ข่าวการกลับมาของหน่วยอัศนีบาตพร้อมศีรษะของแม่ทัพหลี่ซือเฉิงแห่งแคว้นเว่ย แพร่สะพัดเข้าสู่เมืองหลวงของแคว้นหลินเร็วกว่าสายลมฤดูใบไม้ผลิ เื่ราววีรกรรมของหมีขาว ผู้บัญชาการร่างเล็กที่นำทัพเพียงหยิบมือบุกสังหารยอดขุนพลศัตรูถึงกลางค่าย ถูกเล่าขานปากต่อปากด้วยความตื่นเต้นและไม่เชื่อสายตา จากที่เคยเป็เพียงเด็กหญิงประหลาดผู้มีพละกำลัง บัดนี้นางได้กลายเป็ตำนานที่ยังมีลมหายใจ
เมื่อกองทหารหน่วยอัศนีบาตในสภาพมอมแมมแต่องอาจ เดินทางมาถึงประตูเมืองหลวง เสียงไชโยโห่ร้องของประชาชนที่มารอต้อนรับก็ดังกระหึ่มไปทั่วสารทิศ ผู้คนเบียดเสียดกันตามสองข้างทางเพื่อยลโฉมวีรสตรีของพวกเขา หมีขาวในชุดเกราะที่ยังมีคราบเืจางๆ ประทับอยู่ นั่งอยู่บนหลังม้าศึกด้วยท่าทางสงบนิ่ง ข้างกายนางคือเิเฉียงและหลิวเฟิง มือซ้ายและมือขวาคนสนิท ส่วนเ้าหนูเฉินนั้นนั่งซ้อนท้ายม้าของทหารนายหนึ่ง ดวงตาเล็กๆ ของเขากวาดมองฝูงชนด้วยความตื่นเต้นระคนประหม่า ทหารนายหนึ่งชูศีรษะของแม่ทัพหลี่ซือเฉิงที่เสียบปลายหอกขึ้นสูง เป็ภาพที่สร้างทั้งความครั่นคร้ามและสะใจให้แก่ชาวเมืองหลินอย่างยิ่ง
ขบวนของหมีขาวเคลื่อนผ่านถนนหลวง มุ่งตรงไปยังพระราชวัง เมื่อถึงท้องพระโรง เหล่าขุนนางน้อยใหญ่ต่างมารอเข้าเฝ้ากันอย่างพร้อมเพรียง บรรยากาศเต็มไปด้วยความตึงเครียดระคนความคาดหวัง ฮ่องเต้ประทับบนบัลลังก์ัด้วยสีพระพักตร์ที่อ่านไม่ออก ข้างกายพระองค์คือแม่ทัพใหญ่ พ่อบุญธรรมของหมีขาว ที่มองมายังนางด้วยแววตาซับซ้อน
หมีขาวก้าวลงจากหลังม้า เดินนำทหารคนสนิทเข้าไปในท้องพระโรง นางคุกเข่าลงเบื้องหน้าพระพักตร์ พร้อมกับที่ทหารนายนั้นวางศีรษะของหลี่ซือเฉิงลงบนพานทองที่เตรียมไว้
"ทูลฝ่าา!" หมีขาวกล่าวด้วยน้ำเสียงก้องกังวาน "ข้าน้อยหมีขาว ผู้บัญชาการพิเศษหน่วยอัศนีบาต พร้อมด้วยเหล่าทหารหาญ ได้นำศีรษะของแม่ทัพหลี่ซือเฉิงแห่งแคว้นเว่ย มาถวายตามสัญญาที่ให้ไว้แล้วพ่ะย่ะค่ะ!"
ความเงียบเข้าปกคลุมท้องพระโรงชั่วขณะ ก่อนที่เสียงฮือฮาด้วยความตกตะลึงจะดังขึ้น เหล่าขุนนางต่างจ้องมองศีรษะบนพานทองสลับกับใบหน้าของเด็กสาวตรงหน้าอย่างไม่อยากจะเชื่อ ฮ่องเต้ทรงนิ่งไปอึดใจใหญ่ ก่อนจะเปล่งเสียงหัวเราะออกมาดังกังวาน
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า! ยอดเยี่ยม! ยอดเยี่ยมที่สุด! หมีขาว เ้าทำในสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิดว่าจะทำได้จริงๆ!" ฮ่องเต้ตรัสด้วยความพอพระทัยอย่างยิ่ง "คำสัตย์ของเ้าหนักแน่นดุจขุนเขา ความกล้าหาญของเ้าสั่นะเืไปทั้งแผ่นดิน!"
แม่ทัพใหญ่ลอบถอนหายใจอย่างโล่งอก แม้จะยังคงเป็ห่วงในความบ้าระห่ำของนาง แต่ก็อดภูมิใจในตัวลูกบุญธรรมคนนี้ไม่ได้
"ความดีความชอบของเ้าในครั้งนี้ใหญ่หลวงนัก" ฮ่องเต้ตรัสต่อ "เ้าไม่เพียงแต่กำจัดเสี้ยนหนามสำคัญของแคว้นหลิน แต่ยังสร้างขวัญและกำลังใจให้แก่ทหารและประชาชนทั้งมวล ข้าจะปูนบำเหน็จรางวัลให้เ้าอย่างสมเกียรติ!"
จากนั้น ฮ่องเต้ทรงประกาศแต่งตั้งให้หมีขาวดำรงตำแหน่ง "แม่ทัพพยัคฆ์อัศนี"
ซึ่งเป็ตำแหน่งที่ตั้งขึ้นใหม่เพื่อเป็เกียรติแก่นางโดยเฉพาะ มอบอำนาจบัญชาการหน่วยทหารพยัคฆ์อัศนีที่ขยายกำลังพลเพิ่มขึ้นเป็หนึ่งพันนาย พร้อมทั้งพระราชทานคฤหาสน์ ที่ดิน และทองคำจำนวนมหาศาล เ้าหนูเฉินเองก็ได้รับการแต่งตั้งให้เป็ที่ปรึกษาพิเศษประจำหน่วยทหารของหมีขาว ส่วนเิเฉียงและหลิวเฟิงได้รับการเลื่อนยศเป็รองแม่ทัพ สังกัดหน่วยพยัคฆ์อัศนีเช่นกัน นอกจากนี้ ฮ่องเต้ยังทรงมีรับสั่งให้จัดพิธีเฉลิมฉลองชัยชนะครั้งนี้อย่างยิ่งใหญ่ และดูแลครอบครัวของทหารที่สละชีพในภารกิจนี้เป็อย่างดี
หลังเสร็จสิ้นพิธีการในท้องพระโรง หมีขาวรีบตรงไปยังตำหนักขององค์หญิงจือหลิงทันที เมื่อองค์หญิงทรงเห็นหมีขาวในชุดแม่ทัพใหม่ที่สง่างาม ดวงพระเนตรก็เปล่งประกายด้วยความยินดีและโล่งพระทัยอย่างสุดซึ้ง นางวิ่งเข้ามากุมมือหมีขาวแน่น
"หมีขาว! เ้ากลับมาแล้ว ข้า...ข้าเป็ห่วงเ้าแทบขาดใจ" องค์หญิงตรัสเสียงสั่นเครือ
"ข้ากลับมาแล้วเพคะองค์หญิง และข้านำชัยชนะกลับมาด้วย" หมีขาวตอบด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน "ชัยชนะครั้งนี้เป็เพียงก้าวแรกเพคะ หนทางข้างหน้ายังอีกยาวไกลนัก โดยเฉพาะเื่ของแคว้นจ้าว แต่ขอให้องค์หญิงทรงวางพระทัย ข้าจะทำทุกวิถีทางเพื่อปกป้องท่านและทำให้ท่านมีความสุข"
องค์หญิงจือหลิงซบพระพักตร์กับไหล่ของหมีขาว "ข้าเชื่อมั่นในตัวเ้าเสมอ หมีขาว"
ค่ำคืนนั้น ณ คฤหาสน์หลังใหม่ที่ได้รับพระราชทาน หมีขาวเรียกประชุมนายทหารคนสำคัญของนาง ทั้งเิเฉียง หลิวเฟิง และเ้าหนูเฉิน
"ชัยชนะเหนือแคว้นเว่ยทำให้สถานะของเรามั่นคงขึ้น แต่ภัยคุกคามจากแคว้นจ้าวยังคงอยู่" หมีขาวกล่าวเปิดประเด็น "การแต่งงานขององค์หญิงยังคงเป็เงื่อนไขที่พวกมัน้า"
"ท่านแม่ทัพ" เ้าหนูเฉินเอ่ยขึ้น "บัดนี้ท่านมีทั้งตำแหน่ง กองกำลัง และความเชื่อมั่นจากฝ่าาและประชาชน เราควรใช้โอกาสนี้ในการเสริมสร้างความแข็งแกร่งของกองทัพแคว้นหลินโดยรวม หากเรามีกำลังทหารที่เข้มแข็งพอ แคว้นจ้าวย่อมไม่อาจทำตามอำเภอใจได้"
เิเฉียงพยักหน้าเห็นด้วย "ข้าเห็นด้วยกับท่านที่ปรึกษาเฉิน หน่วยพยัคฆ์อัศนีของเราพร้อมจะฝึกฝนและขยายกำลังให้แข็งแกร่งยิ่งขึ้นภายใต้การบัญชาของท่าน"
หลิวเฟิงเสริม "ชื่อเสียงของท่านแม่ทัพในตอนนี้ สามารถดึงดูดผู้มีความสามารถให้เข้ามาร่วมทัพได้อีกมากขอรับ"
หมีขาวครุ่นคิดตามคำแนะนำของคนสนิท "ถูกต้อง ข้าจะทูลขอฝ่าาในการปรับปรุงการฝึกทหารทั่วทั้งแคว้น และจะเสนอแผนการป้องกันชายแดนด้านเหนือที่ติดกับแคว้นจ้าวให้รัดกุมยิ่งขึ้น อำนาจที่ข้าได้มานี้ จะต้องถูกใช้เพื่อปกป้องแผ่นดิน และที่สำคัญที่สุด...เพื่อองค์หญิงจือหลิง"
ดวงตาของนางทอประกายมุ่งมั่นยิ่งกว่าเดิม บัดนี้นางไม่ใช่แค่เด็กสาวผู้มีพละกำลังอีกต่อไปแล้ว
2K
