พอก้องภพระบายความหมกมุ่นกับลูกสาวด้วยมือของตนเองจนเสร็จ ชายหนุ่มก็ออกมาจากห้องน้ำ ก่อนจะลงไปยืดเส้นยืดสายออกกำลังที่สนามหญ้าหน้าคฤหาสน์ อากาศตอนนั้นดีมาก ๆ มันทำให้ก้องภพรู้สึกสดชื่น และกระปรี้กระเปร่าสุด เขาบริหารร่างกายไปเรื่อย ๆ จนถึงเวลาเกือบเจ็ดโมง คนรับใช้จึงมาตามให้เขาไปรับประทานอาหารเช้ากับสมาชิกในครอบครัวคนอื่น ๆ
ชายหนุ่มเดินตรงมาที่ห้องทานอาหารอย่างอารมณ์ดีก่อนจะพบกับ อารยา เอม และอรซึ่งรออยู่ก่อนแล้ว
"อุ๊ย! คุณพ่อมาแล้ว เป็ยังไงบ้างคะ ออกกำลังตอนเช้าเหนื่อยมั้ยคะ” เอม ลูกสาวฝาแฝดคนโต เอ่ยถามพร้อมรอยยิ้มสดใสบนใบหน้าของเธอ ก้องภพถึงกับนิ่งชะงักไปเล็กน้อย เพราะเมื่อชายหนุ่มเห็นเธอ ไอ้ภาพเรือนร่างอันเกือบเปลือยเปล่าของเอม ที่เขาแอบมองเมื่อเช้าก็พลันผุดขึ้นมาในหัวอีกครั้ง
“หือ? คุณพ่อเป็อะไรไปคะ ทำหน้าใยังกับเห็นผี” คราวนี้อร ลูกสาวฝาแฝดคนเล็กเอ่ยถามออกมาบ้าง
อะ...อ๋อ เอ่อ ปะ...เปล่านี่ลูก พ่อแค่ไม่ค่อยชินน่ะ ก็ปรกติพ่อมักจะตื่นสายตลอด พอลงมาพวกลูก ๆ ก็ไปมหาวิทยาลัยกันหมดแล้ว ไอ้ภาพที่นั่งพร้อมหน้าพร้อมตากันแบบนี้ มันเลยดูแปลก ๆ” ก้องภพระบายยิ้มแห้ง ๆ ก่อนเอ่ยตอบ ซึ่งอร ก็ได้แต่ขมวดคิ้วด้วยความงุนงง เพราะคำถามของเอมคือ ‘เหนื่อยไหมออกกำลังตอนเช้า’ แต่ผู้เป็พ่อกลับตอบไปเื่อื่นหน้าตาเฉย
ยัยอรไม่ต้องงงไปหรอกลูก บางที่ระบบความจำของคุณพ่ออาจจะยังไม่สมบูรณ์ หมอก็บอกไม่ใช่เหรอว่าต้องใช้เวลาอีกสักพัก เราไม่ต้องสนใจมากรีบทานเข้า เดี๋ยวก็ไปเรียนสายหรอก” อารยาผู้เป็น้าสาวคนสวยเอ่ยขึ้น อรจึงพยักหน้ารับ ก่อนที่เธอจะเริ่มทานอาหารเช้าต่อ จากนั้นก้องภพจึงเดินมาที่โต๊ะก่อนจะนั่งลง และเริ่มทานอาหารเช้าด้วยอีกคน
เวลาผ่านไปราว ๆ 10 นาที เอม กับอรก็ทานเสร็จ และพร้อมจะไปมหาวิทยาลัยแล้ว ซึ่งในทุกวันจะมีลุงแดงเป็คนขับรถไปรับไปส่งพวกเธอ ทว่า...วันนี้เหมือนลุงแดงจะไม่ค่อยสบาย คนที่ต้องรับหน้าที่นี้จึงเป็ตัวของอารยาเอง
งั้นหนูไปก่อนนะคะพี่ พี่เองก็ทานยาพักผ่อนให้สบายนะคะ” อารยาเอ่ยขึ้นกับพี่เขยของเธอ ซึ่งก้องภพเองก็ยิ้ม และพยักหน้ารับ ทว่า...ในเวลานั้นเหมือนชายหนุ่มจะอะไรขึ้นมาได้ เขาจึงยกมือขึ้น และบอกอารยาว่าอย่าพึ่งไป
คะ...มีอะไรเหรอคะพี่?”
พี่มาคิด ๆ ดูแล้ว นอนอยู่บ้านอย่างเดียวมันน่าเบื่อ วันนี้ให้พี่ขับรถไปส่งเอมกับอรเองดีกว่า เพื่อเห็นทิวทัศน์ เห็นมหาวิทยาลัยอาจจะนึกอะไรใหม่ ๆ ขึ้นมาได้บ้าง” พอก้องภพพูดแบบนั้น สามสาวในรถก็มองหน้ากันเลิ่กลั่ก เหมือนไม่ค่อยมั่นใจ
ยาว่าไม่ดีมั้งคะพี่ พี่ยังไม่หายดีเท่าไหร่ หน้าที่ให้หนูทำดีกว่า...”
จริงด้วยค่ะคุณพ่อ คุณพ่อพักผ่อนดีกว่า เอาไว้หายดีก่อนค่อย...”
วันก่อนใครบ่นว่าอยากทานไอศกรีม กับชาบูน้า.....าาา แล้วใครบ่นน้าาาว่าอยากได้กระเป๋าใบใหม่ วันนี้ตอนเย็นพ่อกะจะไปเดินเล่นที่ห้างสักหน่อย แต่ถ้าไม่ได้ออกไปไหน งั้นก็ช่างมันเถอะ” ก้องภพเอ่ยขึ้นมาลอย ๆ พร้อมถอนหายใจยาว ๆ และหลังจากนั้น เอม กับอรก็ประสานเสียงพูดใส่อารยาพร้อมกันว่า…
น้ายาวันนี้ให้คุณพ่อไปส่งไปรับพวกหนูนะคะ!! / น้ายาวันนี้ให้คุณพ่อไปส่งไปรับพวกหนูนะคะ!!”
พอโดนหลานสาวทั้งสองพูดใส่พร้อมกันแบบนี้ น้าสาวอย่างอารยาจะพูดอะไรต่อได้ เธอจึงจำต้องออกมาจากที่นั่งคนขับ และย้ายไปนั่งเบาะข้าง ๆ แทน ส่วนก้องภพก็ขึ้นมานั่งที่คนขับ แม้นความทรงจำหลายเื่ของเขาจะหายไป แต่เื่วิธีการขับรถยังแจ่มชัดอยู่ในสมอง ส่วนเส้นทางไปมหาวิทยาลัยก็ไม่ต้องห่วงเพราะมีสามสาวคอยบอกทางอยู่ตลอด ชายหนุ่มใช้เวลาขับรถอยู่ประมาณ 15 นาที ในที่สุดก็มาถึงหน้ามหาวิทยาลัยขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง…
งั้นหนูไปก่อนนะคะคุณพ่อ ตอนเย็นเจอกัน” เอมเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้มสดใส ขณะโบกมือให้ผู้เป็พ่อ
หนูไปนะ แล้วอย่าลืมที่รับปากไว้ตอนเย็นนะคะ หนูจะกินให้พุ่งกางเลย” อรเอ่ยออกมาเช่นกัน ก่อนที่เธอจะเดินตามพี่สาวฝาแฝดไปติด ๆ ก้องภพ กับอารยาที่อยู่ในรถก็ได้แต่นั่งอมยิ้ม และสั่นหน้าเบา ๆ
ยัยอรนะยัยอร คิดแต่เื่กินอย่างเดียว เดี๋ยวก็อ้วนกันพอดี” อารยาเอ่ยขึ้นเบา ๆ
“อ้วนเหรอ แบบนั้นก็ดีนะ พี่กำลังอยากได้ลูกหมูไว้กอดเล่นพอดี ฮ่า ๆ ๆ ๆ” ก้องภพหัวเราะอย่างอารมณ์ดีก่อนที่ทั้งสองจะพากันกลับบ้าน…
เมื่อกลับมาถึง ก้องภพก็ใช้เวลานั่ง ๆ นอน ๆ ดูโทรทัศน์ อ่านหนังสือไปเรื่อยเปื่อย จนเวลาล่วงเลยมาจนสี่โมงเย็น ซึ่งเป็เวลาที่เขาต้องไปรับลูกสาวฝาแฝดทั้งสองคน แน่นอนว่ามีอารยาน้องสะใภ้คนสวยไปด้วยเหมือนเมื่อเช้า ก้องภพขับรถอยู่ไม่นาน ในที่สุดก็มาถึงหน้ามหาวิทยาลัย ทว่า...น่าแปลกนัก ที่ตรงนั้นกลับไม่มีร่างของ เอมกับอรที่ยืนรออยู่
อ้าว ยัยเอม กับยัยอรไปไหนล่ะเนี่ย ปรกติจะต้องมายืนรอตรงนี้ทุกวัน” อารยาขมวดคิ้วมุ่นด้วยความงุนงงก่อนเอ่ยขึ้น ก้องภพเองก็ประหลาดใจเช่นกัน แต่หลังจากนั้น เขาก็หยิบมือถือขึ้นก่อนจะกดโทรออกไปยังเบอร์ของเอม เสียงดังตื้ดยาว ๆ อยู่นานแต่ก็ไม่มีเสียงตอบรับ เขาจึงลองกดโทรหาอร ทว่า...ผลก็เหมือนกัน เื่ชักไม่ชอบมาพากลแล้ว คนทั้งสองจึงตัดสินใจลงจากรถ ก่อนจะเข้าไปในมหาวิทยาลัยเพื่อสอบถามอาจารย์บางคนที่ยังไม่กลับบ้าน ซึ่งทุกคนไม่มีใครเห็นหญิงสาวทั้งสอง ก้องภพจึงลองไปสอบถาม รปภ. ที่หน้าประตูทางเข้า ซึ่งเขายืนยันว่าเอมกับอรยังไม่ได้ออกไปจากมหาวิทยาลัย ชายหนุ่มชักใจคอไม่ดี เขาจึงตัดสินใจเดินตามหาลูกสาวด้วยตนเอง
เอม!! อร!! อยู่แถวนี้มั้ยลูก ส่งเสียงตอบพ่อหน่อย” ก้องภพะโเรียกเสียงดัง แต่ดูเหมือนจะไร้การตอบกลับมาจากลูกสาวฝาแฝดทั้งสอง เวลานั้นเป็เวลาเกือบจะห้าโมงเย็น นักศึกษากลับบ้านกันเกือบหมด ทุกอย่างจึงค่อนข้างเงียบพอสมควร ก้องภพเดินค้นหาในตึกั้แ่ชั้นหนึ่งจนถึงชั้นหกแต่ก็ไม่พบ เขาจึงออกมาภายนอก ก่อนจะกวาดตามองไปรอบ ๆ และได้เห็นเข้ากับอาคารเรียนเก่า ๆ หลังหนึ่ง ซึ่งเป็พื้นที่หวงห้ามของทุกคน มันไม่มีเหตุผลเลยที่เอม กับอรจะเข้าไปในนั้น แต่ในเมื่อไม่มีที่อื่นให้หาแล้ว ก้องภพจึงต้องลองเข้าไปดูให้แน่ใจ แม้มันจะอันตรายก็ตาม…
จบตอน
10K
