีบาปหนา บาปยิ่งเยอะยิ่งรู้สึกหนัก แต่คุณกับฉันได้โดยไม่เป็อะไรเลย ทั้งที่มนุษย์ทุกคนควรมีบาปติดตัวแท้ ๆ”
ยาย “ไม่ใช่ว่าฉันไม่มีบาปหรอก แค่แก้วิชาของพวกคริสไม่ยากหรอก ประสบการเราคนละชั้นนางหนูแม่ชีคริส”
มอส “ทอยเธอเองก็มีบาปกับเขาด้วยเหรอ”
TOY “ฉันเองก็เป็มนุษย์นะ ไม่ใช่หุ่นยนต์แบบ 100%”
นีร์วานายกมือขึ้นหันไปทางยายของมายา
มายา “อย่าทำอะไรคุณยายฉันนะ”
ยาย “ห่วงตัวเองเถอะหลาน แกนี้มันอ่อนหัดจริง ๆ พลังแบบนี้ก็แก้ไม่เป็ นะโม ตัสสะ ภควโต อรหโต สัมมาสัมพุทธัสสะ”
นีร์วานายิ่งปล่อยลำแสงสีดำพุ่งไปทางยาย แต่ วึบ พลังนั้นสลายหายไป
นีร์วานา “โล่งอกหน่อย นึกว่าจะได้ฆ่าคนครั้งแรกซะแล้ว”
ยาย “อ่านหัด กะจะฆ่าฉันแต่ทำไม่ได้ละสิ งั้นตาฉันบ้าง พุทโธ อสุภัง ธัมโม วิปะริณาโม สังโฆ วินาสะนัง”
ทันใดนั้น นีร์วานามีแววตาที่เปลี่ยนไป ตานางเบิกกว้างครั้ง นางของนางกระเดนทะลุกระจกคอนโดไปอย่างแรง หายวับไปจากสายตาทุกคน
มอส “ยายโคตรเจ๋งเลย ยายนั้นกระเดนไปถึงไหนละนั้น”
ยาย “ไกลมากสุด ๆ ไปเลยละ ถ้าไม่ตายก็อีกหลายชั่วโมงกว่าจะกลับมาได้”
มอส “ยายมาเข้าทีมคณะกัลยาเถอะ”
ยาย “ไม่เอาหรอก ฉันแกแล้ว ปวดหลังชะมัด ฉันทำแบบนั้นอีกรอบฉันได้ตายเองแน่ เอาหลานฉันไปนู้น ที่จริงมันไม่ได้กระจอกอย่างที่คิดหรอก แต่่นี้เอาแต่สนใจเื่อะไรไม่รู้อ่อนฝึกไปหน่อย”
มายา “หนูก็หาเงินมาให้ยายใช้นั้นแหละ คนอุส่าให้อยู่สบายยังแซวไม่เลิกอยู่ได้”
ยาย “เอาหินนั้นไปแล้วปกป้องอย่าให้พวกเลวนั้นเอาไปได้ละ มันคือชะตาของแกมายา”
มายา “ไม่บอกก็ทำนะ แล้วเราจะเอาไงกันแต่ละ”
มอส “TOY โทรบอก CODE2 กับบัวบาน ว่าเราได้ตัวคนที่ 4 แล้ว กำลังจะไปหาคนที่ 5 ออกญา ที่ย่านธุรกิจมืด พัทยา”
ณ พัทยา ย่านธุรกิจของออกญา
ลูกน้องออกญากำลังเตรียมเปิดร้าน
หน้าบาร์ออกญานั่งเช็ครายรับรายจ่ายอยู่
มอส TOY มายา อัญชันนั่งเรียงอยู่ข้าง ๆ
มอส “นี้ฟังฉันพูดอยู่ใช่ไหม”
ออกญา “นายบอกว่าฉันคือกัลยาคนที่ 5 ที่นายกำลังตามหาอยู่งั้นเหรอ”
มอส “จะใครอีกละ หมอนี้ก็ใส่ข้อมูลชื่อเธอไว้นิ”
ออกญา “แสดงว่า PALMER46 ยอมรับฉันสินะ ถือว่าเป็เื่ดีมาก แต่ฉันทำอะไรได้ละ ฉันไม่ใช่นักฆ่า ไม่ใช่นักสู้ ไม่ใช่มนุษย์ดัดแปลง ไม่ใช่เจอเวทย์มนต์อะไรพวกนั้น”
มอส “เธอรวยอำนาจล้นฟ้าละมั่ง”
ออกญา “แค่นั้นเหรอ แค่ฉันรวย PALMER46 ก็ยอมรับฉันแล้วเหรอ”
TOY “ที่นี้เธอขายแต่ของผิดกฎหมายเต็มไปหมดเลยนิ ยาเสพติด อาวุธเถื่อน ขอโทษนะ ทำไม PALMER46 ถึงยอมรับเธอละ ฉันจะขอไปตรวจเพิ่มหน่อย ถ้ารู้ว่าเธอทำเื่ค้ามนุษย์ฉันคงต้องกำจัดเธอนะ กัลยาคนที่ 5 คงจะไม่มีแล้วละ”
ออกญา “ไม่ต้องหรอก ไม่มีอะไรโหดร้ายแบบนั้นหรอก ถึงจะมีโสเภณีก็เถอะ แต่ฉันก็ไม่ได้บังคับใครทำ ไม่มีการลักพาตัวใครไปขายแรงงานหรืออวัยวะทั้งนั้น ฉันเคยสัญญากับเขาไว้แล้ว ว่าจะไม่บังคับขายมนุษย์ด้วยกัน”
มอส “ก็นี้ไงที่หมอนั้นเรียกเธอ เธอนะมีอำนาจล้นฟ้า ถึงจะทำเื่ผิดไปบ้าง แต่ก็มีขอบเขต เธอนะมีหัวใจของมนุษย์”
ออกญาหันหน้ามองมอส “นายคิดว่าเขามองฉันแบบนั้นเหรอ”
มอส “ใช่ไง ฉันนะรู้จักปาล์มมันดี ทุกคนรู้จักมันแบบฆาตกรผู้โเี้ แต่ความจริงมันก็แค่คนเหงาที่โดนโลกทำร้าย ฉันเคยเห็นมันร้องไห้เพราะคิดถึงใครบางคน เคยเห็นมันโกรธเพราะมีคนมีทำร้ายคนที่รัก เคยเห็นมันยอมสละชีพเพื่อคนรักของมัน ฆาตกรผู้โเี้เหรอ ไร้สาระ ก็แค่ไอเด็กน้อยที่ใส่หน้ากากเป็คนโหด”
TOY “ฉันทอยนะ ยินดีต้อนรับสู่คณะกัลยา”
มายา “ฉันมายา”
ออกญา “ฉันออกญา ที่ตั้งอยู่หน้าเธอนั้นใช่ศิลาแห่งชะตาที่มอสพูดถึงไหม”
มายา “ใช่ ชิ้นนี้คือศิลาชะตาแห่งปัจจุบัน”
ทันใดนั้นจู่ ๆ ประตูผับเปิดออก หญิงสาววัยกลางคนในชุดสูทสีดำเดินเข้ามา
ออกญา “ร้านยังไม่เปิดนะคุณลูกค้า”
มอสใเมื่อเห็นหน้าผู้หญิงคนนั้น “นั้นพวกมัน”
รติโชว์ตรา TIS และหมายค้น “ฉันรองหัวหน้า TIS หน่วยสืบราชการลับ”
ออกญา “มีธุระอะไรกับฉันเหรอ”
รติ “เ้าหน้าที่เราพบของผิดกฎหมายมากมายที่แถบนี้จึงจำเป็ต้องขอตรวจ เธอไม่จำเป็ต้องอนุญาตเพราะหลักฐานก็เห็นเต็มไปหมด เราจึงจะขอยึดร้านนี้โดยทันที พวกเธอทุกคนออกไปแล้วทิ้งของทั้งหมดไว้”
ออกญา “ได้ ไปกันเถอะทุกคน”
มายาหยิบศิลาบนโต๊ะบาร์
รติ “แม้แต่หินนั้นด้วย ทิ้งไว้ตรงนั้น นี้คือคำสั่งเ้าหน้าที่”
ออกญา “แค่หินยังต้องทิ้งด้วยเหรอ ให้ฉันแก้ผ้าให้ด้วยไหม กางเกงในฉันแพงนะเธอจะซื้อตัวใหม่ให้เหรอ”
รติ “เชิญ ออก ไป คะ”
ออกญา “ฉันเปลี่ยนใจละ ถ้าไม่ได้หินนี้ไปฉันไม่ออก แล้วเธอจะทำไมละ”
รติ “ก็คงต้องบอกกองกำลังที่ปิดล้อมที่นี้ไว้ให้เริ่มปฏิบัติการปราบปรามด้วยความรุนแรง”
ออกญา “ฉันว่าเรามาเลิกแกล้งรับบทเ้าหน้าที่รัฐกับมาเฟียดีกว่า เธอรับใช้พวกมันนิ อิลลูมินาติ เธอจะไม่ได้หินนี้ไปแล้วจะส่งหน่วยปราบปรามอะไรก็เชิญส่งมาเลย ฉันคืออกญาราชินีโลกใต้ดิน ฉันไม่ก้มหัวให้ใครโดยฌพาะหมารับใช้แบบเธอ”
รติ “งั้นนี้ก็คงเป็วันสุดท้ายของราชินีโลกใต้ดิน”
รติเดินออกจากร้านไป
ออกญาหันไปมองลูกน้องคนสนิท “โสภิตา เธอออกไปจากที่นี้ก่อน แล้วเรียกพวกมือปืนของฉันมา เดี๋ยวนี้”
ออกญาดูกล้องวงจรปิดถนนไม่ไกล เห็นรถพวก TIS และ FIB เต็มไปหมดหลายสิบคัน
ออกญา “ไอหัวหน้า FIB มันทรยศฉัน อุส่าให้เงินเลี้ยงตลอดแท้ ๆ”
มอส “ฝ่ายอิลลูมินาติดูท่าน่าจะจ่ายเยอะกว่าเธอนะ”
มือปืนลูกน้องออกญาหลายสิบคนเข้ามาในร้าน
ออกญา “ขนต้นไปเตรียมตั้งรับ พวกตำรวจกำลังแห่กันมา”
ลูกน้องออกญายกโต๊ะไปตั้งเป็บังเกอร์ตั้งรับหน้าร้าน
ออกญา “คนของเรามีแค่นี้เองเหรอ ทำไมมากันน้อยกัน”
ออกญาหยิบโทรศัพท์โทรหาโสภิตา “โสภิตาฉันบอกให้เธอตามมือปืนมานิ ทำไมมากันน้อยจัง”
โสภิตาเสียงสั่น “ฉันติดแต่ใครไม่ได้เลยคะ ท่านคะ ที่คลังของท่าน ศพคนของเราเพียบเลยคะ”
ออกญา “หืม เจอของจริงเข้าให้แล้วสิ โสภิตา เธอหนีไปหาที่ปลอดภัยอยู่ก่อน”
โสภิตา “คะท่าน”
รถตำรวจ FIB และ TIS มาจอดเต็มปิดถนน
ออกญา “ยิงเลย ไม่ต้องรอพวกมันตั้งหลัก”
ลูกน้องออกญาระดมยิงกระหน่ำ ยิง ปืนดังจนแทบไม่ได้ยินอะไร
FIB และ TIS บางคนตายคาที่ บางคนวิ่งไปหลบหลังรถ
เกิดการปะทะกันอย่าต่อเนื่องแบบสูสี
รติ “ส่งนักพระกาฬเราไป”
นักฆ่าชาย TIS ในชุดดำ 2 คน แซกตัวยิงและหลบรุกเข้ามาใกล้ ๆ เื่ ๆ ฝีมือนั้นอยู่ในระดับพระกาฬ แซกหลบจนเข้ามาประชิดใช้มีดฆ่าลูกน้องออกญาไปหลายศพ
TOY “ฉันจะไปต่อสู้แนวหน้า มายาเธอดูแลศิลาไว้”
มายาสร้างโล่พลังมืดบังะุให้อัญชัน ส่วนมอสและออกญาก็ช่วยกันยิงใส่พวกมัน
TOY วิ่งเข้าชาร์จะุปืนกระทบกับร่างโลหะของเธอ เป้ง เป้ง เป้ง
TOY พุ่งเข้าไปจะโจมตีพระกาฬ 2 คนนั้น แต่ต่อยไปยังไงก็ไม่ได้ด้วยความรวดเร็วของพวกมัน
TOY “เร็วชะมัด”
TOY โดน 2 พระกาฬสลับกันโจมตีจนเธอนั้นร่างทรุดคุกเข่าลงกับพื้น
ทันใดนั้น ฟึบ ฟึบ พระกาฬคนหนึ่งหัวขาด อีกคนนหนึ่งน็อคสลบไป
คนหนึ่งโดน CODE2 ใช้ดาบคาตานะตัดหัว อีกคนโดนบัวบานเตะหัวจนหระโหลกแตก
CODE2 “มาถึงก็วุ่นวายเลยนะ”
บัวบานมองพระกาฬที่เธอเตะไป “เอ๋ ขอโทษน๊า เผลอเตะแรงไปหน่อย”
CODE2 “มาพึ่งมาสงสารพวกมันสิยัยบัว”
มอส “มาได้สักที ที่นี้คณะกัลยาก็ครบแล้ว CODE2 บัวบาน TOY มายา ออกญา”
มายายื่นศิลาให้มอสถือ “ฝากไว้หน่อย ให้ฉันได้โชว์บ้าง”
มายาลุกไปใช้พลังมืดยิงใส่รถ 3 คันจนะเิ
TOY วิ่งชาร์จพุ่งทะลุรถแล้วเปลี่ยนมือขวาเป็ปืนใหญ่เรลแล้วยิง ตู้ม จนพวกมันวงแตกกระจาย
มีสไนเปอร์จากยอดตึกคนหนึ่งเล็งมาที่ CODE2 ที่กำลังไล่ฟาดฟันดาบ วินาทีที่เขากำลังจะลั่นไกปืน ปัง
หัวของเขาเองเป็รู
ออกญาเป่าควันจากปลายปืน “300 เมตร สถิติใหม่”
ทันใดนั้น มีร่างหญิงสาวพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูงถีบบัวบานจนกระเดนแล้วทองหอกไปที่ CODE2
CODE2 ใช้ดาบและมีดคู่ป้องกันไว้ได้
มอส “มิแรนด้า นั้นนักฆ่าของอิลลูมินาติ”
บัวบานลุกขึ้นแล้วพึ่งเข้าไป CODE2 เองก็ง่างดาบใส่
มิแรนด้าหมุนหอกป้องกันได้หมัด
มายาใช้พลังมืดลากไปที่พื้นหวังจะจับขานางไว้ มิแรนด้าะโหลบแล้วฟันไปที่บัวบาน
บัวบานโยกตัวหลบทันทันแต่ได้แผลที่แก้มมา
CODE2 “ยัยน้ำสามเต้านี้อันตราย ระวังไว้บัวบาน”
TOY “ขอโทษทีฉันไปช่วยไม่ได้ ไม่งั้นจะไม่มีใครต้าน TIS และ FIB”
ออกญา “มอสดูแลศิลานี้ไว้ดี ๆ ฉันจะไปแนวหน้าช่วย TOY จัดการพวกลูกกระจกให้เร็วที่สุด เราจะได้ไปรุมยัยนม 3 เต้านั้น”
มอส “อืมเข้าใจแล้ว”
CODE2 “ยัยนักเวทย์ ชื่อมายาใช่ไหม เธอไปช่วยด้านหน้าจัดการลูกกระจกก่อน ฉันกับบัวบานจะถ่วงเวลาไว้รอพวกเธอมารุมมัน”
มายา “ได้”
มิแรนด้า “แกถ่วงเวลาไม่ถึงตอนนั้นหรอก”
CODE2 และบัวบาน สู้กับมิแรนด้าอยากดุเดือนจนพวกนางเริ่มเสียเื
TOY มายา ออกญา ยังคงปะทะกับกองทัพ TIS และ FIB อย่างดุเดือด
มอสช่วยยิงสนับสนุนพร้อมถือศิลาในมือ
อัญชัน “ป๋าฝากศิลานั้นไว้ที่หนูก่อนก็ได้นะจะได้ยิงง่าย ๆ”
มอส “ไม่เป็ไร ไม่ได้ลำบากอะไร”
อัญชัน “งั้นคงต้อง”
ชึบ
ใบมีดแทงเข้าที่ท้องมอส มอสลงไปนอนกับพื้น
มอส “อัญชัน นี้เธอ”
อัญชัน “ขอโทษนะป๋า”
มอส “ที่พวกมันรู้ว่าเราอยู่ที่ไหนตลอด เพราะเธอเองสินะ ยัยสาบลับ”
อัญชัน “ป๋าควรจะรู้ได้ตั้งนานแล้วนะ หินนี้หนูขอไปนะ”
อัญชันหยิบหินแล้วเดินไปอย่างร่าเริง
ปัง
ะุปืนเข้าที่ไหล่ขวาอัญชันจนหินกระเดนหลุดมือไป
มอส “คิดว่ากูไม่กล้ายิงผู้หญิงเหรอ กูบ้าหีแต่กูก็มีขอบเขตเว้ย ไม่ได้โลกสวยแบบไอปาล์มหรอกนะ”
มอสล้มลงเพราะเสียเืเยอะ เขาพยายามคลานไปหยิบหิน
อัญชันที่าเ็ก้มลงจะหยิบหินขึ้น “”
พัวะ
บัวบานถีบนางจนกระเดน “ดีนะที่ซีเห็นแล้วรีบบอกให้ฉันมาช่วย”
บัวบานหยิบหินขึ้นแล้วหันไปมองอัญชัน แต่อัญชันนั้นไม่อยู่หายตัวไปแล้ว
บัวบาน “หนีไปแล้วเหรอ”
พวก TIS และ FIB สู้ TOY ไม่ไหวะุปืนยิงร่างโลหะนางไม่เข้า
การจอมตีเวทย์มนต์ของมายาพวกมันก็รับมือไม่ได้
ออกญาก็แม่นปืนจนพวกมันไม่กล้าโผล่ออกมา
TIS และ FIB จึงถอยหนีออกไป
มิแรนด้า “อย่าหนีสิวะไอพวกขี้ขลาด”
ออกญา “ลูกกระจกพวกมันหนีไปแล้ว พวกเรารุมมัน”
CODE2, บัวบาน, TOY, ออกญา, มายา ยืนล้อมมิแรนด้าไว้แล้วสลับกันโจมตีรัว ๆ
มายายิงพลังมืดใส่มิแรนด้าก็หลบได้
ออกญายิงปืนใส่รัว ๆ มิแรนด้าก็ใช้หอกปัดและโยกตัวหลบได้
CODE2 ฟันดาบไปนางก็ปัดและสวนกลับได้
TOY ยิงปืนเรลกันใส่มิแรนด้านางะโหลบทันแต่คลื่นกระแทกทำให้นางเสียการทรงตัว
บัวบานพุ่งไปตีศอกใส่ท้องนางอย่างแรงจนแรงจุก
มิแรนด้าเห็นท่าไม่ดีใช้ด้ามหอกทุบพื้นอย่างรุนแรง
บึบ ะเิควันที่ด้ามหอกทำงานจริงทำให้นางหนีออกไปได้
CODE2 “หนีไปแล้ว ยัยนี้เก่งชะมัด ขนาดรุมแล้วยังสู้ยาก”
บัวบาน “ไปดูคุณลุงเขาก่อน เขาโดนแทงนะ”
ออกญาโทรเรียกหมอฝีมือดีมารักษา “หมอกำลังมา”
ทุกคนวิ่งมาดูมอส
ออกญา “ได้เป็ฮีโร่สมใจยังละ”
TOY “ตอนนี้คุณทำสำเร็จแล้วละ รวบรวมคณะกัลยาได้แล้ว”
บัวบาน “คุณลุงเจ็บมากไหม”
มอส “ไหวน่า นี้สินะ เหล่าคนที่ไอหมอนั้นไว้ใจ”
CODE2 “ใครอะหมอนั้น พี่ชายฉันอะเหรอ”
มอส “ทำไมถึงมีแต่ผู้หญิงนะ”
CODE2 “ก็ส่วนมากคนมีฝีมือที่พี่ฉันเจอถ้าเป็ผู้ชายกสู้ก่อนคุย แต่ผู้หญิงคุยก่อนสู้ ก็เลยมีแต่ผู้หญิงนี้แหละที่รอดชีวิตจากเขา”
มายา “หมอนั้นมันก็เป็อาหวังคนหนึ่งนั้นแหละ”
CODE2 “เขามีเมียและลูกแล้ว อย่ามาว่าพี่ฉันนะ”
มายา “โห้ยัยน้องสาวห่วงพี่ การแต่งตัวของเธอนี้มันทำเอาฉันนึกถึงมันเลย”
CODE2 “เธอมีปัญหาอะไรกับพี่ฉันห๊ะ”
มายา “ก็ป่าวนิ”
มอส “น่า ๆ อย่าทะเลาะกันเลย ฉันกำลังจะนอนตายอยู่ตรงนี้นะ มีนางฟ้า 5 คนมาล้อมรอบก่อนตายแบบนี้อุ่นใจชะมัด หน้าที่ของฉันจบลงแล้ว แต่ไปก็หน้าที่พวกเธอแล้วนะ”
TOY “ไว้ใจได้เลย ม้าขาว”
บัวบาน “คุณลุงจะตายแล้วเหรอ ไม่นะ”
ออกญา “แผลแค่นี้ไม่ตายหรอกอย่าเว่อร์น่า”
TOY “จากนี้พวกมันจะบุกมาเพื่อแย่งศิลาไปอีกแน่ เราต้องเตรียมการรับมือไว้ให้ดี ทุกคนช่วยแลกเบอร์ติดต่อกันไว้ด้วย”
CODE2 “ยัยนี้เป็หัวหน้าเราเหรอ ฉันไม่ฟังใครหรอกนะ พี่ชายฉันเป็คนคิดรวบทีมพวกเรา ดังนั้นฉันต้องได้เป็หัวหน้า”
ออกญา “เด็กแสบอย่างเธอจะบริหารอะไรเป็”
CODE2 “เธอว่าไงนะ”
TOY “ไม่ต้องมีหรอกหัว พวกเราไม่มีใครเป็หัวหน้า ทีมนี้พวกเราทุกคนคือเพื่อนกัน แบบนี้ดีกว่าไหม ใครมีไอเดียอะไรพวกเราค่อยมาโหวตกัน”
ออกญา “ฉันไม่มีปัญหานะ”
มายา “ได้สิ”
CODE2 “งั้นโครใครโหวตให้ฉันเป็หัวหน้ายกมือขึ้น”
CODE2 ยกมือคนเดียว จากนั้นนางสะกิดบัวบาน บัวบานจึงยกตาม
ออกญา “อย่าเอาแต่ใจนะ เอาละทุกคน เรามาเลี้ยงฉลองกันดีไหม”
หลังจากนั้นทุกคนฉลองในชัยชนะกัน มอสาเ็เล็กน้อยไม่นานก็มาหม้อสาวได้ต่อ ศิลาถูกเก็บไว้อย่างปลอดภัยโดยมีแค่มายาที่รู้ว่าซ่อนอยู่ที่ไหน
ณ ฐานทัพลับใต้ดินแห่งหนึ่ง
อัญชันกำลังรายงานความผิดพลาดให้เคนเนดี้ฟัง
เคนเนดี้ “คณะกัลยาเหรอ”
อัญชัน “หนูเกือบแย่งมาสำเร็จแล้วเชียว แต่ยัยผมขาวนั้นมันมาขวาง มันถีบหนูยังเจ็บอยู่เลย”
เคนเนดี้ “มิแรนด้า เธอเองก็แพ้มาเหรอ”
มิแรนด้า “ขออภัยคะท่าน พวกมันรุมแต่ละคนก็ล้วนมีฝีมือ มันรับมือยากจริง ๆ คะ”
เคนเนดี้ “5 รุม 1 ไม่เป็ไร ไม่ต้องคิดมากหรอก”
นีร์วานาเดินเข้ามาในชุดลำลอง
เคนเนดี้ “เธอละหายไปไหนมา”
นีร์วานา “ฉันโดนหญิงชราที่น่าจะเป็ยายของผู้หญิงที่ชื่อมายาเล่นงานมาคะ นางอัดพลังใส่ฉันจนลอยออกนอกเมืองไปไกลมาก ตอนนั้นเสื้อผ้าฉันขาดหมดเลยต้องซ่อนตัวรอให้ฟ้ามืดแล้วขโมยเสื้อผ้าคนแถวนั้นมาใส่คะ ดิฉันทำบาปลงไปแล้ว”
เคนเนดี้ “ไม่เป็ไร แค่เธอไม่าเ็ก็ดีแล้ว”
อัญชัน “แล้วเราจะเอาไงต่อคะท่าน พวกมันรวบทีมสำเร็จแล้วด้วย”
เคนเนดี้ “ทีมก็ต้องเจอทีม”
เคนเนดี้มองไปที่ผู้หญิงคนหนึ่งตัวเล็ก ๆ ผมสั้นในชุดขาวที่กำลังดมดอกไม้ “มะลิราตรี ่นี้เธอเบื่อไม่ใช่เหรอ”
เคนเนดี้หันมองไปที่ผู้หญิงอีกคนผิวแทนกล้ามเนื้อฟิตที่กำลังดึงข้อ “ลีลาวดีเพลิ เหมือนจะเจอคนแข็งแกร่งให้เธอได้พิชิตแล้วนะ”
เคนเนดี้หันมองผู้หญิงอีกคนที่ใส่เสื้อกล้ามสีดำกางเกงยีนส์ขาสั้นสีดำขาด ๆ ร่างของนางเต็มไปด้วยรอยสัก นางกำลังยืนพิงกำแพงสูบบุหรี่ “กุหลาบดำ ศัตรูเป็ผู้หญิงเธอจะพอสู้ได้ไหม”
กุหลาบดำพ้นควันบุหรี่ “จะหญิงหรือชายก็ไม่ต่างกันหรอกคะท่าน ให้ฆ่านิไม่ใช่นอนด้วย”
เคนเนดี้หันมองไซบอร์กที่กำลังทำแผลให้อัญชัน “ดอกบัวเหล็ก ฟังข้อมูลจากอัญชันแล้ววิเคราะห์ศัตรูให้ทุกคนฟังด้วยนะ”
เคนเนดี้มองอัญชัน “ยูนิโกะ ได้เวลาเลิกรับบทเด็กเสี่ยแล้ว กลับไปแก้มือให้พวกมันได้เห็นฝีมือของเธอจริง ๆ อัญชันมรณะ”
อัญชันมรณะ “คะท่าน”
เคนเนดี้หันหลัง “มิแรนด้า นีร์วานา เรากลับอังกฤษกันเถอะ อากาศที่มันร้อนฉันไม่ชอบเลย”
นีร์วานา “ท่านคะ จะไม่ให้ฉันหรือมิแรนด้าอยู่ช่วยสาว ๆ เหรอคะ”
เคนเนดี้ “สาว ๆ อะไร เธอก็รู้จักพวกนี้นะ สาว ๆ ที่เธอว่าไม่ใช่พวกกระจอกหรอกนะ พวกนางคือ บุษบาทมิฬ”
6K
