ผมพยายามสูดลมหายใจเข้าไปให้ทั่วปวดเพื่อตั้งสมาธิไปที่ฮ็อบก็อบลินซึ่งลอยอยู่ตรงหน้า จากนั้นผมก็ตั้งท่าดาบ 2 มือเป็รูปตัวกากบาทโดยเว้นปลายดาบให้ห่างกันระยะหนึ่ง แค่อีกก้าวเดียวเท่านั้น...! ปราบฮ็อบก็อบตัวนี้ได้เควสนี้ก็สำเร็จแล้วล่ะ
"พูจิ พร้อมรึยัง?"
"พู พู!"
"ย้ากกกกกกก!!!!!!!"
ผมวิ่งเข้าไปด้วยความเร็วที่มากที่สุดเท่าที่ผมจะสามารถวิ่งได้ เพราะว่าผมเริ่มกลัวเวทย์ไฟของมอนสเตอร์ตัวนี้น้อยลงก็เพราะมีพูจิคอยดูดซัพเวทมนตร์ของมันอยู่ ดังนั้นผมจึงพยายามวิ่งโดยสลับไปทางซ้ายและทางขวาไปมาเพื่อทำให้มันสับสนแล้วปล่อยเวทย์ไฟใส่มาไม่ให้โดนตัวผม เพราะตอนนี้ผมยังเชื่อมั่นกับพูจิได้ไม่เต็มที่ว่าตัวของพูจินั้นจะดูดซัพเวทมนตร์ได้อีกกี่ครั้ง ยังไงพูจิก็น่าจะยังเลเวลน้อยอยู่แถมผมยังไม่ได้เช็คสเตตัสของสัตว์เลี้ยงผมอีกด้วย จึงต้องพยายามให้พูจิดูดซัพเวทมนตร์ให้น้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้ ยังไงซะเกมส์ AWF นี้เลเวลของสกิลมันค่อนข้างรุนแรงแปลกๆ ดังนั้นเซฟๆไว้จะดีที่สุด
ฮ็อบก็อบลินปล่อยเวทย์ไฟใส่ผมต่อเนื่องซึ่งลักษณะไฟที่ปล่อยมานั้นมันพุ่งมาเหมือนเวลาที่เราฉีดน้ำออกจากสายยางเป็จังหวะ
"ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้วๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ"
ฮ็อบก็อบลินปล่อยไฟใส่ผมต่อเนื่องเรื่อยๆโดยแทบไม่ให้ผมมีจังหวะได้หายใจ ผมวิ่งสลับซ้ายขวาเพื่อหลบไฟที่มันปล่อยมา มีบางลูกที่หลบไม่พ้นก็มีพูจิคอยดูดซัพไว้ให้จนในที่สุดก็เข้าไปถึงตัวมันได้อีกครั้ง แล้วผมก็ะโฟันเข้าใส่ไปอีก 2 ที
"ฉัวะ!! ฉัวะ!!"
"กี๊กกกกกกกกกกกกกกกก!!!!!!! กี๊ๆๆๆๆ กี๊ๆ!!"
*ฮ็อบก็อบลินได้รับดาเมจ 373 หน่วย
อยากทำดาเมจให้แรงกว่านี้นะ แต่มันต้องโจมตีจุดอ่อนของร่างกายซึ่งเป็ไปได้ยากเพราะมันลอยบนอากาศสูงระดับหนึ่ง เหลืออีกแค่ฟัน 2 - 3 ที ก็น่าจะกำจัดได้แล้วล่ะนะ...!
ในขณะที่ผมกำลังคิดแบบนั้นอยู่จู่ๆ ฮ็อบก็อบลินเหมือนเริ่มกลัวตายแล้วรีบพยายามลอยให้สูงขึ้นที่สุดเท่าที่มันจะทำได้และกำลังจะลอยหนีเข้าไปในป่า ผมเห็นแบบนั้นก็รู้สึกเริ่มหัวเสียที่มันกำลังจะหนีไป ผมปล่อยไปไม่ได้เพราะไม่รู้ว่าครั้งหน้ามันบุกมาโจมตีหมู่บ้านนี้โดยที่กองทัพจะเยอะมากกว่าครั้งนี้อีกรึเปล่า....! แต่ประเด็นคือผมไม่มีเวทย์บินหรือลอยบนอากาศได้เลยปาดาบมือซ้ายใส่มัน 1 ที
"ฉึก!"
"กี๊กกกกกกกกกกกกกกกก!!"
*ฮ็อบก็อบลินได้รับดาเมจ 184 หน่วย
ดาบปักทะลุขาข้างขวาของมันแต่ขาไม่ขาด เพราะดาบที่ผมซื้อมาเป็ดาบเรียวยาวไม่ได้ใหญ่มาก มันโดนดาบปักขาแล้วกรีดร้องอย่างบ้าคลั่งและกำลังพยายามหนีให้เร็วที่สุด ผมไม่รอช้ารีบวิ่งไปหามันแล้วกำลังจะขว้างดาบแต่เหมือนว่าพูจิขยับตัวไปที่มือขวาของผม
"พูจิ....เกะกะน่า มันจะหนีไปแล้วนะ!"
"พูๆๆๆ!!"
ผมเห็นพูจิส่งเสียงร้องแล้วขยับไปที่ดาบจากนั้นก็เปลี่ยนรูปร่างและวนรอบๆตัวที่ปลายดาบของผม ทำให้รู้สึกว่าปลายดาบมันหนักและแน่นขึ้น ผมพอเข้าใจนิดหน่อยที่เห็นการกระทำของพูจิ เหมือนอยากให้ดาบปาไปได้ไกลกว่าเดิม ผมต้องวัดใจแล้วล่ะจังหวะนี้เพราะมันเริ่มหนีห่างออกไปเรื่อยๆ
"เจ็บหน่อยนะ พูจิ"
"พู พู"
"โอ้ววววววว!!!!!!!!!!"
ผมปาดาบโดยใช้สุดแรงเท่าที่เหลืออยู่ตอนนี้ ผมเห็นดาบพุ่งไปเกือบจะถึงตัวมันแล้วแต่ว่าดาบค่อยๆหยุดเคลื่อนที่แล้วกำลังจะร่วงลงมา
"โธ่ว้อยยยยยยยยยยยย!!!!"
"อีกแค่ทีเดียว...มันจะตายแล้ว!!!!"
ผมรู้สึกเจ็บใจกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นตรงหน้าสุดๆ แต่พูจิเด้งออกจากปลายดาบที่กำลังร่วงแล้วทันใดนั้นก็พุ่งไปหาฮ็อบก็อบลิน จากนั้นทำการขยายร่างแล้วคลุมฮ็อบก็อบลินไปทั่วทั้งตัว ทำให้ฮ็อบก็อบลินเริ่มหายใจไม่ออกแล้วร่วงลงมา ผมคิดว่าอาจจะเป็เพราะว่ามันตั้งสมาธิใช้เวทย์ลอยตัวไม่ได้ เวทมนตร์จึงโดนยกเลิกแล้วร่วงลงมา
ผมรีบวิ่งไปหามันที่โดนพูจิคลุมร่างไว้อยู่แล้วดูเหมือนว่ามันกำลังพยายามกระเสือกกระสน ดิ้นร้นสุดชีวิตเพื่อจะออกจากตัวพูจิให้ได้ หลังจากที่มันดิ้นไปมาสักพักก็หยุดขยับแล้วจากนั้นร่างกายก็แน่นิ่งไป ผมดูแล้วมันน่าจะตายแล้วล่ะคิดว่าน่าจะขาดอากาศหายใจและตายไปในที่สุด แต่พูจิยังไม่หยุดคลุมร่างแล้วดูเหมือนว่ากำลังย่อยฮ็อบก็อบลินเข้าไปในกะเพาะ โดยที่ร่างของฮ็อบก็อบลินนั้นเริ่มสลายหายไปทีละส่วนๆ สุดท้ายก็หายไปทั้งหมด
*สัตว์เลี้ยงพูจิได้ทำการกลืนกินฮ็อบก็อบลินสำเร็จ
*ฮ็อบก็อบลินที่บุกโจมตีหมู่บ้านฟาร์มเวท์ถูกกำจัดแล้ว
*เลเวลอัพ
*เลเวลอัพ
*เลเวลอัพ
*เลเวลอัพ
*เลเวลอัพ
*เลเวลอัพ
มีเสียงระบบเลเวลอัพเด้งขึ้น ผมเห็นผู้เล่นทุกคนที่กำจัดพวกฝูงมอนสเตอร์เสร็จทั้งหมดแล้วยืนดูเหตุการณ์ที่ผมปราบฮ็อบก็อบลินด้วยกันกับพูจิ จากนั้นทุกคนก็ยืนอึ้งไปพร้อมๆกัน
"เฮ้อ~~~~~~~!"
ผมถอนหายใจแล้วยิ้มออกมานิดหน่อย ไม่แปลกใจล่ะนะ...! เพราะผมเองก็ยังใกับสัตว์เลี้ยงของตัวเองยังไม่หายเหมือนกัน
"สัตว์เลี้ยงนำโชคงั้นเหรอ...? ได้ของดีมาแล้วสิเรา"
****************************************************************************************
750
