ิเฟิงเห็นกระบี่สีเืเล่มนั้นก็อดส่ายหัวไม่ได้เขารู้ว่ามันคือกระบี่เฟิงโหวที่ิอ๋องมอบให้ิอวี่ แต่ว่าหากไม่ได้มีอาณาจักรพลังขอบเขตหลุดพ้นปุถุชนขั้นที่สี่ระดับถ่ายเืก็ไม่สามารถใช้กระบี่เฟิงโหวได้ตามใจสั่ง
ิอวี่มีอาณาจักรพลังแค่ไหนกัน คิดจะฝืนใช้กระบี่เฟิงโหวมารับมือกับศัตรูนี่มันหาเื่ใส่ตัวชัดๆ
ในเวลานี้เอง ทหารองครักษ์สิบคนก็พุ่งเข้าใส่ิอวี่ทหารผู้นำคนหนึ่งยิ้มแบบร้ายๆ แล้วฟันไปที่เท้าขวาของิอวี่แบบไม่ปราณี
ิอวี่แทบจะไม่หลบเลย เขาพลิกมือโดยคมกระบี่ยังไม่ทันได้ออกจากฝักกระบี่น้ำหนักห้าร้อยกรัมก็พุ่งเข้าไปที่ไหล่ขวาของทหารองครักษ์ก่อนตามมาด้วยเสียง “แกร๊ก” หัวไหล่ขวาของเขาถูกฝักกระบี่กระแทกจนแตกละเอียด
ทหารองครักษ์ที่อยู่ด้านหลังทั้งหมดถึงกับใทั้งหมดเริ่มระมัดระวังตัว พริบตาเดียวก็กระจายตัวออกไปจนทั่วจากนั้นก็ฟันดาบเข้าใส่พร้อมคำรามเสียงดัง
ิอวี่ยกกระบี่ขึ้นรับมือ กระบี่เฟิงโหวน้ำหนักห้าร้อยกรัมหมุนไปพลิกมาอย่างพลิ้วไหวราวกับมีชีวิตทุกจุดที่ฝักกระบี่ผ่านไปนั้นเข้าถึงตัวทั้งหมดทหารองครักษ์พวกนั้นไม่มีใครสามารถต้านการโจมตีของิอวี่ได้เลยแม้แต่คนเดียว
ทุกคนตกตะลึงอ้าปากค้างจนคางร่วง นี่คือองค์ชายสิบเจ็บคนนั้นจริงๆ หรือ?
คนเดียวสู้กับองครักษ์ดาบขอบเขตหลุดพ้นปุถุชนขั้นที่สามถึงสิบคนแล้วยังไม่ชักกระบี่ออกมาจากฝักเลยด้วยซ้ำ ใช้แค่กำลังก็สามารถทำให้ทหารองครักษ์ระดับชุบกระดูกกระดูกหักกันเป็แถวๆแบบนี้ได้ อย่างน้อยก็ต้องมีพลังเทียบเท่าราชสีห์ห้าสิบตัว ถ้าอย่างนั้นระดับพลังของิอวี่อย่างน้อยก็ต้องมีอาณาจักรพลังขอบเขตหลุดพ้นปุถุชนขั้นที่สี่แน่!
แต่พวกเขาจำได้ว่าเมื่อครึ่งเดือนก่อนิอวี่ยังเป็คนที่เงียบขรึมไม่พูดไม่จา อ่อนแอไม่เอาไหน ผ่านมาแค่ครึ่งเดือนทำไมถึงได้ก้าวหน้าไปมากมายขนาดนี้ได้? น่ากลัวเกินไปแล้ว!
ขณะที่ทุกคนกำลังคิดอยู่นั้นิอวี่ก็ใช้ฝักกระบี่หักกระดูกของทหารองครักษ์คนสุดท้ายเรียบร้อยแล้วถือเป็การสิ้นสุดการต่อสู้
“องค์ชาย ระวัง!”
แต่ในเวลานี้เอง เสี่ยวซวงก็ร้องะโขึ้นมาด้วยความใ ที่แท้ก็เป็เพราะไม่รู้ว่าหลิวกงกงไปหยิบดาบจากในมือของทหารองครักษ์คนหนึ่งั้แ่เมื่อไหร่เขาใช้ดาบพุ่งแทงมาทางด้านหลังของิอวี่ เขา้าให้ิอวี่ตาย!
ิอวี่มีสมาธิระดับไหนกัน เขาได้ยินเสียงลมพัดมาจากด้านหลังนานแล้ว จึงเบี่ยงตัวไปด้านข้างแล้วชักกระบี่เฟิงโหวออกมาจากฝัก
“ฉึบ!” กระบี่ของิอวี่ตวัดไปที่แขนขวาของหลิวกงกงอย่างรวดเร็วโดยที่หลิวกงกงยังไม่ทันได้ตั้งตัวปลายกระบี่ในมือของิอวี่ก็จ่อไปที่คอของเขาแล้ว
“มือ ... มือข้า!”
กระทั่งเวลานี้ หลิวกงกงถึงได้รู้ว่าแขนข้างขวาของเขานั้นหายไปแล้วจากนั้น ความเ็ปรวดร้าวถึงได้ตามมาพร้อมกับเืที่ไหลหยดลงบนพื้นและตามมาด้วยเสียงร้องด้วยความเ็ปของหลิวกงกง
พอมองกลับไปที่ิอวี่อีกครั้ง สายตาของเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวในสายตาของเขาตอนนี้ ิอวี่กลายเป็เทพสังหารองค์หนึ่งที่เขาไม่ควรจะไปมีเื่ด้วยเลย!
ความรู้สึกผิดและเสียใจอันมหาศาลผุดขึ้นมาในใจของเขา เขานึกแค้นใจตัวเองที่ทำไมต้องคิดแผนแบบนี้ออกมาด้วยทำไมเขาต้องหลอกล่อให้ิอวี่มาที่นี่ ไม่เพียงแก้แค้นไม่สำเร็จเท่านั้น แต่ยังต้องมาเสียแขนไปข้างหนึ่งก่อนหน้านี้เขายังรู้สึกดีใจที่คิดว่าจะเล่นงานิอวี่จนตาย แต่ตอนนี้ดูไปแล้วเขาเองต่างหากที่ล่อเสือเข้ามาในถ้ำ กลายเป็เล่นงานตัวเองจนเกือบตาย
ิอวี่มีท่าทีเหี้ยมมาก เขาพูดว่า “สุนัขอย่างเ้าใช้อำนาจบาตรใหญ่กับคนอื่นใช้คำพูดบีบบังคับข่มเหงรังแกแม่ข้า แล้วยังทำร้ายแม่ข้าจนาเ็อีกทั้งยังบีบบังคับฝืนใจเสี่ยวซวงให้มาที่นี่ ล่อข้ามาให้ติดกับแล้วยังคิดอยากให้ข้าตายอีก ทุกอย่างที่เกิดขึ้นนี้ เ้ายอมรับไหม?”
หลิวกงกงร้องไห้หนักมาก เขาพยักหน้ายกใหญ่ “รับ ... ข้ารับ ิอวี่... ไม่สิ องค์ชายสิบเจ็ด ท่านอย่าฆ่าข้าเลยนะ ปล่อยข้าไปเถอะ!”
“ในเมื่อรับแล้ว ก็สมควรตาย”
ิเฟิงตะคอก “ิอวี่ ที่นี่ตำหนักอวี้เต๋อ เ้ากล้าหรือ!”
“ฉึบ!” ิอวี่ตวัดข้อมือ แล้วกระบี่ก็ปาดไปที่คอของหลิวกงกงทันที
เพียงพริบตาเดียว ตำหนักอวี้เต๋อก็เงียบเป็เป่าสากทุกคนอึ้งกันไปหมด พวกเขาเหมือนจะรู้แล้วว่าิอวี่ในวันนี้เปลี่ยนไปราวฟ้ากับดิน เขาก็เหมือนกระบี่ในมือเขาเวลาที่ออกจากฝักที่มีทั้งความดุดันและสายตาที่เด็ดขาด!
ิเฟิงมองไปที่ิอวี่ เขายิ้มแล้วพูดอย่างน่าสะพรึงกลัวว่า “ิอวี่ข้าคิดไม่ถึงจริงๆ เลยว่า พลังการต่อสู้ของเ้าจะก้าวหน้าไปได้ถึงขนาดนี้ ดูท่าแล้ว ในที่สุดกระบี่ที่เ้าเก็บซ่อนเอาไว้มานานก็ออกจากฝักแล้วสินะ”
“ิเฟิง ทุกอย่างนี้มันเป็เพราะเ้า”ิอวี่ชี้กระบี่ไปที่ิเฟิง แล้วพูดขึ้นมาอย่างเรียบง่าย
“ดี ดีมาก”
ิเฟิงหยิบดาบสีทองเล่มใหญ่ออกมาจากถุงมิติพื้นที่ ซึ่งบนตัวดาบมีลวดลายัอยู่ เมื่อดาบนี้ปรากฏขึ้น พลังอำนาจก็แผ่กระจายออกมาจากตัวของิเฟิงมันทำให้คนรอบข้างรู้สึกหนักอึ้งจนเวียนหัว
นี่เป็อานุภาพพลังที่ผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตหลุดพ้นปุถุชนขั้นที่หกระดับกระชากิญญาเท่านั้นที่มีแค่แผ่ซ่านออกมาก็สามารถส่งผลกระทบต่อคนที่อยู่รอบๆ ได้แล้ว
ิเฟิงเพิ่งจะเหยียบขอบเขตหลุดพ้นปุถุชนขั้นที่หกระดับกระชากิญญาเมื่อสามวันก่อนเขามีพลังเทียบเท่ากับราชสีห์ห้าร้อยตัว ดาบในมือของเขาคือดาบศาสตราจินหลงขั้นห้าคนที่ตายภายใต้ดาบเล่มนี้มีนับไม่ถ้วน
เมื่อััถึงแรงกดดันอันน่ากลัวของิเฟิง ทุกคนถึงได้สติ เมื่อครู่พวกเขาเห็นแค่ความแข็งแกร่งของิอวี่จนลืมไปว่าิเฟิงเองก็มีความสามารถที่แข็งแกร่งเหมือนกัน
ทุกคนแทบหยุดหายใจ ยังไงิอวี่ก็ยังอายุน้อย หากเขาอดทนอีกสักระยะไม่แน่ว่าอาจจะเอาชนะองค์ชายสิบสามได้ แต่ตอนนี้ิอวี่ก็ทนไม่ไหวแล้ว
ต่อให้เป็คนที่มีความสามารถมีพร์ก็ตายได้เหมือนกัน และมันก็คงเป็จุดจบของิอวี่!
“วันนี้ ข้าจะให้กระบี่ที่เพิ่งจะออกจากฝักเป็ครั้งแรกของเ้า หักลงด้วยน้ำมือของข้านี่แหละ”
ิเฟิงใช้พลังอำนาจของตัวเองกดดันิอวี่ริมฝีปากของเขายิ้มด้วยความมั่นใจว่าต้องชนะแน่นอน คำพูดของเขามีอำนาจที่ไม่อาจปฏิเสธได้“เ้าคงคิดว่าตัวเองแข็งแกร่งแล้ว แต่อยู่ต่อหน้าข้า เ้ามันก็ไม่ต่างอะไรกับมดตัวหนึ่งข้าจะทำลายอาณาจักรพลังของเ้าภายในหนึ่งกระบวนท่าให้ดู”
เมื่อสิ้นเสียงพูด ิอวี่ก็หายไปจากที่เดิม เขาะโลอยตัวขึ้น จับกระบี่เฟิงโหวด้วยสองมือแล้วฟันลงไปด้านล่าง
ท่ามกลางกระบี่ที่ปลายสว่างไสว พลังของมันเต็มไปด้วยรัศมีสังหาร มันคือพลังสังหารหนึ่งในเก้าเท่าของเพลงกระบี่สังหารหนีลวน!
พอเห็นกระบี่เฟิงโหวฟันลงมาิเฟิงก็แสยะยิ้ม เขายกดาบจินหลงขึ้นมาบังทันทีที่ดาบและกระบี่ปะทะกัน ิเฟิงก็รู้สึกได้ว่ามีพลังมหาศาลพุ่งเข้ามาในดาบมันทำให้เขาต้านไม่ไหวจนต้องคุกเข่าลงไปข้างหนึ่งเข่าขวาของเขากระแทกลงไปกับกระเบื้องสีขาวบนพื้นจนแตกออกดัง “แกร๊ก!”
ิเฟิงเพิ่งจะลุกขึ้นมายืนได้ิอวี่ก็ใช้ขาฟาดเข้าไปที่แก้มของิเฟิงทันที ตัวของเขากระเด็นลอยไปไกลเหมือนกับลูกบอลที่กลิ้งไปชนเสาประตู
“อะไรกัน!”
เมื่อครู่ิเฟิงคิดอยากจะจัดการิอวี่ในกระบวนท่าเดียวแต่ตอนนี้กลายเป็ว่าิอวี่ใช้แค่กระบวนท่าเดียวก็สามารถเล่นงานิเฟิงจนอนาถพลังของิอวี่มันแข็งแกร่งแค่ไหนกันแน่นะ?
“คลั่งอีกสิ” ิอวี่มองไปที่ิเฟิงแล้วพูด
ิเฟิงเกาะเสาหินแล้วลุกขึ้นมา เขาโกรธจนหน้าดำหน้าแดง เมื่อครู่เขาเป็คนพูดขู่ไปแต่ตอนนี้กลับตกในสภาพแบบนี้ เขาจึงโกรธมากเลยหยิบดาบขึ้นมาแล้วพุ่งเข้าหาิอวี่อีกครั้ง เขากัดฟันแล้วพูดว่า“ข้าจะเอาจริงแล้วนะ!”
“ได้ยินไหม องค์ชายสิบสามบอกว่าเขาจะเอาจริงแล้ว ประมาท ... เมื่อครู่จะต้องประมาทเกินไปแน่”ทุกคนเหมือนได้กินยาเข้าไป แล้วเริ่มพูดจาปลอบใจกันเอง
วินาทีต่อมา ิเฟิงก็เหมือนหมาป่าที่กำลังเกรี้ยวกราดแล้วพุ่งเข้าใส่ิอวี่
ในเวลานี้และตอนนี้ เขาเพิ่งจะเห็นิอวี่เป็คู่ต่อสู้ของเขาเขาไม่เคยคิดเลยว่า ิอวี่จะมีพลังเทียบเท่าราชสีห์ห้าร้อยตัวเหมือนกับเขาได้!
“ดาบหักทอง!”
ิเฟิงคำรามเสียง ลมปราณของเขาพุ่งพล่านขึ้นมา เกิดพลังขึ้นมาจากพื้นดาบจินหลงในมือเต็มไปด้วยพลังราชสีห์ห้าร้อยตัว เขาฟันขวางออกไปพลังคมดาบราวกับสามารถตัดฟันูเาที่ทำจากทองได้ทั้งลูก
ดาบหักทองเป็ทักษะการต่อสู้หลิงระดับล่างขั้นสูง ิเฟิงฝึกมันจนชำนาญมากแล้ว
ท่ามกลางการโจมตีของดาบที่ดุดัน ใครจะคิดว่าิอวี่ไม่เพียงไม่ยอมถอยแต่ยังรุกเข้าใส่อีก เขายกกระบี่ขึ้นบนตัวกระบี่มีพลังเพลงกระบี่สังหารหนีลวนเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งขั้นตอนที่ฟันกระบี่ออกไปมันยิ่งทบพลังขึ้นไปอีก จวบจนวินาทีที่กระบี่ถูกปล่อยออกไปมันก็ผนวกเข้าไปอยู่ในกระบี่เฟิงโหวแล้ว!
“พลังสังหารสามเท่า!”
กระบี่เฟิงโหวปะทะกับดาบจินหลง ทำให้เกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหวิเฟิงถูกกระบี่ของิอวี่กระแทกใส่จนต้องถอยหลัง แล้วพลังกระบี่ของิอวี่ก็ไม่ได้ลดน้อยถอยลงด้วยเขายังคงฟันกระบี่เข้าใส่ิเฟิงอีก
ทุกคนเห็นว่า ิเฟิงที่มีความมุ่งมั่นขึ้นมาแล้วนั้นในเวลานี้ผมเผ้ายุ่งเหยิงและกำลังรับมือกับกระบี่ของิอวี่ไปทางซ้ายทีขวาทีถอยหลังอย่างต่อเนื่อง นี่หรือสภาพขององค์ชายสิบสามที่เอาจริงแล้ว ...
สีหน้าของิเฟิงในเวลานี้ย่ำแย่มาก เขาพูดออกมาเหมือนคนใกล้บ้าว่า“เป็ไปไม่ได้ เป็ไปไม่ได้! เ้าจะแข็งแกร่งแบบนี้ไปได้อย่างไรทุกอย่างมันก็แค่ภาพลวงตา!”
ิเฟิงทำไมจะไม่รู้ว่าิอวี่นั้นใช้เพลงกระบี่สังหารหนีลวนแต่พลังสังหารสามเท่าที่เขาใช้เวลาฝึกอยู่เป็ครึ่งปีแต่ก็ไม่สำเร็จนั้นวันนี้ิอวี่กลับใช้มันออกมา มันทำให้เขามั่นใจของเขาสั่นคลอนไปหมด
ก่อนหน้านี้ิเฟิงแค่อยากทำลายอาณาจักรพลังของิอวี่เท่านั้น ให้เขาอยู่อย่างตายทั้งเป็ไปตลอดชีวิตแต่ตอนนี้ิเฟิงกลับเกิดความรู้สึกตกอยู่ในอันตรายอย่างมากเขาจะให้ิอวี่เติบโตไปมากกว่านี้ไม่ได้แล้ววันนี้เขาจะต้องให้ิอวี่ตายตรงหน้าเขาให้ได้!
“ิอวี่ เ้าบังคับข้าเองนะ”
ิเฟิงพยายามเอาดาบต้านการโจมตีของิอวี่เขาใช้ดาบกรีดไปที่มือซ้าย เือาบไปบนตัวดาบับนตัวดาบเหมือนถูกปลุกให้ตื่นขึ้น มันดูดเอาเืพวกนั้นเข้าไปทำให้ตัวดาบเหมือนมีพลังแห่งเืห้อมล้อมอยู่ทั่วดาบ
กระบวนท่านี้ มันคือหนึ่งในกระบวนท่าที่สามารถทำให้ธาตุไฟเข้าแทรกได้ง่ายที่สุดมีชื่อว่าโลหิตพิโรธ
ทักษะการต่อสู้นี้จะต้องนำเืของผู้ฝึกยุทธ์อาบไปบนอาวุธ เคล็ดลับนี้เป็การเสริมความแข็งแกร่งให้กับอาวุธทำให้ได้รับพลังอันมหาศาลขึ้นมาในชั่วพริบตา กระบวนท่านี้ทำลายศัตรูได้พันคน แต่ฝ่ายตัวเองก็ต้องเจ็บเกือบแปดร้อย
แต่ถึงจะอย่างนั้น ิเฟิงก็ยังเลือกที่จะทำแบบนี้
“ิอวี่ ตายซะเถอะ!”
ิเฟิงเดินขึ้นหน้าไปหนึ่งก้าวแล้วฟันดาบลงไป ความโกรธจากดาบโจมตีเข้าใส่อย่างบ้าคลั่งเหมือนกับยมบาลกำลังยื่นมือไปกระชากจับตัวิญญา ลากิอวี่ลงไปยังนรกภูมิ
ิอวี่พลิกข้อมือ เขาแทงกระบี่เฟิงโหวออกไปโดยไม่ลังเล ในระหว่างนั้นพลังสังหารก็ทบขึ้นจากหนึ่งเท่าเป็ สองเท่า สามเท่า ... จนกระทั่งครบห้าเท่า!
“เพลงกระบี่สังหารหนีลวน พลังสังหารห้าเท่า!”
กระบี่เฟิงโหวแทงทะลุพลังดาบโลหิตพิโรธท่ามกลางความตื่นตะลึงใของิเฟิง ปลายกระบี่ก็แทงทะลุไปถึงหน้าอกของเขา แม้จะโดนเพียงเล็กน้อยแต่ด้วยพลังสังหารห้าเท่า มันก็ทำให้เส้นชีพจรภายในของเขานั้นขาดจนสิ้น
แค่กระบวนท่าเดียวมันก็ทำลายพื้นฐานการฝึกยุทธ์ของิเฟิงไปจนหมดสิ้น
“ถึงแม้เ้าจะอยากจะให้ข้าตาย แต่ข้าจะเห็นแก่สายเืของเรา ข้าจะไม่ฆ่าเ้าแต่ชาตินี้ทั้งชาติ เ้าจะไม่มีโอกาสได้จับดาบไปทำร้ายใครอีกไม่มีโอกาสใช้พลังยุทธ์ของเ้าไปรังแกคนอื่นได้อีก” ิอวี่พูด
พอได้ยินิอวี่พูดด้วยน้ำเสียงที่เ็า ิเฟิงก็ทรุดตัวลงไปกับพื้นทันทีวันนี้เขาได้รับความกระทบกระเทือนใจที่สุดในชีวิต แต่ก็เป็เขาที่รนหาที่เอง!
แต่ว่า เขาจะต้องแก้แค้นแน่นอน เขาจะต้องหาวิธีทำให้ิอวี่ตายให้ได้!
ในนาทีนี้ ิอวี่ก้มหน้าลง หน้าตาถมึงทึง ความแค้นของเขาถึงขีดสุด!
ิอวี่ไม่อยากเห็นหน้าของิเฟิงเลยแม้แต่วินาทีเดียวเขาหันหลังมองไปทางเสี่ยวซวง พบว่าเสี่ยวซวงน้ำตาอาบหน้าด้วยความตื้นตันใจวันนี้เป็วันที่ทุลักทุเลมากที่สุดในชีวิตของนางแล้วก็เป็วันที่นางยากที่จะลืมได้ด้วย
“เสี่ยวซวง เราไปกันเถอะ”
ิอวี่เก็บกระบี่เฟิงโหวเขาหายออกจากประตูใหญ่ของตำหนักอวี้เต๋อพร้อมกับเสี่ยวซวงท่ามกลางสายตาที่ตกตะลึงของทุกคน
เมื่อพ้นจากตำหนักอวี้เต๋อ ิอวี่ก็เงยหน้ามองฟ้า เขารู้สึกภูมิใจในตัวเองมาก
การได้เป็ผู้ฝึกยุทธ์ สามารถรักษาคุณธรรมที่มีในใจ ปกป้องคนรอบข้างได้!
การได้เป็ผู้ฝึกยุทธ์ สามารถเอาชนะตัวเองได้อย่างต่อเนื่องและค้นหาวิชายุทธ์ที่ไร้ขอบเขตได้!
ในชาตินี้ จะต้องค้นหาสิ่งมหัศจรรย์ที่เขาไม่รู้จักในโลกอันกว้างใหญ่นี้แสวงหาอิสรภาพให้เจอ ใช้ดาบกวัดแกว่ง ดื่มเหล้า ท่องไปทั่วโลก และใช้ชีวิตอย่างอิสระ!
ในเวลานี้ สายตาของิอวี่มีความมั่นใจแบบแตกต่างที่เคยเป็มาทุกย่างก้าวที่เขาเดินดูหนักแน่นมากขึ้น
28K
