ทุกคนมองหน้ากันไปมา สงสัยว่านี่เป็แบบบ้านที่สวยมาก
อาอิงจึงอะแอมนิดหน่อย.."จึงพูดเฉลยว่ามันแบบบ้านเ้าค่ะ"
ท่านอ๋องพยักหน้ารับรู้ว่าใช่แบบบ้านแล้วส่งสายตาว่ามันเกี่ยวอะไรกับการทำนาเกลือ
อาอิง "จึงถามทุกคนว่าแบบบ้านนี้สวยมั้ยเ้าค่ะ "
ทุกคนก็ตอบว่าสวยมากๆๆ อาอิงน้อยยิ้มฟันหลอ ตาหยีตามแบบฉบับเด็กน้อย แล้วจึงเอ๋ย"ข้าอยากให้ท่านลุงอ๋องปลูกบ้านให้ข้าตามแบบบ้านนี่นะเ้าค่ะ"
ท่านอ๋องทำหน้าแบบ งงง "ปลูกบ้านให้เ้าที่ตรงไหน"
อาอิงน้อยยิ้มแบบสวยงามตามความคิดของตัวเอง "ท่านลุงอ๋องอย่าพึ่ง งงง ซิเ้าค่ะ ทำงานก็ต้องจ่ายแรง ข้าทั้งคิดและวาดแบบงาน ถึง 2 งานทั้งลงมือทำและข้าก็ต้องได้ค่าแรง 2 เท่า "
ท่านอ๋องพยักหน้าอีก "ใช่ ใช่" อาอิง "ตัวข้าเองอายุจะ 5 หนาวใช้แรงเด็กก็ต้องบวกไปอีกเท่ารวมต้องจ่ายค่าแรงข้า 3 เท่า "
"ข้า้าให้ท่านลุงอ๋องจ่ายค่าแรงให้ข้าก่อนทำงานเ้าค่ะ โดยการปลูกบ้านใหม่ให้ข้าก่อนตามแบบที่ข้าวาดมาให้ทุกคนดู ณ ตอนนี้ ถ้าท่านลุงอ๋องตัดสินใจได้ก็บอกข้าได้เลยเ้าค่ะ"
ท่านอ๋องอึ้งค้างไปแป๊บ ก็เพิ่งจะค่อยเห็นค่าแรงมีบวกใช้แรงงานเด็กด้วย ทุกคนที่อยู่ในที่นี่ก็อึ้งเหมือนกัน มีแต่คิดค่าแรงรีบงานด่วน ด่วนมาก พึ่งจะค่อยเห็นค่าแรงใช้แรงงานเด็ก
องค์รัชทายาทหัวเราะฮึ ฮึ เด็กน้อยนี่ยังแสบเหมือนเดิม ต่างจากบุตรชายของท่านอ๋องนั่งงงง อ้าปากค้างนี่เด็กน้อยอายุ 5 หนาวจริงๆๆหรือทั้งแิวิธีทำเด็กน้อยคิดคำนวน ทุกอย่างมาหมดแล้ว
ท่านอ๋องตั้งสติได้ก่อนใครจึง หัวเราะดังๆๆ ข้าว่าแล้วเ้าแสบน้อยคนนี้ไม่ธรรมดาจริงๆๆ เล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวหาตัวจับยาก
ท่านอ๋องจึงกล่าว " ได้ อาอิงน้อย ข้าจะหาช่างมาคุยเื่สร้างบ้านให้เ้า และข้าจะให้ที่ดินแก่เ้าเพื่อสร้างบ้านด้วยเ้าพอใจมั้ย"
อาอิงน้อยคิด เกินความคาดหมายมากค่ะได้ทั้งที่ดิน ได้ทั้งบ้าน
แต่ท่านอ๋องก็ฉลาดเหมือนกัน.. ฮึๆๆๆ อาอิงน้อยฉลาดก็จริงแต่ เสือแก่เจอสิงห์เด็กต่างไม่ยอมกัน แต่ที่ดินที่ว่าอยู่ติดกับจวนท่านอ๋องอยากจะไปหาเ้าเด็กแสบเมื่อไหร่ก็ได้จะได้พาไปไหนได้ทุกที่ นังหนูอาอิงน้อยเก่ง ฉลาด เ้าเล่ห์ ยิ่งนักที่ดินที่ท่านอ๋องมอบให้ติดูเาเหมือนกันมีความกว้าง 10 หมู่
อาอิงน้อยคิดตาม และถอนหายใจเฮอะๆๆ ข้าหลวมตัวเสียแล้ว มาเจอคนเ้าเล่ห์เหมือนกันเสียได้ ดูจะเ้าเล่ห์กว่าข้าเสียอีก
เมื่อคุยทุกอย่างเสร็จ อาอิงน้อยกับพี่ใหญ่ก็ขอตัวกลับบ้านเพราะพรุ่งนี้ต้องเริ่มขายผักแล้ว
กลับบ้านครั้งนี้นอกจากองครักษ์ทั้ง 2คนแล้วยังมีผู้ติดตามกิตติมศักดิ์ขี่ม้าตามมา 5 คน องครักษ์เพิ่มอีก 5 คน องครักษ์เงาอีกเป็ 10 คน
พวกที่ตามมาทั้งหมดฟังองครักษ์ฟางอี้ ฟางเอ้อ เล่าเื่การปลูกผักลอยฟ้า ระบบน้ำรดต้นไม้ เครื่องกรองน้ำ ระบบน้ำใช้ภายในบ้าน ทุกคนจึงอยากเห็นกับตาว่าเป็อย่างไร
ส่วนอาอิงน้อยเมื่อขึ้นรถม้าก็หลับคอพับคอเอียงซ้ายทีขวาทีเด็กก็คือเด็กกินอิ่มนอนหลับน้ำลายไหลยืด
อี้เฟยจึงจัดท่านอนให้อาอิง ไม่งั้นกลับบ้านไปอาจคอเคล็ดได้ เป็เด็กจริงๆๆเลย กินอิ่มนอนหลับและแล้วอาอิงน้อยก็หลับบนรถม้าตลอดทาง
พอใกล้ที่จะถึงบ้านก็ลืมตาตื่นแล้วถาม " พี่ใหญ่เ้าค่ะใกล้ถึงบ้านเราแล้ว ข้าคิดถึงท่านแม่มากเลย"
อี้เฟยมองหน้าน้อง "อาอิง น้องนี่สุดยอดจริงๆๆ ตื่นนอนตอนเข้าหมู่บ้านทุกครั้งซิ"
เสียงมาก่อนตัวเสมอ...."ท่านแม่ อาอิง กลับมาแล้วเ้าค่ะ คิดถึงท่านแม่ที่สุด" ท่านตาท่านยายหลิน จึงทำทีน้อยใจที่อาอิงน้อยไม่คิดถึงตัวเอง
อาอิงน้อยจึงวิ่งดุ๊กดิ๊กๆๆเข้าไปหา กอดขาท่านตาท่านยายหลิน "โอ้ ๆๆ ท่านตาท่านยายหลินอาอิงคิดถึงทุกคนเลยเ้าค่ะ"
ผู้ที่ตามมาทุกคนเห็นความรักในครอบครัวนี่ก็รู้สึก อิจฉาเล็กๆๆ เด็กน้อยอาอิงได้ความรักจากคนในครอบครัวจริงๆๆ
อาอิง "ท่านแม่เ้าค่ะวันนี้ท่านลุงอ๋องพาลูกๆหลาน มากินข้าวที่บ้านเราด้วย"
ท่านแม่เมิงหลัน "สวัสดีเ้าค่ะทุกท่านมาเหนื่อยๆ ข้าต้มน้ำเตยหอมไว้ให้เ้าค่ะ"
อาอิงน้อยกลับถึงบ้านนั่งกินน้ำเตยหอมก็รู้สึกสดชื่นมากๆ เพราะตัวเองหลับมาตลอดทาง
ท่านแม่เมิงหลัน "ทุกท่านเ้าค่ะ นั่งพักผ่อนก่อนนะเ้าค่ะ มากันเหนื่อยๆ"
อาอิงน้อย!!!ท่านแม่เ้าค่ะ...มื้อเย็นเราทำหม้อไฟหม่าล่ากินกันดีกว่าเ้าค่ะ !!!!
ท่านอ๋อง กับ 2 องครักษ์ ฟางอี้ ฟางเอ้อ ดีใจเป็อย่างมาก ท่านอ๋องจึงพูดกับอาอิงน้อย "เ้าช่างรู้ใจข้าจริงๆ อาอิงน้อย"
ท่านอ๋องน้อยและท่านชายอีก 2 คนต่างมองบนไม่เคยเห็นท่านพ่อสนใจการกินมากขนาดนี้ หม้อไฟหม่าล่าเป็แบบไหนกัน
แม้แต่องค์รัชทายาทก็สงสัยเหมือนกันว่าท่านอาทรงติดใจอาหารที่เรียกว่า "หม้อไฟหม่าล่ามากๆ ถึงขนาดให้พ่อครัวเมืองหลวงมาทำให้กินที่จวน
ก็ไม่ได้รสชาติอย่างที่เคยกินที่บ้านอาอิงน้อย"
แต่ที่น่าสนใจและเดินออกไปดูคือสวนผักที่องครักษ์ของพระองค์กำลังเก็บผักตามที่ องครักษ์ฟางอี้กับฟางเอ้อเป็คนสอนให้เก็บผักลอยฟ้า
อยู่รอบรั่ว อาอิงน้อยกำลังเดินออกมานำน้ำเตยหอมมาให้
องค์รัชทายาทจึงเอยถามอาอิงน้อย "นั้นคือสวนผักของเ้าหรือ " ใช่เ้าค่ะ" อื้อ..ดูวิธีปลูกของเ้าแปลกมากๆๆ
โอ้!!!! ท่านตาท่านยายหลินกำลังเก็บผักขายวันพรุ่งนี้... อาอิงน้อยจึงรีบวิ่งไปหาเพื่อนำน้ำเตยหอมที่ท่านแม่ทำไปให้ดื่ม
แล้ววิ่งกลับมาหาท่านอ๋อง "ท่านลุงอ๋องเ้าค่ะ อาอิงขอยืมคนช่วยเก็บผักเพิ่มได้มั้ยเ้าค่ะ"
ท่านอ๋องได้ยินดังนั้น จึงสั่งองครักษ์เงา คน 10 คนมาช่วยอาอิงเก็บผัก อาอิงน้อยให้ท่านตาท่านยายหลินเป็คนกำผักแทน..
ให้ผู้ชายตัวใหญ่ๆๆเก็บผักดีกว่า อิอิอิ
อาอิงน้อยจึงให้พี่ใหญ่เอาหมูที่เหลือครึ่งตัวออกมาหั่นแผ่นบางๆๆเพื่อนำมาทำหม้อไฟหม่าล่า ท่านแม่กำลังทำน้ำจิ้ม 2 แบบ
เผ็ดถึงใจกับเผ็ดห่างไกล ทำน้ำซุปกระดูกหมู ท่านอ๋องให้องครักษ์เงาไปจับไก่ก็ได้ไก่ป่ามา 10 ตัว ให้ท่านแม่ทำไก่ย่างสมุนไพร
ไก่ย่างพริกไทยดำ แค่คิดน้ำลายไหล ล้างไก่หมักเครื่องเตรียมรอย่างไก่
ระหว่างที่องครักษ์เก็บผัก ท่านอ๋องก็เดินดูวิธีปลูกผัก คนที่อธิบายวิธีการปลูกผักลอยฟ้าคือท่านฟางอี้และท่านฟางเอ้อ ซึ่งได้ลงมือช่วยอี้เฟยทำทุกอย่าง จึงเข้าใจวิธี ทำให้ท่านอ๋องและองค์รัชทายาท ท่านอ๋องน้อยรองแม่ทัพรวมทั้งท่านชาย ต่างอึ้ง!!! ทึ้ง!!! ในแิ
ท่านอ๋องจึงลองเก็บผักด้วยตัวเอง อื้อๆๆๆ ผักต้นอวบอ้วนจริงๆๆ ท่านฟางอี้ ท่านฟางเอ้อ ยังพาทั้ง 5 คนไปดูเครื่องกรองน้ำดื่มอีก และลองชิมน้ำที่กรอง อื้อๆๆๆ น้ำไม่มีกลิ่นดูใสเหมือนแก้ว นี่ก็อึ้ง!!!! กันอีกไปตามๆๆกัน
2 องครักษ์จึงเรียนท่านอ๋องว่าคนที่คิดและทำ ตามที่อี้เฟยบอก "คือท่านอาอิงน้อยขอรับ ยังมีระบบน้ำที่เอาไว้รดน้ำผักและน้ำที่เอาไว้ใช้ในครอบครัวอีกด้วยขอรับ"
"อาอิงน้อยนี่เป็เด็กเก่งและฉลาดๆๆมากเลยขอรับท่านพ่อ " ท่านอ๋องน้อยรองแม่ทัพกล่าวขึ้น
เดี๋ยวกระหม่อมพาไปดูส่วนที่เป็น้ำใช้ในครัว มีน้ำใช้ในห้องอาบน้ำ ในห้องน้ำดูแล้วสะดวกสบายมากๆๆ
ท่านอ๋องกับองค์รัชทายาท ชอบระบบน้ำที่นี่มาก สองคนมองหน้ากัน ต้องนำเื่ระบบน้ำไปปรึกษาฮ่องเต้
หม้อไฟหม่าล่า จำนวน 5 หม้อชุดหมูสไลด์ น้ำจิ้มเลิศรส จัดเต็ม
ไก่ย่างอบสมุนไพร 10 ตัว
ไส้ทอดกระเทียม
ผักสดชุดใหญ่เพื่อใส่หม้อไฟ
ทุกคนกินชนิดเรียกว่าไม่เงยหน้าหรือหันหน้ามองหาใครเลย เพราะถ้าเงยขึ้นมาอาจพลาดอาหารหมดเสียก่อน พอกินอาหารเย็นเสร็จนั่งพักแป๊บท่านอ๋อง องค์รัชทายาท บุตรชายทั้ง 3 คนก็ต้องรีบกลับจวน ท่านอ๋องยังคงให้ท่านฟางอี้ ฟางเอ้อ อยู่ช่วยงานอาอิงน้อยต่อไป
วันนี้อาอิงน้อยหลังจากอาบน้ำจนสบายตัวแล้วก็เข้าห้องนอนก็ทำให้นึกถึงท่านตาผู้เฒ่าชะตาเมื่อ3ปี ก่อน ตอนพิมฐามาใหม่ๆๆได้ขอมิติท่านตาเอาไว้ ั้แ่ตอนนั้นจนถึงวันนี้ยังหาทางเข้ามิติไม่ได้เลย เฮอะๆๆๆ
พอข้าขอเสร็จท่านผู้เฒ่าชะตาก็รีบไป ยังไม่บอกเลยว่ามิติเข้าอย่างไง มีของดีแต่ใช้ไม่เป็มันจะมีความหมายอะไร แล้วข้าก็จนเหลือเกิน เคยอ่านหนังสือนิยายทะลุมิติ มันต้องมีสร้อยมีแหวน มีอื่นๆๆอีกมากมาย แต่ข้าไม่มีอะไรเลยสักชิ้น ถามท่านแม่ ท่านแม่ก็บอกว่าพวกเรา 3 แม่ลูกโดนท่านย่าหลอกมาทิ้งในที่ห่างไกลไม่มีอะไรติดตัวมาเลย
เฮอะๆๆๆ คนเรานี่เขาเอามาทิ้งกันเหมือนหมูเหมือนหมาเลยหรือ
ความหวังเล็กๆๆของข้าก็พังอีกเป็ครั้งที่ 2 หาปานหรือจุดแดง จุดดำ ทุกชนิดบนตัวข้า....ก็ไม่มี อะไรมันเป็เนียนขนาดนั้นนะ..
!!!! กลุ้มใจ จริงๆๆๆ
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ท่านเทพชะตาอยู่ไหน?????????