นายตัวป่วนกับก๊วนออนไลน์ (BEO)

    บทที่ 4

    เคออสวิ่งไปท่ามกลางป่าทึบ ทั้งปีนขึ้นเนิน สไลด์ลงเนิน มุดผ่านขอนไม้ยักษ์ วิ่งข้ามสะพานท่อนซุงผุๆ ลุยบ่อโคลน และระหว่างทางยังเจอกับเสือดำพร้อมจระเข้เจ้าเก่าอีก กองทัพสรรพสัตว์ก็ยังวิ่งไล่หลังเขาไม่หยุด ด้วยรูปแบบการไล่ต้อนเหยื่อของเหล่าสิงโตที่กระจายกันเป็นแนวหน้ากระดานที่กินพื้นที่กว้าง ทำให้ชายหนุ่มไม่อาจฉีกตัวออกไปนอกพื้นที่การล่าของฝูงราชสีห์ทมิฬเหล่านี้ได้เลย “โอ๊ยยยยยย!!! มอนสเตอร์พวกนี้มันเป็นเจ้ากรรมนายเวรของฉันมาแต่ชาติปางก่อนรึยังไง ขนาดมันไล่ล่ากันเองไม่เกี่ยวกับเราสักนิด ยังตามมาได้ขนาดนี้” เคออสก็ยังอดบ่นออกมาอีกไม่ได้ ปัจจุบันเคออสได้รับ Passive Skill มาเพิ่มอีกหลายอย่างพร้อมกับระดับความชำนาญสกิลที่เพิ่มมากขึ้น แต่ชายหนุ่มก็ไม่ได้สนใจกับเสียงแจ้งเตือนเหล่านั้น เพราะเขาอยากเอาตัวรอดมากกว่า เขาเพียงหวังว่าจะไม่ตายตั้งแต่วันแรกที่เข้าเกม แต่ในใจส่วนลึกของเขาอาจจะกำลังสนุกกับเหตุการณ์ระทึกนี้อยู่ก็เป็นได้ ทำให้ชายหนุ่มยังไม่ยอมแพ้กับการวิ่งหนีแบบมาราธอนนี้ ในที่สุดเคออสก็มาถึงจุดที่ต้องตัดสินใจอีกครั้ง ด้วยเบื้องหน้าของเขาเป็นหน้าผาสูงชันที่มองเห็นเบื้องล่างเป็นป่าทึบสุดสายตา “หนีมาสุดขอบเหวอย่างกะในหนังผจญภัยเลยวุ้ย! ดีนะที่เราทิ้งห่างฝูงมอนฯมาได้หน่อย ตอนนี้เราต้องตั้งสติ ต้องคิดให้ออก คิดให้ออก” เคออสใช้สติคิดหาทางออกจากวิกฤติอย่างเร่งด่วน แล้วไอเดียบรรเจิดของนักผจญภัยเอาตัวรอดอันดับหนึ่ง(รึเปล่า) ก็ผุดขึ้นมาอีกครั้ง หลังจากที่เคออสได้มองสำรวจพื้นที่รอบๆตัว เขาก็ได้พบกับขอนไม้ผุขนาดใหญ่เล็กหลายท่อน รวมทั้งท่อนไม้ขนาดเล็ก ก้อนหินหลากหลายขนาด เกิดภาพจินตนาการกับดักอย่างง่ายๆขึ้นมา “นี่เราคิดได้ยังไงเนี่ย อัจฉริยะอย่างกับยอดนักสืบจิ๋วในหนังสือการ์ตูนเลย” เคออสนำท่อนไม้ขนาดพอดีมือ และก้อนหินสูงประมาณครึ่งหน้าแข้งมาใช้เป็นคานงัดขอนไม้ผุให้ขยับเล็กน้อยตามองศาที่ต้องการ แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะย้ายมัน แม้ว่าไม้จะผุ แต่มันก็ยังเป็นขอนไม้จากต้นไม้ยักษ์อยู่ดี รวมทั้งเขายังต้องแข่งกับเวลาอีกด้วย สิ่งที่ชายหนุ่มกำลังทำนั้นไม่ใช่กับดักเพื่อจับสัตว์ แต่มันคือกับดักสังหาร ซึ่งเขารู้ดีว่าฝูงสัตว์นั้นจะวิ่งไล่กันมาจนถึงหน้าผานี้แน่นอน เขาเพียงต้องการให้พวกมันสะดุดขอนไม้แล้วตกลงหน้าผา โดยที่ตัวเขาหลบอยู่หลังขอนไม้ สัตว์ที่สะดุดก็จะข้ามตัวของเขาตกเหวลงไป ส่วนพวกที่ตามมาทีหลัง ก็จะกลับหลังวิ่งไปทางอื่น ชายหนุ่มนอนหมอบขดตัวอยู่หลังขอนไม้หันหน้าออกไปทางหน้าผา พร้อมกับฟังเสียงฝูงสัตว์ที่วิ่งไล่กันมาอย่างใจจดใจจ่อ ในใจก็หวังว่าแผนการนี้จะสำเร็จ ‘พวกมอนฯคงไม่โหดขนาดที่ว่าเหยียบขอนไม้ยักษ์พวกนี้จนพังหรอกนะ’ เคออสคิดในใจอย่างตื่นเต้น “ตึง ตึง ตึงๆๆๆๆๆ โฮกกกกก ฮากกกกก” เสียงฝีเท้าวัวกระทิง และเสียงคำรามของสิงโตที่ไล่หลังตามกันมาดังกระหึ่ม พร้อมแรงสั่นสะเทือนอย่างกับอยู่ในโรงภาพยนตร์แบบ4D แต่กับเกมBrave Empire Online มันสมจริงยิ่งกว่านั้น ฝูงกระทิงดำวิ่งหนีมาอย่างไม่คิดชีวิต แม้ว่าด้านหน้าของพวกมันจะเป็นหน้าผา พวกมันทั้งกระโดดข้ามทั้งเหยียบย่ำขอนไม้ แรงสั่นสะเทือน และเสียงดังโครมครามมันสะท้านจิตใจของเคออสเพลเยอร์เลเวล1ผู้อ่อนแอเป็นอย่างยิ่ง บางครั้งกีบเท้าของวัวกระทิงก็เฉียดหน้าของเขาไปนิดเดียว ฝุ่นฟุ้งตลบกระจายไปทั่วริมหน้าผา กระทิงหลายตัวสะดุดขอนไม้ล้มกลิ้งตกเหว บางตัวก็แค่ล้มลงแล้วมีตัวหลังๆมาเหยียบสะดุดพวกมันตกเหวลงไปก็มี หรือแม้กระทั่งกระโดดหลบไปหลบมาก็กระโดดลงเหวไปเองด้วยเช่นกัน สิงโตดำที่ไล่ตามมาบางตัว ก็กระโจนเข้ามาเกาะหลังกระทิงพร้อมกับฝังเขี้ยวลงกลางลำคอพวกมัน ด้วยความตกใจ และแรงสู้สุดชีวิตของเจ้ากระทิงก็ทำให้กลิ้งตกหน้าผาลงไปพร้อมๆกัน ฉากสังหาร การต่อสู้อันบ้าคลั่งของกระทิงดำ และสิงโตดำภายใต้ฝุ่นดินที่ฟุ้งตลบอยู่ในสายตาของเคออสตลอดเวลา แม้ว่าจะหวาดเสียวสันหลัง แต่ก็เป็นฉากที่น่าตื่นเต้นที่ไม่เคยเห็นที่ไหนมาก่อน แม้แต่ในสารคดีสัตว์โลกก็ตาม“ฉากนี้เด็ดจริงว่ะ มุมกล้องระยะใกล้แบบนี้ ในสารคดีก็ยากที่จะถ่ายทำฉากนี้ได้ ถ้ามีกล้องวิดีโอก็ดีสินะ” และแล้วฉากตื่นเต้นที่สุดของเคออสก็มาถึง เมื่อเสียงแจ้งเตือนอันคุ้นเคยดังขึ้นมาอีกครั้ง“Dark Lion King มอนสเตอร์แรงค์ King เลเวล70 ปรากฏตัว” ด้วยแรงมหาศาลของพญาราชสีห์เหยียบขอนไม้ทีเดียวถึงกับแตกกระจาย แต่ก็หวุดหวิดไม่โดนชายหนุ่มแม้นิดเดียว ด้วยสัญชาตญาณอันเฉียบคมดุจฝึกฝนมาทั้งชีวิต เคออสรีบออกตัววิ่งไปทันทีแม้ไม่เห็นทางจากฝุ่นดินที่ฟุ้งกระจาย แล้วชายหนุ่มผู้โชคร้ายก็รีบคว้าเขากระทิงตัวที่ใกล้ที่สุดกระโดดขึ้นบนหลังของมันหวังให้พาหนีจากอุ้งเท้าพญาราชสีห์ทมิฬ แต่โชคชะตากลับเล่นตลก วัวกระทิงดำเจ้ากรรมดันพาชายหนุ่มกระโดดลงหน้าผาสูงชันในทันที สายลมแรงปะทะเข้ากับร่างกาย และใบหน้า ภาพป่าอันอุดมสมบูรณ์เขียวขจีเข้ามาในสายตาของเขา ความรู้สึกเสียววูบแล่นผ่านจากมือไปยังศีรษะ แล้วแล่นผ่านลำคอ หัวไหล่ กลางหลัง ลงไปถึงปลายเท้า เวลาเพียงเสี้ยววินาทีนั้นผ่านไปเชื่องช้าอย่างกับเวลาแทบจะหยุดลง แต่ความจริงที่ว่าตัวเคออสกำลังร่วงหล่นจากหน้าผานั้นก็ยังคงอยู่ สองมือของชายหนุ่มกำเขาวัวกระทิงไว้แน่น แต่สองขากับลอยสูงขึ้น ใบหน้า และเส้นผมสัมผัสถูกกระแทกด้วยสายลมแรง ภาพเบื้องหน้าของเขาไม่ใช่ป่าเขียวขจีอีกแล้ว แต่เป็นชะง่อนผาหินแหลมคมมากมาย เหมือนยื่นออกมาเพื่อทิ่มแทงเหยื่อ ซึ่งเคออสก็ได้เห็นร่างกระทิงดำ และสิงโตดำที่แหลกเละ เลือดสาดกระเซ็นอยู่เบื้องล่าง วินาทีนั้นชายหนุ่มก็คิดขึ้นในใจ ‘ขอให้ผมหลับไปเลยอย่าได้รู้สึกเจ็บปวดทีเถ้อะ...สาธุ’ แล้วเคออสก็หลับตาปี๋เตรียมรับแรงกระแทก  “ตุ๊บ...มอออออออ” เสียงร่างเจ้ากระทิงเคราะห์ร้ายกระแทกอย่างแรง พร้อมด้วยเสียงร้องครั้งสุดท้ายก่อนขาดใจตายเข้ามาในโสตประสาทการได้ยินของเคออส แล้วด้วยแรงกระแทกก็พาร่างของชายหนุ่มที่อยู่บนหลังวัวกระทิงกระเด็นออกไป “ปึ๊ก...ปั๊ก” ในความมืดจากตาที่หลับแน่นของเคออส เขารู้สึกได้ว่าส่วนหลังของตัวเองกระแทกหินอย่างแรง แล้วด้านหน้าก็ตกกระทบกับพื้นหินอีกครั้ง ความรู้สึกของชายหนุ่มตอนนี้ปวดร้าวไปทั้งตัว ตั้งแต่เกิดมาเขาไม่เคยเจ็บปวดขนาดนี้มาก่อน  เคออสพยายามลุกขึ้นลืมตา และอ้าปากจะตะโกนสาปแช่งโปรแกรมเมอร์ผู้สร้างเกม เขาก็กระอักเลือดออกมาคำโต เลือดพุ่งกระจายไปยังพื้นที่มืดสลัวด้านหน้าของเขา ปรากฏแสงสว่างสีม่วงค่อยๆสว่างขึ้น พร้อมกับเสียงหญิงสาวกรีดร้องดังขึ้นมา “ไม่นะ ม้ายยยยยยยยยยยยยยยยยยย” นั่นเป็นสิ่งสุดท้ายที่ชายหนุ่มรับรู้แล้วเขาก็สลบไป

    นิยายแนะนำ