กว่าที่ลู่อิงจะหาทางอธิบายก็สายเสียแล้ว จูฟ่าง และซานฟานก็เดินเข้ามาถึงหน้าห้องเสียแล้ว
ลู่อิงค้นข้าวของออกมารวมกัน
ทั้งกล่องเหล็กที่น่าจะเก็บเงินและตั๋วเงิน มีกระปุกครีมทาหน้า มีกระติกน้ำเก็บความร้อน
ผ้าเช็ดหน้า ผ้าเช็ดตัวผืนใหม่ เป็ของมีค่ามากในยุคนี้ ใครจะสามารถหาผ้าเช็ดตัวหนานุ่มอย่างนี้ได้ถ้าไม่มีเงิน
"เปล่านะ เหม่ยอิงบอกว่าลืมกระเป๋าเงิน ให้ฉันมาหาให้เพราะเธอจะไปตามหาพี่ฉินห้าย ฉันเลยมาช่วยเธอหาดู แต่ของพวกนี้มันอยู่้าฉันเลยเอาออกมาวางไว้ก่อน"ลู่อิงพยายามแก้ตัว
แต่ดูเหมือนสายตาของสาวๆ จับจ้องไปที่กระปุกครีมหอย ครีมบัวหิมะ และผ้าเช็ดหน้า
"จ้าวเหม่ยอิงมีชีวิตที่หรูหราจริงๆ" ทุกคนต่างคิดอย่างนั้น เห็นแล้วก็รู้สึกอิจฉาเธอจริงๆ
"เราไม่เชื่อเธอหรอก ดูสิของในห้องกระจัดกระจายหมดอย่างนี้ เธอไม่ต้องไปไหนเลย เดี๋ยวฉันไปตามกัปตันมาก่อน
ในขณะที่คลินิกมีการสืบสวน บ้านพักยุวชนหญิงหน่วย11 ก็มีการไต่สวนเช่นกัน
ตอนนี้หยางลี่เจินที่ได้รับแจ้งจากจูฟ่างว่าเกิดเหตุจารกรรมในบ้านพัก เธอรู้ได้เลยว่าต้องเป็ห้องของจ้าวเหม่ยอิงแน่นอนเพราะเด็กคนนี้มีอันจะกิน
แต่เธอก็ไม่เข้าใจว่าจะสละความสะดวกสบายเพื่อมาอยู่ที่นี่ และเด็กคนนี้ก็ร้ายกาจเอาเื่ นี่คงจะมีใครไปแตะต้องของๆ เธอจนเธอโวยวายเป็แน่
แต่กลายเป็ว่าเมื่อมาถึงข้าวเหม่ยอิงไม่ได้อยู่ในห้องของเธอแต่กลายเป็ลู่อิงเพื่อนสนิทของเธอที่นั่งอยู่ในห้องที่ข้าวของกระจัดกระจาย
"นี่เกิดอะไรขึ้น ทำไมห้องเละเทะอย่างนี้ มีขโมยหรือไง" หยางลี่เจินแปลกใจ
เพราะนิสัยของจ้าวเหม่ยอิงนั้น ถ้าไม่นับความเอาแต่ใจ ปากร้าย เธอเป็คนที่มีวินัยยอดเยี่ยมคนหนึ่งเลย
"หนูไม่ได้ขโมยนะคะ เหม่ยอิงใช้ให้หนูมาหากระเป๋าสตางค์ที่เธอลืมไว้ แต่หนูไม่รู้อยู่ตรงไหนเลยค้นหา ของเลยกระจัดกระจายอยู่อย่างนี้"ลู่อิงรีบแก้ตัว
"แล้วของที่อยู่ตรงหน้านี่คืออะไร" หยางลี่เจินถาม
"ของที่อยู่ในกระเป๋าหนูเห็นว่าเป็ของมีค่าเลยมาวางแยกไว้หนูเกรงว่าเหม่ยอิงจะไม่พอใจ"ลู่อิงแก้ตัว
"แล้วห้องที่เละเทะข้าวของกระจัดกระจายนี่เธอไม่กล้วเพื่อนเธอโกรธเหรอ"หยางลี่เจินแย้ง
"พวกนี้เดี๋ยวหนูเก็บให้ทีหลังได้ค่ะ" ลู่อิงตอบ
"งั้นก็ดีเรารอเหม่ยอิงกลับมาว่าเธอบอกให้เธอเข้ามาเอาของหรือไม่" หยางลู่เจินสรุป
"พวกเธอให้ใครไปตามจ้าวเหม่ยอิงมา"หยางลี่เจินหันไปหาเด็กสาวทั้งสาม และสังเกตสีหน้าของลู่อิงด้วย
ส่วนตัวลู่อิงนั้นมั่นใจว่าไม่มีทางพบตัวจ้าวเหม่ยอิงหรอกเพราะยังอ้วนนั้นป่านนี้คงจมอยู่ใต้แม่น้ำไปแล้ว
ในขณะนั่งรอด้วยความมั่นใจ จูฟ่างที่แคล่วคล่องว่องไวก็หายใจหอบจากการวิ่งเข้ามารายงาน
"กัปตันคะ แย่แล้ว จ้าวเหม่ยอิงเกิดเื่แล้ว"จูฟ่างหยุดหายใจจากการวิ่งมารายงาน
"เหม่ยอิงไม่เป็อะไรใช่มั้ย"ลู่อิงใ ่ชิงบทบาทเพื่อนผู้ห่วงใยออกมา ไม่น่าเชื่อพบศพเร็วขนาดนี้ นังอ้วนนั่นคงลอยไปติดเกาะแก่งไหนสักแก่ง
"ใช่ ไม่เป็"จูห่างยังไม่ทันพูดจบ
“ไม่เป็อะไร?" ก็เธอฟาดนังอ้วนนั่นด้วยไม้หน้าสามแล้วร่วงลงไปในน้ำแล้วไหลไปเร็วขนาดนั้นจะรอดได้ยังไง
เมื่อเห็นสายตาของหยางลี่จินเธอก็เปลี่ยนปฏิกิริยาจากใเป็โล่งใจแทน ในใจก็ภาวนาให้ดูไม่มีพิรุธ
"โล่งอกไปที ตอนแรกนึกว่าเกิดเื่ร้ายอะไรเสียอีก" ลูอิงเอามือทาบอกเพื่อแสดงออกว่าเธอโล่งใจ
แต่หยางลี่เจินเห็นอาการใในตอนแรกนั่น แต่ก็คิดไปว่าอาจเพราะเครียดที่จะไม่มีคนมายืนยันความบริสุทธิ์ให้
"เื่ร้ายแรงนะ ได้ยินว่าเธอถูกทำร้ายจนตกน้ำไป โชคดีที่ไป๋หลงเห็นเธอจมน้ำจึงะโลงไปช่วยเธอไว้ทันเห็นบอกว่าตอนเอาเธอขึ้นมาเธอก็ไม่หายใจแล้ว
สักพักเธอก็ฟื้นแล้วสลบไปอีกรอบ ตอนนี้อยู่ที่คลินิกชุมชนของหมอสวีค่ะ"จูฟ่างอธิบายเสร็จจึงหันไปรับน้ำที่เพื่อนยื่นให้มาดื่ม
"โอ๊ยตายจริง นี่เรามีผู้ร้ายอยู่ในชุมชนด้วยเหรอเนี่ย แล้วรู้หรือไม่ใครเป็คนทำ" หยางลี่เจินถาม
"ยังไม่รู้ค่ะ แต่..."จูฟ่างแอบเหลือบไปมองลู่อิง เธอเป็ยุวปัญญาชนที่มาที่นี่พร้อมๆ กับลู่อิง่ที่จ้าวเหม่ยอิงยังไม่มา
ฉินห้ายจะมาหามาคุยกับลู่อิงทุกวัน
ตอนแรกก็คิดว่ามาจากบ้านเดียวกันจึงดูแลกันตามปกติ แต่ท่าทีของทั้งคู่ยิ่งนับวันยิ่งแสดงออกเกินคนรู้จัก
แม้จะไม่ได้คบกันอย่างเปิดเผย แต่คนที่อยู่ในบ้านพักเดียวกันก็ดูออก
จนวันที่จ้าวเหม่ยอิงมาและแสดงตัวว่าเป็คู่หมั้นอย่างเปิดเผย และกลายเป็ว่าเธอฝากลู่อิงดูแลคู่หมั้นของเธอ
ใน่แรกๆ ทุกคนต่างเห็นใจลู่อิง เพราะการที่ต้องจากบ้านมาไกล พบความยากลำบาก และต้องดูแลผู้ชายหน้าตาหล่อเหลา ที่อ่อนโยนและเ้าเสน่ห์อย่างฉินห้าย จะมีใครยั้งใจได้
ส่วนฉินห้ายเมื่อเทียบกับคนบอบบางหน้าตาสะสวย ช่างเอาใจ อ่อนหวาน กับคู่หมั้นที่อวบอ้วนแถมมีสิวเขรอะเป็ตุ่มหนองเต็มหน้า และหยาบคาย เอาแต่ใจ เป็ใครก็เลือกลู่อิง
แต่เมื่อเวลาผ่านไปบางคนก็หันมาสมน้ำหน้า บางคนก็เห็นใจจ้าวเหม่ยอิง เพราะเธอไว้ใจเพื่อนและคู่หมั้นของเธอมากจนเหมือนโง่งม เธอดูแลพวกเขาทั้งเื่อาหารการกินและข้าวของเครื่องใช้
เพียงแต่บางครั้งเหมือนเป็การว่าจ้างก็เถอะ ทุกคนในบ้านก็อยากให้เธอจ้างแทนเหมือนกัน แต่ทั้งเพื่อนและคนรักก็แอบพบกันลับหลังเธอ
"แต่อะไร" หยางลี่เจินถาม
"มีผู้ต้องสงสัยค่ะ"จูฟ่างตอบ
"ใคร"หยางลี่เจินถาม
"ฉินห้ายค่ะ"จูฟ่างหันไปมองหน้าลู่อิง